ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΚΩΣΤΑ ΜΟΝΤΗ ως 15 Μαρτίου 2012

Ο Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού Νεανικού Βιβλίου προκηρύσσει διαγωνισμό ποίησης στη μνήμη του μεγάλου μας ποιητή Κώστα Μόντη, ανάμεσα στους μαθητές και τις μαθήτριες της μέσης εκπαίδευσης (λυκειακού κύκλου), με έπαθλο 400 ευρώ (τετρακόσια ευρώ), με αθλοθέτη την κ. Έλενα Παπαντωνίου, ανιψιά του αείμνηστου ποιητή μας Κώστα Μόντη

ΟΡΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

1. Το θέμα του διαγωνισμού είναι ελεύθερο και το περιεχόμενο των ποιημάτων μπορεί να απευθύνεται σε νεαρά άτομα (ηλικίας 5 έως 18 ετών) προσχολικής, σχολικής ή εφηβικής ηλικίας.

2. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες που φοιτούν σε δημόσια ή ιδιωτικά λύκεια και στις τεχνικές σχολές.

3. Τα έργα μπορεί να αποτελούν ποιητική σύνθεση ή συλλογή 5-10 ποιημάτων, με συνολική έκταση 50-100 στίχους.

4. Γλώσσα των ποιημάτων πρέπει να είναι η καθομιλούμενη νεοελληνική δημοτική.

5. Κάθε μαθητής ή μαθήτρια μπορεί να υποβάλει στο διαγωνισμό μόνο ένα έργο.

6. Τα έργα υποβάλλονται σε πέντε αντίτυπα, στην πρώτη σελίδα των οποίων αναγράφεται ο τίτλος του έργου, το ψευδώνυμο του συγγραφέα, ο διακριτικός του αριθμός (οποιοσδήποτε πολυψήφιος αριθμός) καθώς επίσης και η ηλικία στην οποία απευθύνονται τα ποιήματα (π.χ. ποιήματα για μικρά παιδιά ή ποιήματα για έφηβους). Το ονοματεπώνυμο, η πλήρης διεύθυνση, το τηλέφωνο, η τάξη και το σχολείο του μαθητή/της μαθήτριας θα πρέπει να αναγράφονται σε ξεχωριστό φύλλο χαρτιού και να κλείνονται σε μικρό κλειστό φάκελο, στο εξωτερικό μέρος του οποίου είναι αναγκαίο να σημειώνονται με κεφαλαία γράμματα το ψευδώνυμο, ο διακριτικός αριθμός και ο τίτλος του έργου.

7. Οι συμμετοχές θα πρέπει να αποστέλλονται ταχυδρομικώς, σε κλειστό φάκελο, στον οποίο θα πρέπει απαραίτητα να αναγράφεται το είδος του διαγωνισμού (Διαγωνισμός Ποίησης Κώστα Μόντη), στη διεύθυνση:

Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού Νεανικού Βιβλίου,

Ξάνθης Ξενιέρου 53,

1015 Λευκωσία..

8. Τελευταία ημέρα υποβολής των έργων στο διαγωνισμό ορίζεται η 15η Μαρτίου 2012.

9. Η Κριτική Επιτροπή, που καθορίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού Νεανικού Βιβλίου, έχει το δικαίωμα:

α) Να απονείμει βραβείο σε ένα ή δύο έργα, όχι όμως σε περισσότερα.

β) Να απονείμει επαίνους.

γ) Να μην απονείμει οποιοδήποτε βραβείο ή έπαινο, αν τα έργα που θα υποβληθούν δεν πληρούν τους όρους του διαγωνισμού.

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΣΠΝΒ

πηγή: http://www.cybby.org/

17ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Ποίησης

Σας γνωρίζουμε ότι ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του ΚΒ' Πνευματικού Μαΐου 2012 "Η Πολιτισική Άνοιξη της Θεσσαλονίκης", προκηρύσσει το 17ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης.

Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετάσχουν μαθητές Γυμνασίων, Γενικών και Επαγγελματικών Λυκείων με ένα έως τρία ποιήματα ο καθένας.

Το κάθε ποίημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τις δύο σελίδες. Το θέμα του διαγωνισμού είναι ελεύθερο και θα το επιλέξουν οι μαθητές.

Η συμμετοχή των μαθητών στο διαγωνισμό είναι προαιρετική και η σύνθεση των ποιημάτων θα γίνει εκτός των ωρών λειτουργίας του σχολείου.

Τα ποιήματα θα αποσταλούν ταχυδρομικώς μέχρι την 6η Απριλίου 2012 στη διεύθυνση του Συνδέσμου Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας, Θεοφίλου 13, 54633 Θεσσαλονίκη. Εντός του φακέλου πρέπει να περιλαμβάνονται τα στοιχεία επικοινωνίας του σχολείου και των μαθητών (Δ/νση, τηλέφωνο, fax, email)

Η αξιολόγηση των ποιημάτων θα γίνει από κριτική επιτροπή που θα συσταθεί από το Σύνδεσμο Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας. Θα απονεμηθούν τρία βραβεία για τους μαθητές του Γυμνασίου, τρία βραβεία για τους μαθητές των Λυκείων, έπαινοι και τιμητικές διακρίσεις. Επίσης όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν αναμνηστικά συμμετοχής.

Η απονομή των βραβείων και των επαίνων θα πραγματοποιηθεί το Μάϊο του 2012, σε αίθουσα πολιτισμού της Θεσσαλονίκης.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο Σύνδεσμο Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας, στο τηλέφωνο 2310-286377 καθώς και να επισκέπτονται την ιστοσελίδα www.sekve.gr

πηγή: http://edu.klimaka.gr/

Πέθανε η σκηνοθέτις Λουκία Ρικάκη

Συντάκτης: Γιώργος Δρακάκης

Σε ηλικία 50 χρονών πέθανε το μεσημέρι της Τετάρτης 28 Δεκεμβρίου η σκηνοθέτιδα Λουκία Ρικάκη. Τον τελευταίο καιρό η υγεία της ήταν ταλαιπωρημένη καθώς η Ρικάκη έπασχε από την επάρατη νόσο. Γεννημένη στον Πειραιά το 1961, η Ρικάκη φοίτησε στην σχολή Μωραϊτη και εν συνεχεία σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στην Αγγλία. Δούλεψε στην τηλεόραση ως παραγωγός ντοκιμαντέρ και σειρών και αργότερα μπήκε στην κινηματογραφική παραγωγή ως διευθύντρια παραγωγής της ταινίας «Πεθαμένο λικέρ» του Γιώργου Καρυπίδη. Το 1990 το «Ταξίδι στην Αυστραλία» σηματοδοτεί το ντεμπούτο της στην κινηματογραφική σκηνοθεσία (απέσπασε κρατική διάκριση στα βραβεία ποιότητας το 1991). Τέσσερα χρόνια αργότερα η ερωτική ταινία της «Κουαρτέτο σε τέσσερις κινήσεις» με τους Γιώργο Χωραφά και Θέμιδα Μπαζάκα έγινε η μεγαλύτερή της εμπορική επιτυχία. Ακολούθησαν εκτός άλλων η ταινία μυθοπλασίας «Συμφωνία χαρακτήρων» (1998) και τα ντοκιμαντέρ «Νύχτες κωμωδίας» (2001), «Το Αιγαίο μέσα από τα λόγια των ποιητών» (2003) και ο «Άλλος» (2004), ίσως η καλύτερη δουλειά της: θέμα του ντοκιμαντέρ είναι ένα σχολείο στο χωριό Πατσίδερο της Κρήτης στο οποίο φοιτά μόνο ένας Eλληνας μαθητής (οι συμμαθητές του είναι Aλβανοί). Το θέμα των σχολείων και γενικότερα της εκπαίδευσης την απασχολούσε πολύ, πράγμα που φαίνεται και στο ντοκιμαντέρ «Ονειρα σε άλλη γλώσσα» όπου η Ρικάκη καταγράφει τη ζωή στο σχολείο, το μάθημα και τη συνύπαρξη των παιδιών από διαφορετικές χώρες, σε ένα σχολείο το οποίο κοντά στη πληγή της Κύπρου. Τελευταία δουλειά της Ρικάκη (που παίχθηκε στις αίθουσες) ήταν το ντοκιμαντέρ «Σχέδιο Σωτηρία» που αναφερόταν στο ομότιτλο νοσοκομείο. Τέλος, σημαντικό κεφάλαιο στην ζωή της πρόωρα χαμένης σκηνοθέτιδα που ήταν και ιδιαίτερα ευαίσθητος άνθρωπος ,υπήρξε η διοργάνωση δυο πολύ επιτυχημένων κινηματογραφικών φεστιβάλ στα οποία είχε αφοσιωθεί με πάθος: το ECO films στην Ρόδο που συγκέντρωνε ταινίες οικολογικού χαρακτήρα από όλον τον κόσμο και το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ για θέματα Υγείας Ιπποκράτης, το οποίο διεξαγόταν στην Κω. Πηγή: TO BHMA Η Λουκία Ρικάκη ήταν ενας ιδιαίτερα δημιουργικός άνθρωπος που είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε απο κοντά και μάλιστα να συνεργαστούμε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Ιπποκράτης αλλά και σε εκδήλωση της Κοινότητας Καλλιτεχνών Artspot.gr. Το πρόβλημα υγείας της το έβαλε απέναντι της και το αντιμετώπισε με όλη της της δύναμη. Δεν έκρυψε ούτε λεπτό τις δύσκολες της ώρες μέσα απο Twitter και Facebook. Καλό ταξίδι Κα Ρικάκη...

Ποίηση Κορμεντζά Ιουλία

Χόρεψε ψυχή μου, χόρεψε


Ω! Μη! Όχι έτσι, όχι έτσι, ψυχή μου, αθάνατη Θεά!

Μη χορεύεις σα Μαινάδα με πηδήματα τρελά

κι ο νους θα σκοτισθεί, τα ξεδιάντροπα να κοιτά!

Αλλ’έτσι ψυχή μου! Γαλήνια! Κι ανάλαφρα! Κι απαλά!

Σαν τις φυλλωσιές των δέντρων που η αύρα τις φυσά.

Κούνησε τα χέρια σου, σαν πεταλούδας φτερά

καιμε τον χρόνο συνοδό, χόρεψε αγκαλιά!   

Το κορμί σου λίκνισε

με περίσσια χάρη, σαγηνευτικά!

Οι νεκρωμένες αισθήσεις μου

να πάρουν και πάλι φωτιά!

Η καρδιά μου ν’ αρχίσει ξανά

ερωτικά  να σου τραγουδά!

Χόρευε!και σε κάθε σου γυροβολιά,

χτύπα και τη Γη με τα πόδια σου δυνατά,

ώσπου να ξεσηκωθούν κι άλλοι θνητοί

απ’τον ύπνο τους το βαθύ,

στον ωραίο σου χορό να τρέξουν να πάρουν σειρά!


Κι όσο με κέφι εσύ θα χορεύεις, 

και τα κενά θ’ αψηφάς, στον αέρα σαν πηδάς ψηλά

και με τα ρίσκα σου και τη ζωντάνια σου θα με μαγεύεις,

άπλερηστο μνημονικό μου θα φέρεις συγκίνηση

για κείνες τις μέρες που πέταγα σε ύψη γαλανά!

Κι ω! αν πιάσει τον έλεγχο ξανά η θύμηση

και το μέτρο στη τεχνική των βημάτων σου ξαναβρώ,

δεινός χορευτής, μαζί σου θα ξανά χορέψω κι εγώ.

lexikopoleio.com

Το σύμπαν σε αλφαβητική  σειρά.

Στο Βατραχονήσι όπως το αποκαλούν οι  παλιοί, σε μια ιστορική γειτονιά της Αθήνας που συνορεύει με το  Καλλιμάρμαρο, μια ομάδα ανθρώπων με πάθος για τις γλώσσες δημιούργησε το  πρώτο εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο σε λεξικά και βιβλία γλώσσας στην Ελλάδα:  το Λεξικοπωλείο.

Πέρα από τα γνωστά κλασικά λεξικά στα  ράφια του βιβλιοπωλείου μπορεί κανείς να βρει λεξικά πάσης φύσης απ’ όλο  τον κόσμο με πλούσια θεματολογία να συνυπάρχουν με βιβλία εκφράσεων,  παροιμιολογίας, μεταφρασεολογίας, γλωσσολογίας, γλωσσάρια...

Εκτός από τις κλασικές γλώσσες υπάρχουν  λεξικά στα κινεζικά, βιρμανικά, αραβικά, ταϊλανδικά, αρμένικα, χίντι,  ινδονησιακά, ιαπωνικά, βασκικά,...

...αλλά και στα γιορούμπα, τάγκαλογκ,  ταμίλ, ουρντού, εσκιμώ, θιβετιανά, σανσκρίτ κ.ά.

Εξειδικευμένα λεξικά αρχιτεκτονικής,  πληροφορικής, βιολογίας, ιστορίας, ηλεκτρονικής, χημείας, μαθηματικών,  ιατρικής, μηχανολογίας, φυσικής, ψυχολογίας, πολιτικής, ...

...αλλά και λεξικά που απευθύνονται στο  ευρύ αναγνωστικό κοινό με θέματα κινηματογράφου, μόδας, λογοτεχνίας,  μόδας, μουσικής, φιλοσοφίας, θεάτρου, σεξ, αργκό, τέχνης, γεωγραφίας,  οικολογίας, χιούμορ, μαγειρικής, φωτογραφίας κ.λπ.

Ένας καλαίσθητος χώρος με τραπεζάκια και  καρέκλες όπου μπορεί κανείς να ξεφυλλίσει μικρούς γλωσσικούς θησαυρούς και  εάν κανείς επιθυμεί να στηρίξει τους Streetpanthers εδώ θα βρει ένα από τα  καλύτερα εξοπλισμένα σημεία πώλησης στην Αθήνα

http://www.lexikopoleio.com/

Ποίηση Αντώνη Πυροβολάκη

Οδοφράγματα

Ύστερα  ήρθε μια  νύχτα  αγαπητικιά θανάτου.
Χρώματα   ξεχειλίσανε  οι  αορτές  στα καλαμάκια  των  κοκτέιλ,
μα  ο φόβος  έπαιρνε  έξω από  τα  επείγοντα τις  μαργαρίτες  και τους  γόους  αγκαζέ
και  με βρισιές  ξεφτίλιζε  τ’ αστέρια.

Εσύ  κοιμόσουν στις  σκιές  του κήπου   με  τις μέρες  τις  αρετής και  της  κακίας
έπλενες  τα πιάτα,  γυάλιζες  τα  ασημικά, βούρτσιζες  το  άλογο σου
και  χάριζες των  ματιών  σου τις  βροχές  στις γέννες  των  ουράνιων τόξων.

Έξω  απ’  το  παράθυρο κοίταζα  στο  αμπέλι με τους  κατακρεουργημένους  ουρανούς
 των σταφυλιών  τις  ρώγες να  ροδίζουνε  από ντροπή.
Μην  πας εκεί  που  ξεφυλλίζει τους  αιώνες  το ολόγιομο  φεγγάρι,  ψιθύριζαν οι  άνοιξες.
Εκεί  υπάρχει μόνο  το  θεριό  της τρέλας  κι  οι αμούστακοι  λυγμοί.
Ήταν  Διονυσιακό το  απομεσήμερο  στο νότο,
εφτά  απόπειρες λήθης  πριν,
με  των σωμάτων  την  κλαγγή
και  των ορυμαγδό  των  κόσμων πάνω   απ’ το αθώο  νερό,
που  είχε κλέψει  από συμπόνια  το αλάτι  από  τα δάκρυα,  θάλασσα  για να  ειπωθεί   απότον  πόνο.

Βρώμικο  ηλιόφως σ’  είπαμε  καλοκαίρι,
μα  ήσουν μόνο  ένα  άρρωστο απαύγασμα  μες  απ’ τις  γρίλιες  του χειμώνα,
ένας  σημαδεμένος άσσος  στα  μοιράσματα του  χάους.
Ύστερα  ήρθε μία  νύχτα  αγαπητικιά στιλέτων.

Κι  εμείς, αμνοί  και  λέοντες, αντάρτες  ενός  λυκόφωτος που  φθίνει,
ξεδιψασμένοι  από   τα   ύδατα των   καταφατικών  κελαρυσμών    στων ερωτηματικών  το  φρέαρ 
υψώσαμε  τα οδοφράγματα  μας,  της σοφίτας  τα  σπασμένα παιδικά  παιχνίδια  μας,
γδάραμε τα  τομάρια μας
και  τα πουλήσαμε  πανάκριβα  στα σκλαβοπάζαρα  του  κόσμου.
  

Ποίηση του Βασίλη Χαραλάμπους

Της πόλης μας ο Αριστείδης

Ίσως
δεν είναι μπορετό
κάθε φορά
που κάποιον  Αριστείδη τούτη η πολιτεία
να εξοστρακίσει αποφασίζει
τον ίδιο τον Αριστείδη να καλούμε
για να μας βοηθήσει σωστά να γράψουμε τ΄όνομά του.

Γιατί θαρρώ πως πρέπει
ή να μάθουμε να γράφουμε σωστά τ΄όνομά του
ή καλύτερα μου φαίνεται να κρίνουμε
γιατί αλίμονο στην άλλη αγραμματοσύνη  μας
αν ο δίκαιος τούτος Αριστείδης
το δικό μας όνομα από βιασύνη γράψει.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

Πέρασαν κιόλας δύο χρόνια και κάτι από τότε που το ιστολόγιο έκανε την εμφάνιση του. Ήταν κυρίως μια δική μου ανάγκη να ενημερώνομαι και να βρίσκω συγκεντρωμένους τους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς κάποια ανάγκη που όπως είδα είχαν και άλλοι. Από τότε ανακάλυψα πολλά ιστολόγια παρόμοια, πολλά ιστολόγια δημιουργήθηκαν με πολύ ωραίες παρουσιάσεις, ποίηση και ειδήσεις. Ωστόσο δεν περίμενα αυτή την εξέλιξη, δεν περίμενα να γνωρίσω όλους εσάς από κάθε γωνία της Ελλάδας, για αυτό ήθελα σήμερα να σας ευχαριστήσω όλους που μου εμπιστευτήκατε την ποίησή σας, που γράψατε τις απόψεις σας και με πολλούς από εσάς έτυχε να γνωριστούμε από κοντά αφού μας ένωσε η κοινή αγάπη μας για την ποίηση αλλά και την τέχνη γενικότερα. Με αυτή την αγάπη σας λοιπόν το ιστολόγιο θα συνεχίζει την προσπάθεια του σε μια εποχή που έχουμε όλοι ανάγκη να ακούμε εμπνευσμένες φωνές, να δημοσιεύει τη δουλειά σας, την παρουσίαση του βιβλίου σας, τις εκδηλώσεις σας με μόνο κίνητρο την αγάπη για την τέχνη. Σας ευχαριστώ όλους και σας εύχομαι από καρδιάς να είστε γεροί και να έχετε έμπνευση για τη γραφή και την τέχνη αλλά κυρίως για τη ζωή, γιατί το δυσκολότερο από το να γράφουμε είναι να μαθαίνουμε να ζούμε.

ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΟΥΜΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΜΑΣ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2012!

Δωρεάν η δεύτερη ποιητική συλλογή του Αθανασίου Πάσχου

Κατεβάστε τη δεύτερη ποιητική συλλογή του Αθανασίου Πάσχου
  http://www.4shared.com/office/lWpD7nIp/__online.html

ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗ

ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ

ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΗΡΑΣ

Ρουτίνα πάλι τ` αυριανό το φαγητό
όσο κι αν τις σελίδες
του οδηγού μαγειρικής γυρνώ,
στις ίδιες συνταγές θα καταλήξω.

Η κατσαρόλα μες τη πλήξη…
Μπορεί να κατεβάσω συνταγές
από το ίντερνετ,
να δώσω άλλο αέρα στον απορροφητήρα,
μα πάνω στο το φίλτρο του θα αιωρείται,
η αμφιβολία της αποτυχίας.

Σε μένα τη νοικοκυρά με πείρα,
προέχει ένα «πρέπει να πετύχει».
Τα ολισθήματα δεν μου επιτρέπονται
ούτε και στη κουζίνα.


ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΡΟΥΧΩΝ

Το ρεύμα το νυχτερινό ας εκμεταλλευτώ
μήπως και του μισθού μου
την απώλεια ισορροπήσω.
Το πλυντήριο
με χρονοκαθυστέρηση θα βάλω,
κι όσο εγώ τάχα θα ξεκουράζομαι
για την αυριανή της δουλειάς ανεμοδούρα,
τους συλλογισμούς μου ο κάδος του
θα στύβει.
Θα τους απλώσω να λιαστούν,
ν `αεριστούν, να τεντωθούν,
στον ήλιο τα μικρόβια να φύγουν,
της Υπηρεσίας ο λεκές διεισδυτικός,
κανένα απορρυπαντικό δεν τον ξεπλένει…

ΣΤΕΓΝΩΤΗΡΙΟ

Αποβραδίς τ` ασπρόρουχα στυμμένα,
βρέχει αδιάκοπα,
δεν είναι ο καιρός της πλύσης,
ας εκμεταλλευτώ των συσκευών τις λύσεις.
Τη μπάλα που το χνούδι μαγνητίζει
δε λησμονώ στο στεγνωτήριο να ρίξω,
για να `ναι η αίσθηση απαλή
στην επαφή του δέρματος με ρούχο.
Κι αφού ρυθμίσω το διακόπτη,
στις μέγιστες στροφές,
στη μίνιμουμ ώρα,
τους υδρατμούς των τοίχων θα υγροποιώ.
Στεγνώνει η αγάπη μέρα με τη μέρα,
κι εγώ με τη συνειδητοποίηση,
πως δεν έχω διακόπτη:
όλες οι συσκευές μου
σε χρονοκαθυστέρηση…

ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΠΙΑΤΩΝ

Τα πιατικά στο νεροχύτη περιμένουν,
την αρχική τους αθωότητα να ξαναβρούν
κι εγώ τα τρίβω απαλά με το βουρτσάκι,
να διώξω από πάνω τους
αλλότρια ίχνη.
Το κέτσαπ κι η μουστάρδα επιμένουν,
τα λίπη ακόμη πιο πεισματικά,
και μόλις αξιοπρεπώς τα καθαρίσω,
στις συρόμενες του πλυντηρίου σχάρες,
σα κρατουμένους τα τακτοποιώ.
Ένορκος της ταμπλέτας ο αφρός,
την αθωότητά τους θα διεκδικήσει.
Σεσημασμένοι της ευελιξίας μας δολοφόνοι,
αδίκως τη κατηγορίας τούς αλαφραίνει
του απορρυπαντικού η σβήστρα.


ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΣΚΟΥΠΑ

Τα φίλτρα πάλι βουλωμένα και μυρίζει,
ας βάλω δυο ραβδάκια γιασεμί,
καλή η βολή της το χνούδι να μαζεύει,
μα δύσκολη η καθαριότητα στη σκάλα.
Ο θόρυβός της εκνευριστικός,
των εφήβων την αυτοσυγκέντρωση
χαλάει,
κι εμένα πόσο αλήθεια «μου τη σπάει»,
τη σκόνη
απ` όλους τους χώρους να ρουφώ.
Αυτή τη συσκευή θα παροπλίσω,
ας ίπταται η σκόνη,
κι ας καθίσει όπου βρει,
έτσι κι αλλιώς για χρόνια αλλεργική,
το ξεσκόνισμα δεν είναι η θεραπεία…

ΦΟΥΡΝΟΣ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ

Μόνο όταν βιάζομαι σε βάζω μπρος,
η βία των κυμάτων σου με αποσυντονίζει:
στα άκρα ζεστά, στη μέση κρύα
τα φαγητά παραδομένα
στου μάγνητρου την έξαψη.
Λένε πως φταίει των πιάτων
η ειδική αγωγιμότης,
ωστόσο κι οι δυο ξέρουμε καλά,
πως ό, τι περνά
το φράγμα προστασίας μας
μπορεί να βλάψει σοβαρά.
Θυμάσαι που μου έσβησες
τη συσκευή της εγγραφής
του άρρυθμου ρυθμού μου;
Γιατί από τότε οι αρρυθμίες μου
καταγράφονται
ως ιδιαίτερα πια γεγονότα
(η κανονικότητα από πάντα
περνούσε απαρατήρητη).

ΜΙΞΕΡ

Μ` αρέσει που χτυπάς τα υλικά
τους δίνεις υφή ομοιογενή
δύσκολα να τ` αποσυνθέσεις:
(το χρώμα γίνεται παλέτα να συνθέσεις
η γεύση σχοινί ν` ακροβατείς.)
Ζηλεύω πιο πολύ τα επαγγελματικά
με τους μεγάλους κάδους
της περιστροφής,
τα ποικίλα χτυπητήρια,
τη πολλαπλότητα στη λειτουργία,
τη γρηγοράδα στις αποκαταστάσεις.
Κάπως έτσι χτυπιόμαστε κι εμείς
(στο μίξερ της κοινωνικοποίησης)
σε κανονικότητες
κι άντε μετά να ξεδιαλέξεις
τη διαφορετικότητα.
   
ΨΥΓΕΙΟ

Κέρας της Αμάλθειας
ή Κουτί της Πανδώρας;
Διττή η προσωπικότητα κι η λειτουργία σου.
Από τη μια γεμάτο καλούδια,
από την άλλη απειλή.
Τη μια συντηρείς, την άλλη καταψύχεις.
Μονίμως μου θυμίζεις
το τόπο κατάψυξης των επιθυμιών μου
(στους πόσους άραγε βαθμούς
ψύχεται η ψυχή;)
Ή μήπως μόνο το σώμα καταψύχεται εν τέλει;
Όπως και να `ναι είσαι πια
ο τελικός προορισμός μας...

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

Αχ! Πώς μοσκοβολάς εσύ θεά
των συσκευών μου!
Παλιές μυρωδιές ανακινείς
κι εγώ πιστή σου σύντροφος
να σε κοιτώ στα μάτια,
τα μεγάλα, τα μικρά σου.
Ιδίως αυτός ο φούρνος σου.
Φορές μου καίει το σώμα
κι άλλες πάλι στη μύτη τέρψη
οι μοσκοβολιές σου.
Κουζίνα μου, καρδιά μου!
Είσαι η μασίνα μου,
η συσκευή των συσκευών μου!


ΚΑΦΕΤΙΕΡΑ

Ακόμη κι αν τη δόση του καφέ μειώσω,
ή ελαφρύτερο χαρμάνι κι αν διαλέξω,
αργείς τόσο να φτιάξεις το πρωί
ένα φλιτζάνι εγρήγορσης της προκοπής.
Μάλλον τα άλατα θα φταίνε
(κι εγώ η απρόσεχτη μονίμως
αφιλτράριστο ,τρεχούμενο νερό σου ρίχνω.)
Με μια γεμάτη κουταλιά της σούπας
του κίτρου οξύ
και ξέπλυμα με κρύο νερό κατόπι,
καινούρια θα σε φτιάξω.
Το μόνο, που εδώ και χρόνια ανησυχώ
πως με ήπιο οξύ σε καθαρίζω.
Εφτάρα η αντίστασή σου τελικά.
Με τίποτε δε κάμπτεται η ψυχή σου…

ΒΡΑΣΤΗΡΑΣ

Κοχλάζεις
και ξεχειλίζει το νερό,
το πάγκο της κουζίνας πλημμυρίζει,
μα έλα που ο χρόνος πιεστικός
ήταν για μένα μέχρι σήμερα ο δυνάστης.
Λέω να γίνω πιο ποιοτική
κι ας αργούν τα φαγητά να γίνουν.
Εξ` άλλου ποιος με περιμένει πια;
Οι έφηβοι ανυπόμονοι ,
την εξώπορτα με δύναμη χτυπώντας,
βιάστηκαν τη πείνα τους
σε ταχυφαγεία να κορέσουν.

ΡΟΛΟΪ

Αποβραδίς θα βάλω το ρολόι
στις έξι παρά τέταρτο να μ` ενοχλήσει,
ο κόκορας δεν θα λαλήσει,
(στη γειτονιά δεν έμειναν κοκόροι.)
Θα σπεύσω να ντυθώ, να κάνω τσάι,
τα φρούτα θα ετοιμάσω για προσφάι,
και πριν καλά -καλά να ξημερώσει,
την άσφαλτο παρακαλώ να ημερώσει.
Τη κάρτα θα χτυπήσω βιαστικά στις επτά,
τα σκαλοπάτια της Υπηρεσίας
θ` ανεβώ αργά,
κι από δω και πέρα αργές θα `ναι οι κινήσεις
(αν θέλεις ως τα εξήντα εφτά να συνεχίσεις)
δουλεύοντας…


ΦΑΝΑΡΙ

Τώρα που έμαθα με ώριμο πορτοκαλί
να φρενάρω,
χτυπάνε στο προφυλακτήρα μου
αυτοί που ανέκαθεν
μόνο με κόκκινο σταματούν.
Εγώ όμως που από τα πριν,
στο καθρέφτη μου πίσω παρατηρούσα.
αφήνω το αυτοκίνητο προς τα μπρος
μαλακά να ολισθήσει.
Άμεσα το σφάλμα τους
αναγνωρίζουν
και σπεύδουν να υπογράψουν φιλικά
τη δήλωση διακανονσμού.
Δυο-τρεις γρατζουνιές οι απώλειες
κι αυτό είναι όλο,
ενώ πριν….
γυαλιά-καρφιά
όλα άτακτα στην άσφαλτο ριγμένα.
                    Βιογραφικό
Η Ευγενία Βογιατζή γεννήθηκε στη Δράμα το 1963 και μένει στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε  πολιτικός μηχανικός. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, αλλά τη τελευταία δεκαετία ως τεχνικός υπάλληλος των Ο.Τ.Α.
     Με την ποίηση ασχολείται από παιδί. Έχει συμμετάσχει σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, αποκομίζοντας διακρίσεις. Ποιήματα κι άρθρα της έχουν δημοσιευτεί και στο τύπο.Συνολικά έχει γράψει 12 ανέκδοτες ποιητικές συλλογές και πολλά μικρά διηγήματα.Με ποιήματα συμμετέχει στην ομαδική έκδοση "Οδός Ποιητών" της ομάδας λόγου και τέχνης Ale Amoroza,  (εκδόσεις Μαλλιάρη) και στη συλλογική  έκδοση της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού του Δήμου Θερμαϊκού "Δεσμοί Λόγου & Υπόσχεσης" (εκδόσεις Μαλλιάρη).

Εχει κάνει 2 αυτοέκδόσεις σε πολύ περιορισμένο αριθμό αναντιτύπων : "Μικρές Αντιφάσεις"  (2009) και "Δώδεκα και τέσσερα(2009- συλλογή "παραμυθιών" για ενηλίκους). Ερασιτεχνικά ασχολείται με τη ξυλογλυπτική  και τις μικροκατασκευές συμμετέχοντας σε ομαδικές εκθέσεις εικαστικών της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού των Δήμων Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Θερμαϊκού, Θάσου  και Μίκρας καθώς και της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης.
     Συμμετέχει ενεργά σε διαδικτυακούς λογοτεχνικούς χώρους με τα ψευδώνυμα papaver, Eugvog, kanella16 κι 'Ασπρη Παπαρούνα.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ Του Βασίλη Χαραλάμπους

Αύριο κιόλας
                                                                                   
          Σ΄ ένα μικρό χωριό τη Σκύδρα κοντά στην Έδεσσα όχι και τόσο μακριά από τούτη την πόλη όπου νάναι έρχονται Χριστούγεννα.  Τόσο απλά , τόσο όμορφα τα Χριστούγεννα σε τούτο το μικρό χωριό.  Έτσι απλά θα γιορτάσει και φέτος τα Χριστούγεννα κι΄ η φτωχή οικογένεια της  κυρά  Μαργαρίτας.
          Κάτι όμως γίνεται στου κυρ Χάρη του γείτονα το πλουσιόσπιτο  παραδίπλα.  Τα παιδιά μπαίνουν και βγαίνουν συνέχεια τρέχοντας .  Κάπου σίγουρα θα πάνε.  Τόχουν συνήθειο οι πλούσιοι του χωριού ετούτες τις μέρες των γιορτών να πηγαίνουν στην κοντινή Έδεσσα για ψώνια διάφορα.  Για τη φτωχή όμως οικογένεια της κυρά Μαργαρίτας αρκεί και τούτο το μικρό χωριό.  Μαθεμένοι χρόνια τώρα την άλλη τη χαρά στην καρδιά να κρύβουν μ΄ όλη την ορφάνια και τη φτώχια τους.  Ίσως και τούτες της ζωής οι πίκρες περίσσια τους μάθανε την άλλη τη χαρά στην καρδιά να κρύβουν που κανείς δεν είναι μπορετό να τους την πάρει.
      

Στο παραδίπλα λοιπόν πλουσιόσπιτο τρεχάλα πολλή.  Ο κυρ Χάρης που πηγαινοέρχεται στο αμάξι, η κυρά Χρυστάλλω που κάθε τόσο βγαίνει στην εξώθυρα και κάτι παρατηρεί τα παιδιά της. Ο μικρός Γιαννάκης της κυρά Μαργαρίτας ακουμπισμένος  στο περβάζι της αυλής τους περίεργα παρατηρεί .  Αναρρωτιέται γιατί ο  μικρός Μιχάλης του κυρ Χάρη ο μεγαλύτερος γυιός  τρέχει γρήγορα προς το σπίτι του Γιαννάκη.

-         Γιαννάκη θέλεις να έρθεις μαζί μας στη Έδεσσα;
-         Πως δεν θέλω;  όμως τη μητέρα μου να ρωτήσω πρώτα.  Ρώτα και συ Μιχάλη το δικό σου πατέρα.
-         Δική του προσταγή είναι ναρθώ εδώ.  Άντε τώρα να ρωτήσεις γιατί όπου νάναι ξεκινάμε.
Ο Γιαννάκης καιρό δεν χάνει .  Τρέχοντας  έφυγε, τρέχοντας ήρθε .  Σε λίγο όλοι μαζί στριμωγμένοι στο μικρό αυτοκίνητο του κυρ Χάρη κίνησαν για την  Έδεσσα.  Στο αυτοκίνητο μέσα ο μικρός Γιαννάκης έκανε σκέψεις διάφορες.  Άκουγε διάφορα που τους έλεγε ο δάσκαλος   κι΄ αναλογιζόταν πως νάναι οι καταρράκτες και το μεγάλο πάρκο παραδίπλα . 
Σαν έφτασαν στους καταρράκτες  ο Γιαννάκης  με θαυμασμό κοιτούσε.  Πρώτη φορά έβλεπε καταρράκτες.  Του τοπίου η ομορφάδα πρωτόγνωρη φαινόταν για τούτο το φτωχοπαίδι.  Κι΄ από εκεί πάνω κατ΄ αντίκρυ η ομορφιά τ΄ ατέλειωτου ξάγναντου, ίσαμε της ρεματιάς την κατηφόρα, εκεί όπου η ιτιά ακόμη, ανιστορεί των τρυγητών τον κάματο.  Παραύστερα  στο πάρκο μέσα έτρεχε πάνω κάτω παίζοντας με του κυρ Χάρη τα παιδιά.    Η χαρά του Γιαννάκη απερίγραπτη.  Τα παιχνιδίσματα ανάμεσα στα δένδρα του μικρού ετούτου δρυμού φάνταζαν ατέλειωτα.  Κοντοστάθηκε για λίγο ο Γιαννάκης κι΄ έμεινε λυπημένα να κοιτάζει ένα ζητιάνο που καθισμένος παρέκει  στου πάρκου το παγκάκι παρατηρούσε  κάτι φτωχοπαίδια  που παιχνίδιζαν στα λασπονέρια.

-         Απίθανα, είπε χαρούμενα στο φίλο του ο Γιαννάκης .
-         Είδες που σου έλεγα Γιαννάκη.  Πάμε στα πυκνά τα δένδρα τώρα και κατόπιν θα μας πάρει ο πατέρας μου στην πόλη μέσα.

Κι΄ εκεί όπου του μικρού ετούτου δρυμού το έβγα ανταμώνει το μεγάλο ξέφωτο με της πολίχνης την τύρβη μια κυρία, από εκείνες τρις αρχόντισσες της Έδεσσας, τον είδε με το τρύπιο παντελόνι και το παλιό σακκάκι και τού΄ δωσε ένα χαρτονόμισμα.  Πιο πέρα ένας καλός κύριος του έδωσε κι εκείνος ένα χαρτονόμισμα.  Έβαλε το ένα χαρτονόμισμα στην τσέπη κι΄ έμεινε για λίγο σκεφτικός.  Για μια στιγμή το πρόσωπό του έλαμψε .
-         Ο ζητιάνος μονολόγησε.
Κι  άρχισε τρέχοντας τον ζητιάνο εκείνο ν΄αποζητά.  Πλάϊ στη μεγάλη βρύση έγινε το συναπάντημα .  Άπλωσε  δισταχτικά το χέρι του , έδωσε στο ζητιάνο το χάρτινο νόμισμα  κι΄ έφυγε τρέχοντας να συναντήσει το φίλο του.
Παραύστερα στο αυτοκίνητο μέσα το πρόσωπο του έλαμπε.

-         Τι όμορφα που είναι στην Έδεσσα , μονολόγησε  .
  
Πήρε το χαρτονόμισμα που του δώσανε στο πάρκο της Έδεσσας από την τσέπη του και το κοίταζε.  Τι ωραία που θα ήταν, σκέφτηκε, να ερχόντουσαν και τα δυό  του αδελφάκια στο πάρκο της Έδεσσας.  Άπλωσε δισταχτικά το χεράκι του στον πατέρα του φίλου του που οδηγούσε.
-Κύριε Χάρη, να σας δώσω τούτο εδώ το χαρτονόμισμα για να φέρετε και τα αδελφάκια μου στους καταρράκτες της Έδεσσας γιατί είναι πολύ άρρωστη η μάνα μου και θα χαρεί και αυτή;
-Βάλε Γιαννάκη παιδί μου τα νομίσματα στην τσέπη σου.  Αύριο κιόλας θα φέρουμε και τα δυό σου αδελφάκια.
         
Το τι έγινε την επομένη μέρα δεν περιγράφεται.  Πηδούσε πάνω κάτω από τη πολλή χαρά του.  Από τότε ο μικρός Γιαννάκης κατάλαβε πως τα όμορφα τούτα είχαν να κάνουν ότι και το τύμπανο σ΄ ένα τραγούδι.  Την άλλη ομορφιά την είχε δώσει της καρδιάς η ομορφάδα.