Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2016
Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2016
ΕΚΔΗΛΩΣΗ Στρογγυλό τραπέζι περί ποίησης στις 10/9
Το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου, στις 18.30, στο πλαίσιο του 45ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο, θα διεξαχθεί από τις εκδόσεις Vakxikon.gr Στρογγυλό Τραπέζι Περί Ποίησης στο Αίθριο του Ζαππείου.
Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΑ Βίκυ Τσιανίκα και θα συμμετάσχουν οι ποιητές: Αντώνης Βερούχης ("Τα χρόνια της κρίσης"), Κώστας Γραμματικόπουλος ("Νεκρό φιλί"), Δημοσθένης Δαββέτας ("Η απιστία των άστρων"), Σταύρος Καμπάδαης ("Ε, ψιτ κύριος! Ποια είναι η ιστορία σου;"), Μαρία Στρίγκου ("Τυρκουάζ").
Ποίηση Τριάντη Χριστόφορου
Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ
Την καρδιά των λέξεων σήκωσαν
ψηλά οι αετοί τ’ ουρανού.
Και στους ορίζοντες ελευθερώθηκαν
οι αλήθειες των γενναίων.
Στους δρόμους του σταριού
νεκραναστήθηκαν τα σκοτεινά άστρα
και οι ψυχές των αχθοφόρων.
Αλλά οι δαίμονες της φρίκης
βρήκαν δύναμη στα πληγιασμένα όνειρα
και γρήγορα πάγωσαν το αίμα
στις καρδιές των αθώων .
Ξανακύλησαν οι στάχτες των μυστηρίων
στα ρουμάνια του κόσμου ,
θάβοντας ό,τι ξέμεινε
απ’ τον ήχο της χαράς
στα χωράφια της αιωνιότητας .
Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2016
Ποίηση Κατσάνου Ηλία
Ποιήματα
1. Ο Εγκέλαδος (ποίημα από τη συλλογή: Περνώντας τις συμπληγάδες)
Μέσα στην ψυχή μου έχω θάψει έναν Εγκέλαδο
τον σκέπασα βαρειά με πέτρες και με ξύλα
μα να τον θανατώσω δεν το μπόρεσα.
Γι αυτό πολλές φορές ο γίγαντας
τα ψυχικά μου βάθη αναταράζει...
Κι είναι ο σεισμός αυτός το δηλητήριο
που την ωραία ζωή μου φαρμακώνει.
2. Οδοιπόρος (ποίημα από τη συλλογή: Περνώντας τις συμπληγάδες)
Γυμνός στην ψυχή και στο σώμα
περιπατώ σε δρόμους σπαρμένους αγκάθια...
Ματώνουν τα γυμνά πέλματα μου,
ο ήλιος καίει τις σάρκες μου
με το βλέμμα του θολό το μυαλό μου,
λιγοστός ο αέρας που αναπνέω και είναι μακριά ακόμη το Πανδοχείο "Σωτηρία".
3.Σιωπή (ποίημα από τη συλλογή: Αιγόκερως 13)
Κάποτε είχαμε ένα ζεστό
όμορφο Καλοκαίρ
-κι ήταν όλο δικό μας.
Μας έκαιγε, μας βασάνιζε
μα τ' αγαπούσαμε.
Ήρθε ο σκόρος και το σκότωσε
-το τύλιξε η σιωπή.
4. Άτιτλο (ποιήμα από τη συλλογή: Αιγόκερως 13)
Το να υπάρχης
είναι μια υπόθεση
ξένη της θέλησης σου
το να ζής
είναι μια ιστορία συμβιβασμού.
Γι αυτό τρομάζεις
κάθε πρωί
που συναντάς τον εαυτό σου
ύστερα από ένα ταξίδι
στη χώρα του θανάτου.
5. Ληστεία (ποίημα από τη συλλογή: Τίνου Αλασάκη ποιήματα)
Εκείνη η νύχτα
με τα πελώρια μάτια
με καθήλωσε.
Βούτηξε τίς παλάμες της
στις τσέπες μου. Πήρε
και την τελευταία δεκάρα που μ΄ απόμεινε
και μ' άφησε γυμνό
δεμένο χειροπόδαρα.
6. Γυναίκα
Γυναίκα, Εσύ όσο θα ζής, θα ζή και η χαρά μας,
πάνω στη Γη καμμιά πηγή μ' άφθονη όπως Σύ
την ηδονή, πιο ποθητή καμιά στα όνειρά μας
εικόνα, σαν κι Εσέ καμιά θάρους, ζωής πνοή!
Βιογραφικό
Ηλίας Κατσάνος, λογοτεχνικό ψεύδωνυμο Τίνος Αλασάκης. Γεννήθηκε το 1940 στη Φαρκαδόνα Τρικάλων και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία ενώ στη συνέχεια εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος και συνταξιοδοτήθηκε το 1990. Είναι πατέρας δύο παιδιών. Συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες και ποιήματα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες ενώ άλλα βραβεύτηκαν. Ακόμη έχει δημοσιεύσει χρονογραφήματα, στοχασμούς, μελέτες και κριτικές βιβλίων. Είναι μέλος της Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ (Λάρισα). Έχει εκδόσει εφτά ποιητικές συλλογές, δυο συλλογές χρονογραφημάτων και ένα βιβλίο με σκέψεις, εξομολογήσεις και ποιήματα ενώ σκοπεύει να προχωρήσει στην έκδοση και άλλων ποιημάτων και πεζών.
Σχετικές ιστοσελίδες:
elosyl2000.blogspot.com/.../blog-post_8699.html
Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ, ΡΙΜΑΣ, ΡΙΖΙΤΙΚΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ "Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ"
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 2016
ΘΕΜΑ: “Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ”
Ο Δήμος Αποκορώνου, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Στιχουργών Ν. Χανίων, προκηρύσσει Παγκρήτιο λογοτεχνικό διαγωνισμό (ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ – ΡΙΜΑΣ – ΡΙΖΙΤΙΚΟΥ) με θέμα:
«Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ» (ΙΣΤΟΡΙΑ – ΦΥΣΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ – ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ- ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ)
Σκοπός του διαγωνισμού είναι η προβολή και η ανάδειξη της φυσικής – ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, της όμορφης επαρχίας Αποκορώνου Χανίων.
ΟΡΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ:
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι όπου γης, απανταχού Κρήτες, που μπορούν να συμμετέχουν από μία έως τρείς μαντινάδες τους, μία ρίμα (που δεν θα ξεπερνά όμως τα δέκα δίστιχα) ή ένα Ριζίτικο τραγούδι, όλα σχετικά με το θέμα του διαγωνισμού, πρωτότυπα και αδημοσίευτα, υπογεγραμμένα με ψευδώνυμο. Μέσα στο φάκελο αποστολής, θα εσωκλείεται μικρότερος φάκελος, με τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλ. επικοινωνίας).
Τα κείμενα δακτυλογραφημένα, θα αποσταλούν σε πέντε αντίτυπα, μόνο ταχυδρομικά στην διεύθυνση:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΤΙΧΟΥΡΓΩΝ Ν. ΧΑΝΙΩΝ
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Τ.Κ 73 300 ΧΑΝΙΑ
Υπόψη κου ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΤΕΡΑΚΗ
(Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ)
Οι εργασίες δεν επιστρέφονται. Μέλη της Κριτικής Επιτροπής θα είναι λογοτέχνες και καταξιωμένοι στιχουργοί του Παγκρητίου Συλλόγου Κρητών Στιχουργών «ΜΙΧ. ΚΑΥΚΑΛΑΣ» και του Συλλόγου Στιχουργών Ν. Χανίων, με πρόεδρο της Επιτροπής, τον κύριο Γιώργο Γιακουμινάκη, στιχουργό, συγγραφέα, λογοτέχνη, μέλος του Συλλόγου Στιχουργών Ν. Χανίων και της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Οι εργασίες θα γίνονται δεκτές έως 31 Δεκεμβρίου 2016.
Στους διακριθέντες θα δοθούν βιβλία, ως έπαθλα με την απονομή των βραβείων, η οποία θα γίνει ατο Δήμο Αποκορώνου και η ημερομηνία της εκδήλωσης θα γνωστοποιηθεί με νεότερη ανακοίνωση.
Πληροφορίες στα τηλέφωνα: 2821 0 86319 & 6932124264.
Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2016
Διήγημα από τη Μαρία Καφέ
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΑΙΦΕΛ
«Μην
μας ξεχάσεις, ε», με σκούντησε η Έλλη περιπαικτικά. «Θέλω να λαβαίνω μια κάρτα
κάθε τρεις μέρες» πρόσθεσε.
«Μην την ακούς. Κοίτα να βρεις κανένα κούκλο Γάλλο και άσε μας εμάς. Και
προσοχή. Μακριά από ξενέρωτους! Έχεις μια φυσική τάση προς την ξενερωσιά!»
μπήκε σφήνα η Ολυμπία. Βάλαμε τα γέλια και οι τρεις.
«Αν χάσω το αεροπλάνο εσείς θα φταίτε!» είπα, βάζοντας τέλος στον δακρύβρεχτο αποχαιρετισμό.
Σε μια ώρα πετούσα για Παρίσι. Η βαλίτσα μου και ένα τιγκαρισμένο σακ βουαγιάζ είχαν ήδη πάρει το δρόμο για το αεροπλάνο.
«Θα μου λείψετε» γύρισα στους γονείς μου, που ήταν δίπλα μου για να με αποχαιρετήσουν.
Το θερινό τμήμα εξάσκησης της γλώσσας στη Γαλλία ήταν ιδέα της μητέρας μου. Δεν ξέρω αν μου το πρότεινε για να τελειοποιήσω τα Γαλλικά μου ή για να “ανοίξει το μάτι και το μυαλό μου” όπως συνήθιζε να λέει. Όπως και να ’χει πάντως, δύο μήνες στη Γαλλία με περίμενε σκληρή δουλειά. Όχι, δε θα πήγαινα ούτε για τουρισμό, ούτε για αναψυχή, ούτε φυσικά για να γνωρίσω τον Αλέν Ντελόν τζούνιορ και μαζί του τον έρωτα. Άλλωστε, δεν έχω χρόνο για τέτοια. Προέχει το μέλλον μου, οι στόχοι μου, οι σπουδές μου. Δεν είναι τυχαίο ότι, αντίθετα με τις περισσότερες συμμαθήτριες μου, δεν είχα ποτέ ως τότε σχέση με κάποιο αγόρι. Φλερτ πολλά, σχέση καμία. Δε θα χάνω το χρόνο μου με επιπολαιότητες. Άσε που τα περισσότερα αγόρια διαθέτουν στόκο, αντί για φαιά ουσία! Καλύτερα μόνη παρά… Ελπίζω να καταλαβαίνετε το σκεπτικό μου.
«Αν χάσω το αεροπλάνο εσείς θα φταίτε!» είπα, βάζοντας τέλος στον δακρύβρεχτο αποχαιρετισμό.
Σε μια ώρα πετούσα για Παρίσι. Η βαλίτσα μου και ένα τιγκαρισμένο σακ βουαγιάζ είχαν ήδη πάρει το δρόμο για το αεροπλάνο.
«Θα μου λείψετε» γύρισα στους γονείς μου, που ήταν δίπλα μου για να με αποχαιρετήσουν.
Το θερινό τμήμα εξάσκησης της γλώσσας στη Γαλλία ήταν ιδέα της μητέρας μου. Δεν ξέρω αν μου το πρότεινε για να τελειοποιήσω τα Γαλλικά μου ή για να “ανοίξει το μάτι και το μυαλό μου” όπως συνήθιζε να λέει. Όπως και να ’χει πάντως, δύο μήνες στη Γαλλία με περίμενε σκληρή δουλειά. Όχι, δε θα πήγαινα ούτε για τουρισμό, ούτε για αναψυχή, ούτε φυσικά για να γνωρίσω τον Αλέν Ντελόν τζούνιορ και μαζί του τον έρωτα. Άλλωστε, δεν έχω χρόνο για τέτοια. Προέχει το μέλλον μου, οι στόχοι μου, οι σπουδές μου. Δεν είναι τυχαίο ότι, αντίθετα με τις περισσότερες συμμαθήτριες μου, δεν είχα ποτέ ως τότε σχέση με κάποιο αγόρι. Φλερτ πολλά, σχέση καμία. Δε θα χάνω το χρόνο μου με επιπολαιότητες. Άσε που τα περισσότερα αγόρια διαθέτουν στόκο, αντί για φαιά ουσία! Καλύτερα μόνη παρά… Ελπίζω να καταλαβαίνετε το σκεπτικό μου.
Στη
φοιτητική εστία τα πάντα ήταν λουσμένα στο φως και μοσχοβολούσαν καθαριότητα.
Στο πανεπιστήμιο έβλεπες μόνο νέους ανθρώπους. Νιώθω εκστασιασμένη. Από το
δωμάτιο μου, βλέπω ένα μικρό δασάκι και η βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή από τις 7 το
πρωί ως τις 12 το βράδυ.
“Μακάρι να ήσασταν και εσείς εδώ. Το Σάββατο θα πάω στο Παρίσι” έγραψα στην
'Ελλη και την Ολυμπία την πρώτη μερα. Μου έλειπαν ήδη. Πώς θα άντεχα δυο μήνες
χωρίς κολλητές; Τα παιδιά στην τάξη μου ήταν μια χαρά, αλλά δεν ήξερα αν θα
έβρισκα τον τρόπο να επικοινωνήσω μαζί τους. Η Γιοσίκο για παράδειγμα ήταν από
την Ιαπώνια, ο Φαθ από την Αίγυπτο, η Τζέσι από την Αγγλία και ο Πιέτρο από την
κεντρική Ιταλία. Μας χώριζαν τόσα πολλά! Μας ένωνε η διάθεση να μάθουμε όσο το
δυνατόν περισσότερα. Όχι ότι είχα και πολύ χρόνο να αφιερώσω σε συναναστροφές!
Μετά το μάθημα, κάθε απόγευμα, πήγαινα στη βιβλιοθήκη μ’ ένα μπουκάλι νερό και
χωνόμουνα σε βιβλία σπάνια, φωτογραφικα λευκώματα και τόμους εγκυκλοπαιδειών.
Εκεί, μεταξύ εκδόσεων για το γαλλικό σινεμά και κόμιξ (ναι, εντόπισα και
Αστερίξ σ’ ένα ράφι) γνώρισα τον Φίλιπ, φοιτητή του τμήματος συγκριτικής
λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο.
«Δεσποινίς, σας έπεσε αυτό…» ήταν η πρώτη ατάκα που μου είπε, δείχνοντάς μου ένα μαύρο κουμπί. Κοιταξα αμήχανα τα κουμπιά του πουκαμίσου μου, για να δω από πού την είχε σκαπουλάρει. Δεν έλειπε κανένα.
«Δεν είναι δικό μου.» απάντησα βιαστικά και προχώρησα.
«Μερικές φορές πρέπει κανείς να μην εμπιστεύεται την κρίση της πρώτης ματιάς. Τα πράγματα αποκαλύπτονται μόνο μετά από εξονυχιστική εξέταση.» συνέχισε έκεινος να με ενοχλεί. Η επιμονή του με εξόργισε. Και τι σόι βαθυστόχαστη ανάλυση ήταν αυτή; Τόσο μπλα-μπλα για ενα κουμπί;
«Δεν ειναι δικό μου σας είπα.» Ύψωσα τον τόνο της φωνής μου, αναγκάζοντας κάποια κεφάλια να γυρίσουν προς το μέρος μας.
«Και αυτό εδώ τι είναι;» με ρώτησε δείχνοντάς μου τη μανσέτα του πουκαμίσου μου, απ’ όπου έλειπε το δεύτερο κουμπί.
Ζήτησα συγγνώμη, ανταλλάξαμε ονόματα και χαμογέλασα αμήχανα, παίρνοντας το κουμπί.
«Θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από συγγνώμη… Κερνάω καφέ και κρουασάν στο Παρίσι» είπε.
«Θα το σκεφτώ» απάντησα και απομακρύνθηκα. Σιγά να μην ενέδιδα στο φλερτ του πρώτου τυχόντα Γάλλου. Την επόμενη μέρα πήγα στη βιβλιοθήκη και ζήτησα έναν αναλυτικό χάρτη του Παρισιού από τον βιβλιοθηκάριο. Ο Φίλιπ δεν εμφανίστηκε. Καλύτερα! Ούτε την επόμενη μέρα ήρθε. Την τρίτη τον είδα να κουνάει δυο εισιτήρια μπροστά στο πρόσωπό μου. Δυο σιδηροδρομικά εισιτήρια για Παρίσι με επιστροφή. Άφησε το ένα δίπλα στην τσάντα μου.
«Είναι δικό σου. Αν δεν έχεις κανονίσει τίποτα για Σάββατο πρωί, θα βρεθούμε στο βαγόνι του τρένου» είπε και εξαφανίστηκε. Τι εκκέντρικος τύπος! Τι παλιοεγωιστής! Μεγάλη ιδέα είχε για τον εαυτό του αν πίστευε ότι θα πήγαινα.
«Δεσποινίς, σας έπεσε αυτό…» ήταν η πρώτη ατάκα που μου είπε, δείχνοντάς μου ένα μαύρο κουμπί. Κοιταξα αμήχανα τα κουμπιά του πουκαμίσου μου, για να δω από πού την είχε σκαπουλάρει. Δεν έλειπε κανένα.
«Δεν είναι δικό μου.» απάντησα βιαστικά και προχώρησα.
«Μερικές φορές πρέπει κανείς να μην εμπιστεύεται την κρίση της πρώτης ματιάς. Τα πράγματα αποκαλύπτονται μόνο μετά από εξονυχιστική εξέταση.» συνέχισε έκεινος να με ενοχλεί. Η επιμονή του με εξόργισε. Και τι σόι βαθυστόχαστη ανάλυση ήταν αυτή; Τόσο μπλα-μπλα για ενα κουμπί;
«Δεν ειναι δικό μου σας είπα.» Ύψωσα τον τόνο της φωνής μου, αναγκάζοντας κάποια κεφάλια να γυρίσουν προς το μέρος μας.
«Και αυτό εδώ τι είναι;» με ρώτησε δείχνοντάς μου τη μανσέτα του πουκαμίσου μου, απ’ όπου έλειπε το δεύτερο κουμπί.
Ζήτησα συγγνώμη, ανταλλάξαμε ονόματα και χαμογέλασα αμήχανα, παίρνοντας το κουμπί.
«Θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από συγγνώμη… Κερνάω καφέ και κρουασάν στο Παρίσι» είπε.
«Θα το σκεφτώ» απάντησα και απομακρύνθηκα. Σιγά να μην ενέδιδα στο φλερτ του πρώτου τυχόντα Γάλλου. Την επόμενη μέρα πήγα στη βιβλιοθήκη και ζήτησα έναν αναλυτικό χάρτη του Παρισιού από τον βιβλιοθηκάριο. Ο Φίλιπ δεν εμφανίστηκε. Καλύτερα! Ούτε την επόμενη μέρα ήρθε. Την τρίτη τον είδα να κουνάει δυο εισιτήρια μπροστά στο πρόσωπό μου. Δυο σιδηροδρομικά εισιτήρια για Παρίσι με επιστροφή. Άφησε το ένα δίπλα στην τσάντα μου.
«Είναι δικό σου. Αν δεν έχεις κανονίσει τίποτα για Σάββατο πρωί, θα βρεθούμε στο βαγόνι του τρένου» είπε και εξαφανίστηκε. Τι εκκέντρικος τύπος! Τι παλιοεγωιστής! Μεγάλη ιδέα είχε για τον εαυτό του αν πίστευε ότι θα πήγαινα.
Το
Σάββατο, ο Θέος ξημέρωσε την πιο φανταστική μέρα της ζωής μου. Έτρεξα αγχωμένη
στον σταθμό του τρένου, συνάντησα τον Φίλιπ χαμογελαστό και αναχωρήσαμε για την
πόλη του φωτός. Πώς ήξερε ότι θα πήγαινα;
«Δεν το ήξερα, αλλά ήλπιζα. Δείχνεις καλή παρέα.» μου απάντησε και πιάσαμε μια
συζήτηση για τις ζωές μας, τα όνειρά μα,ς τις ανησυχίες μας. Ο Φίλιπ ήταν μόλις
20, αλλά ήξερε πολύ καλά τι ήθελε από τη ζωή.
«Ποιότητα, επικοινωνία και γνώση.» Ήταν τόσο ώριμος! Είχε άπειρα ενδιαφέροντα και διψούσε να μάθει. Όπως ακριβώς κι εγώ. Για καλή μου τύχη μάλιστα, το Παρίσι ήταν η γενέτειρά του και το ήξερε απ’ έξω κι ανακατωτά.
«Λοιπόν, σε χρίζω επίσημο Ξεναγό μου» του είπα γελώντας, όσο περπατούσαμε στις όχθες του Σηκουάνα για να πάμε στα καραβάκια που έκαναν ξενάγηση για τους τουρίστες.
«ΟΚ. Τότε θα γνωρίσεις το δικό μου Παρίσι» είπε και αλλάξαμε κατεύθυνση.
Πρώτη στάση, η γέφυρα στην οποία σκοτώθηκε η Νταϊάνα.
«Γράψε κάτι» με προέτρεψε να αφήσω ένα σημείωμα στο μνημείο της, όπως έκαναν άνθρωποι απ’ όλον τον κόσμο. Το κάνα!
Δεύτερη στάση, στη Μονμάρτη για καφέ.
«Σκέψου ότι σε αυτή την καρέκλα έχουν καθίσει οι μεγαλύτεροι διανοούμενοι» μου είπε, δείχνοντάς μου την καρέκλα όπου καθόμουνα.
Το Παρίσι του Φίλιπ είχε λαμψη, μεγαλείο, έμπνευση.
«Κοίτα εκεί, κάτω στο βάθος.»
Στο ψηλότερο σημείο της Αψίδας του Θριάμβου. Ένιωσα την υψοφοβία μου να φουντώνει. Εκεί θα χαθεί ο ήλιος! Με άρπαξε από το μπράτσο και με τράβηξε.
«Πάμε.»
«Πού;» ρώτησα.
«Να δούμε το ηλιοβασίλεμα από το ψηλότερο σημείο του Παρισιού!»
«Ακόμα πιο ψηλά;» δυσανασχέτησα, κουρασμένη απο τα συνεχή πέρα δώθε της ημέρας. Ούτε που θυμάμαι πώς βρεθήκαμε στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ, να χαζεύουμε όλο το Παρίσι ως εκεί που έφτανε το μάτι μας.
«Μπορείς να φανταστείς καλύτερο μέρος για πρώτο ραντεβού;» είπε και συνέχισε: «Όλα τα πρώην κορίτσια μου εδώ τα έφερα για το πρώτο μας φιλί.»
Ένιωσα τα μάγουλά μου να κοκκινίζουν απο θυμό και πείσμα. Για ποια με περνούσε! Ο υπεροπτικός παλιογάλλος θα τα ’βρισκε σκούρα μαζί μου. Έφυγα τρέχοντας, ακούγοντάς τον πίσω μου να με φωνάζει να σταματήσω. Χρειάστηκε να σπρώξω κάμποσο κόσμο για να φτάσω στις σκάλες του σιδερένιου μεγαθήριου. Μετά, άρχισα να κατεβαίνω λαχανιασμένη δυο-δυο τα σκαλιά, βλέποντας το απόλυτο κενό κάτω από τα πόδια μου. Ο Φίλιπ με έφτασε πολύ σύντομα. Με σταμάτησε με μια απότομη κίνηση. Ήθελα να τον χαστουκίσω, αλλά κρατήθηκα.
«Με παρεξήγησες. Δεν εννοούσα ότι σε έφερα εδώ πάνω για να σε φιλήσω.»
Όσο προσπαθούσε να δικαιολογηθεί, τόσο επιβάρυνε την θέση του. Δηλαδή τι; Δεν του άρεσα καθόλου σαν κορίτσι; Ή μήπως δεν με θεωρούσε αρκετά όμορφη, ώστε να θέλει να με φιλήσει; Πέρασα τα χέρια μου γύρω από το λαιμό του και πίεσα τα χείλη μου πάνω στα δικά του. Τραβήχτηκε. Ένιωσα απίστευτη ντροπή. Ευτυχώς όχι για πολύ! Ο Φίλιπ με αγκάλιασε σφιχτά, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε βελούδινα:
«Στον Άιφελ επιτρέπονται μόνο τα γαλλικά φιλιά.» Και μετά, με φίλησε.
«Ποιότητα, επικοινωνία και γνώση.» Ήταν τόσο ώριμος! Είχε άπειρα ενδιαφέροντα και διψούσε να μάθει. Όπως ακριβώς κι εγώ. Για καλή μου τύχη μάλιστα, το Παρίσι ήταν η γενέτειρά του και το ήξερε απ’ έξω κι ανακατωτά.
«Λοιπόν, σε χρίζω επίσημο Ξεναγό μου» του είπα γελώντας, όσο περπατούσαμε στις όχθες του Σηκουάνα για να πάμε στα καραβάκια που έκαναν ξενάγηση για τους τουρίστες.
«ΟΚ. Τότε θα γνωρίσεις το δικό μου Παρίσι» είπε και αλλάξαμε κατεύθυνση.
Πρώτη στάση, η γέφυρα στην οποία σκοτώθηκε η Νταϊάνα.
«Γράψε κάτι» με προέτρεψε να αφήσω ένα σημείωμα στο μνημείο της, όπως έκαναν άνθρωποι απ’ όλον τον κόσμο. Το κάνα!
Δεύτερη στάση, στη Μονμάρτη για καφέ.
«Σκέψου ότι σε αυτή την καρέκλα έχουν καθίσει οι μεγαλύτεροι διανοούμενοι» μου είπε, δείχνοντάς μου την καρέκλα όπου καθόμουνα.
Το Παρίσι του Φίλιπ είχε λαμψη, μεγαλείο, έμπνευση.
«Κοίτα εκεί, κάτω στο βάθος.»
Στο ψηλότερο σημείο της Αψίδας του Θριάμβου. Ένιωσα την υψοφοβία μου να φουντώνει. Εκεί θα χαθεί ο ήλιος! Με άρπαξε από το μπράτσο και με τράβηξε.
«Πάμε.»
«Πού;» ρώτησα.
«Να δούμε το ηλιοβασίλεμα από το ψηλότερο σημείο του Παρισιού!»
«Ακόμα πιο ψηλά;» δυσανασχέτησα, κουρασμένη απο τα συνεχή πέρα δώθε της ημέρας. Ούτε που θυμάμαι πώς βρεθήκαμε στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ, να χαζεύουμε όλο το Παρίσι ως εκεί που έφτανε το μάτι μας.
«Μπορείς να φανταστείς καλύτερο μέρος για πρώτο ραντεβού;» είπε και συνέχισε: «Όλα τα πρώην κορίτσια μου εδώ τα έφερα για το πρώτο μας φιλί.»
Ένιωσα τα μάγουλά μου να κοκκινίζουν απο θυμό και πείσμα. Για ποια με περνούσε! Ο υπεροπτικός παλιογάλλος θα τα ’βρισκε σκούρα μαζί μου. Έφυγα τρέχοντας, ακούγοντάς τον πίσω μου να με φωνάζει να σταματήσω. Χρειάστηκε να σπρώξω κάμποσο κόσμο για να φτάσω στις σκάλες του σιδερένιου μεγαθήριου. Μετά, άρχισα να κατεβαίνω λαχανιασμένη δυο-δυο τα σκαλιά, βλέποντας το απόλυτο κενό κάτω από τα πόδια μου. Ο Φίλιπ με έφτασε πολύ σύντομα. Με σταμάτησε με μια απότομη κίνηση. Ήθελα να τον χαστουκίσω, αλλά κρατήθηκα.
«Με παρεξήγησες. Δεν εννοούσα ότι σε έφερα εδώ πάνω για να σε φιλήσω.»
Όσο προσπαθούσε να δικαιολογηθεί, τόσο επιβάρυνε την θέση του. Δηλαδή τι; Δεν του άρεσα καθόλου σαν κορίτσι; Ή μήπως δεν με θεωρούσε αρκετά όμορφη, ώστε να θέλει να με φιλήσει; Πέρασα τα χέρια μου γύρω από το λαιμό του και πίεσα τα χείλη μου πάνω στα δικά του. Τραβήχτηκε. Ένιωσα απίστευτη ντροπή. Ευτυχώς όχι για πολύ! Ο Φίλιπ με αγκάλιασε σφιχτά, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε βελούδινα:
«Στον Άιφελ επιτρέπονται μόνο τα γαλλικά φιλιά.» Και μετά, με φίλησε.
Είμαι
πια στην Έλλαδα. Αλλά με τον Φίλιπ δεν τελειώσαμε. Το ξέρω. Τη μέρα που έφευγα,
μου χάρισε ένα ζευγάρι σκουλαρίκια της υπέροχης μητέρας του (η Ζεραλντίν είναι
το φοβερότερο άτομο που έχω γνωρίσει ποτέ!), και μου είπε το μόνο που ήθελα να
ακούσω. «Je t’ aime.»
Δεν συζητήσαμε ούτε πότε θα ξαναβρεθούμε, ούτε αν θα συνεχίσουμε. Στην Αθήνα, στο σπίτι μου, με περίμενε μια έκπληξη. Ο Φίλιπ είχε στείλει ήδη όλες τις φωτογραφίες που είχαμε βγάλει μαζί σ’ ένα μικρό δεματάκι. Και μια καρτούλα: “Ποιος είναι ο καλύτερος μήνας για διακοπές στην Αθήνα; Περιμένω απαντηση… Σ’ άγαπω.”
Η Ολυμπία και η Έλλη με βάζουν συνέχεια να τους αφηγούμαι φάσεις από τη Γαλλία. Λένε ότι είμαι πολύ τυχερή που έζησα έναν έρωτα στο εξωτερικό. Εγώ λέω ότι είμαι πολύ τυχερή που έζησα έναν έρωτα αληθινό.
Αν πιστεύω πια στον έρωτα; Αν μπορούσατε να δείτε την έκφρασή μου αυτήν την στιγμή, θα καταλαβαίνατε...
Δεν συζητήσαμε ούτε πότε θα ξαναβρεθούμε, ούτε αν θα συνεχίσουμε. Στην Αθήνα, στο σπίτι μου, με περίμενε μια έκπληξη. Ο Φίλιπ είχε στείλει ήδη όλες τις φωτογραφίες που είχαμε βγάλει μαζί σ’ ένα μικρό δεματάκι. Και μια καρτούλα: “Ποιος είναι ο καλύτερος μήνας για διακοπές στην Αθήνα; Περιμένω απαντηση… Σ’ άγαπω.”
Η Ολυμπία και η Έλλη με βάζουν συνέχεια να τους αφηγούμαι φάσεις από τη Γαλλία. Λένε ότι είμαι πολύ τυχερή που έζησα έναν έρωτα στο εξωτερικό. Εγώ λέω ότι είμαι πολύ τυχερή που έζησα έναν έρωτα αληθινό.
Αν πιστεύω πια στον έρωτα; Αν μπορούσατε να δείτε την έκφρασή μου αυτήν την στιγμή, θα καταλαβαίνατε...
H Μαρία Καφέ ζει και εργάζεται στον Τύρναβο Λάρισας. Έχει γράψει παραμύθια και ποίηση.
Βιβλία της συγγραφέως μπορείτε να βρείτε στο: www.easywriter.gr kai www.amazon.com στην αγγλικη και γαλλικη γλωσσα και στο www.lulu.com στην αγγλικη και γαλλικη γλωσσα. Νέα κυκλοφορία η ποιητική συλλογή της Μαρίας Καφφέ σε
ηλεκτρονική μορφή στο www.easywriter.gr.
Κυκλοφορούν επίσης βιβλία της ίδιας στην ελληνική γλώσσα
σε ηλεκτρονική μορφή στο www.easywriter.gr
Το κορίτσι με τα άστρα
Η μάχη των ζώων,
Και ο λύκος <<έφαγε τον πρίγκηπα>>.
Πέμπτη 25 Αυγούστου 2016
5th International Video Poetry Festival 2016
The +Institute [for Experimental Arts] and Void Network present
the 5th International Video Poetry Festival 2016
Winter 2016
at Free Self-Organised Theatre EMBROS / Athens / Greece
The yearly International Video Poetry Festival 2016 will be held for fifth time in Greece in Athens. Approximately 2500 people attended the festival last years.
There will be two different zones of the festival. The first zone will include video poems, visual poems, short film poems and cinematic poetry by artists from all over the world (America, Asia, Europe, Africa). The second zone will include cross-platform collaborations of sound producers and music groups with poets and visual artists in live improvisations.
The International Video Poetry Festival 2016 attempts to create an open public space for the creative expression of all tendencies and streams of contemporary visual poetry.
It is very important to notice that this festival is a part of the counter culture activities of Void Network and + the Institute [for Experimental Arts] and will be non-sponsored, free entrance, non commercial and non profit event. The festival will cover the costs (2000 posters, 15.000 flyers, high quality technical equipment) from the incomes of the bar of the festival.All the participating artists and the organizing groups will participate voluntary to the festival.This year is the first time where it will be a submission fee for the participation to the festival in order to cover the expenses of the festival. The submission fee is 5 euro for the participation. Each artist can send more than one work.( 1 to 3 video poems)
Void Network started organizing multi media poetry nights in 1990. Void Network and +the Institute [for Experimental Arts] believe that multi media Poetry Nights and Video Poetry shows can vibrate in the heart of Metropolis, bring new audiences in contact with contemporary poetry and open new creative dimensions for this ancient art. To achieve this, we respect the aspirations and the objectives of the artists, create high quality self organized exhibition areas and show rooms, we work with professional technicians and we offer meeting points and fields of expression for artists and people that tend to stand antagonistically to the mainstream culture.
We would like to thank Dave Bonta from the Moving Poems, a global site with the best video poems in the web that inspired us to create the International Video Poetry Festival in Athens and we cooperate since 2012 to spread out the announcement of the Festival each year so as to gather new video poems from all over the world.
International Video Poetry Festival 2013 photos:
You can look here for some photos of previous poetry nights
organized by Void Network and + the Institute [for Experimental Arts]:
voidnetwork.blogspot.gr/2007/12/void-history-words-environment.html
voidnetwork.blogspot.gr/2011/06/insurrectionary-poetry-poetry-night-in.html
voidnetwork.blogspot.gr/2007/12/words-environments-multi-media-poetry.html
for more photos from Void Network art, events and actions :
APPLICATION FORM CLICK THE BELOW LINK :
DEAD LINE FOR SUBMISSION: no later than November 20, 2016(date of postmark)
SUBMIT YOUR POEM(S)
Submit your poem(s) in three simple steps:
1. Click here to download and complete the submission form
2. Please pay the submission fee 5 euro to the following bank account
National Bank of Greece 04664860451
3. Please, send the submission material via email as following:
a) via email: your video poems in mp4 or mov file (all video poems in a single we transfer file)
the submission form and photos in .jpg file
Email: theinstitutecontact [at] gmail.com
*please replace [at] with @ symbol to send email
APPLICATION 2016
HOW TO SUBMIT A WORK
1. Complete the application form. You have to send it back to the email account theinstitutecontact@gmail.com
Συμπληρώστε την αίτηση. Θα χρειαστεί να την στείλετε στον ηλεκτρονικό λογαριασμό theinstitutecontact@gmail.com
2. Attach 1 to 3 images (jpeg, tiff) of your artwork to the email containing this application form.
Χρειάζεται να επισυνάψετε 1-3 εικόνες (σε μορφή jpeg, tiff) της δουλειά σας στο email μαζί με αυτή την αίτηση
3. Send the digital file of your video poems through internet using the email accounttheinstitutecontact@gmail.com.
We propose the following Definition and File Type
Definition:
720 x 576
1280 x 720
1920 x 1080
File Type:
mp4
mov
You can use wetransfer.com or any other FREE SERVICE to send us big files.
Στείλτε τα αρχεία με τα βιντεο-ποιήματά σας μέσω email στον ηλεκτρονικό λογαριασμό theinstitutecontact@gmail.com. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το wetransfer.com ή οποιαδήποτε άλλο ελεύθερο διαδικτυακό ταχυδρομείο για να στείλετε μεγάλα αρχεία.
Σας προτείνουμε τις παρακάτω τεχνικές λεπτομέρειες
Definition:
720 x 576
1280 x 720
1920 x 1080
File Type:
mp4
mov
4.We recommend you to add English or Greek subtitles to your video poems even if the spoken language is in English as it will be easier for people outside the English spoken world to understand it.
Σας προτείνουμε να προσθέσετε αγγλικούς υπότιτλους στο βίντεο σας έτσι ώστε να μπορεί αυτό να συμπεριληφθεί σε προβολές του προγράμματος του Φεστιβάλ σε άλλες χώρες εκτός Ελλάδος.
We suggest you to send your video poems through internet. Otherwise you can also post your DVD file in the following address / Προτείνουμε η αποστολή των βιντεο-ποιημάτων σας να γίνει μέσω email.Διαφορετικά ταχυδρομήσετε το DVD με τα αρχεία σας στην διεύθυνση
INTERNATIONAL FILM POETRY FESTIVAL
TASOS SAGRIS
159 KREONTOS
SEPOLIA ATHENS
GREECE 10443
Please post it not later than November 20, 2016(date of postmark) to the International Film Poetry Festival, Athens.
Παρακαλούμε πολύ μην τα ταχυδρομήσετε αργότερα από της 20 Νοέμβρη2016.
+ the Institute [for Experimental Arts] will inform you about your participation in early December 2016.
Το +Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] θα σας ενημερώσει για την συμμετοχή σας έως τις αρχές Δεκεμβρίου 2016.
Σάββατο 20 Αυγούστου 2016
11ος ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΒΟΛΟΥ
Το Ωδείο Φουντούλη διοργανώνει τον 11ο Διαγωνισμό Ποίησης Βόλου,
στον οποίο μπορούν να λάβουν μέρος ενδιαφερόμενοι κάθε εθνικότητας,
ενήλικες, μαθητές, ακόμη και παιδιά.
Ο Διαγωνισμός καλύπτει όλες τις κατηγορίες Ποίησης και Στιχουργικής
και δίνει την ευκαιρία στους δημιουργούς να προβάλλουν τη δουλειά τους και να διακριθούν.
ΒΡΑΒΕΙΑ αξίας 3.000 € και άνω !!!
Τα ποιήματα (ποίηση ή στίχος) που θα συγκεντρώσουν πάνω από 95 βαθμούς
θα μελοποιηθούν από το συνθέτη Γιώργο Φουντούλη,
θα ηχογραφηθούν και θα προβάλλονται μόνιμα με video clip στο You Tube και ζωντανά σε συναυλίες.
(δείτε και ακούστε στο You Tube άλλα video του συνθέτη: www.youtube.com/user/odeiofdl ).
Η διαδικασία παραγωγής κάθε τραγουδιού έχει ελάχιστο κόστος 3.000 € και περιλαμβάνει:
- Σύνθεση Τραγουδιού
- Πρόβες
- Ηχογράφηση
- Παραγωγή Video
- Καταχώρηση στο You Tube
- Διαρκής προβολή στα κοινωνικά δίκτυα
- Διαρκής προώθηση (συναυλίες, δισκογραφία, κα)
με την υπογραφή του καταξιωμένου συνθέτη Γιώργου Φουντούλη
ο οποίος μελοποίησε με επιτυχία περισσότερους από 80 Έλληνες Ποιητές
και κατέχει πλέον το Ρεκόρ στη Μελοποίηση Ποιητών !!!
Οι Δηλώσεις Συμμετοχής έχουν ξεκινήσει.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή το συντομότερο δυνατό.
Πληροφορίες στο τηλέφωνο 6909127982, καθημερινά 6.30 - 8.30 μμ.
e-mail: info@foudoulis.gr
web page: www.foudoulis.gr/poetry
Υποστήριξη: International Art Academy
Παρασκευή 19 Αυγούστου 2016
1η Συνάντηση Νέων Συγγραφέων 7-9 Οκτ. 2016
OLYMPIA CULTURE FESTIVAL
«1Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΝΕΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ»
Το Πολιτιστικό Πάρκο διοργανώνει στα πλαίσια του Olympia Culture Festival την
«1η Συνάντηση Νέων Συγγραφέων»,
η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού.
Η Συνάντηση θα διεξαχθεί στις 7-9 Οκτωβρίου 2016 στον Πολυχώρο «Λυκαβηττός» (Αγ. Ισιδώρου 35 & Σαρανταπήχου 5) και είναι αφιερωμένη α) στο αστυνομικό μυθιστόρημα σήμερα, β) στην εξέλιξη της παιδικής λογοτεχνίας και τέλος γ) κόμικς και λογοτεχνία.
Με τη Συνάντηση Νέων Συγγραφέων το κοινό θα έχει την ευκαιρία να συναντήσει μέσα σε λίγες μέρες μερικούς από τους γνωστότερους Έλληνες λογοτέχνες και να γνωρίσει τη θέση του κάθε είδους λογοτεχνίας που καταλαμβάνει στη ζωή μας.
Εισηγήσεις θα πραγματοποιήσουν καταξιωμένοι Έλληνες λογοτέχνες , πεζογράφοι και ποιητές, μεταφραστές, εικονογράφοι καθώς και στελέχη εκδοτικών οίκων. Παράλληλα θα διοργανωθούν εκθέσεις βιβλίων και παρουσιάσεις νέων εκδόσεων.
Το πρόγραμμα της Ημερίδας αποτελείται από τις εξής θεματικές ενότητες:
Ημέρα 1η: Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2016
Ώρα: 19:00 - 21:00 - (Πάνελ Ομιλητών) Αστυνομικό Μυθιστόρημα
«Γιατί διαβάζει ο κόσμος αστυνομικό μυθιστόρημα; Το έγκλημα ως λογοτεχνική ιστορία»
Ημέρα 2η: Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016
Ώρα: 11:00 - 13:00 - (Πάνελ Ομιλητών) Αφιέρωμα στο Παιδικό Βιβλίο
«Εισήγηση πάνω στην πορεία και την εξέλιξη της παιδικής λογοτεχνίας, πώς συμβάλλει στην ζωή των παιδιών, ο μύθος ως εργαλείο εκπαίδευσης.»
Ώρα: 19:00 - 21:00 - (Ελεύθερο Θέμα) Λογοτεχνία – Ανεξάρτητες Ομιλίες από συγγραφείς, ποιητές, εκδότες
Ημέρα 3η: Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016
'Ωρα: 19:00 -21:00 - (Πάνελ Ομιλητών) Κόμικς
«Διεθνείς τάσεις και εξέλιξη των κόμικς, η εικονογράφηση ως τέχνη»
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνηση παρακαλούμε όπως επικοινωνήσετε με την κα Τριάδα Σίμου στα τηλέφωνα 210 3647200 και 210 9211812.
Ποίηση Ζουμπιάδη Ιωάννη
Ιωάννης
Ζουμπιάδης
(Από
το βιβλίο «Ψυχής δρόμος»)
«Το γήρας»
Ψυχή κουρασμένη
σώμα κατεστραμμένο
φωνή βραχνή
περπάτημα αργό.
Θέληση ανύπαρκτη
κίνηση περιορισμένη
καθημερινά εμπόδια
συνεχόμενα ψυχής διόδια.
Βαριά ανάσα
συναισθήματα χαλασμένα
αισθήματα πεταμένα
όνειρα κοκαλωμένα.
Συχνή αξονική τομογραφία
παγιδευμένη λεξικογραφία
περιορισμένη πεζοπορία
στάσιμη νοοτροπία.
Αναπτυγμένη πόνου ποικιλομορφία
ξεσηκωμένη νοσταλγία
κλειδωμένη γοητεία
ανάγκη για νηστεία.
Και η ζωή τραβά την ανηφόρα
για μια ακόμη ώρα
χαλασμένη σε σακούλα οπώρα
μία αισθητή κατηφόρα.
Η φρεσκάδα απουσιάζει
η επιθυμία για ζωή οργιάζει
η φιλική απουσία κομματιάζει
και η εκπομπή «Για καλή ζωή» συναρπάζει.
Ψυχή μου εσύ
καρδιά μου εσύ
της παρελθοντικής ένδοξης ζωής μου
σώμα μου εσύ
μυαλό μου εσύ
της παρελθοντικής θαρραλέας πνοής μου.
Μαύρα πουλιά στον ουρανό
πετούν με ιδιαίτερο πένθιμο ρυθμό
πετούν και νιώθω τον πόνο
στα δικά μου τα φτερά.
Χαλασμός.
Πορείας μαρασμός.
Ονείρων ξεπεσμός.
Κορμιού εξευτελισμός.
Το άσπρο δεσπόζει
δεν είναι χιόνι
δεν είναι της θάλασσας αφρός
ούτε άσπρος μίσχος
ακόμη και η αγάπη μεγάλωσε
σε πατερίτσα και αυτή στηρίζεται
τα χρόνια, βλέπεις, είναι πολλά.
Πολλά.
Αδυναμία χαμόγελου.
Γέλιο; Το αδύνατο.
Πικρό στόμα
πονεμένο βλέμμα.
Πιεσόμετρο; Φίλος καλός.
Κρεβάτι; Τι υπέροχη επιθυμία.
Κόκκαλα και υγρασία σημειώσατε Χ.
Αχ, το γήρας.
«Και μετά τι;»
Και
μετά τι;
Καθώς θα φεύγεις τι;
Η πανσέληνος θα συνεχίζει να μένει μισή
η παραμικρή απουσία θα μοιάζει μισητή
θα μοιάζει σαν ψεύτικο μασκέ πάρτι με κομφετί.
Και
μετά τι;
Καθώς η συννεφιά θα μοιάζει με κατακλυσμό
καθώς η χαρά θα δέχεται τον αποκλεισμό
και οι οφθαλμοί θα βλέπουν τον μαύρο αποχαιρετισμό
η γη θα σείεται από του έρωτα τον απαγχονισμό.
Και μετά τι;
Καθώς το αντίο θα μοιάζει πληγή
απειλή
από τις σκιές στον τοίχο θα γεννιούνται εκφοβισμοί
στο κάτοπτρο εμπρός μου θα εμφανίζονται σάρκας μαρασμοί
καθώς το γλυκοχάραμα θα μοιάζει πικρό χάραμα.
Και μετά τι;
«Αν δεν ήσουν στον κόσμο μου»
Αν δεν ήσουν στον κόσμο μου δεν θα υπήρχε και
το χρώμα
δεν θα υπήρχαν αποχρώσεις
τίποτα
αν δεν ήσουν στον κόσμο μου δεν θα υπήρχε δρόμος να τον βαδίζω
αδιέξοδος.
Δεν θα υπήρχε καμία ιστορία να πω
καμία πιθανότητα να αναδυθώ
καμία πιθανότητα.
Δεν θα υπήρχε αναγάλλιασμα
θα φορούσα το προσωπείο του χαμόγελου
αν δεν ήσουν στον κόσμο μου απλά δεν θα υπήρχε κόσμος
δεν θα υπήρχε κόσμος να χωρέσω
να υπάρξω.
Ο Ιωάννης Ζουμπιάδης κατάγεται από την Αλεξανδρούπολη. Έχει βραβευτεί σε πολλούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και είναι μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών βορείου Ελλάδος. Το βιβλίο του "Ψυχής δρόμος" είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή. Στο διαδίκτυο διατηρεί τις σελίδες:
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)












