Ποίηση Παναγιώτη Ξενάκη

                                                 

                                                     Όρφνη

   

Από το λογοτεχνικό – δημοσιογραφικό βιβλίο: «Δίδυμοι Πύργοι – Ήμουν κι εγώ εκεί!»

           (Απόσπασμα από τη σκηνή όπου ο ήρωας βλέπει μπροστά του τον Θάνατο)

...Που είναι το υπόλοιπο πρόσωπο σου;;.. Πω-π-πως είσ’ έτσι; Με τι μοιάζεις;..

...γιατί δε μιλάς;.. πες κάτι...γιατί μόνο με κοιτάζεις;..

                                            γιατί δεν έχεις βλέφαρα και κόρες;..

σαν πελώρια, μαύρα μαργαριτάρια είναι...

                                               δυο σκοτεινές, αορίζοντες θάλασσες

μελανό ροδόβαμμα και μπλάβοι αντήλιοι σε νεφέλες,

                           φέγγουν στα κρύσταλλα των πνιγηρών πελάγων

άγριοι άνεμοι σαν γοερές οιμωγές πνιγμένων,

    σηκώνουν ερεβεννά κύματα που φαρφουρίζουν και χάνονται

κρύο, βροχή κι αέρηδες και βύθη που ξερνιούνται

                                                  και χωνεύονται

        σκούρα βραχώδη περιγιάλια βαθύχροου κάλλους

                    μ’ έναν σαπρό κονιορτό στην ακροθαλασσιά

                                             και μαβιά αρμυρίκια

                     κρωγμοί κουρούνας και σκελετωμένων γλάρων

   που αναφτερουγιάζουν και πετούν

Σκοτερός μόλος και μουράγιο με καΐκια φορτωμένα

                                                                που κουνιούνται

                                     και οι πρυμάτσες τους έτοιμες να σπάσουν

τα νερά σκάνε μανιασμένα, υψώνονται θεόρατα

                                     και ραπίζουν την προβλήτα

ανάμεσα σ’ αφρούς, πέτρες, φύκια ξερά και σταγόνων νέφη,    

           δάδες δοξασμών και θρήνων

                                    προσδοκούν τη μυσταγωγία του τέλους

                          στα φρύδια των μελάγχροων γιαλών

    στέκονται ανήμποροι οι πρωτόμπαρκοι θαλασσοπόροι    

           μπροστά στον ολοφυρμό της υπέρτατης στιγμής,

  με τις κακουχίες πίσω τους να τους ρίχνουν στο κατάστρωμα    

                και το γλιτωμό μακρόθεν

     χολεριασμένο να χτυπιέται

                                              μες στη ραγδαία νεροποντή φωτίζονται

     τα έντρομα πρόσωπα τους, καθώς κοιτάζουν

        την πυρπολημένη τριήρη της Ζωής που φλέγεται

Τρίτωνες κρατώντας τρίαινες

                        αναγγέλλουν με το κέρας τους

   το σαλπάρισμα στο ειδυλλιακό μελάνωμα της σωτηρίας

                    από το άραχλο παρόν και το μπουγάζι του φόβου

Εδώ που βρίσκουν το κύρος της δικαίωσης οι Κασσάνδρες

   και πάντα νύκτωρ,

            στέκομαι μετέωρος στο λεπτό και ξεφτισμένο γνέμα

              μιας μαύρης ελπίδας

καθώς το άγριο ημίφως του σύθαμπου χάνεται στην όρφνη

            και οι Άρπυιες οργιάζουν,

          σάπια ρίγη με διατρέχουν νοιώθοντας την υγρασία

   και την αλμύρα σου απέθαντε

…Μου δείχνεις τους ωκεανούς του σκότους,

        ωστόσο είμαι σίγουρος πως κρύβουν φως πιο πέρα

                                                                ...πολύ φως...

 Του Παναγιώτη Ξενάκη  viglapublications@yahoo.gr

Ποίηση Μαρίνα Αποστόλου

Μούσια, βιβλία και βλέμμα απλανές

Σαν πεις τη λέξη ‘’ποιητής’’

μία εικόνα μοναχά θα σου ρθει στο μυαλό σου

Ένα τζάκι να καίει, ένα σαλόνι φορτωμένο, μία βιβλιοθήκη έτοιμη να καταρρεύσει

Κι άλλα βιβλία διάσπαρτα παντού

Μεγάλα γυαλιά μυωπίας, μαλλιά ατημέλητα

Μούσια άκοπα, βαριά φωνή, βλέμμα απλανές

Μνήμες από την εξορία

Λεξιλόγιο εξεζητημένο

Γνώση ιστορικών λεπτομερειών

Διηγήσεις, συμβουλές και πρότυπα άλλων μεγαλύτερων ποιητών

Αναγνώσεις στίχων όλο νόημα

Κι ίσως και μια πίπα στο χέρι να σιγοκαίει

Αυτό θα πει ‘’ποιητής’’

Αυτή είναι η επιβεβλημένη εικόνα του

Όλα τ’ άλλα δε συνάδουν

Και καμιά αναφορά σε νεότερους

Αυτοί έπονται και δεν έχουν μελετηθεί

Ποιητής είναι όλα τα παραπάνω.

Λυγμοί στο σκοτάδι

Η νύχτα έπεσε

Τα φώτα σβήσανε στους διαδρόμους

Σιωπητήριο παντού

Όχι όμως και στις ψυχές

Αυτές είναι άγρυπνες

Ζωντανές

Τα μάτια βουρκώνουν

Ξεσπάνε

Δάκρυα

Και μετά τα δάκρυα λυγμοί

Δε φαίνεται τίποτα

Μόνο σκοτάδι

Τα δάκρυα δε φαίνονται

Μόνο σκοτάδι και λυγμοί

Οι λυγμοί τρυπούν το πέπλο της ησυχίας

Τα κορμιά τρέμουν μπροστά στη φρίκη του αξεπέραστου

Του οριστικού, του ανίκητου

Λουλούδια, γλάστρες και μπουκέτα

Μέσα και έξω απ’ το δωμάτιο

Η νύχτα σηκώνει όλο το βάρος της δυστυχίας

Το πρωί άραγε θα μας βρει πιο αδύναμους ή πιο δυνατούς;

Εγκαίνια Έκθεσης της Μαρίας Παπαδήμα στη Θεσσαλονίκη

Προσεχής έκθεση | Myrό Βιτρίνα :: Μαρία Παπαδήμου - Με αφορμή τον Τάκη

Η Myrό Gallery θα φιλοξενήσει εγκατάσταση και έκθεση έργων της Μαρίας Παπαδήμου, υπό τον διακριτικό τίτλο “Με αφορμή τον Τάκη” στον χώρο της βιτρίνας της από την Πέμπτη 16 Μαΐου εως και το Σάββατο 8 Ιουνίου 2013, και λαμβάνει την τιμή να σας καλέσει στα εγκαίνια της που θα λάβουν χώρα την πρώτη ημέρα της έκθεσης στις 20.00, παρουσία της καλλιτέχνιδος. 

Η Μαρία Παπαδήμου γράφει για το έργο της: “Με το ροκοκό για παράδειγμα δεν είχα ποτέ μου καμία σχέση και αυτό το γράφω καθαρά και μόνο για να σου τραβήξω την προσοχή. Το φως του ήλιου, όπως και αυτό της τηλεόρασης, τα πρωτοαντίκρυσα κάπου έξω από την Λάρισα. Στην Κρανιά Ελασσόνας, το 1976. Κάτι μπογιές εδώ και κει στο πάτωμα, κάτι πήλινα που τ’ άφηνα στο περβάζι κι έσκαγαν κάτω με το πρωινό άνοιγμα των παραθυρόφυλλων… Θραύσματα, σπαράγματα έμπνευσης. Αργότερα βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη, ταξίδεψα, άλλαξα τόπους διαμονής. Στα Γιάννενα έκανα μία στάση έξι χρόνων. Εκεί πήρα και το δεύτερο πτυχίο μου από το Τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης. Το μάτι μου γυάλιζε κι ήξερα πως δεν ευθύνονταν γι’ αυτό μονάχα η αντανάκλαση του φωτός πάνω στους φακούς των γυαλιών μου. Ξεκίνησα να πειραματίζομαι με διάφορα υλικά. Κόπηκα, ενώθηκα, καλουπώθηκα, απελευθερώθηκα, πλάστηκα. Με εξέθεσα έκτοτε ανεπανόρθωτα, επανειλημμένα και σε διάφορα μέρη. Στα Γιάννενα – ομαδικές και μία ατομική – στη Λάρισα και στη Θεσσαλονίκη – 1^η Biennale , Γκαλερί Myro με «Το πρόσωπο του καλλιτέχνη» (ομαδική έκθεση), κ.ά. Έργα μου βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Τελευταία με απασχολούν τα πολλαπλά πρόσωπα του σύγχρονου ανθρώπου. Αυτού που στέκεται στη γωνιά ενός πολύβοου δρόμου, ως ικέτης. Αυτού που διασχίζει με φούρια τις διαβάσεις, περιτριγυρισμένος από ένα σμήνος. Περιχαρακωμένος, μες σε αγκαθωτά συρματοπλέγματα, οριοθετημένος μες σε αδρές γραμμές και πιτσιλιές από πίσσα… Αυτόν τον άνθρωπο, τον έκανα γλυπτό από μέταλλο εύκαμπτο, τον έκανα πίνακα και τον τελάρωσα. Κι όσο για το ροκοκό, η στάση μου παραμένει σταθερή σαν βράχος ακούνητος: Δεν έχω καμία σχέση”.

Εγκαίνια Έκθεσης: Πέμπτη 16 Μαΐου 2013 στις 20.00

Διάρκεια Έκθεσης: 16 Μαΐου - 8 Ιουνίου 2013

Τόπος: Myrό Gallery, Νικηφόρου Φωκά 8, περιοχή Λευκού Πύργου

Μέρες / Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 - 14.00 & 17.00 - 21.00 και Σάββατο 11.00 - 15.00. Επίσης δέχεται επισκέψεις κατόπιν τηλεφωνικής συνεννόησης (2310269187) Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη, σε όλη την διάρκεια των εκθέσεων της.

Πρόσκληση μηνιαίων ποιητικών συναντήσεων από τις εκδόσεις "Μανδραγόρας"

1η ΗΜΕΡΙΔΑ Γιώργου ΣΑΡΑΝΤΑΡΗ

υπό την  ΠΡΟΕΔΡΕΙΑ  του   κ. ΜΙΧΑΛΗ  ΜΕΡΑΚΛΗ

ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ  

23 ΜΑΙΟΥ 2013

10.00πμ -15.30μμ

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Έναρξη από την Δρ. Εύη Καλοδίκη  Πρόεδρο του Σωματείου Γ. Σαραντάρης

Χαιρετισμός από τον κ. Κώστα Κρεμμύδα Ποιητή και Εκδότη του Περιοδικού  Μανδραγόρας.

Ομιλία από τον Πρόεδρο της Ημερίδας  λαογράφο και νεοελληνιστή

ΜΙΧΑΛΗ ΜΕΡΑΚΛΗ  Ομότιμο Καθηγητή των Πανεπιστημίων Αθηνών και Ιωαννίνων.

 Επίτιμη παρουσία  του Ποιητή Γιάννη Δάλλα

  

 ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ

10.40πμ  - Γ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ Συγγραφέας -Δημοσιογράφος

 «Μια φανταστική συνέντευξη με τον Γ. Σαραντάρη»

11.00πμ - ΕΛΣΑ ΛΙΑΡΟΠΟΥΛΟΥ, Φιλόλογος Συγγραφέας

 «Γιώργος Σαραντάρης: αντίσταση στο εφήμερο »

11.20πμ - ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΡΟΖΑΝΗΣ , Καθηγητής φιλοσοφίας

 «Η έκδοση των ποιημάτων του Γ. Σαραντάρη από την Σοφία Σκοπετέα και τα ερμηνευτικά προβλήματα που προκύπτουν.»

11.40πμ  - ΣΩΤΗΡΗΣ ΓΟΥΝΕΛΑΣ, Ποιητής -Συγγραφέας

«Έρωτας και Θάνατος στο έργο του  Γ. Σαραντάρη»

12.00΄πμ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ Ποιητής -Δοκιμιογράφος 

 « Γ. Σαραντάρης: ένας ποιητής κομβικός της Λυρικής μας διαχρονίας.»

 12.20΄μμ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ,  Επίκουρος Καθηγητής  Θεωρίας της Λογοτεχνίας  Π.Τ.Δ.Ε του ΑΠΘ

«Ανάπειρος» κιλαϊδισμός και λιγοζωϊσμένος

  

Διάλειμμα 12.40΄- 13.15΄μμ

13.15΄μμ  - ΠΟΛΥΞΕΝΗ ΠΡΟΦΥΡΗ Φιλόλογος Γυμνασιάρχης Γυμνασίου Λεωνιδίου

«Διδάσκοντας τον Γ. Σαραντάρη στη Μέση Εκπαίδευση»

  

13.30΄μμ  - ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΚΑΟΥΖΙ, Καθηγήτρια Ελληνικής Γλώσσας  και Μετάφρασης στο Πανεπιστήμιο  του Παλέρμο

«Ο Γιώργος Σαραντάρης και η Ιταλία.»

13.50΄μμ – ΞΕΝΗ  ΣΚΑΡΤΣΗ Καθηγήτρια Φιλόλογος

«Η ποιητική φυσιογνωμία του Σαραντάρη στην εποχή μας»

Από τις 14.10΄μμ      Ερωτήσεις και Συζήτηση

15.15΄μμ - Λήξη της Ημερίδας  με την Απαγγελία Ποιημάτων

 από τον κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής του Κυριακίδη Νίκου

"Δρόμοι με ματωμένα γόνατα"

ματιές σε μια κοινωνία που νοσεί

(παρουσίαση - συζήτηση)

Οι εκδόσεις Ars Poetica με μεγάλη χαρά σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Νίκου Κυριακίδη "Δρόμοι με ματωμένα γόνατα" που θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια της 10ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί

την Παρασκευή 17 Μαΐου 2013

στην Αίθουσα του θεματικού αφιερώματος Κ.Π. Καβάφης [Περίπτερο 13] στις εγκαταστάσεις της HELEXPO.

Για τον ποιητική και το έργο του θα μιλήσουν οι:

Κούλα Αδαλόγλου(ποιήτρια)

Ιορδάνης Κουμασίδης(συγγραφέας)

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Σωτήρης Γάκος (ποιητής)

--

εκδόσεις ars poetica

Στρατή Τσίρκα 44

59 100 Βέροια

Ύμνος για την μητέρα από την Ιουλία Κορμεντζά

• 

  
  
  Ω, Γυναίκα, για Μάνα σ’ έχει η φύση καμωμένη
  σ’ ιερή αποστολή ως τη στερνή σου πνοή ταγμένη.
  Και χωρίς να σε διδάξει ποτέ κανείς, σαν γίνεσαι μητέρα
  ... κατέχεις την τέχνη που μαλακώνει την καρδιά με γλύκα ξεχωριστή!
  Κι όπως νανουρίζεις τα μωρά σου κάθε νύχτα και μέρα
  και μ’ ένα χάδι σου τα ησυχάζεις κι ένα γλυκό φιλί,
  με τον ίδιο τρόπο κατόπι, την ίδια καλοσύνη κι αγάπη περισσή
  με τον λόγο σου πείθεις τον νου, λόγος που μπαίνει ίσια μες την ψυχή
  και την κάθε πίκρα διαδρομής, μέλι την κάνεις ζωής.
  
  Και τώρα εγώ, τί ποίημα να γράψω λυρικό,
  με λόγο που να σ’ αξίζει, τί να πρωτοπώ,
  για σε που λάμπεις υπέρλαμπρο της γης αστέρι!
  Με ρυθμό πολύ μελωδικό τί τραγούδι να βρω
  να τραγουδήσω για σένα την μόνη που ξέρει
  πώς να θρέφει του παιδιού την καρδιά
  μ’ ελπίδες μεγάλες και το νου του μ’ αψηλούς λογισμούς!
  
  Ω, Μητέρα!.... για ήρωες, ημίθεους κι ανθρώπους απλούς
  εικόνισμα λατρευτικό, ζωής αναφορά!
  Αθάνατα λόγια δοξαστικά δεν βρίσκω τόσο ικανά
  για να σ’ αποδώσω την πρέπουσα τιμή.
  Μετριόφρων, ξέρω τί θα μου πεις εσύ,
  συ που ποτέ δεν φροντίζεις τον δικό σου εαυτό.
  Μα θ’ ανοίξω το στόμα μου και σ’ όλο τον κόσμο θα πω
  τί βλέπω και τί νοιώθει για σε η καρδιά μου, καρδιά ποιητή.
  
  Στα μάτια σου, με πόσο φως καθρεπτίζεται η όλη σου ψυχή!
  Σαν θάλασσα ήρεμη, θάλασσα γελαστή!
  Ήσυχη σαν τη λίμνη, ρόδινη και γλυκιά σαν την αυγή!
  Κι όλο σου το ταξίδι στη διαδρομή
  σε μελέτη του καλού συνεχή
  μ’ απλότητα ξετυλίγεται, με χάρη γυναικίσια
  και με χαμόγελο ελπίδας και χαρά σοβαρή
  ώσπου να καταλήξεις στα πεδία τα Ιλίσια!
  
  Ω, της αγάπη σου η ατέλειωτη ροή!…
  Αγάπη που ξεχειλίζει μες απ’ το είναι σου βαθιά,
  σα σπίθα κορώνει κρυφή και παίρνει φωτιά!
  Όμοια πλημμύρα μες απ’ ανεξάντλητη πηγή,
  σαν του Ενός που ρέει ανεμπόδιστα και πλημμυρίζει τη Γη!
  Κι ω, της ευχή σου τα λόγια, θαυμαστά Παραδείσια!....
  Σαν πουλί ο λόγος σου τραβάει στα σύννεφα ίσια
  κι από κει στέκεται στον αέρα με ματιά γερακίσια,
  ευλογίας φτερούγισμα το παιδί σου ν’ ακολουθεί
  ως τις άκρες της γης στήριγμα στην οδοιπορία..
  Να περπατά και να νικά.
  Ν’ αστράφτει και να βροντά.
  Να θριαμβεύει και να κυριαρχεί.

4o Διήμερο Συνέδριο για την Ποίηση και την Πεζογραφία

Πρώτη ατομική έκθεση της Ελένης Παρχαρίδου με τίτλο Моя Игра.

Ελένη Παρχαρίδου εικαστικός Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση της Ελένης Παρχαρίδου με τίτλο Моя Игра. Η Ελένη Παρχαρίδου, τελειόφοιτος του 2ου εργαστηρίου του Τμήματος Εικαστικών κ Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με καθηγητές τους Κ. Μορταράκο και Δ. Ζουρούδη, μας προσκαλεί από 1-29 Μαΐου να περιηγηθούμε στον δικό της φανταστικό κόσμο και να απολαύσουμε την ζωγραφική της με έντονο το στοιχείο της χειρονομίας. Τα έργα της ανθρωποκεντρικά και επιβλητικά δεν αφήνουν αδιάφορο τον θεατή και όπως λέει και ο ιδιαίτερος τίτλος της έκθεσης, η Ελένη, μας δηλώνει ξεκάθαρα πως ήρθε η σειρά της, είναι η δική της στιγμή για να «κάνει παιχνίδι».

Ελένη Παρχαρίδου | Моя Игра | Εγκαίνια: Παρασκευή 10 Μαΐου 2013, 20:00 Gryning.Dissolving.jpg«Από το 2009 άρχισα να ζωγραφίζω αυτά τα ανθρωπάκια. Κάτι κακομούτσουνα πρόσωπα, τσαλακωμένα και στεναχωρημένα, απογοητευμένα απ’ όλους και απ΄ όλα, που ωστόσο, γνώριζαν ότι ήταν πρωταγωνιστές, αν όχι της δικής τους φανταστικής ζωής, σίγουρα της δικής μου. Δικά μου κατασκευάσματα, προφανώς ένα καθρέφτισμα των δικών μου ανεκπλήρωτων αποφάσεων και στόχων. Μετά από το 2009, έγιναν πιο θυμωμένα τα ανθρωπάκια μου, πιο σίγουρα ότι είναι αδικημένα. Όποια έμοιαζαν χαρούμενα, τώρα μπορούσαν να εκφράσουν τη χαρά τους, ακόμα κι αν δεν ήταν καθαρή χαρά. Άρα, ναι, τα ανθρωπάκια μου έγιναν πιο εκφραστικά, πιο αληθινά. Δεν υφίσταται πλέον λόγος για να θυσιάζονται… Τώρα δεν είναι προσεγμένα και προσεχτικά βαλμένα στο χώρο που τα στήνουν. Είναι αυτά που είναι και τέλος. Θρονιάζονται καλά καλά και σε κοιτάνε με αυθάδεια. Τώρα ζωγραφίζω κι εγώ δεν ξέρω τι.. ώριμα πράματα φαντάζομαι, ζωγραφίζω δρόμους για να φτάσω κάπου, μέσα απ’ την αρρώστια, μέσα από το θάνατο, βρίσκω Αγίους, βρίσκω τις λύσεις μου. Αύριο, θέλω να ζωγραφίζω ότι θα έχω καταφέρει.. ακόμα κολυμπώ στη μέση του ωκεανού κι έχω αρχίσει να βαριέμαι τόση θάλασσα…»
Η Ελένη Παρχαρίδου γεννήθηκε στη Μόσχα, στις 17 Νοέμβρη του 1985 από μητέρα Ουκρανή και πατέρα Έλληνα. 2003-2007: Σπούδασε ζωγραφική και αγιογραφία στη Σχολή Βυζαντινής Ζωγραφικής της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, με καθηγητές τους Τ. Μισούρα, Κ. Μαρκόπουλο, Γ. Μποζά και Ν. Λιόντα. 2006-2013: Σπούδασε ζωγραφική στο Τμήμα Εικαστικών κ Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με καθηγητές τους Κ. Μορταράκο και Δ. Ζουρούδη. Ατομικές εκθέσεις 2013 «Моя Игра», έκθεση ζωγραφικής, Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος Ομαδικές εκθέσεις 2013 «2 the point», Αγγέλων Βήμα, Αθήνα 2012 «Δεύτερο», Κέντρο Χαρακτικής Ήλιος, Θεσσαλονίκη 2011 «40,65ο Ν 22,09ο Ε», Συνέκθεση του Κυριάκου Μορταράκου με 7 τελειόφοιτους του 2ου εργαστηρίου ΑΣΚΤ Θεσ/νικης, Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος, Αθήνα 2007 Ομαδική έκθεση τελειοφοίτων, Σχολή Βυζαντινής Αγιογραφίας, Παλαιό Ταχυδρομείο Πειραιά facebook_logo.jpg Εγκαίνια: Παρασκευή 10 Μαΐου, 20:00 Διάρκεια Έκθεσης: 1 έως 29 Μαΐου 2013 Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 – 14:30 & 17:30 – 20:30 Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 – 16:00 Κυριακή, Δευτέρα: κλειστά ή κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού

Artfools video festival -larissa 2ος Διαγωνισμός Σεναρίου.

Artfools κινηματογραφικό Φεστιβάλ Λάρισας /Artfools video festival -larissa

2ος Διαγωνισμός Σεναρίου

Τον 2ο Διαγωνισμό σεναρίου προκηρύσσει το artfools κινηματογραφικό Φεστιβάλ Λάρισας/ artfools video festival – larissa, για το 2013.
Στόχος του διαγωνισμού είναι : 1. Η δημιουργία τράπεζας σεναρίων προσιτή σε νέους δημιουργούς.
2. Η έκδοση μικρού εντύπου με τα επικρατέστερα σενάρια.
3. Η ανάδειξη των τριών πρώτων σεναρίων ένα από τα οποία, θα γίνει ταινία μικρού μήκους από την κινηματογραφική ομάδα artfools σε συνεργασία με το νικητή ,για το 6ο artfools video festival-larissa
O διαγωνισμός σεναρίου περιλαμβάνει δύο θεματικές ενότητες.
A΄ “Θεσσαλικές ιστορίες παλιές και τωρινές”.
Β“΄Ιστορίες χωρίς….. τέλος!!!”
Α΄. Απευθύνεται σε όλους τους Θεσσαλούς, ανεξάρτητα από ηλικία, οι οποίοι θα ήθελαν να πειραματιστούν στο σενάριο, μεταφέροντας εμπειρίες δικές τους ή ακούσματα από παλιότερους, θρύλους ή λαογραφικά παραμύθια, μετασχηματισμένα σε σενάριο με προοπτική ταινίας, μέχρι 15 λεπτών. ( 5 έως 10 σελίδες περίπου).
Β΄Απευθύνεται σε νέους μέχρι 35 χρόνων εντός και εκτός Ελλάδας, οι οποίοι θα ήθελαν να δουν το σενάριό τους ταινία μικρού μήκους από νέους δημιουργούς αλλά και από την artfools, με ευθύνη της κινηματογραφικής της ομάδας. Τα σενάρια θα πρέπει να σταλούν στο e-mail : artfools.symmetoxes@gmail.com μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου 2013. Aκολουθούν οι όροι συμμετοχής.Εδώ
Πηγή: http://www.artfools.gr/?p=20024

Απονομή βραβείων του 15ου διαγωνισμού της Π.Ε.Λ.

 15^ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Π.Ε.Λ.

Στις  19 Μαϊου  η   τελετή απονομής των

βραβείων στους διακριθέντες μαθητές

   Η  Πανελλήνια  Ένωση  Λογοτεχνών  ( Π. Ε. Λ.) γνωστοποιεί ότι η τελετή απονομής των βραβείων στους διακριθέντες μαθητές στον 15^ον  Πανελλήνιο Μαθητικό Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της , θα  λάβει  χώραν την  Κυριακή  19  Μαϊου  2013  στην αίθουσα  Αντώνη  Τρίτση του  Πνευματικού  Κέντρου  του  Δήμου  Αθηναίων (Ακαδημίας 50)  και ώρα 10 π.μ.

       Από την Π.Ε.Λ. θα ειδοποιηθούν τηλεφωνικά μόνον οι βραβευθέντες

μαθητές ή τα σχολεία τους, σύμφωνα με τον σχετικό όρο της προκήρυξης του διαγωνισμού.

Ο  ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                         Η  ΓΕΝ.  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

  Νίκος Ταβουλάρης                                               Εύα  Χαλκιαδάκη

Πρόσκληση σε παρουσίαση έργου της Φαίδρας Ζαμπαθά - Παγουλάτου

Πρόσκληση στην παρουσίαση του ποιητικού και λογοτεχνικού έργου της κ. Φαίδρας Ζαμπαθά - Παγουλάτου

Το Λογοτεχνικό μας Εργαστήρι συνεχίζει να φιλοξενεί ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών και να διοργανώνει παρουσιάσεις του έργου διακεκριμένων ελλήνων ποιητών και λογοτεχνών.

Με πολύ χαρά, λοιπόν, σας προσκαλούμε στη νέα μας εκδήλωση το Σάββατο 18 Μαΐου 2013 στις 8 μ.μ. όπου θα παρουσιαστεί το ποιητικό και λογοτεχνικό έργο της εξαίρετης λογοτέχνιδας κας Φαίδρας Ζαμπαθά - Παγουλάτου.

Αποσπάσματα θα απαγγείλει η ηθοποιός Δήμητρα Παπαδήμα.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

τηλ. επικοινωνίας: 210 2015194
email: info@megas-seirios.com

ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

    ΤΟΥ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΣΤΗ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ

–ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟ–

17 και 18 ΜΑΪΟΥ 2013 – ΑΘΗΝΑ

στην αίθουσα Μιχαήλας Αβέρωφ της Ε.Ε.Λ.

Γενναδίου 8 και Ακαδημίας (7^ος όροφος)

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

·     «Δεξαμενή», Δ. Σούτσου 46 – 11521 Αθήνα

·     «Κελαινώ», Ζαλόγγου 16 – 13123 Ίλιον

·     «Κορινθιακοί Ορίζοντες», Κύπρου 69 – 20100 Κόρινθος

·     «Νέα Σκέψη», Τ.Θ. 29 – 19003 Μαρκόπουλο

·     «Πνευματική Ζωή», Χατζοπούλου 49 – 17671 Καλλιθέα

   

Ο.Ε.Σ.Π.Α.

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ

● ΗΡΩ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ ● ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΜΒΑΛΗΣ

● ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΣΑΒΒΙΔΟΥ ● ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ

● ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ● ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΜΙΝΗΣ

● ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ● ΧΑΡΗΣ ΜΕΛΙΤΑΣ

● ΑΝΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟΥ

ΑΠΑΓΓΕΛΛΟΥΝ

● ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΒΑΪΤΣΗ-ΒΑΚΡΟΥ ● ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΗΣ

● ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΤΣΙΚΑΝΗΣ ● ΑΝΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2013 και ΩΡΑ 06.45 μ.μ.

Προεδρείο:  Ηρώ Αλεξανδράκη, νομικός – κριτ. λογ.

Αντώνης Κομίνης, ποιητής

Χαιρετίζει:   Παύλος Ναθαναήλ, πρόεδρος της Ε.Ε.Λ.

Εισαγωγή:    Κώστας Καρούσος, γ. γραμματέας της Ε.Ε.Λ.

Θα απονεμηθούν τιμητικά 2 μεταξοτυπίες στους Μ. Πρατικάκη, Κων/νο Γκούνα, προσφορά του ζωγράφου κ. Τέλη Λαδογιάννη

Ομιλία:          Ελένη Καρασαββίδου, Δ/ρ Φιλοσοφίας: «Η ποίηση στην εποχή της κρίσης»

·      Ο Γιώργος Πολ. Παπαδάκης παρουσιάζει Μανώλη Πρατικάκη

·      Η Βίβιαν Γιαννούδη παρουσιάζει Κων/νο Γκούνα

Μουσικό διάλειμμα: Μελοποιημένα ποιήματα Νικηφόρου Βρεττάκου σε μουσική

Γιώργου Μαρινάκη, πιάνο ● Ελένη Κοταδάκη, τραγούδι

·      Ο Χάρης Μελιτάς παρουσιάζει Γιώργο Νικολόπουλο

·      Ο Κώστας Στεφανόπουλος παρουσιάζει Βασιλική Εργαζάκη

·      Η Άρτεμις Βαζιργιαντζίκη παρουσιάζει Φανή Αθανασιάδου

Απαγγέλλουν: Άννα Πολυτίμου ηθοποιός, Σπύρος Μουσούρης ποιητής

œœœ

ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΜΑΪΟΥ 2013 και ΩΡΑ 10.30 π.μ.

Προεδρείο:  Τέλης Λαδογιάννης, επιτ. πρόεδρος ΠΕΛΤ

Φώφη Κονδύλη, διακοσμήτρια

Χαιρετίζει:   ­Σοφία Μωραΐτη, Δ/ρ Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών

·      Ο Δημήτρης Καραμβάλης παρουσιάζει Σπύρο Αυλωνίτη

·      Η Παναγιώτα Ζαλώνη (και εκπρόσωπος των εκδ. Πατάκη) παρουσιά­ζουν Μαρία-Νεφέλη Μαρκοπουλιώτου

·      Η Ελένη Συκά-Κοντόζογλου παρουσιάζει Νατάσα Καραχρήστου

Μουσικό διάλειμμα: Μελοποιημένα ποιήματα Κων/νου Καβάφη σε μουσική

Γιώργου Μαρινάκη, πιάνο ● Κώστας Ξυλάς, τραγούδι

·      Η Ζωή Τατάκη-Ιωσηφίδου παρουσιάζει Μαριάννα Βλάχου

·      Η Ευαγγελία Μισραχή παρουσιάζει Μαρία Κονταλή

·      Ο Κώστας Λιάκος παρουσιάζει Βλάζια Φαϊδά

Απαγγέλλουν: Αλεξάνδρα Βαΐτση-Βάκρου, Νίκος Μπατσικανής - ποιητές

Διάρκεια έκαστης ομιλίας έως 12'

Για συμμετοχές – παρουσιάσεις απευθυνθείτε στους:

● Κατερίνα Κοτοπούλου τηλ. 210-9841978 ● Χάρη Μελιτά, τηλ. 210-6727508

Ποίηση Κυριακίδη Νίκου

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΩΠΗ

Ο έρωτας των φτωχών ανθρώπων,

πόσο πολύ μου θυμίζει παιχνίδι πανηγυργιώτικο

σε χέρια μιας γελαστής φάτσας.

Τα τραγούδια των φτωχών ανθρώπων,

πόσο πολύ μου θυμίζουν την αγκαλιά μιας μάνας

μετά τον ξαφνικό ερχομό.

Το πένθος των φτωχών ανθρώπων,

πόσο πολύ μου θυμίζει πεταμένες σκληρές φλέβες

σ’ έναν κρεάτινο χώρο.

Μια υγρή αγάπη

Με αίματα στα χέρια.

Ένα μουρμούρισμα της τάβλας

Με την απουσία εκείνης.

Μια εκταφή

Γιορτή μιας κοντής μαυρισμένης γριάς

Που γίνηκε ψηλή, ξανθιά, ανοιχτοντυμένη.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
«Αὔριο θὰ κόψουμε
»Κάτι λουλούδια.
»Αὐριο θὰ ψάλουμε
»Κὰτι τραγούδια,
»Εἰς τὴν πολύανθη
»Πρωτομαγιά»
Διονύσιος Σολωμός


Όσοι αρνήθηκαν τον πατέρα και την μητέρα τους,
πράττοντας αλλιώτικα
Αυτοί που δεν πρόσεξαν την ασφάλεια των παιδιών τους,
ανεξαρτήτως εάν είχαν
Όσοι ξέρουν τη φλέβα που ενώνει τη σόλα με το πεζοδρόμιο,
χωρίς καμιά εξοχή να παρεμβάλλεται ακάλεστη
Αυτοί που δεν πίστεψαν πως υπάρχουν «ελάχιστοι» αδελφοί μας...
βλέποντας το Μέγιστο στα νύχια της οδύνης,
κολλημένο σαν βρώμα
Όσων τα γήπεδα της ηδονής ήταν κυρίως υπαίθρια
-με το μάτι να παραφυλάει στην τσίτα-
μη και μπει ο ευνούχος κανόνας
με τους υστερικούς του δολοφόνους
Τα παιδιά που παραμυθιάζονται -πιο πολύ- εκείνα τα δευτερόλεπτα,
πριν ξανακάνουν με λύσσα όσα ξορκίζουν
Όσοι όταν γερνούν
σιωπηλά αποσύρονται
και διώχνουνε με πείσμα
την πορνεία της αδράνειας
Όσοι λαθεύουν γιατί δεν ησυχάζουν
Όσοι μένουν άγνωστοι γιατί δεν ακκίζονται
Όσοι αγαπούν την ταχυπαλμία κι ας είναι η τελευταία
Αυτοί που θυμώνουν εύκολα
που ξεχνούν εύκολα
αλλά ξαναθυμώνουν οριστικά
Οι κακοί γείτονες
-από τότε που αυτοκτονήσαν οι αυλές-
που παραμυθιαστήκανε εκτός των εργατικών πολυκατοικιών,
με τα πρωινά ξυπνήματα, τις φωνές των ερώτων,
τις φωνές των «οικονομικών προβλημάτων»
Οι θαμώνες των προποτζίδικων
που μιλούν πολύ, ιδιαίτερα όταν δεν ξέρουν τίποτε
Οι αληθινοί αρχιεπίσκοποι των θρησκευόμενων:
Γριές κατσιασμένες και αγράμματες
που επέβαλαν τη φιλενάδα τους την Παναγία
στους μετα-ιουδαίους ινστρούχτορες,
που εννοούν, χωρίς φόβο κι εμετικό αυτοοίκτο, το
«Κουράστηκα,
πάω να βρω τον Πλάστη μου»
…
είναι «Πρωτομαγιά»

Πασχαλινό διήγημα από το Βασίλη Χαραλάπους

Τρεχαντηράκης

Του Βασίλη Χαραλάμπους

_________

Είναι τώρα καμιά βδομάδα, που ο Καλλίστρατος ο «Λοστρόμος» πασκίζει να πείσει τον καπετάν Πολύβιο τον Τρεχαντηράκη, να πάνε για ψάρεμα. Τον Καλλίστρατο, «Λοστρόμο» συνηθάνε να τον λένε στη Φολέγανδρο και τούτο γιατί διόλου δεν τα κατάφερνε στο ψάρεμα. Μπήκε στη δούλεψη σε πολλά καΐκια, μα όλοι τον διώχνανε κι άκουγε να συχνολένε κείνο το «Εσύ μονάχα για λοστρόμος κάνεις Καλλίστρατε». Κι όλα τούτα μέχρι π’ αγόρασε δικό τρεχαντηράκι, από μια κληρονομιά του θειού του, τ’ Αρτέμη του Κυμιού. Όμως τα ίδια και πάλι. Δεν τα καταφέρνει με το ψάρεμα. Καιρό τώρα προσπαθεί να πείσει τον γέρο Πολύβιο τον Τρεχαντηράκη, να πάνε ψάρεμα ανοιχτά της Φολεγάνδρου, την τέχνη ετούτη της θάλασσας να μάθει. Να, τώρα που τον είδε στο καφενεδάκι, σιμά στο μώλο, αρχίνισε το παρακάλεμα.

- Δέξου καπετάν Πολύβιε να πάμε ψάρεμα ανοιχτά της Φολεγάνδρου.

Ο καπετάν Πολύβιος ο Τρεχαντηράκης τον είδε για λίγο σιωπηλός.

- Και θα’χεις καλό φιλοδώρημα Καπετάνιο.

- Δηλαδή; ρώτησε στρίβοντας το ψαρί μουστάκι του.

- Καλό, λέμε.

Έμεινε να τον κοιτάζει επίμονα αμίλητος, πείσμα και τούτο ν’ ακούσει το «ποσόν».

- Να μισά-μισά από τη ψαριά.

- Καλό είναι, είπε κοιτώντας τη θάλασσα.

- Απόψε θα φύγουμε.

- Καλό είναι «Λοστρόμε», καλό είναι, είπε ρουφώντας περίεργα το καφεδάκι του.

- Και θα με μάθεις και μένα πράγματα των παλιών ναυτικών. Ε;

Ο καπετάν Πολύβιος δεν μίλησε, κούνησε το κεφάλι του ρωτώντας.

- Θα’χουμε και κανένα ρακί συνοδειά μεσοπέλαγα; 

- Μη φοβάσαι καπετάνιο και ρακί και παστά.

- Το ψαροκάϊκο τι λέει;

- Μια χαρά είναι.

- Σίγουρα;

- Ναι καπετάνιο.

- Καλά θα το δούμε.

Παλαιός ναυτικός, ο καπετάν Πολύβιος ο Τρεχαντηράκης και πολλοί θά’θελαν να του μοιάσουν για το μεγάλο του μεράκι στα καράβια. Φυσικά κείνο που δεν θέλανε να του μοιάσουν τ’ άλλο του μεράκι, το παραδάκι, που τόσο δυσκόλευε τα πράγματα. Καιρό τώρα τον έβρισκες να κάθεται μονάχος στο λιμάνι, στον Καραβοστάση και ν’ ατενίζει τα καράβια στο πέλαγος. Παλαιότερα τον έβρισκες μονάχο να τριγυρνά στις «θεμωνιές», στις Φολεγάνδρου τ’ αγροτόσπιτα. Ήτανε τόσο σκεφτικός, π’ αβίαστα καταλάβαινες πως κάτι του κλέβει την χαρά. Μεγάλο μεράκι είχε τη θάλασσα, μα το ίδιο μεγάλο και της φιλαργυρίας το πάθος. Κι ετούτο της φιλαργυρίας το πάθος, γίνηκε αψηλός καστρότειχος, ανάμεσα στις τόσες του φιλίες. Για τούτο όταν καμιά φορά του το θύμιζε ο αδελφός του ο Μανωλιός, κουνούσε σιωπηλός το κεφάλι του. Κι ήταν τούτο το «εν» που τού’κλεβε την άλλη χαρά.

Πάνε μέρες τώρα που γύρισαν από το ψαροτάξιδο, ο καπετάν Πολύβιος ο Τρεχαντηράκης κι ο Καλλίστρατος ο «Λοστρόμος» κι έβλεπες τον γέρο Πολύβιο ν΄αργοδιαβαίνει σιωπηλός στης χώρας τα πλακόστρωτα και στα στενά του Κάστρου. Κάθε αποδείλινο ίσαμε τα πρώτα χνάρια της νυχτιάς, ανέβαινε στο βράχο της Παναγιάς κι ατένιζε μονάχος τον πελαγίσιο ορίζοντα. Τι να’γινε άραγε με τον γέρο Πολύβιο; Είν’ αλήθεια όσα ακούγονται; Για να το διηγείται όμως ο «Λοστρόμος»; Κάπως έτσι το διηγόταν κείνο τα’ αποδείλινο στο καφενεδάκι στο μώλο.

- Τίποτα δεν θέλω Λοστρόμε.

- Μα, πως;

- Τίποτα σου λέω. Εξάλλου εσύ έχεις και τέσσερα παιδιά.

- Ο κόπος σου, καπετάν Πολύβιε, για κείνα που μ’ έμαθες στο ψάρεμα. Κείνο το ψαροτάξιδο μ’έμαθε τόσα πράγματα.

- Κι εμένα πιο πολλά Λοστρόμε.

- Δηλαδή καπετάν Πολύβιε;

- Να, θυμάσαι το μπουρίνι κείνο το βράδυ;

- Πως;

- Κόντεψε να πνιγούμε στα βάθια, Λοστρόμε. Ο Άη Νικόλας κι η Παναγιά βοήθησε και γλυτώσαμε. Τόσα χρόνια στα πέλαγα, τέτοιο μπουρίνι, τέτοια βραδιά, δεν θυμάμαι. Κείνο το βράδυ μ’ έμαθε και μένα πως έπρεπε μεσοπέλαγα ν’ αφήσω της φιλαργυρίας το πάθος. Τι σημασία έχουν τα λεφτά, τι σημασία έχουν τα λεφτά.

Το μόνο σίγουρο ήταν πως κανείς δεν πίστεψε τον Λοστρόμο. «Έλα, έτσι τόπε», «Από βδομάδας θα το θυμηθεί, να το δεις».

Ανήμερα του Πάσχα, η Φολέγανδρος έβαλε τα γιορτινά της. Συνήθειο Φολεγανδρινό τούτη τη μέρα να λιτανεύουν την εικόνα της Μεγαλόχαρης Παναγιάς σ΄’όλα τα σπίτια του νησιού. Το Πάσχα ανήμερα, η λιτανευτική πομπή περνάει από τη χώρα και τα στενά του Κάστρου, τη Δευτέρα από τη Άνω Μεριά και τ’ αγροτόσπιτα και την Τρίτη στον Πετούση και στο Λιβάδι. Κι ύστερα συνήθειο το’χουν, να φτάνουν στον Καραβοστάση και να βλογούνται οι βάρκες και τα ψαροκάϊκα στο λιμάνι. Και σαν βλογηθούνε όλα τούτα, τ’ απόβραδο θα γυρίσουν στης Παναγιάς το Μοναστήρι.

Ψέλνουν οι ψαλτάδες το «Χριστός ανέστη», θυμιατίζει ο παπά Διονύσης κι ο Κωνσταντής με τον Ανθέμη κρατάνε την ασημοστόλιστη εικόνα της Παναγιάς.

- Περίεργα πράγματα, ο καπετάν Πολύβιος, είναι στο πρωτοσκάλι του σπιτιού του σήμερα, μονολόγησε κάπως δυνατά ο Ανθέμης, σαν είδε από μακριά τον γέρο Πολύβιο να’ναι καθισμένος στα σκαλοπάτια της αυλής του.

- Την ψαλτική να κοιτάς Ανθέμη κι όχι αλλότρια πράγματα.

- Μα παπά μου…

Κι ο παπα Διονύσης τον σταμάτησε ψέλνοντας μεγαλόφωνα με τη χοντρή φωνή του. Τούτες τις μέρες το κάθε σπιτικό την πομπή υποδέχεται με γλυκά κεράσματα και ρακή. Κι είναι αλήθεια, πως ο γέρο Πολύβιος συνήθιζε κάθε τέτοια μέρα, περίτεχνα να φροντίζει, νάναι στο σπιτικό της αδελφής του της Αφροδίτης, με τη γυναίκα και τα τέσσερα παιδιά του μήπως και φιλέψει τη συνοδειά από τη λιτανεία. Σαν έφτασε η πομπή στο σπιτικό του καπετάν Πολύβιου ήταν να τον χαίρεσαι, πως ήθελε να τους φιλέψει όλους και σαν φεύγανε, έβγαλε κάτι χαρονομίσματα και τά’δωσε στον Γιαννιό το επίτροπο. 

- Αυτά για την εκκλησιά της Παναγιάς μας .

Ο παπά Διονύσης έψελνε κείνη τη στιγμή κι ίσαμε που πρόλαβε ν’ αφήσει ένα νεύμα ευχαριστίας και μια ματιά «νικητήριον».

- Περίεργα πράγματα, μουρμούρισε ο Ανθέμης.

- Την ψαλτική Ανθέμη, την ψαλτική.

- Μια κουβέντα είπαμε, παπά μου.

Ήταν να απορείς, βλέποντάς τον γέρο Πολύβιο, ν’ ακολουθεί τη λιτανευτική πομπή και κάθε τόσο να σταματά στις ασπρισμένες αυλές και να φιλεύει τα παιδιά με κάτι καραμέλλες πολύχρωμες «Πάρτε είναι από τας Ευρώπας». Φαίνεται κάποιος ταξιδεμένος ναυτικός του τις έφερε. Κι ήταν να τον χαίρεσαι τ’ απομεσήμερο στην πλατεία της Πούντας με τα σκολιαροπαίδια ολοτρίγυρα ν’αποζητούν τις πολύχρωμες καραμέλλες. Από τότε κάθε τόσο, τον άκουγες να σιγομουρμουρίζει κείνο το «Τι σημασία έχουν τα λεφτά, τι σημασία έχουν τα λεφτά».