Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Ποίηση Διογένη Γιάννη

.κι άιντε ξανά,στο προσκεφάλι κάθε αγνώστου,
τροβαδούρος και γελωτοποιός μαζί,

να τραγουδάει,




για όλα αυτά που χετε λείψει,

και που κανένας σας,

ποτέ, δεν τα χει πει...

μια αγκαλιά μ’ αυτούς που αγάπησαν τον κόσμο,
πάντα μπροστάρης στον αγώνα ο ποιητής,

κοντά σ’ αυτούς...
δίπλα σ’ αυτούς...
που δεν φοβήθηκαν




σ’ αυτούς...

που χρόνια τώρα,
βήματα κάνουν μπροστά,

μα...χρόνος, κι ανάγκη,
τους τραβάνε πάντα πίσω...



σ’ αυτούς...
που στιγμή τη στιγμή
λιθαράκι λιθαράκι,
καθημερνά,
χτίζουνε τ’ όνειρο,
που λέγεται ζωή

με ιδρώτα...
με αίμα...
με χαμόγελο...

σ’ αυτούς...
που δεν φοβήθηκαν,




να πούνε, ΝΑΙ,

στα όνειρά τους,
και το πλήρωσαν ακριβά.




Σ’ αυτούς ...

που ψάχνουν στη ζωή
αγάπη,

κι όνειρα,
που να μπορείς
να τα περπατήσεις.



ΤΟ ΛΑΘΟΣ
Τη σκέψη θέλεις ν' ακονίσεις
να ψάξεις μες τις αναμνήσεις
να βρεις που ήτανε το λάθος

μες το θανάσιμο σου πάθος

να βρεις τα βράδια που αγρυπνούσες
και τρέμοντας παρακαλούσες
τις φλέβες σου να τις γεμίσεις
και τα φτερά σου ν' ανεμίσεις

Κουρέλι τώρα πεταμένο
άτομο αποξενωμένο
μες το θανάσιμο σου πάθος

ψάχνεις ξανά να βρεις το λάθος


------------------------------------



ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΑΓΩΝΑ
Το τραγούδι απλό,
χωρίς μπογιές και φτιασιδώματα ,
φτάνει πιο εύκολα στην ψυχή μου.

Μη προσπαθείτε,
θέλει πολύ αγώνα
για να μ' αλλάξετε .

Μα πρέπει πιο κύρια,
ν' αλλάξετε σεις πρώτα τον εαυτό σας .

Θα πρέπει....
να μιλάτε με λόγια απλά,
χωρίς να υποκρίνεστε,
αν βέβαια μπορείτε.

Θα πρέπει...
να βγαίνει απ'τη ψυχή σας.

ΜΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ
ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΠΕΙΣΕΤΕ
ΠΩΣ ΕΧΕΤΕ ΨΥΧΗ-----------------------------





κι αν με ρωτάς

γιατί τους ξέχασε ο Θεός,
αφού τα πάντα μοίρασε
-πως πρέπει-
και με περίσσιο δίκιο μάλιστα!...άκου, θα πω...

πως και στο δίκιο ακόμα του Θεού,
κουμάντο, μαθές, κάνουν οι ανθρώποι.


Κι αν με ρωτάς,
γιατί η τύχη τους γυρνά τη πλάτη;
γιατί σ’ αυτούς δε γέλασε η ζωή;
γιατί δε βγήκε τ’ όνειρο,
μαζί τους για σεργιάνι;
...άκου, θα πω...

γιατί στη ζωή υπάρχουν
...αυτοί που παλεύουν,
...αυτοί που ματώνουν.

και οι άλλοι...

εκείνοι που ανταμείβονται.

Δεν υπάρχουν σχόλια: