Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Η νέα ποιητική συλλογή της Μίνας Ξηρογιάννη - Παρουσίαση - Κριτική



Είχα την τύχη και τη χαρά να γνωρίσω τη Μίνα Ξηρογιάννη στις αρχές του 2009 σε μια απονομή βραβείων από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών όπου η Ξηρογιάννη είχε βραβευτεί για τη Νουβέλα της "το σώμα που έγινε σκιά" .  Ο αυθορμητισμός της, το ανεπιτήδευτο ύφος της και η πνευματική της ακτινοβολία μου είχαν κάνει εξαρχής πολύ θετική εντύπωση και ήταν η αφορμή που άρχισα να γνωρίζω τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να έχω κάποια επαφή μαζί της. Έκτοτε παρακολουθώ την πολύ θετική πορεία της στην ποίηση και στη γραφή γενικότερα και από τις ποιητικές της συλλογές αλλά και από το πολύ αξιόλογο ιστολόγιο της το varelaki.  Η τρίτη της κατά σειρά όμως ποιητική συλλογή "Εποχή μου είναι η ποίηση" ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου. Γενικά δεν αποτελώ αυτό που λέμε αυστηρό κριτή γιατί για μένα κάθε άνθρωπος που εκφράζεται μέσω της τέχνης και δη της ποίησης ξεδιπλώνει ένα κομμάτι της ψυχής του που οφείλουμε να το δούμε με σεβασμό. Πάντα σε κάθε δημιουργό προσπαθώ να βρω αυτό το φωτεινό κομμάτι της ποίησης του άσχετα με το γεγονός ότι η θεματολογία του μπορεί να μη συμφωνεί με τη δική μου άποψη για την ποίηση. Λίγες όμως είναι οι φορές που ενθουσιάζομαι τόσο πολύ με κάτι και αυτό πραγματικά το ένιωσα με την ποίηση της Ξηρογιάννη. "Εποχή μου είναι η ποίηση" είναι μια καλαίσθητη συλλογή που αποτελείται από 41 ποιήματα σε ελεύθερο στίχο όπου την εικονογράφηση έχει επιμεληθεί η ίδια. Η  ποίηση της την εντάσσει στους ώριμους ποιητές της γενιάς μας. Βαθιά κοινωνική ποίηση, με δόση αυτοκριτικής και κριτικής των καιρών μας, με πολλαπλά κοινωνικά μηνύματα που θέτει τον καθένα προ των ευθυνών του προσωπικών και κοινωνικών. Απλό ύφος, χωρίς περιττά σχήματα λόγου, με ευθυτενή ανάλυση των καταστάσεων της κρίσης  που βιώνουμε. Είναι η κρίση η αφορμή για να γράψουμε αληθινή ποίηση; Η αλήθεια είναι πως παρατηρώ πολύ καλύτερη ποίηση από ότι στο παρελθόν από πολλούς σύγχρονους μου δημιουργούς. 

Είναι αυτό που ίσως εύστοχα τονίζει η ποιήτρια:

Σε δύσκολους καιρούς
δεν αναζητούμε τη μεγάλη ποίηση
αλλά την επείγουσα

ή όπως τονίζει στο ποίημα "Η εποχή και το ποίημα"

Η κατάρρευση έγινε πλέον τρόπος ζωής,
και συ δε θα γράψεις άλλο για ανισόρροπους έρωτες
ή ιδανικούς εραστές.
Η εποχή σου δείχνει το δρόμο,
δεν έχεις παρά να τον ακολουθήσεις. 
Πάρε υλικό από τη διάλυση 
και χτίσε ένα ακέραιο ποίημα.

Σίγουρα η ποιήτρια πήρε αρκετό από αυτό το υλικό και μας χάρισε πολύ όμορφη ποίηση με ουσία ξεδιπλώνοντας όλο της το ταλέντο.

Διαλυμένοι άνθρωποι είμαστε.
Τι κι αν ολόκληροι γινόμαστε κραδασμοί 
στην αγκαλιά του έρωτα.



Παραπονιέσαι ότι δεν τους αντέχεις
και θέλεις να κρατήσεις απόσταση από τα πράγματα.
Όμως θα ναι σα να κρατάς απόσταση
από την ίδια σου τη ζωή.
Γιατί όταν σου κλέβουν το σπίτι αναζητάς τους δράστες
ενώ όταν σου κλέβουν τη ζωή σιωπάς;

Μια ποιητική συλλογή όπου κάθε ποίημα μου φάνηκε ιδιαίτερο. Το σίγουρο είναι ότι η Ξηρογιάννη έκανε τη διαφορά ανεβάζοντας τον πήχη πολύ ψηλά πρωτίστως για τον εαυτό της αλλά και για όλους μας που καταπιανόμαστε με την τέχνη της ποίησης.  Καλοτάξιδο!

Δεν υπάρχουν σχόλια: