Ποίηση Σφαμένου Νίκου

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ


η χρεωκοπία πλησιάζει
γνωστό μοντέλο γέννησε το δεύτερο της
παιδί

ξανθιά τηλεπερσόνα εθεάθη στην Αράχωβα
με το νέο της δεσμό

όλο και περισσότεροι νέοι μας ξενιτεύονται

πως θα χάσετε τα περιττά κιλά των γιορτών
και σήμερα το
πρωί

τρεις άστεγοι βρέθηκαν νεκροί
από το κρύο.

Τα λέμε αύριο Κύριοι

2 Ποιήματα του Νίκου Σφαμένου

Νάτος
τον ζηλεύω
αμέτρητες δημοσιεύσεις
πολλές και καλές γνωριμίες
κοινωνική ζωή
καλοστεκούμενος και
ταξίδια αναψυχής κάθε τόσο
χαμογελά στα γυαλιστερά του
ρούχα
σκαρώνει την επόμενη του δουλειά
σκέφτεται το επόμενο
ταξίδι
την επόμενη
συνέντευξη
την επόμενη
γκόμενα
του σφίγγω το χέρι και του λέω
αυτό που περιμένει να ακούσει
«θα πάς μπροστά φίλε».

Εξω η πόλη ανέπνεε ακόμα.
Είχα δραπετεύσει απο κει μέσα.
Βούτηξα στο λιμάνι
πήρα μια αγκαλιά
λουλούδια
μια αρμαθιά
κλειδιά
ένα τόπι
και επιτέλους
χαμογέλασα



  μιλάει με τις ώρεςστο κινητό της
τηλέφωνο
φτιάχνει τα μαλλιά της
κάνει νεύμα στο σερβιτόρο
ο καφές κρύος
ισιώνει τοφόρεμα της
σε καίει με το βλέμμα της
τη ζηλεύω
τη λυπάμαι
τη μισώ
την αγαπώ
αμέριμνη
ανυποψίαστη
κοιτάζει το πολύχρωμο
φόρεμα της
τα σκουλαρίκια της στο
καθρεφτάκι
το παράθυρο
τη βροχή
ο αγαπημένος της έρχεται
του δίνει ένα φιλί
ψυχρά
του πιάνει το χέρι και φεύγουν
ενώ εγώ
κοιτάζω
το ποτήρι του καφέ μου
να
αδειάζει

Ένα νέο ποίημα του Νίκου Σφαμένου

Η πρώτη μεγάλη επίσκεψη του ποιητή στην Αθήνα

έχοντας μείνει όλο αυτό τον καιρό
έξω από λογοτεχνικές παρέες
σκέφτηκα ότι όφειλα

-σαν σπουδαίος ποιητής-

να επικοινωνήσω με κάποια άτομα

που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο
σχετίζοταν με τη παραγωγή λέξεων
και είχαμε κατά καιρούς επικοινωνία


ο Δημήτρης και ο Παύλος
δεν απάντησαν
η Κάτια ήταν απασχολημένη και
ο Αντώνης είχε μπλεξίματα


στο λιμάνι με περίμενε η Άννα
με έντονες τις τάσεις νοσταλγίας


ίσως τελικά το ταξίδι αυτό να μην ήταν και τόσο άσχημο

Νίκος Σφαμένος ένα νέο ποίημα

 Κύριε

τα κανάλια και ο τύπος σας

αγαπάνε

συνεντεύξεις

αναγνώσεις και

κολακευτικά σχόλια

μα γιατί με κοιτάτε έτσι

Κύριε;

φυσικά και σας θαυμάζω

ναι το ξέρω

δεν θα διαβαστώ ποτέ

υπήρξα άλλο ένα λάθος

των αιώνων

όμως εσείς Κύριε

συνεχίστε έτσι

μ’ αυτό το ζήλο

σας θαυμάζω

θα μαθαίνω όλα τα τελευταία

νέα σας

μα Κύριε κοιτάξτε!

το φως

λιγοστεύει

χλωμιάζει

τρεμοπαίζει

γιατί;

Νίκος Σφαμένος

Ιούλιος ποίημα από το Νίκο Σφαμένο

Ιούλιος

περιμένοντας την ένεση

οξυγόνου σε ηλεκτρονικά όνειρα

καθώς έξω η ζέστη είναι

αφόρητη

παιδί στα εικοσιεννιά

δεν σε κατάλαβα ποτέ

ήσουν μυστήριος

θ' ανοίξεις τη τηλεόραση

-θα σε νανουρίσει μια παλιά ταινία-

θα διαβάσεις κανα δυό μηνύματα με κολακευτικά σχόλια

και θα σε πάρει ο ύπνος

οι νέοι ποιητές αυξάνονται

οι καταθλίψεις αυξάνονται

τα θέρετρα διακοπών αυξάνονται

παιδί στα εικοσιεννιά

κοίτα με λίγο στα μάτια

και πριν μου πεις πως το ταξίδι σε

κούρασε

μύρισε

χάΐδεψε

γείρε το κεφάλι σου στο λουλούδι

που προσπαθεί ν'

ανθίσει

ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΦΑΜΕΝΟΥ

29^α  γενέθλια

  

η αγωνία

η πίκρα και η

προσμονή δεν

αλλάζουν χρώμα

κι εγώ

-ηλίθιος σοφός-

βαδίζω κι αυτό το βράδυ

σε πόλεις που με διώχνουν

προσπερνώντας εφημερίδες που

γράφουν για

διάσημους, βιασμούς και

νέα δάνεια

η ανάγκη για φως πριν τέσσερα χρόνια

λεγόταν

ακούγοντας βαλς στο σκοτάδι

καιγόσουν να βγάλεις τη λέξη από μέσα

σου

ονειρευόσουν τόσο όμορφα

στη κάμαρα σου

και να

οι λέξεις βγήκαν

όπως τις ήθελες εσύ

ελάχιστα άλλαξαν από τότε

-α σωστά-

σε γνώρισαν μερικοί παραπάνω

η αγωνία

η πίκρα και η

προσμονή δεν

αλλάζουν χρώμα

κολακευτικά

πικρόχολα

αδιάφορα

σχόλια

κι εσύ

μη με λες ποιητή

μονάχα σε ετοιμόρροπες γέφυρες

προσπάθησα να

βαδίσω

Νίκος Σφαμένος

Βιογραφικό του ποιητή και ποιήματά του

δείτε στις παλαιότερες αναρτήσεις της ίδιας ενότητας.