http://www.youtube.com/watch?v=RYoohzYDl9Q

6o Φεστιβάλ Θεσσαλών Ευρώπης

Ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών, που με το έργο τους συνέβαλαν στην πολιτιστική ανάπτυξη και πνευματική προβολή της Θεσσαλίας, τίμησαν στο πλαίσιο του 6ου Φεστιβάλ Θεσσαλών Ευρώπης, η Ομοσπονδία Θεσσαλικών Συλλόγων Γερμανίας και άλλων κρατών Ευρώπης. Σε μια υψηλού επιπέδου διοργάνωση πλημμυρισμένη από νοσταλγία, συγκίνηση, ιστορικές μνήμες, παράδοση, λαϊκό πολιτισμό, που με άσβεστη αγάπη για την πατρίδα προετοίμασαν οι απόδημοι Θεσσαλοί της Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της 1ης ημέρας της εκδήλωσης έγινε μια συγκινητική αναφορά στα 50 χρόνια της ελληνικής μετανάστευσης στη Γερμανία, η οποία εγκαινιάστηκε στις 30 Μαρτίου 1960 με την υπογραφή της Ελληνογερμανικής σύμβασης «Περί απασχολήσεως Ελλήνων εργατών στη Γερμανία». ΄Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε από τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Θεσσαλικών Συλλόγων κ.Διαμαντή Γκίκα «με τις εκδηλώσεις αυτές θέλουμε να κάνουμε μια ανασκόπηση των πεπραγμένων, να συνειδητοποιήσουμε τη δική μας κατάσταση να διαπιστώσουμε εάν μας κατευθύνει ακόμα ο νόστος. Θέλουμε να στραφούμε και προς τους Γερμανούς και να τους πούμε τι είμαστε και πώς ζούμε. Θέλουμε να παρουσιάσουμε τη δική μας ζωή, διότι πιστεύουμε πως είναι ένα κομμάτι της γερμανικής ιστορίας». Ακολούθησε ειδική αναφορά στη δράση του Θεσσαλικού Συλλόγου Μονάχου που φέτος συμπληρώνει 35 χρόνια από την ίδρυσή του και στη συνέχεια ακολούθησε η βράβευση Θεσσαλών που διακρίθηκαν στη Λογοτεχνία, στο Θέατρο, στη Μουσική, στο χορό, στα Εικαστικά, στη φωτογραφία. Μετά την ανάγνωση του βιογραφικού των τιμωμένων προσώπων, γινόταν η παρουσίαση του έργου τους. ΄Ετσι ακούστηκαν τραγούδια, ποιήματα και λογοτεχνικά κείμενα, παρουσιάστηκε η φορεσιά της Καραγκούνας, σε μια βραδιά ποιοτική πλημυρισμένη από συγκίνηση και νοσταλγία.
Τιμώμενα πρόσωπα ήταν οι:
Η Αννα Βαγενά, η οποία δεν μπόρεσε να παραστεί λόγω του προβλήματος που δημιουργήθηκε με το κλείσιμο του αεροδρομίου απέστειλε όμως θερμό ευχαριστήριο μήνυμα και κάλεσε όλους να τη συναντήσουν στην προγραμματισμένη περιοδεία της στη Γερμανία το Μάιο.
Η Στέλλα Βαλάση, ( από τη Λάρισα) βραβεύτηκε ως νεαρή καλλιτέχνιδα, η αδελφή της Λουκία που παρέλαβε το βραβείο, με την εξαιρετική φωνή της και με το σαντούρι τραγούδησε τη ζωή των μεταναστών με μια δική της σύνθεση που απεικόνιζε τα συναισθήματα και τον καημό των ξενιτεμένων. Ενθουσίασε και συγκίνησε τους παρισταμένους.
Η Δέσποινα Βλαχοστέργιου-Βασβατέκη, για τη συμβολή της στη ανάδειξη της προσωπικότητας του λαμπρού αστέρα του μαθηματικού στερεώματος Κων. Καραθεοδωρή, που έζησε, δίδαξε και άφησε την τελευταία του πνοή στο Μόναχο, αλλά και για τη συνολική της κατάθεση στον πολιτισμό μέσα από φορείς και συλλόγους. Η κ.Βασβατέκη ευχαριστώντας θερμά για την τιμή που της αποδόθηκε, τόνισε ότι την ταυτότητά μας τη στερέωσαν μεταξύ άλλων το ελεύθερο πνεύμα των λογοτεχνών και των καλλιτεχνών μας.
Ο Κώστας Γιαννακάκος, ως συγγραφέας, αλλά και ως άτομο με μεγάλη προσφορά στον πολιτισμό μέσα από συλλόγους των αποδήμων. Κατάγεται από τα Τρίκαλα, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και νομικά στο Μόναχο και παρέμεινε εκεί.
Η Μαρούλα Κλιάφα, για τη μεγάλη συγγραφική της προσφορά, ιδιαίτερα σημαντική για την ιστορία της Θεσσαλίας.
Ο Αντώνης Παπαμιχαήλ, υπεύθυνος καλλιτεχνικών και πολιτιστικών θεμάτων Δ/θμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων, για τη λαογραφική του έρευνα, την καταγραφή των ηθών και των εθίμων, των χορών και των δρώμενων της περιφέρειας της Θεσσαλίας. Ο κ.Παπαμιχαήλ μετέφερε στο Μόναχο και παρουσίασε την πλούσια καραγκούνικη φορεσιά με τα εντυπωσιακά κοσμήματα που τη συνοδεύουν.
Ο Κώστας Παπαναστασίου, ο οποίος αποθεώνεται στη Γερμανία ως ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης αλλά στην Ελλάδα δεν τον ξέρει κανείς. Είναι ένας πολιτιστικός πρεσβευτής της χώρας μας στο εξωτερικό . Κατάγεται από την Καρδίτσα, σπούδασε αρχιτεκτονική στο Βερολίνο και ζει εκεί. ΄Εντονα φορτισμένος συναισθηματικά ο ίδιος από την τιμή που του αποδόθηκε, για πρώτη φορά από συμπατριώτες του, με τον ωραίο του λόγο μετέφερε τη συγκίνησή του στους παρισταμένους.
Ο Μάριος Ξηρομερίτης για τη σημαντική του προσφορά και δράση κατά τη διάρκεια της 3ετούς θητείας του στην προεδρία της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας Μουσείο Γ.Ι.Κατσίγρα. Ο κ.Ξηρομερίτης που δεν μπόρεσε να παρευρεθεί, για επαγγελματικούς λόγους, απέστειλε στους διοργανωτές DVD με το ιστορικό της Πινακοθήκης και τα έργα της Συλλογής Κατσίγρα. Απέστειλε επίσης και το λεύκωμα της Πινακοθήκης. Ενώ στο χαιρετισμό του δήλωνε ότι μοιράζεται, την ιδιαίτερα τιμητική βράβευσή του, με τους συνεργάτες του στην Πινακοθήκη με τη συνεργασία των οποίων η Πινακοθήκη παρουσίασε ένα τόσο σημαντικό έργο τα τελευταία χρόνια. Να σημειωθεί επίσης ότι ο κ.Ξηρομερίτης ως πρόεδρος της Πινακοθήκης, βρίσκονταν σε επικοινωνία με το Λύκειο των Ελληνίδων του Μονάχου και την Πινακοθήκη του Μονάχου, με σκοπό τη μεταφορά έργων της Συλλογής Κατσίγρα στο Μόναχο, που προέρχονται από δημιουργούς της Σχολής του Μονάχου, όπως είναι οι: Λύτρας, Βολανάκης, Ιακωβίδης, Λεμπέσης, Σαββίδης, Καραβία κ.α.
Η Ελένη Σαρρή, ζωγράφος, καθηγήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών του Μονάχου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λάρισα.
Η Τέα Βασιλική, Περιφερειακή Δ/ντρια Εκπαίδευσης Μαγνησίας. Βραβεύθηκε στον τομέα της φωτογραφίας.
Τη δεύτερη ημέρα των εκδηλώσεων τα χορευτικά συγκροτήματα των Θεσσαλικών συλλόγων Βισμπάντεν, Νυρεμβέργης, Ντίσελντολφ, Κολωνίας, Σβάνφουρτ, Γκίτερσλο με λεβεντιά, καμάρι και ενθουσιασμό απέδωσαν χορούς της Θεσσαλίας, ξύπνησαν μνήμες παρέσυραν τους παρισταμένους σ΄ένα παραδοσιακό γλέντι και καταχειροκροτήθηκαν.Ξεχωριστή υπήρξε η παρουσία και τη δεύτερη ημέρα των εκδηλώσεων, της Λαρισαίας Λουκίας Βαλάση, η οποία εντυπωσίασε με την εκπληκτική φωνή και το σαντούρι της. Kυριάρχησαν πληθωρικά τα ρίγη συγκίνησης και ικανοποίησης σε μια ατμόσφαιρα πλημμυρισμένη από παραδοσιακούς παλμούς.

Νίκος Σφαμένος ΑΝΘΙΣΜΕΝΕΣ ΝΥΧΤΕΣ

'Οταν διάβασα για πρώτη φορά το Νίκο Σφαμένο σκέφτηκα: Να επιτέλους ένας ποιητής με ταλέντο. Αμεσότητα, ρεαλισμός, θλίψη, συναίσθημα. Τα στοιχεία που διέπουν την ποίηση του Νίκου Σφαμένου. Η νέα του ποιητική συλλογή " Ανθισμένες νύχτες" είναι η υπόσχεση ενός ποιητή που δεν σταματάει να ψάχνεται,να βελτιώνεται, να προβληματίζει και παρά το νεαρό της ηλικίας του αποτελεί ένα ώριμο ποιητή της γενιάς μας.

Βράδυ Μαΐου

στη πόλη σουρουπώνει

τα νερά του λιμανιού γαλήνια

η κυρά Μαρία σε μια γωνιά

μιλάει μόνη της

πάνε χρόνια που τρελάθηκε

-ερωτεύτηκε κάποιο βουλευτή άκουσα-

παρέες φοιτητών γελάνε αμέριμνες

χαμογελάς σε μια νοστιμούλα

και το σκοτάδι πέφτει σιγά- σιγά

πέφτει

όμως ποτέ δε θα το μάθουμε

ποτέ

στα μικρά μας καταφύγια θα ονειρευτούμε ξανά ;

οι καφετέριες γεμάτες

παρέες φαντάρων διασχίζουν το

πεζοδρόμιο

ήχοι από θλιμμένες μουσικές

άλλοι ονειρεύτηκαν στις γέφυρες

άλλοι έκαναν νωρίς το μακρινό ταξίδι

άλλοι ανακάλυψαν τη ποίηση

γι’ αυτούς λυπάμαι πιο πολύ

ανάβει το πράσινο πατάς γκάζι και ξεκινάς

Σήμερα είδα ένα παιδί ν' απλώνει τα χέρια του σε μια αχτίδα

 

το κλωνάρι διψά ν' ανθίσει 

στέκεται εκεί στην άκρη του

δάσους μαραμένο άσχημο και 

ονειρεύεται ταξίδια 

διψά για ήλιο

τεντώνεται ν αγγίξει ουρανό

θα αναπολεί κι αυτό το σούρουπο

απριλιάτικες βραδιές

τώρα

στη καρδιά του χειμώνα αυτό θα υπάρχει

ελπίζοντας πως κάποτε θα τραγουδήσει

σε μια

άνοιξη

Αυτό το πρωινό...

τους  παρατηρώ να περιμένουν

εδώ και ώρα

τούτη την αποπνικτική

μέρα

καθώς οι άνθρωποι πηγαινοέρχονται βιαστικοί τα ρούχα τους ξεθωριασμένα :  μαλλιά απεριποίητα

εκείνη χοντρή με μια τεράστια ελιά στο μάγουλο

και αυτός ιδρωμένος να κρατά τη πραμάτεια τους

το πράσινο ανάβει

τη δίνει ένα φιλί

και περνάνε απέναντι

Μικρές νίκες

υποσχέθηκες να μη γράψεις ξανά εκείνα τα 

ποιήματα

όμως βλέπετε είναι τόσες οι χαμένες νύχτες 

σε κρατάει που τούτη τη νύχτα κάποιοι 

θα βρίσκονται στην ίδια θέση με τη δική σου

 -ελπίζεις να βρούνε τις λέξεις σου και 

να τους δώσουν λίγο κουράγιο-

όμως εσύ να το υποσχέθηκες

μάταιο όμως

οι φάροι δεν άναψαν ποτέ στο

σκοτάδι για εμάς

ούτε ζεστό χέρι μας απλώθηκε

κατεβάζεις μια γουλιά για όλους τους

ξεχασμένους

την ώρα που έξω

οι τηλεοράσεις θα τρεμοπαίζουν

τα νυχτερινά κέντρα θα γεμίζουν ασφυκτικά

οι περιπολίες θα αυξάνονται και

τα. ζευγάρια θα τσακώνονται

το μπουκάλι αδειάζει και ένας μοναχικός

γελά δυνατά

στη μέση της νύχτας:

κέρδισες

2. Από τις πρώτες συλλογές του Νίκου Σφαμένου "Ακούγοντας βαλς στο σκοτάδι"

A.

Κρύα, χειμωνιάτικη βραδιά . Σε λίγο θα χάραζε. Ώρες ολόκληρες εκείνος ο σκουριασμένος ήχος του τρένου . Πέρα μόλις άρχιζε να φαίνεται η απόμακρη πολιτεία , πάνω της είχαν κουρνιάσει δεκάδες κατάμαυρα σύννεφα . Αποκοιμήθηκα .
Ξύπνησα από το σκούντημα ενός αγνώστου . Η βροχή είχε δυναμώσει . Έριξα μια ματιά στη παλιά καφετιά βαλίτσα μου , τη πήρα στον ώμο μου και ξεκίνησα .
Η περιβόητη πολιτεία…
Φτάνοντας όμως οι πόρτες ήταν κλειστές , οι πλατείες τραγικά άδειες , οι επιγραφές είχαν σκουριάσει…αστραπές έδειχναν το δρόμο μου . Οι κάτοικοι κοίταζαν περίεργα από τα παράθυρα ένα ξένο με τη παλιά καφετιά βαλίτσα του . Ένιωθα τρομερή δίψα μα όσες βρύσες ανακάλυψα παρέμεναν κλειστές .
Τη σιωπή έσκισε ξαφνικά η καμπάνα της πόλης…είχα βραχεί ολόκληρος .
Μπήκα τρομαγμένος , εγώ και η παλιά καφετιά βαλίτσα σε ένα ερημικό γκρίζο σπίτι.
Άναψα μια φωτιά με δυο παλιά σπίρτα που βρήκα στη τσέπη μου…
B.
Υγρός , βρώμικος τόπος…εδώ και ώρες ο άνεμος κάνει τα παραθύρια να κινούνται πέρα δώθε , ανυπόφορος θόρυβος…
Μου φάνηκε πως άκουσα μια κραυγή…μου φαίνεται παράδοξο που υπάρχει αυτό το σκουριασμένο ρολόι , έχω δοθεί τόσο στον απόμακρο ήχο του .
Άνοιξη , χειμώνας ; Ξεκίνησα θαρρώ άνοιξη μα τούτος ο αλλόκοτος καιρός…είναι και ο πυρετός…
Κάθε τόσο πέφτουν μικρά κομμάτια από τη στέγη , δε θ’ αντέξει πολύ σκέφτομαι .
Πρέπει να βρω άλλο τόπο να κοιμηθώ…


Γ.
Ώρες ολόκληρες…εκείνη η απελπισμένη προσπάθεια να σπάσω τη κλειδαριά…
ιδρώτας ποτίζει το κρύο πάτωμα , ο ήχος του ρολογιού με εκνευρίζει .
Σκόρπιες εικόνες επισκέπτονται το μυαλό μου μα η πόρτα …πρέπει πρώτα να σπάσω τη πόρτα…και οι κάτοικοι τι απέγιναν ;
Βαδίζω νευρικά από τη μια γωνία στην άλλη , ο ιδρώτας , η πείνα…
Εξαντλημένος πέφτω σε μια γωνιά , σκοτάδι…
μα το τελευταίο σπίρτο , εκείνο το τελευταίο σπίρτο…σκίζω νευρικά τις τσέπες μου…ήχος παλιών κερμάτων…τούτος ο αλλόκοτος καιρός…
με όση δύναμη μου απομένει ανάβω μια μικρή φλόγα…
Ακούγοντας βαλς στο σκοτάδι
Νίκος Σφαμένος
nicksfagmenos@yahoo.com
∙2007


Σ’ εκείνους που πέρασαν τις ζωές τους περιμένοντας




ΝΙΚΟΣ ΣΦΑΜΕΝΟΣ


Ο Νίκος Σφαμένος γεννήθηκε το 1982 στη Μυτιλήνη . Σπούδασε Αγγλική γλώσσα και φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και σήμερα εργάζεται ως εκπαιδευτικός.Έχει κυκλοφορήσει πέντε ποιητικές συλλογές , αναλυτικά:


"Ακούγοντας βαλς στο σκοτάδι" , 2007


"Οργή και λουλούδια σε μια χώρα νεκρών" , 2007


"Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως" ,2008


"Άγιες, αιματόβρεκτες και άχρηστες λέξεις", 2008


"Ανθισμένες νύχτες'',2010
Έχει δημοσιεύσει έργα του στα περιοδικά ΙΑΜΒΟΣ, ΝΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ, ΕΝΕΚΕΝ,ΣΟΔΕΙΑ

Στο διαδίκτυο ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί στους εξής ιστό-χώρους:
http://www.poiein.gr/archives/2432/index.html#comments (ηλεκτρονικό περιοδικό ΠΟΙΕΙΝ)
http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=1243 (ηλεκτρονικό περιοδικό ΠΕΡΙ ΓΡΑΦΗΣ)
http://www.vakxikon.gr/content/view/237/9/lang,el/ (ηλεκτρονικό περιοδικό ΒΑΚΧΙΚΟΝ)
http://logotexnika-epikaira.blogspot.com/2010/04/blog-post_07.html