Διαγωνισμός Διηγήματος: Μεταβιομηχανικοί τόποι

Το Περιοδικό Κλεψύδρα και η Λέσχη Πολιτισμού Έναστρον ανακοινώνουν Διαγωνισμό Διηγήματος για πρωτοεμφανιζόμενους στην Πεζογραφία.

Θεματικό πλαίσιο: Μεταβιομηχανικοί τόποι

Έκταση κειμένου: 3000-3500 λέξεις

Χρόνος Υποβολής: 1 Σεπτεμβρίου 2012-31 Δεκεμβρίου 2012

Για να κάνουμε τη διαμαρτυρία, δημιουργία!

Τα δέκα καλύτερα διηγήματα του διαγωνισμού θα κυκλοφορήσουν σε αυτόνομο τόμο, από τις εκδόσεις Έναστρον.

Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήστε στην ηλεκτρονική διεύθυνσηvivlio@enastron.com.gr ή στο τηλέφωνο             2103828161       (υπεύθυνη, κ. Πηνελόπη Πετράκου).

πηγή: http://klepsydramagazine.blogspot.gr

Ιωαννίδου Άννα 3 ποιήματα

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΛΥΤΕΣ

Έμαθα να ερμηνεύω το βλέμμα σου,

να γεμίζω τα τετράγωνα με γράμματα,

να σχηματίζω λέξεις

από ένστικτο, χωρίς περιγραφή.

Στο Πι της ΑΓΑΠΗΣ

ν’ ανακαλύπτω την Πίστη,

στο πρώτο Άλφα την Αφοσίωση,

στο δεύτερο την Αντοχή.

Ναι αντέχω.

Σου παραδόθηκα,χωρίς όρους.

Έμαθα να βουτάω στα βαθιά,

να ρίχνω φως στα μαύρα τετράγωνα,

να δίνω νόημα στα άσπρα.

Είμαι χρόνια εδώ…

Έμαθα να συμπληρώνω τα κενά σου,

να ψάχνω το κλειδί της καρδιάς σου

κάθετα,οριζόντια, διαγώνια.

Στο σταυρόλεξο της ΑΓΑΠΗΣ

λύτη μ’έκανες δυνατό.

ΔΕΙΚΤΗΣ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Έπεσε ο δείκτης

στο χρηματιστήριο της αξιοπρέπειας.

Έκανε βουτιά στο κενό.

Μία ελεύθερη πτώση.

Ευκαιρία ν’αγοράσω.

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΝΔΕΙΑ

Η έμπνευση ξεθώριασε.

Ανάπηροι οι ποιητές

προσπαθούν να ξεγελάσουν την πείνα τους

με ξεφτισμένα ολιγόστιχα.

Πυροβολάκης Αντώνης

Ένα  καράβι

Ένα  καράβι  περιμένει  να  σαλπάρει  για  το  έρεβος.

Τι  να  ‘  ναι  άραγε  η  ζωή;

Ένα  κάλπικο  διαμάντι  που  αιχμαλωτίζει  ηλιαχτίδες.

Η  συνωμοσία  μιας  ανάσας  κι  ενός  κεραυνού.

Νύχτα  που  διασπείρει  άστρα  ψεύδη.

Καταλαβαίνεις  μικρέ  μου  πρίγκιπα,  καταλαβαίνεις;

Τα  όνειρα  διόδια  στον  αυτοκινητόδρομο  της  λήθης.

Ένα  φευγαλέο  σκηνικό  από  χρώμα  και  αλατισμένα  ματοτσίνορα.

Ένα  τραγούδι  κωφαλάλων  είναι  η  μεγάλη  λύπη.

Υπήρξαμε  άραγε   ποτέ  εδώ ή  ήμασταν  παραίσθηση  του  χάους;

Μονάχα  οι  αγέννητοι  μπορούν  να  ψιθυρίζουν  ένα  όχι.

Μονάχα  οι  νεκροί  μπορούν  να  αρνηθούν  το  ναι.

Καθένας  παίρνει  το  λαχνό  του  στη  λαχειοφόρο  αγορά  του  πόνου.

Κι  εμείς  σκιές,  φοβέρες  του  φωτός,  που  ανατινάζονται   τα  μεσημέρια  στην  ανυπαρξία.

Καταλαβαίνεις  τι  μοιρολογεί  το  ανοιξιάτικο  αγέρι  στις  γαζίες;

Μία  μεγάλη  αγάπη  που  τελειώνει  είναι  η  ζωή.

Για  αυτό  τα  δειλινά  ποτέ  δε  μαρτυρούν  τον  ύστατο  τους  πόθο.

Ματώνουν  τις  ματιές  κι  ύστερα  χάνονται  στο  πουθενά.

Θαλασσοπούλια  που  κουτσαίνουν  στους  κάβους του  νόστου  θεού.

Έχω  ένα  μπουκαλάκι    ίλιγγο  στη  τσέπη  κι  ένα  σκοτάδι  στο  μυαλό.

Δοκίμασε  με. 

Μυρίζω  φύκια  κι  ουρανό.   

Γ' βραβείο στο διαγωνισμό Καισάρειος Δαπόντες

Νέο βιβλίο από τη Βολονάκη Ηλιάνα

Μπορεί η αγάπη να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο; Πόσο μακριά μπορεί να φθάσει ένας φίλος; Τι κερδίζει στο τέλος. Ο έρωτας ή η αυτοθυσία; Μια γυναίκα αντιμέτωπη με μια δύσκολη αρρώστια καλείται να απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα στην προσπάθειά της να βρει επιτέλους την ευτυχία, τόσο για τον εαυτό της όσο και για εκείνους που αγαπά. Στο μεταξύ, οι γύρω της κρύβουν ο καθένας τη δική του ιστορία και τα δικά του όνειρα. Κάποιοι θα πετάξουν με τα φτερά των ονείρων τους, και κάποιοι θα γίνουν Λευκά Περιστέρια.

Η Ηλιάννα Βολονάκη είναι ζωγράφος και συγγραφέας. Έχει εκδώσει ακόμη ένα μυθιστόρημα με τίτλο η Μελαγχολία της νύχτας.   

28ος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Δήμου Aγίου Νικολάου

Ο Πολιτιστικός Αθλητικός Οργανισμός Δήμου Αγίου Νικολάου προκηρύσσει Πανελλήνιο Διαγωνισμό Λογοτεχνίας, ένα θεσμό που για 27 χρόνια είχε Παγκρήτιο χαρακτήρα, ενώ από φέτος (28η χρονιά) μετατρέπεται σε Πανελλήνιο, δίνοντας βήμα σε όσους επιθυμούν να δημοσιοποιήσουν τις σκέψεις και τα οράματά τους σε καιρούς χαλεπούς.

Θέμα διαγωνισμού

«Η ελπίδα»

Ελπίζω στον άνθρωπο, ελπίζω στο μέλλον, ελπίζω στη ζωή, ελπίζω στην αέναη κίνηση του κόσμου, ελπίζω στους νέους, ελπίζω στο όνειρο, ελπίζω στη δύναμη του νου, ελπίζω στην αρμονία του κόσμου, ελπίζω στην ομορφιά, ελπίζω στην τελειότητα, ελπίζω στη δικαιοσύνη, ελπίζω στο χαμόγελο του παιδιού, ελπίζω στην αγνότητα του πρωτόγονου, ελπίζω στην ειρήνη, ελπίζω στην ορθό λόγο, ελπίζω στους φίλους, ελπίζω…

Όπου καθένας στρέφει το λογισμό του με ελπίδα κι αισιοδοξία για να αντισταθμίσει τα αδιέξοδα που ο ίδιος ή οι άλλοι δημιούργησαν.

« Πες τους από μένα, πες τους από τα δακρυά μου, ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος

είναι όμορφος!»

Νικηφόρος Βρεττάκος – Γράμμα στον άνθρωπο της πατρίδας μου.

Ο διαγωνισμός αφορά στα είδη:

α) Ποίηση

β) Παραμύθι

γ) θεατρικό μονόπρακτο

στις εξής κατηγορίες:

α. ενήλικες

β. μαθητές γυμνασίου

γ. μαθητές λυκείου

Όροι συμμετοχής:

1) Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετάσχουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες όπου κι αν διαμένουν

2) Κάθε δημιουργός μπορεί να πάρει μέρος και στα τρία είδη του διαγωνισμού.

3) Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να στείλουν έναν φάκελο στην διεύθυνση:

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΡΟΥΣΣΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ 18

72100 ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ – ΚΡΗΤΗ

(Για τον 28ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Λογοτεχνίας)

Στο φάκελο αυτόν θα πρέπει να υπάρχουν:

α) Τα έργα σε τέσσερα δακτυλογραφημένα αντίγραφα (γραμματοσειρά: Arial, μέγεθος γραμμάτων: 10), τα οποία θα υπογράφονται στο τέλος με το ψευδώνυμο του συμμετέχοντος χωρίς καμία άλλη ένδειξη!!

β) Ένας μικρότερος φάκελος όπου εξωτερικά θα γράφει το ψευδώνυμο και το λογοτεχνικό είδος όπου επιθυμεί να συμμετάσχει, εσωτερικά δε, τα παρακάτω στοιχεία:

Ψευδώνυμο, όνομα, επώνυμο, ηλικία, επάγγελμα, τόπο γέννησης, τόπο καταγωγής, διεύθυνση κατοικίας, τηλέφωνο, e-mail.

(Όσοι συμμετέχουν σε περισσότερα του ενός είδη, θα πρέπει να εσωκλείσουν και αντίστοιχους μικρούς φακέλους - ένα για κάθε είδος - με το ίδιο όμως ψευδώνυμο).

4) Τα έργα θα πρέπει να είναι πρωτότυπα και αδημοσίευτα με ποινή ακυρότητας της συμμετοχής σε περίπτωση μη τήρησης του όρου.

5) Οι συμμετοχές δεν επιστρέφονται.

6) Προθεσμία υποβολής: Ως Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012

7) Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ζητήσετε από την κα Εργίνα Καναβάκη στο τηλ.            2841026899       (Δε - Τε - Πα: 12.30 - 20.00 κ’ Τρ - Πε: 08.00 - 15.30).

Ε Ι Δ Ι Κ Ε Σ Ο Δ Η Γ Ι Ε Σ

ΠΟΙΗΣΗ: Κανένας περιορισμός στη μορφή του στίχου. Κάθε δημιουργός πρέπει να στείλει τρία ποιήματα μέχρι μία σελίδα το κάθε ένα ή μια ποιητική σύνθεση μέχρι τρεις σελίδες.

ΠΑΡΑΜΥΘΙ: ήρωες πραγματικοί ή φανταστικοί, σενάρια απίθανα ή ρεαλιστικά μέχρι δέκα σελίδες.

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ:

α) Διάρκεια: περίπου 30 λεπτά.

β) Πρόσωπα: Έως 5

γ) Σχετικά απλές τεχνικές προδιαγραφές

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ - ΒΡΑΒΕΙΑ

Τα λογοτεχνικά έργα θα κριθούν από καταξιωμένους επιστήμονες και λογοτέχνες.

Θα απονεμηθούν 1ο, 2ο, 3ο βραβείο για όλα τα είδη σε κάθε κατηγορία.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Το απόγευμα του Σαββάτου 10 Νοεμβρίου 2012 στο Κινηματοθέατρο «ΡΕΞ» θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα σε ειδική ανοιχτή για το κοινό εκδήλωση. Καλούμε όσους πάρουν μέρος στον 28ο Διαγωνισμό Λογοτεχνίας να παρακολουθήσουν την παραπάνω εκδήλωση και να μην διστάσουν να ζητήσουν την βοήθειά μας, αν επιθυμούν να κλείσουν ξενοδοχείο με ειδικές τιμές.

Αναδημοσίευση από: apostaktirio.gr 

Ποίηση Μαστοροδήμου Χρύσα

Αναδοημοσίευση από το περιοδικό Vakxikon Φθινοπωρινή αστραπή Η αστραπή του φθινοπώρου στο μαντίλι μου κρεμάστηκε, φοβάμαι της είπα, ο κεραυνός έρχεται, και πάνω της σφίχτηκα• μη φοβάσαι, είπε: εμείς ζούμε για τους κεραυνούς, τις μπόρες, τα ορμητικά ποτάμια, τις λαίλαπες των ονείρων• στο δρόμο προχώρησα με την αστραπή στο ρούχο μου κρυμμένη κι ύστερα χιλιάδες σταγόνες όρμισαν ως μέσα ως την ψυχή μου• ο κεραυνός καταπάνω μου έπεσε και έκαψε μαζί όνειρα και ελπίδες και έμεινα, σβησμένη αστραπή μια νέα βροχή να περιμένω. Τα κλάσματα Περάσαμε το ένα τρίτο της ζωής μας σε αίθουσες δημόσιας αναμονής κοιτάζοντας τα παπούτσια του μπροστινού μας κλωτσώντας το μέλλον μας σε θυρίδες δίχως φως Το άλλο τρίτο σε λάθος ανθρώπους το ξοδέψαμε σε συναισθήματα δίχως αξία και σε φιλίες χωρίς αντίκρισμα κανένα Σε λάθος κόσμο επενδύσαμε στη χώρα που κατάπιε τα όνειρα μας πιστεύοντας κίβδηλους υποκριτές Για αυτό δε θέλω να αναρωτιέμαι πόσος κλασματικός αριθμός μου απέμεινε. Τόσος λίγος χρόνος για τόσα πολλά λάθη. Κατηφορίζεις κορνάροντας κάθετα Οδός Βενιζέλου μηδέν βαθμός Κελσίου στο θερμόμετρο μηδέν βαθμός Κελσίου στην καρδιά σου. Δεν ξέρεις γιατί σωστό είναι τι μόνο νιώθεις τη βροχή που καταστρέφει τη ζωή σου Ψάχνεις το φως στο απόλυτο σκοτάδι Την άλλη μέρα στα ψιλά έγραψαν πυρπολήθηκε νέος έξω από την τράπεζα στα δελτία αποσιωπήθηκε εντελώς... http://www.vakxikon.gr/content/view/1283/6459/lang,el/

Κυριακίδης Νίκος Νέα Ποιήματα

ΗΜΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Δε συμφέρει να χρησιμοποιηθεί αυτό τα γαλλικό κλειδί :

Πρόσθετοι νεκροί ανα γειτονιά

Συγκριτικά με προηγούμενα χρόνια

Την ίδια ακριβώς εβδομάδα

Μήνα.

Ο τρελός το κάνει μόνος

Απ τα αγγελτήρια :

‘’βάλε κι άλλους τόσους,

χωρίς δικό τους, χωρίς χρήμα για τελετές’’

Και λογικα ειδωμένο λέει ο τρελός :

‘’τόσοι πια τρώνε σκουπίδια, δεν έχουν φάρμακα,

βλέπω μικρά ποντίκια νεκρά στους κάδους’’

Έμμονη ιδέα του-

βέβαια βλέπω κι εγω τα ίδια,

μα δεν μετρώ.

Δεν έχω προσέξει καν αν οι μουσούδες είναι ματωμένες......

Όχι ‘’σαν’’,

η γνωστή πανούκλα, πάλι.

Θα έπρεπε να δω κι αν τρικλίζουν πριν.

Μακρόσυρτα υγρά καλοκαίρια

Πεντάμηνα-εξάμηνα

Με τον καθένα να γελά στη κηδεία της μάνας του

Να ερωτεύεται άλλον

Ν΄ανταλλάσει υγρά με άλλον.

Χτες τα παιδιά κυνηγούσαν ένα διανοούμενο

Σκιάχτηκε ο έρμος σαν είδε,

πως ήταν ανάκατα παιδιά-σκυλιά με δόντια θυμωμένα,

με μάτια να καίγονται.

Ζητούσε ένα καφενείο, μια κάμερα, κάπου να φυλαχτεί.

Τα παιδιά υπάρχουν παντού.

Από πίσω του πάντως δεν υπήρχε, παρα ο κάδος του δήμου.

Στη πλατεία ένα πανηγύρι -χριστιανικό νομίζω.

‘’Παρακαλώ, μη μιλάτε για ψεκασμούς,

εμβολιασμούς, μη βγάλετε κάποιον επιδημιολόγο να μιλήσει από άλλη ήπειρο’’.

Πείτε στον τρελό πως έχει δίκιο

Δεν τόχει ανάγκη......δίκιο έχει.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ

Το μαύρο σκυλί

Άπλωσε τα όνειρα

Ντύθηκε στάχτες

Όταν δάκρυσε

Μάτωσαν οι θάλασσες

Έγιναν ρόδα

(Μια επεξήγηση γιαν τη κυρία Μαρία Θεοφιλάκου

ΓΙΟΥΔΙΑ

Δεκάδες θάνατοι

ντυμένοι προκλητικά.

Ωσαν τον φασισμό,

ντυμένον επανάσταση.

Μας μικραίνουν τις μερες

Μας παγώνουν τα χρώματα.

Κάτι δειλοί.

Πριν-το Θάνατο των μικροθανάτων.

Την υστερεκτομή-

Αυτής.....

Μαζί, μας μακέλεψαν τα μωρά μας

Μαζί, μας στράγγιξαν

τα γλυκά υγρά της σάρκας

και τ’ αλμυρίσαν.

Δεν ξέραν πως τα μωρά ξανάρχονται.

Και κυρίως- δεν έχει περάσει μέρα απο πάνω τους,

μητε μπουκάλι απ τ’ αμπέλι τους.

Με τα ίδια ρούχα

Φτωχικά

Ίδιο νούμερο

Νικηφόρα

ΜΩΒ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Εσυ που ξέρεις να κρύβεσαι, έχουν μπεί άλογα στο στομάχι σου
Γι αυτό είσαι αδύνατη.
Μυρίζεις λόγια που τα είπε κάποιος -συχνά είπες:
''ήταν άλλουνού, γι αυτό''
Γλείφεις τα δικό σου πόδι-πάντα λες:
''δεν είναι δικό μου, ηλίθιοι''
Ξέρεις τι χωρίζει τον κόσμο;
Εκείνη η γριά με τα σκοινιά για χέρια,
που μιλάει τα παραμύθια, για την ολόκληρη.
Εσυ που σε νιώθεις πριν κοιμηθείς, που πασπατεύεις τον ακρωτηριασμό
Βάλε σ ένα σακούλι τα κομμάτια
και δώστα-
θα τα βρεί κάποιος που μετράει μέρες.
Εγω θα σε βρω εκεί που σε πρωτοείδα-
Ανάμεσα στις σκάλες εκείνου του άδειου ξενοδοχείου
Στη μέση ενός κενού
Να τρέχω μήπως και προλάβω........
με νερά τριγύρω
καθαρά γαλάζια νερά
-καλό όνειρο-
λένε οι γέροι.

Ταπεράκια

Κάλεσα τους φίλους-

όλοι από πορσελάνη

εύθραστοι

Η χαρά του γείτονά τους.

Ανταποκρίθηκαν

-νάναι καλά-

οι περισσότεροι.

Τηρήθηκαν οι κανόνες

Οι ρόλοι

Εγω πειστικός θαρρώ, χωρίς περιττές κινήσεις

Ξαφνικά όπως σε κάθε κατ’ οίκον επίδειξη,

άρχισα να παρουσιάζω τις νέες συσκευασίες αηδίας

Σε πολλά μεγέθη

Σε πολλά χρώματα

Ποικιλία αηδίας

Φροντίζω να μιλώ προφίλ όταν δουλέυω

Καλύπτω

-μάταια ασφαλώς-

το ωοειδές μου.

Ένας θετικός άνθρωπος

που τον ακούνε συνήθως ,

δήλωσε απέχθεια......

‘Οχι για το προιόν

αλλα την πώληση σαν τρόπο βιοπορισμού :

‘’προτιμότερο να κάνω αποκομιδή σκουπιδιών’’.

Αγένεια θεωρώ

Λίγες τελικά οι παραγγελίες μου

Το στοκ είναι μεγάλο

Θα έτρεχα σε αγνώστους για δανεικά

Εκείνον,

τον τοποθέτησα σε μια σακούλα σκουπιδιών

τα οποία και πέταξα στον κάδο.

Τον δικό μου κάδο,

έξω απ΄το σπίτι.

ΚΥΡΙΑΚΕΣ

Στη Ριζούπολη

Εκεί που λέει η ταμπέλα πως σταματάει η ‘’ΑΘΗΝΑ’’

Με ματώνουν οι σταυροί της κάθε μέρας

Κάθε φορά, Κυριακές συνήθως.

Στη Καισαριανή στο καφενείο των νταμαριών

Έχανε ένα-ένα τα κομμάτια του

Έλεγε πως είχε σπίτι, παιδιά, γυναίκα

τηνε λέγαν μάλιστα, Σωτηρία.

Συνήθως βρώμικα τα αίματα,

που μουσκεύουν τις άσπιλες πληγές.

Γεμάτοι οι καφενέδες σ΄όλα τα νταμάρια,

με ‘’μπολσεβίκους από απέναντι’’.

Χωρίς τη μικρή δική τους ζωή

Με μνήμες μιας ξένης πόρνης- Ψηλής ιδέας.

Τέτοιοι ήρθαν μες τα καράβια

Ήρθαν μαγικά- κατευθείαν σ΄αυτούς τους καφενέδες.

Εκεί, συνάντησα πρώτη, τον κίτρινο παππού :

Με πήρε χέρι-χέρι

Με πήγε δίπλα στη Κολούμπια, πλάι στα νεκροταφεία

STRANGE FRUIT

Τίποτε δεν μου θυμίζει ούτε εσένα, ούτε άνεμο

Σκουριά...........φοβούνται τον τέτανο

Τουαλέτες.......φοβούνται κάποια ηπατίτιδα

Συνουσία........φοβούνται μη την συνηθίσουν.

Τίποτε δεν μου θυμίζει ούτε εσένα, ούτε άνεμο

Αγάπη ...........πολύς φόβος στο άκουσμά της

Τιμωρία.........πολύς χρόνος αναμονής μέχρι να έρθει

Ερεθισμοί......πολύς αγώνας για να κοιμηθείς μετα, το βράδυ.

Έφυγα-

Δεν βλέπω πια τόσο καθαρά,

αλλα μυρίζω καλύτερα τις συνθέσεις εδώ.

Καθαρά ακούω και γυναικείους ήχους :

‘’ Σαν τσαμπιά πολλά παράξενα φρούτα’’

Είχαμε και στην πατρίδα, τέτοια.

‘’Που με έχουν πάει;

Είμαι στη Νέα Ορλεάνη, νομίζω.

Μιλούν ελληνικά όλοι, μα δεν μετράει αυτό-

Γαλλική συνοικία, ελληνικά λόγια, εδώ έχει και φοβερή υγρασία’’

Θα φυσήξει εδω, απότομα.... τυφώνας

Ελπίζω και για τους δυο μας :

Να παίρνονται ξαφνικά όλοι ερεθισμένοι στις τουαλέττες

Λέγοντας άγνωστοι μεταξύ τους ‘’αγάπη μου’’

Απέξω μικρά κορίτσια με κοτσιδάκια να σκοτώνουν,

όσους έδωσαν το πρωί ελεημοσύνη

Όταν σκουριάσουν στο υπογάστριο να μη φοβούνται κάτι,

νάναι περήφανοι.