Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

ΜΑΡΙΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΙΗΜΑ



 Τα ταμεία
Άνοιξα την πόρτα
κι αντίκρισα γύρω μου ταμεία
πολλά ταμεία παντού
με κάτι στόματα ορθάνοιχτα
έτοιμα να με κατασπαράξουν
κι εμένα και το πλήθος όλους μας

Από πάνω τους μια πελώρια επιγραφή έγραφε ‘’ΤΑΜΕΙΟ’’
Ήταν τόσο περιττή!
Ο καθένας μπορούσε να καταλάβει τη σαρκοβόρα κι αδηφάγα διάθεσή τους
Πίσω απ’ τους πάγκους τους καλά κουρδισμένα ανθρωπάκια μάς κοιτούσαν επιθετικά με κάτι μάτια κόκκινα, ήθελαν να μας αδειάσουν το πορτοφόλι-γι’ αυτό ζούσαν

Παντού στην πόλη έχουν στηθεί ταμεία
Όπου κι αν στρέψεις τη ματιά σου θα τα δεις
Θα σε πιάσει ίλιγγος
Ταμεία που υπάρχουν για να εισπράξουν
Να εισπράξουν τα λεφτά σου, αν είναι δυνατόν και την ψυχή σου που μεταφράζεται σε ύλη αλλά και σ’ ένα τον ίδιο αν μπορέσουν, θέλουν να σε χωρέσουν στο ακόρεστο συρτάρι τους που δε λέει να κλείσει

Ταμεία, ταμεία παντού…

Θέλουν να με καταπιούν ζωντανό 

ενώ ψάχνω την έξοδο κινδύνου

Δεν υπάρχουν σχόλια: