Ποίηση Πασχάλης Κάτσικας

Έργο: Εξάρχου Δήμητρα

ΤΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Οι όμορφοι θνήσκουν νωρίς σε ηλεκτροφόρα σύρματα

έχοντας δει μιαν άνοιξη μονάχα

Κάποιοι αφού απότομα υψωθούν

τσακίζονται σε ίλιγγο παραδομένοι

κι άλλοι αγκιστρώνονται στης μυγδαλιάς τη μυρωδιά

να περιμένουν τη ροζ ανθοφορία.

Πού πάνε όμως οι χαρταετοί όταν γεράσουν;

Όταν παλιώσουν τα νέα στα αποκόμματα που έχουν για ουρά;

Σε υγρά υπόγεια σταυρώνονται

απ’ το ζύγι κρεμασμένοι

την Καθαρά Δευτέρα καρτερούν

που ο γιος πατέρας θα γενεί

και τον καλαμωτό τους σκελετό

θα ξαναντύσει με χαρτί.

Ρετάλια (εκδ. Γράφημα, 2020).

Ποίηση Κάτσικας Πασχάλης

Έργο: Εξάρχου Δήμητρα

Με τον Ο.Σ.Ε.

Μπουλόνια στις ράγες τα χρόνια,

δε λέει να ξημερώσει.

Απολαυστικό νανούρισμα το

κούνημα των υποσχέσεων,

μας αποχαυνώνει ο θόρυβος

απάνω στις σιδηροτροχιές.

Συνταξιδιώτες στο κουπέ της ιστορίας,

στα πρόσωπά σας βλέπω την απογοήτευση,

— όχι κατάματα,

στο τζάμι καθρεφτίζεται τις νύχτες,

όπως περνούμε μ’ ασύλληπτα αργή ταχύτητα

από το Φρέαρ της Καλυψώς στην Τρυπητή

κι από εκεί στο Ορμένιο,

από τους Οθωνούς στην Στρογγυλή και τούμπαλιν

για τη Γαύδο.

Στο τρένο αυτό καθείς μας μηχανοδηγός

κι αν εκτροχιαστεί εργάτης.

Οι ίδιοι εμείς θα το σηκώσουμε,

μην περιμένετε αιώνια άπραγοι

σε σκοτεινούς σταθμούς

ανταποκρίσεις έξωθεν.

* Από την ποιητική μου συλλογή "Το κοιμώμενο τσίρκο" (Εξιτήριον, 2021, free e-book)

Πασχάλης Κάτσικας