Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Πυροβολάκης Αντώνης

Οιωνοσκόπος

Οιωνοσκόποι  των   αιθέρων οι  κεραυνοί
κι  εγώ ανήμπορος  μία  νεροποντή  να διατάξω
στη   στερνή  ματιά  μου  ας  είναι  εσένα  να  κοιτάξω
ένα  σου  γέλιο  ας   γίνουν  οι  δικοί  μου  οι λυγμοί.


Κέρνα  τους  τροβαδούρους    κι  από  μία  ξαστεριά
να  ζεις  το  άπειρο  μονάχα  σε  μια  μέρα
μα  εγώ  είχα  δουλειά,  βλέπεις  ξημέρωνε  Δευτέρα
κι  η  κάρτα  που  χτυπώ  κατάστηθα  μια  μαχαιριά.


Γύρεψες  μέσα  στις  λέξεις  σου  τη  λησμονιά
ένα  λουλούδι  σαρκοβόρο  ξενυχτούσε
στον  Ινδικό  η  Εσθήρ   στα  κύματα  αγιασμό  πετούσε
ενώ  εσύ  στην  κόλαση  της  Ζήνωνος  κατάπινες  φωτιά.


Τα  μαύρα   ρούχα  φόρεσαν  οι  μάνες  των  βροχών
χιόνια  και  αστραπές  τα  δάκρυα  τους
στις  πλάτες  μου  χίλια  νυστέρια  η  ματιά  τους
κι  η  νύχτα  πέφτει  στον  Καιάδα  άλλων  εποχών.


Λαβύρινθε  μου  σου  χαρίζω  όλους  μου  τους  μίτους
 μια  ερημιά  μ’  άηχους  ήχους  στάζουν  τα ηχεία
σα θα  χαράξει  του  νωπού  ονείρου  η  υπερταχεία
θα με  ξεβράσει  στη  κοιλιά  του  γκρίζου  κήτους.


Οιωνοσκόπος  σε  αιθέρων  σπαραγμούς
ανίκανος  μια  δροσερή  πνοή  να  φέρει
πως  πέρασε  τόσο  αθόρυβα  κι  αυτό  το  καλοκαίρι
σαν  αγριολούλουδο   αυτοκτονώντας  στους  γκρεμούς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: