57ο Πανελλήνιος διαγωνισμός Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς

Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά προκηρύσσει τον 57ο πανελλήνιο διαγωνισμό της για τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά.
Τα έργα πρέπει να είναι λογοτεχνικά, προσεγμένα στη γλώσσα, να εμπνέουν αισιοδοξία και πίστη για τη ζωή και να κινούνται μέσα στην ελληνική πραγματικότητα.

Οι κατηγορίες στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν οι υποψήφιοι, είναι οι ακόλουθες:

1. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΨΥΧΟΓΙΟΣ, 500 Ευρώ.
Μυθιστόρημα με ελεύθερο θέμα για παιδιά 9-11 ετών. (10.ΟΟΟ λέξεις)


2. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΕΔΡΟΣ, 500 Ευρώ.
Μυθιστόρημα, για παιδιά 10-12 ετών, με θέμα τη ζωή των προϊστορικών ανθρώπων. Το βραβείο αθλοθετείται στη μνήμη της συγγραφέως Κίρας Σίνου, που ασχολήθηκε συστηματικά με την προϊστορία.(75-80 σελίδες)

3. Βραβείο Ιεράς Μητροπόλεως Ν. Σμύρνης, 500 Ευρώ.
Μυθιστόρημα με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού».(75-80 σελίδες)

4. Βραβεία Ελένης Μαυρουλίδου Δάβαρη και Βίλμας Μαυρουλίδου-Σαλιβέρου, εις μνήμην Λούλας και Ηλία Μαυρουλίδη και Λιλής Γιαννέτσου.
α) Ταξιδιωτικό μυθιστόρημα για παιδιά 9-12 ετών, 500 ευρώ. (75-80 σελίδες) Β) Μυθιστόρημα για παιδιά από 11 ετών και άνω, με θέμα «Ένας Έλληνας μακριά απ’ την πατρίδα». 500 Ευρώ. (75-80 σελίδες)

5. Βραβεία Λούλας Παπιδάκη-Πιπίνη εις μνήμην Δημητρίου και Αθανασίας Παπιδάκη και Αντωνίου Πιπίνη.
α) Ποίηση, 500 Ευρώ.
Συλλογή 25 ποιημάτων για παιδιά του δημοτικού σχολείου.
β) Μονογραφία για το έργο Έλληνα συγγραφέα ή ποιητή της παιδικής λογοτεχνίας, πλήρως τεκμηριωμένη με στοιχεία, βιογραφικά, θεματικής, ύφους, τεχνοτροπίας κ.λ.π.) 500 Ευρώ.

6. Βραβείο εκδ. οίκου Πατάκη, 500 Ευρώ.
Μία Ιστορία βραχείας φόρμας, όχι παραμύθι, έκτασης 400-900 λέξεων, που να απευθύνεται σε παιδιά 1ης σχολικής ηλικίας (6-8 ετών). Οι πρωταγωνιστές να είναι συνομήλικοι των παιδιών-αναγνωστών. Τα θέματα να είναι σύγχρονα, μέσα από την καθημερινότητά τους και να καθρεφτίζουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς των παιδιών αυτής της ηλικίας.

7. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΠΑΤΑΚΗ, 300 Ευρώ σε βιβλία.
Απονέμεται σε σχολικό έντυπο, περιοδικό ή εφημερίδα το οποίο εμφανίζει περιοδικότητα στη διάρκεια μιας σχολικής χρονιάς. Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες να αποστείλουν από 5 αντίτυπα όλων των τευχών της σχολικής περιόδου 2011-12. Επιπλέον, στο διευρυμένο πλαίσιο των σχολικών εντύπων, γίνονται δεκτά ημερολόγια και έντυπα που αποτυπώνουν σχολικές δραστηριότητες (περιβαλλοντικά προγράμματα, αγωγή υγείας, ευρωπαϊκά προγράμματα κ.ά.)


8. Βραβείο ΤΑΤΙΑΝΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, τιμητικό και όχι χρηματικό.
Απονέμεται σε συγγραφείς για το σύνολο του έργου τους ή για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη και προώθηση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.
Αθλοθέτες Νίκος Αδαμαντιάδης και Σμαράγδα Αδαμαντιάδη.


ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

1. Όλα τα έργα υποβάλλονται με ψευδώνυμο και σε πέντε αντίτυπα.
Επίσης πρέπει να είναι δακτυλογραφημένα με μέγεθος γραμμάτων 12. Σε μικρότερο σφραγισμένο φάκελο αναγράφεται το πραγματικό όνομα, το τηλέφωνο το mail και η ταχυδρομική διεύθυνση του συγγραφέα. Οι φάκελοι δεν ανοίγονται παρά μόνο σε περίπτωση διάκρισης του διαγωνιζομένου. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες παραμένουν άγνωστοι. Τα έργα που θα σταλούν χωρίς να τηρούν τους παραπάνω όρους της προκήρυξης δεν θα κριθούν.
Κάθε διαγωνιζόμενος έχει δικαίωμα συμμετοχής σε δύο διαφορετικές κατηγορίες, μόνο.
2. Στο φάκελο να αναγράφεται οπωσδήποτε σε ποιον διαγωνισμό και κατηγορία συμμετέχει ο/η υποψήφιος/α.
3. Οι βραβευμένοι υποχρεούνται να δώσουν για έκδοση το έργο τους στον εκδοτικό οίκο που αθλοθέτησε το βραβείο.
4. Αποκλείονται από το διαγωνισμό όσοι έχουν ήδη βραβευτεί ή επαινεθεί τρεις φορές από την Γ.Λ.Σ. καθώς και εκείνοι που διακρίθηκαν για το ίδιο κείμενο σε άλλο διαγωνισμό στην Ελλάδα ή στην Κύπρο.
5. Τρία αντίτυπα των βραβευμένων βιβλίων, όταν εκδοθούν, πρέπει να στέλνονται στη Γ.Λ.Σ. για το αρχείο της.
6. Σε όλες τις κατηγορίες μυθιστορήματος, η έκταση δεν θα πρέπει να είναι μικρότερη από 75-80 σελίδες.

ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΡΓΩΝ
1η Οκτωβρίου 2012 Τα έργα να στέλνονται με απλό ταχυδρομείο. (Όχι συστημένα / Όχι κούριερ).

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν τηλεφωνικά ή ηλεκτρονικά με τις κυρίες:
Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου 210 6917708, 6939349547
Ελένη Τσιάλτα 210 7757233, 6937452277 E-mail: tsialtaeleni@gmail.com
Ζαχαρούλα Καραβά 210 2716238, 6972899499 E-mail: karavaxara@yahoo.gr

Απαραίτητος όρος, τα κείμενα να σταλούν με απλό ταχυδρομείο. Να μην σταλούν με ταχυμεταφορές ή συστημένα.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ:
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
Μπουμπουλίνας 28, Τ.Κ. 10682 ΑΘΗΝΑ

Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 2012 στη Στοά του Βιβλίου, στην Αθήνα.

Το τρένο Διήγημα

Το τρένο (Διήγημα)

Ο κυρ Ανδρέας ξύπνησε νωρίς εκείνη τη μέρα. Τελείωνε η άνοιξη και οι μέρες ήταν σχεδόν καλοκαιρινές. Βγήκε στο μπαλκόνι και κοίταξε κάτω στο δρόμο. Η κίνηση των αυτοκινήτων είχε ήδη ξεκινήσει παρόλο που δεν είχε ξημερώσει καλά - καλά. Πάντα αυτή η πόλη ήταν ζωντανή από πολύ νωρίς.
ʼλλοτε τέτοια εποχή οι γλάστρες του μπαλκονιού θα είχαν γεμίσει ανθάκια και μπουμπούκια αλλά τώρα μόνο ξεραμένοι βλαστοί είχαν απομείνει. Η σκέψη αυτή του έφερε θλίψη και βιάστηκε να μπει μέσα.
Όπως κάθε μέρα από τότε που έχασε την κυρά Παναγιώτα ντυνόταν και πήγαινε στο σταθμό των τρένων να πιει τον καφέ του. Του βάραινε η καρδιά να κάθεται και να πίνει τον καφέ μόνος του. Τόσα χρόνια μαζί, χαρές και λύπες τα κουβέντιαζαν με τον καφέ τους και τώρα δε μπορούσε να συνηθίσει αυτή την απουσία, την ερημιά του δωματίου, τη σιωπή. Εκείνη την ημέρα ακόμη περισσότερο. Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος και ακόμη νιώθει αυτό το κενό.
- Καλώς τον κυρ Ανδρέα, τον καλημέρισαν εγκάρδια οι υπάλληλοι του σταθμού. Τον είχαν μάθει όλοι αφού τον τελευταίο καιρό πήγαινε σχεδόν κάθε μέρα.
- Καλημέρα, καλημέρα, απάντησε με χαμόγελο και έπιασε θέση στο καφέ που έβλεπε προς τα τρένα.
Η κίνηση είχε αρχίσει και εδώ. Βιαστικοί επιβάτες, αγουροξυπνημένοι, έτρεχαν να βγάλουν εισιτήριο για να προλάβουν κάποιο τρένο. Φοιτητές, εργαζόμενοι, νοικοκυρές, τους καταλάβαινε ο κυρ Ανδρέας από τον τρόπο που περπατούσαν, από τα βλέμματα τους τα άλλοτε ανυπόμονα και άλλοτε μελαγχολικά. Του άρεσε αυτή η κοσμοσυρροή, ακόμη και το βαριεστημένο σύρσιμο της βαλίτσας, οι νευρικοί επιβάτες, οι χειρονομίες, του έδιναν την αίσθηση της ζωής. Απολάμβανε αυτό το βιαστικό πηγαινέλα, του έδινε την αίσθηση των νιάτων, της ζωής που προσδοκούσε ο καθένας, το μέλλον
. Ο σερβιτόρος του έφερε τον καφέ του: βαρύ γλυκό, όπως πάντα. Το πρώτο πρωινό τρένο είχε ξεκινήσει. Κοίταξε τον προορισμό: προς Θεσσαλονίκη. Του έφερνε μνήμες αυτό το δρομολόγιο. Όταν ήταν νεότεροι και δεν είχε τόσα προβλήματα με τα πόδια και τη μέση του, έπαιρνε την κυρά Παναγιώτα και πήγαιναν στις κοντινές παραλίες του Πλαταμώνα ή των Ν. Πόρων για καφέ η μπάνιο. Του άρεσε η διαδρομή και διασκέδαζε με το ανέμελο, ετερόκλητο, χρωματιστό πλήθος από τότε. Αγαπούσε τους ανθρώπους και πάντα προσπαθούσε να καταλάβει την ιστορία τους, τους κρυφούς τους πόθους, τα όνειρά τους.
Μα και η Παναγιώτα του, πάντα είχε μια καλή κουβέντα να πει για τον καθένα. Πάντα τους δικαιολογούσε όλους. Ακόμη και όταν την πλήγωναν ή της φέρονταν άσχημα. Εκείνος τη μάλωνε που έδινε συγχωροχάρτι σε όλους αλλά κατά βάθος τη θαύμαζε για τη μεγάλη της καρδιά. Πάντα είχε κάτι αστείο να του πει ή να θυμηθεί και ότι δυσάρεστο τους συνέβαινε προσπαθούσε να το διακωμωδήσει, να το κάνει να φαίνεται ασήμαντο. Δεν είχαν περάσει και λίγα, τι να πρωτοθυμηθεί: οικονομικά προβλήματα, προβλήματα με το Δημήτρη το γιο τους, απώλειες φίλων. Ας είναι, καλά τα κατάφεραν. Με το εφάπαξ που πήρε από τη σύνταξη του, άνοιξε στο γιο του, το δικηγορικό του γραφείο και η Κατερίνα η κόρη τους, ευτυχώς είχε διοριστεί στην Τράπεζα.
Πέρασαν δύσκολα χρόνια, εκείνος με το μισθό του δημοσίου υπαλλήλου τι να πρωτοκαταφέρει. Η Παναγιώτα είχα σταματήσει τη δουλειά μιας και δεν είχαν κάποιον να τους βοηθάει με τα παιδιά. Για αυτό δεν κατάφερε ποτέ του να αγοράσει αυτοκίνητο αν και δεν τρελαινόταν κιόλας, μια χαρά του άρεσαν τα τρένα για τις μετακινήσεις του.
Αν ζούσε λίγο ακόμα η Παναγιώτα του, θα χαιρόταν με το γιο τους το Δημήτρη πόσο σοβαρός και υπεύθυνος είχε γίνει και η κοπέλα του: όμορφη, ευγενέστατη και γλυκιά.
Τους είχε παιδέψει στην εφηβεία και αργότερα. Ατίθασο, νευρικό παιδί, ήθελε πάντα το δικό του να γίνεται. Ότι του κατέβαινε στο κεφάλι το έκανε. Ίσως να έφταιγαν και αυτοί λίγο, ήταν ο πρώτος γιος, είχαν αργήσει να τον κάνουν και δε του χαλούσαν χατίρι.
Μια φορά είχε φύγει από το σπίτι τρεις ημέρες για να πάει σε ένα φεστιβάλ στην Κέρκυρα παρά τις αντιρρήσεις τους. Μέχρι να γυρίσει η Παναγιώτα κόντεψε να αρρωστήσει. Όταν επέστρεψε εκείνος έκανε σα να μη συνέβαινε τίποτα. "Θα το μαθαίνατε στις ειδήσεις αν πάθαινα κάτι", απαντούσε κυνικά.
Η Κατερίνα, η κόρη τους, ήταν το αντίθετο. Πάντα συνεργάσιμη και πρόθυμη να βοηθήσει. Είχε μοιάσει της Παναγιώτας ενώ ο γιος τους, το παραδεχόταν τώρα πια είχε πάρει από το δικό του χαρακτήρα που ήταν λίγο ισχυρογνώμων. Ο κυρ Ανδρέας όμως στεναχωριόταν για την Κατερίνα που την έβλεπε μόνη. Κόντευε τα τριάντα και δεν είχε γνωρίζει κανέναν άνθρωπο να φτιάξει τη ζωή της. Η κόρη του τον κορόιδευε. "Κι εσύ που παντρεύτηκες τι κατάλαβες; Μια χαρά περνάω και μόνη μου." ʼντε να της εξηγήσει τώρα. Για κείνον η Παναγιώτα ήταν όλη του η ζωή. Χωρίς αυτήν δε θα είχε νόημα ότι και να έκανε. Είχε μόλις τελειώσει το στρατιωτικό όταν τη γνώρισε. Κοπέλα κι εκείνη που μόλις είχε τελειώσει το γυμνάσιο και φοιτούσε στη νοσηλευτική σχολή. Την έβλεπε κάθε μέρα που γυρνούσε από τη σχολή. Του άρεσαν τα μακριά μαλλιά χυμένα στους ώμους, τα πράσινα μάτια που έλαμπαν από προσδοκίες και όνειρα, το βιαστικό περπάτημά της. Τι τα θυμάται τώρα; Μα η σκέψη του δε λέει να ξεκολλήσει από κει λες και τη βλέπει τώρα. Λίγες μέρες αργότερα γνωρίστηκαν από ένα κοινό γνωστό τους. Μετά από ένα χρόνο παντρεύτηκαν. Στην αρχή δούλευε και εκείνη στο νοσοκομείο. Τι βόλτες και τι εκδρομές έκαναν τότε. Μόλις σχολούσαν από τις δουλειές και έβαζαν μια μπουκιά στο στόμα έφευγαν για μπάνιο στις γειτονικές παραλίες. Μπορεί τα λεφτά τους να ήταν λίγα ωστόσο η διάθεση και η ενεργητικότητά τους περίσσευε. Ήταν πλασμένοι ο ένας για τον άλλο. Ένιωθε πολύ τυχερός που τη γνώρισε. Κάτω στη θάλασσα μάζευε κοχύλια και έγραφε δίπλα - δίπλα τα ονόματά τους όπως είχε δει να κάνουν στο σινεμά οι πολύ ερωτευμένοι. Σε μια φωτογραφία που την κρατά πάνω του, εκείνη με άσπρο φουστάνι και ξέπλεκα μαλλιά, μοιάζει με αρχαία Θεά. Για εκείνον και όταν πέρασαν τα χρόνια παρά το βάρος του χρόνου και των αλλαγών που είχαν επιφέρει και στους δυο, εκείνη ήταν η Θεά που είχε γνωρίσει, ένα κορίτσι με κάτασπρο φουστάνι και ξέπλεκα μαλλιά.
Το σφύριγμα του τρένου τον ξεκόλλησε για λίγο από τις σκέψεις του. Δίπλα του ένα ζευγαράκι αποχαιρετιόνταν. Η κοπέλα είχε σκοτεινιάσει, σαν ουρανός πριν την καταιγίδα και ο νεαρός της έπιανε το χέρι και της μιλούσε τρυφερά. Πάντα τον συγκινούσε η εικόνα του έρωτα και όταν οι συνομήλικοί του μιλούσαν αρνητικά για τα νεαρά ζευγαράκια που εκδήλωναν αυθόρμητα τον έρωτά τους σε δημόσιους χώρους, αυτός χαμογελούσε. Ήταν πάντα με τον έρωτα. Πάντα με το αυθόρμητο και το αληθινό.
Το τρένο έφυγε. Το ζευγάρι αποχαιρετίστηκε για τελευταία φορά. Ο κυρ Ανδρέας δάκρυσε. Νοστάλγησε την παρουσία της Παναγιώτας.
- Θα σε περιμένω, φώναξε το αγόρι στην κοπέλα.
- Καλή αντάμωση, είπε εκείνη και μπήκε στο τρένο.
Ο κυρ Ανδρέας χαμογέλασε. Όταν έχεις ζήσει τόσο όμορφα, δεν πρέπει να λυπάσαι, σκέφτηκε. Και εκείνος είχε ζήσει την αληθινή και σπάνια αγάπη και ένιωθε τυχερός για αυτό. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να μπορούσαν να τη ζήσουν. Ο κόσμος θα ήταν πιο όμορφος. Πίστευε ότι η αγάπη μαλακώνει τον άνθρωπο, του δίνει νόημα ύπαρξης, τον κάνει λιγότερο εγωιστή. Τι θα 'δινε κι αυτός σήμερα να μπορούσε να ανέβει σε ένα τρένο και να κάνει ένα ταξιδάκι έστω κοντινό στα γνωστά τους μέρη, να ξανατρυγήσει μνήμες και να απολαύσει το ηλιοβασίλεμα στη θάλασσα. Να μαζέψει κοχύλια και να σκαλίσει στην άμμο ιστορίες, ονόματα, χρονολογίες όπως παλιά που ο χρόνος δε φαινόταν να έχει σημασία.
Και τότε είδε το τρένο να έρχεται. Κι ήταν σα να σταμάτησε μόνο για αυτόν. Ένα φως τον θάμπωσε, κάποιος τον φώναζε ή έτσι του φάνηκε. Μια γνώριμη φιγούρα του έγνεφε. Δεν έβλεπε και καλά πια αλλά ναι ήταν σαν τη δική του την Παναγιώτα η κοπέλα με το άσπρο φουστάνι και τα ξέπλεκα μαλλιά που του έγνεφε.
Το μεσημεράκι, ο σερβιτόρος πήγε να μαζέψει, το φλιτζάνι του καφέ. Δε του έκανε εντύπωση που ο κυρ Ανδρέας έμεινε τόσο πολύ. Το συνήθιζε πότε - πότε. Ούτε που τον είδε με τα μάτια κλειστά. Καμιά φορά τον έπαιρνε κι ο ύπνος μέσα στις σκέψεις του. Εκείνη την ημέρα όμως ο κυρ Ανδρέας είχε φύγει. Είχε πάρει το δικό του τρένο παρέα με την Παναγιώτα. Πώς να αντιστεκόταν σε ένα άσπρο φουστάνι και σε τόσο όμορφα μάτια και μαλλιά;.

1ος Λογοτεχνικός διαγωνισμός Εφηβικού Διηγήματος και ποίησης ‘’Γρηγόρης Πεντζίκης’’

Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ΠΕ Δράμας προκηρύσσει για το έτος 2012-2013 τον 1ο Λογοτεχνικό διαγωνισμό Εφηβικού Διηγήματος και Ποίησης «Γρηγόρης Πεντζίκης».

Ο Γρηγόρης Πεντζίκης (1945-2012) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και έζησε στη Δράμα όπου δίδαξε ως φιλόλογος καθηγητής. Έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές, δοκίμια κριτικής, βιβλία, ενώ λογοτεχνικά και κριτικά του κείμενα έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά.

Ο Διαγωνισμός απευθύνεται σε μαθητές/τριες της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης .

ΤΡΟΠΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

α) Εφηβικού Διηγήματος

Κάθε μαθητής/τρια Γυμνασίου ή Λυκείου ή ΕΠΑΛ μπορεί να συμμετέχει με ένα (1) διήγημα έως έξι (6) σελίδες μεγέθους Α4, δακτυλογραφημένες με γραμματοσειρά Times New Roman 12, στην ελληνική γλώσσα και θέμα ελεύθερο.

β) Εφηβικής ποίησης

Κάθε μαθητής/τρια Γυμνασίου ή Λυκείου ή ΕΠΑΛ μπορεί να συμμετέχει με ένα (1) ποίημα, γραμμένο με ομοιοκαταληξία ή με ελεύθερο τρόπο, μέχρι τριάντα στίχους, στην ελληνική γλώσσα και θέμα ελεύθερο .

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Τα έργα θα πρέπει να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα και να υποβληθούν σε πέντε (5) δακτυλογραφημένα αντίτυπα με ψευδώνυμο, το οποίο θα αναγράφεται στο πάνω δεξιό μέρος του κειμένου. Τα πραγματικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο) του διαγωνιζόμενου θα πρέπει να κλεισθούν σε μικρό φάκελο και στο εξωτερικό του μέρος να αναγραφεί το ψευδώνυμο. Τα πέντε αντίτυπα και ο μικρός φάκελος θα πρέπει να σταλούν με την αντίστοιχη ένδειξη Διαγωνισμός Εφηβικού Διηγήματος «Γρηγόρης Πεντζίκης» στη διεύθυνση: ΔΔΕ Δράμας, (γραφείο 223) Διοικητήριο, Δράμα. Τ.Κ. 66100. Στο επάνω μέρος του φακέλου αποστολής θα αναγράφεται μόνο το ψευδώνυμο. Ημερομηνία υποβολής μέχρι 31 Ιανουαρίου 2013 (σφραγίδα ταχυδρομείου).

Τα υποβαλλόμενα κείμενα δεν επιστρέφονται. Η αξιολόγηση των κειμένων θα γίνει κατά το διάστημα 01 Φεβρουαρίου έως 31 Μαρτίου 2013 και όσοι διακριθούν θα ενημερωθούν τον Απρίλιο του 2013. Η απονομή Επαίνων και Αναμνηστικών Διπλωμάτων Συμμετοχής στο διαγωνισμό θα γίνει στη διάρκεια των «Ημερών Εκπαίδευσης» που διοργανώνει η ΔΔΕ Δράμας κάθε έτος με τη λήξη της σχολικής χρονιάς.

Η συμμετοχή στους διαγωνισμούς προϋποθέτει και την αποδοχή των όρων. Η κρίση της Κριτικής Επιτροπής είναι αμετάκλητη.

Θα δοθούν Α΄, Β΄ και Γ΄ Έπαινος για μαθητές/τριες Γυμνασίου και Λυκείου/ΕΠΑΛ αντίστοιχα. Επίσης θα δοθούν Αναμνηστικά Διπλώματα Συμμετοχής σε όλους τους συμμετέχοντες.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Καθημερινώς στα τηλέφωνα της ΔΔΕ Δράμας 2521351223, 2521351224, 2521351225.

Το δεύτερο γράμμα διήγημα του Βασίλη Χαραλάμπους

Το δεύτερο γράμμα

                                                                                                                                                            

                                                                                                ____________
 Είχε μια φωνή ο Κωστής άλλο πράγμα.  Και κάθε που ο κυρ-Γιάννης ο δάσκαλος, τον έβαζε να τραγουδήσει, νάσου οι ψυθιρισμοί και τα πονηρά γελάκια.  Ο Κωστής όμως, σαν νάταν τενόρος σε καμιά από κείνες τις μεγάλες αίθουσες, μ΄όλη του τη δύναμη γιόμιζε με παραφωνίες την τάξη.  Και σαν να μην έφτανε κι  αυτό ήταν κι  οι χειρονομίες σωρό, σαν τροχονόμου σε  πολυσύχναστη πλατεία .  Όσο προχωρούσε το τραγούδημα, περίσσεια η δύναμη της φωνής του.  Αδιαφορούσε για το τι λέγαν οι ζωηρότεροι της τάξης.  Φθάνει που ο δάσκαλός του ο κυρ-Γιάννης συνέχιζε να παρακολουθεί  μ΄ εκείνη την περίεργη σοβαρότητά του.
     
Κι΄ όλα τούτα ίσαμε ν΄ αρχινίσουν οι ζωηρότεροι τα αλλιώτικα πειράγματα με τον Αλέξανδρο επικεφαλής.

-Κωστή, πιο δυνατά να σ΄ ακούσει κι ο πατέρας σου στην Αφρική.  Πιο δυνατά Κωστή.
     
Τότε με μιας ο Κωστής σταματούσε, άφηνε το λεπτό του κορμάκι και καθόταν γρήγορα απότομα στο θρανίο κι έμενε αμίλητος μέχρι το τέλος.  Μάταια ο κυρ-Γιάννης ο δάσκαλος προσπαθούσε να τον κάνει ν΄ αρχινίσει πάλι.  Ήταν τούτος ο μακρινός καημός του πολύ μεγάλος για το μοναχοπαίδι του Αναστάση του ξενιτεμένου.  Χρόνια τώρα μισεμού ο Αναστάσης κι΄ είχε δεί τον μοναχογυιό του τον Κωστή μονάχα δύο φορές.  Πικρή του μισεμού η απλωσιά για τούτο το παιδί μ΄ εκείνο τον μακρινό καημό.  Έτσι είναι της ξενιτιάς η πίκρα.  Κι ο καημός σε τούτο το σκαλιαρούδι, θαρρείς ποτέ δεν θα συρθεί στην άκρη της λησμονιάς.  Την ξέρει ο Αναστάσης τούτη την πίκρα, μα πιο πολύ ο Κωστής που σαν έρθει το Καλοκαίρι κάνει διακοπές στον αυλόγυρο του σπιτιού του παππού του  στο παραδίπλα σπίτι με τα τόσα λούλουδα που σημαδεύουν το διάβα της Άνοιξης.
     
Κι άκου πράγμα που σκαρφίστηκαν τις προάλες κείνα τα σκολιαρούδια.  Γράψανε ολάκερο γράμμα του κόλλησαν και γραμματόσημα και το ρίξανε στο σπίτι του Κωστή.  Η μάνα του αγράμματη γυναίκα που να καταλάβει .  Ο Κωστής μια στην αυλή του σπιτιού του και μια στον αυλόγυρο του παππού του χοροπηδώντας.

-Θαρθεί ο μπαμπάς.  Θαρθεί ο μπαμπάς.
     
Που να καταλάβει όμως ο καημένος ότι το γράμμα το γράψανε οι προκομμένοι οι συμμαθητάδες του.  Χαρά κι΄ η κυρά- Λένα η μάνα του.  Ολάκερη μέρα ο Κωστής έτρεχε στον αυλόγυρο.  Τούτη η χαρά όμως δεν κράτησε για πολύ γιατί ο Γιαννάκης  ο πιο μικρόσωμος της παρέας ,παιδί ευαίσθητο και μυαλωμένο, το ομολόγησε κρυφά στον Κωστή.  Κείνη τη μέρα λυπήθηκε πολύ ο Κωστής.  Ξέρει πως έχει για μοιράδι τούτο τον μακρινό καημό.  Μήτε να φάει ήθελε μήτε να πιεί.  Είχε όμως μια κρυφή χαρά ότι τουλάχιστον του στάθηκε φίλος ο Γιαννάκης και του είπε την αλήθεια.
     
Την άλλη μέρα ο Κωστής ξεχάστηκε να παίζει μ΄ εκείνα τα ζωηρά παιδιά στο διάλειμμα.  Αναμνήσεις μπαλωμένες με τ΄ ανέμελα παιχνίδια στον αυλόγυρο του σχολείου.  Εκείνη η ανεξικακία του Κωστή άλλο πράγμα.  Δεν πέρασαν λίγες μέρες και νάσου άλλο γράμμα πρωί – πρωί.

-Τούτα τα παιδιά το παράκαναν μονολόγησε η κυρά –Λένα.
    
 Μάταια προσπαθούσε ο Κωστής να τον αφήσει η μάνα του να διαβάσει το γράμμα.

-Δώσε μου το και υπόσχομαι ότι δεν θα στενοχωρηθώ.
-Δεν πειράζει ,Κωστή μου.  Είδες τι πάθαμε τις προάλλες.
-Τούτη τη φορά θα είναι αλλιώς τα πράγματα, παρακαλούσε ο Κωστής.
     
Μια έτσι, μια αλλιώς, τα κατάφερε ο Κωστής και του΄ δωσε το γράμμα η μάνα του.  Στην αρχή ψυθιριστά και κατόπιν μεγαλοφώνως.
-  ...αποφάσισα να επιστρέψω για πάντα.
     
Εδώ το σταμάτησε απότομα η μάνα του.

-Είδες το ίδιο γράμμα σχεδόν.
-Το ξέρω μάνα .Τώρα μάθαμε το μάθημά μας.
    Και συνέχισε μεγαλοφώνως ο Κωστής.

-…στις δεκατέσσερις του μηνός.
     
Σ΄ αυτό το σημείο ο Κωστής έριξε μια γρήγορη ματιά στο γράμμα, το δίπλωσε προσεκτικά και το΄ βαλε στην τσέπη του.
-  Άντε τώρα να πας στη αλάνα, να παίξεις κι΄ εσύ λίγο με τ΄ άλλα παιδιά .

Ο Κωστής στην αρχή περπάτησε ίσαμε την πόρτα λίγο σκεφτικός κι΄ ύστερα έφυγε τρέχοντας.  Τούτο όμως το γράμμα φαίνεται πως το μισοπίστεψε γι΄ αυτό το΄ χε συνέχεια στην τσέπη του και δεν το αποχωριζόταν ποτέ του.  Κάθε λίγο και λιγάκι το κρυφοκοίταζε κι΄ ύστερα το ξανάβαζε στη θέση του.  Μάλιστα μετρούσε και τις μέρες π΄απόμειναν.  Το τραγουδάκι πούφτιαξε και το τραγουδούσε μ΄ εκείνη τη φάλτσα φωνή του έλεγε πολλά.
                                  "Θυμήθηκα στην ξενιτιά
                                    του χωριού μου την ιτιά
                                    σίγουρα θαρθώ μια μέρα
                                    κι αυτή θάναι η Δευτέρα
                                    στις δεκατέσσερις του μήνα
                                     καραβάκι μου καλό ξεκίνα "
     
Τ΄ άκουγε κι΄ κυρά –Λένα και μάτωνε η καρδιά της.  Κι  είναι να διαπορείς με της κυρά –Λένας την παντοχή μα και την άλλη σιωπή που ζωγραφεί τούτος ο καημός της.  Πλαστογραφεί θαρρείς την Άνοιξη για τον χειμώνα πού΄ ρχεται με μόνο θυμητάρι κείνο το ταξιδομάντηλο π΄ ανέμιζε κατ΄αντίκρυ στον πονέντε, στο μουράγιο με τις βαρκαδιές γιομάτες καημό.

Δεν άργησαν όμως να ρθούνε κι΄ οι δεκατέσσερις του μήνα.  Το φαγητό περισσό σήμερα.  Λες να το είχε ετοιμάσει γιατί ίσως λίγο να πίστεψε από τούτο το γράμμα;  Το σίγουρο είναι πως δεν έδειχνε και πολύ αδιάφορη.  Κατά βάθος γνώριζε πως θα ματάρθει από της ξενιτιάς τα στενορύμια.  Κάθε τόσο κοίταζε από το παράθυρο, όμως η αυλόπορτα εξακολουθούσε νά΄ ναι ερμητικά κλειστή.

-  Ημέρα τούτη γαληνεμό δεν έχει. Το νύχτωμα θα μας  βρεί και πάλι με τούτη την παντοχή, μονολόγησε η κυρά-Λένα.

Σαν άρχισε όμως παραύστερα να σουρουπώνει , σουρούπωσαν κι΄ οι καρδιές στο φτωχικό της κυρά-Λένας.  Έπαψε κι ο Κωστής το τραγούδημά του.
     
Κι΄όμως κτυπά κάποιος επίμονα την πόρτα στη σιγαλιά της νύκτας. Ο Κωστής κι η κυρά –Λένα  αλληλοκοιτάκτηκαν .

–  Άσε Κωστή μου θα ανοίξω εγώ, είπε σχεδόν ψιθυριστά η κυρά –Λένα και σηκώθηκε ν΄ ανοίξει την πόρτα.
     
Ποιος ήταν, τι έγινε ,το μαρτυρούσε του Κωστή το τραγούδημα όλο το βράδυ.  Κι  οι ιστορίες σωρό από τον πατέρα που ήρθε από την ξενιτιά.  Το γράμμα όμως εκείνο δε το πέταξε ποτέ.  Κι ο Κωστής συνέχισε κείνο το πρωτυτερινό τραγούδημά του πού΄γινε αντιπροίκι της επιστροφής. "Θυμήθηκα στην ξενιτιά…"

5 ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΟΛΥΜΠΟΥ

                              Αφηγήσεις “μες στον ανασασμό των φύλλων”

[Στίχος του Γ. Σεφέρη από την «Ελένη» (Ημερολόγιο Καταστρώματος Γ’)]

Το Φεστιβάλ Αφήγησης είναι πια ένας θεσμός που καθιέρωσε το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στην περιοχή του Δήμου Τεμπών, με σταθερή έδρα κυρίως την Καλλιπεύκη.Φέτος 11 χρόνια μετά από την πρώτη χρονιά (2003) η Οργανωτική Επιτροπή,ανανεωμένη και διευρυμένη με νέους φορείς συνδιοργάνωσης, προχωρεί στην πραγματοποίηση του 5ου Φεστιβάλ στις 29 & 30 Ιουνίου 2012 στην Καλλιπεύκη (30/6) και στον Παλαιό Παντελεήμονα (29/6), και καλεί το κοινό (ενήλικες και παιδιά), να αφουγκρασθεί πανάρχαιες ιστορίες «μες στον ανασασμό των φύλλων».

Το Εργαστήριο Λόγου και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου (Κατεύθυνση Λογοτεχνίας), ο Πανελλήνιος Όμιλος Φίλων Αφήγησης(ΠΟΦΑ), το ΚΠΕ Αν. Ολύμπου, το πρόγραμμα EUMOF, ο Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Καλλιπευκιωτών «Η Πατωμένη» και το Σύγχρονο Ωδείο Λάρισας, σε πείσμα των καιρών και των καταστάσεων, υπό την προεδρεία της Επ. Καθηγήτριας του Παν. Θεσσαλίας, Τασούλας Τσιλιμένη,έχει σχεδιάσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα με επιστημονικές ανακοινώσεις για τις«ιστορίες ζωής», αφηγήσεις παραμυθιών για τα δέντρα, απαγγελίες στίχων του Ομήρου, μουσική και τραγούδι, αλλά και 2ωρο ψυχοπαιδαγωγικό πρόγραμμα για παιδιά.

Συγκεκριμένα την Παρασκευή 29/6 στις10:00 το πρωί στις εγκαταστάσεις του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ)στον Παλ. Παντελήμονα θα πραγματοποιηθούν επιστημονικές ανακοινώσεις και εργαστήρια. Την ίδια μέρα το βράδυ στις 21:00 στο θεατράκι του ΚΠΕ,καταξιωμένοι ηθοποιοί θα απαγγείλουν στίχους του Ομήρου στην ενότητα «Ο Όμηρος στις παρυφές του Ολύμπου». Στη συνέχεια θα ακολουθήσει μουσική και τραγούδι από εξέχοντες καθηγητές του Σύγχρονου Ωδείου Λάρισας.

Το Σάββατο, 30 Ιουνίου, στις 11:00στην Καλλιπεύκη και στον χώρο αναψυχής «Πατωμένη», στο παραμυθένιο ξέφωτο, θα πραγματοποιηθούν δραστηριότητες και παιχνίδια για παιδιά από φοιτήτριες του Π.Τ.Π.Ε. του Παν. Θεσσαλίας υπό την καθοδήγηση των μελών ΔΕΠ Μαγουλιώτη Α. και Κ. Μάγο και παράσταση θεάτρου σκιών από τις Κ. Ζησάκη και Ο. Παναγιώτου .

Το απόγευμα στις 19:00 στον ίδιο χώρο, την ενότητα θα ανοίξουν φοιτήτριες του Π.Τ.Π.Ε. με «αφηγήσεις του σώματος» με την καθοδήγηση της λέκτορας του πανεπιστημίου Μ. Τσουβαλά.

Τη σκυτάλη θα πάρουν οι αφηγητές για να ξετυλίξουν την»κόκκινη» κλωστή των παραμυθιών. Το πρόγραμμα θα κλείσει με κλαρίνο από τους Κ. Τσανασίδη και Κ.Σκουμόπουλο.

Στόχος του φεστιβάλ είναι η απόλαυση μέσα από την αφήγηση, η ανάδειξη της εναλλακτικής μορφής επικοινωνίας και ψυχαγωγίας, η ένταξη της αφήγησης στην καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου ως μορφή επικοινωνίας και ενσυναίσθησης, η μύηση στην πανάρχαια αυτή τέχνη και στις ιστορίες που κρύβουν μυστικά, ψέματα και αλήθειες, ρεαλισμό, φαντασία και συμβολισμό.

Για όσους θέλουν να μυηθούν στην τέχνη της προφορικής αφήγησης, στο συμβολισμό των παραμυθιών καθώς και στην αξιοποίηση της εξιστόρησης στην εκπαίδευση, έχουν προγραμματισθεί 3 εργαστήρια για ενήλικες. Στους συμμετέχοντες θα δοθεί Βεβαίωση.

Η είσοδος στα δρώμενα του Φεστιβάλ είναι ελεύθερη.

Για τα εργαστήρια απαιτείται δήλωση συμμετοχής καθώς είναι βιωματικά και ο αριθμός των συμμετεχόντων θα είναι περιορισμένος. Για δηλώσεις συμμετοχής και πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στην κ. Στάμου, στο nstamou@ece.uth.gr και στο τηλ. 24210 74861 από 10:00-13:00 (Δευτ. – Παρ.)

Συμμετέχουν με εισηγήσεις οι πανεπιστημιακοί:Π. Αγγελίδης, Αντ. Σμυρναίος και Ρ. Κακάμπουρα.

Αφηγητές: Λ. Λαμπρέλλη, Δ. Προύσαλης,Α. Θάνου & Π. Κούλελης, Ε. Ποιμενίδου-Χατζηδημητρίου, Ε. Γιαννούση, Κ. και Α. Ελευθεριάδης, Α. Πουλατσίδου.

Μουσικοί: Α. Τσέτσιλας, Κ. Μάτης

Ηθοποιοί: Π. Πελτεκοπούλου, Δ.Δακτυλάς

Το Φεστιβάλ τελεί υπό την υποστήριξη του Δήμου Τεμπών.

Το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ είναι αναρτημένο στις ιστοσελίδες: www.uth.gr& www.pofa.ece.uth.gr

1oς διαγωνισμός ποίησης του περιοδικού charity

Διαγωνισμός Ποίησης: Οι στίχοι γίνονται ΠΡΑΞΗ και ΠΡΟΣΦΟΡΑ
e-Charity.gr  /

Το e-charity.gr σας προσκαλεί στον 1ο Διαγωνισμό Ποίησης με θέμα «Άνθρωπος» Οι λέξεις θα γίνουν στίχοι και οι στίχοι θα συνθέσουν ποιήματα για να στηρίξουν το έργο προσφοράς και κοινωνικής αλληλεγγύης του e-charity.gr. Θα βραβευτούν τα ποιήματα που θα αποσπάσουν τις περισσότερες ψήφους των αναγνωστών. Τα βραβεία θα συνοδεύονται από χρηματικό έπαθλο το οποίο θα  δοθεί ως οικονομική ενίσχυση σε Ιδρύματα Προστασίας Παιδιών και φορείς που στηρίζουν ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Στείλτε τις συμμετοχές σας στο win@e-charity.gr με το ονοματεπώνυμο και την πόλη σας. Τελευταία ημερομηνία αποστολής η 25η Ιουνίου. Με την ευγενική υποστήριξη των Αρωγών μας

"32ο Συμπόσιο Ποίησης"

Το 32ο Συμπόσιο Ποίησης με θέμα "Ποίηση και Όνειρο" θα διεξαχθεί στο Πολιτιστικό και Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών από το απόγευμα της Πέμπτης 5 Ιουλίου έως το μεσημέρι της Κυριακής 8 Ιουλίου 2012.

Για το πρόγραμμα του συνεδρίου δείτε:

http://www.poetrysymposium.gr/

Ιωαννίδου Άννα Ποίηση

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

Κόκκοι αλήθειας

αιωρούνται στο χώρο και στον χρόνο.

Μεταμορφώθηκαν σε σύμβαση,

χωρίς αρχή και τέλος.

Ποιος θα την υπογράψει;

ΚΥΝΗΓΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Δύσκολη η περιπλάνηση στην λεωφόρο της Αλήθειας.

Σκοντάφτω σε ογκόλιθους από ψέμα.

Γλιστρώ στις κατηφόρες της υποκρισίας.

Η επιγραφή γράφει «Βαδίζετε με δική σας ευθύνη».

Θα την αγνοήσω.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ

 

Κάμερες παρακολουθούν την σκιά μας.

Ψάχνουν το αποτύπωμα της ψυχής.

Μ’έβαλαν στο μικροσκόπιο.

Μ’έκαναν πειραματόζωο.

Κι εγώ προσφέρθηκα «αφιλόκερδως»

για την εξέλιξη της επιστήμης…

 ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ ΔΙΑΖΩΜΑ

Ομόκεντροι κύκλοι παντού.

Κύκλοι από κιμωλία

κι άνθρωποι σπρώχνονται

να μπουν στο περίγραμμα

μήπως γλυτώσουν απ΄ όσα τους στοιχειώνουν.

 ΓΥΜΝΟΣ ΕΑΥΤΟΣ

Σχίστηκε το άσπρο μου πουκάμισο.

 Θα πάρω ένα καινούριο.

Τον σχισμένο όμως μανδύα της ψυχής μου

με τι να τον αντικαταστήσω;

Πώς να καλύψω την γύμνια της;

Κυκλοφόρησε το περιοδικό Αντί Χ Λόγου

Το 14ο τεύχος του λογοτεχνικού περιοδικού αντί × λόγου είναι γεγονός. Διηγήματα, ποίηση, άρθρα και λογοτεχνικές προτάσεις από επαγγελματίες λογοτέχνες και από νέους ταλαντούχους συνθέτουν ένα τεύχος με ποικιλομορφία, αλλά με  βασικό άξονα την αγάπη για τη συγγραφή και την ανάγνωση.
περισσότερα εδώ: http://www.antiepilogou.gr/show_news.php?id=308

και εδώ: http://www.antiepilogou.gr/tefxi.php

αντί x λόγου 

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

www.antiepilogou.gr

www.facebook.com/antiepilogou

Πρόταση του ηλεκτρονικού περιοδικού poema

Το (.poema..) προτείνει:Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης ΔΙΑΤΟΠΟΣ παρουσιάζει την έκθεση
«Βιβλία, ψαλίδια και βλεφαρίδες» της Μαρίνας Γεραλή εμπνευσμένα
από τη συλλογή διηγημάτων της Μαρίας Α. Ιωάννου «Η γιγαντιαία 
πτώση μιας βλεφαρίδας».
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 15 Ιουνίου
στις 8.00 μ.μ. στη Λευκωσία.
Η έκθεση θα ταξιδέψει στην Αθήνα και θα παρουσιαστεί στο art bar 
«Ποιήματα και Εγκλήματα» των εκδόσεων Γαβριηλίδη, με την ευκαιρία 
της εκεί παρουσίασης του βιβλίου, την Παρασκευή 22 Ιουνίου στις 9.00 μ.μ.,
 με ομιλητή τον συγγραφέα Θάνο Σταθόπουλο.

Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης ΔΙΑΤΟΠΟΣ βρίσκεται στην οδό Κρήτης 11, Λευκωσία
τηλ.             00357 22 766117      , ηλ.ταχ.: info@diatopos.com, ιστοσελίδα: www.diatopos.com