Ιούλιος
Το καλοκαίρι
χάνεται πάντα
βιαστικό,
περνά και δεν το
νιώθουμε,
σαν τον έρωτα.
Ξεχνιόμαστε για
λίγο στα νησιά
σε πληρωμένες
διασκεδάσεις
κοιτάμε τη
θάλασσα,
τα ανοιχτά πανιά
και ξεγελιόμαστε
πως ταξιδεύουμε
μαζί τους.
Περνάνε οι
στιγμές
μα ζούμε μόνο
τον απόηχό τους.
Ο έρωτας μόνο
δίνει χρώμα στις στιγμές.
Ο Άδωνης και η
Αφροδίτη
ξέγνοιαστοι
χορεύουν,
ο Νάρκισσος τους
προσπερνά
αφοσιωμένος στη
δική του ομορφιά.
Το καλοκαίρι στα
γαλανά νερά
που αγάπησαν οι
λόγιοι,
και νύμφες
γυμνές
παρέσυραν
κορμιά θνητών
στο θάνατο ή
στον έρωτα
ή και στα δυο
αντάμα.
Το καλοκαίρι που χάνεται
ερωτεύομαι τη
ζωή
απ’ την αρχή
πότε στη Σκιάθο,
ή στη Ζάκυνθο,
στην Κρήτη,
ή στη Λευκάδα,
πάντα να κυνηγώ
μια χίμαιρα
ή να ξαναβρίσκω
την Ελλάδα.
Έργο: Μπόνια Βελλησσαρία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου