Αν θέλετε να ταξιδέψετε όπως εγώ και δεν καταφέρετε, υπεύθυνο θα είναι το ηφαίστειο Αγιαφιγιαπλαγιουρκούλ στη νότια Ισλανδία.
Και μερικές πληροφορίες για την περιβόητη στάχτη που μου έστειλαν φίλοι με email.
...Περιμένουμε να διαρκέσει δύο ημέρες ή και περισσότερο ή κάτι τέτοιο. Δεν μπορεί να συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό για πολλές μέρες. Υπάρχει μια περιορισμένη ποσότητα μάγματος, ανέφερε στο Reuters ο καθηγητής Αρμαν Χόσκουλντσον του Πανεπιστημίου της Ισλανδίας.
Όμως ακόμα κι αν η έκρηξη σταματήσει άμεσα, οι τεράστιες ποσότητες ατμού και ηφαιστειακών πετρωμάτων θα μπορούσαν να παραμείνουν στην ατμόσφαιρα για εβδομάδες ή μήνες.
Η τέφρα από την έκρηξη του Πινατούμπο το 1991 (η οποία πάντως ήταν η ισχυρότερη έκρηξη ηφαιστείου τον 20 αιώνα) εκτινάχθηκε σε ύψος 30 χλμ και παρασύρθηκε 8.000 χλμ μακριά μέχρι τις ανατολικές ακτές της Αφρικής.
Τπ βαρύ πέπλο στάχτης απορρόφησε ένα μέρος της εισερχόμενης ηλιακής ακτινοβολίας και έριξε τη μέση θερμοκρασία της Γης κατά ένα βαθμό τα δύο χρόνια που ακολούθησαν την έκρηξη.
Ακόμα εντονότερη ήταν η κλιματική επίδραση από την έκρηξη του ηφαιστείου Ταμπόρα στην Ινδονησία το 1815, η οποία θεωρείται η ισχυρότερη στην καταγεγραμμένη ιστορία. Η σκοτεινή χρονιά που ακολούθησε ονομάστηκε «η χρονιά χωρίς καλοκαίρι».
Μερικές δεκαετίες αργότερα, το 1883, η έκρηξη του Κρακατάου ανάμεσα στην Ιάβα και τη Σουμάτρα σκόρπισε στάχτη που έκανε πολλές φορές το γύρο της Γης και άλλαξε το χρώμα του ουρανού την ώρα της δύσης.
Παρασκευή 16 Απριλίου 2010
Οι Δάσκαλοι πληρώνονται υπερβολικά!!!
Καλημέρα. Σας μεταφέρω το παρακάτω κείμενο όπως μου το έστειλαν με αφορμή το σκεπτικό της υπουργού μας για το νέο πολυνομοσχέδιο. Και με το καλό τα επόμενα μέτρα!
Οι Δάσκαλοι πληρώνονται υπερβολικά!!!
Με τους παχυλούς μισθούς τους βάζουν μέσα το ελληνικό κράτος και δουλεύουν μόνο 9 μήνες τον χρόνο! Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά και να τους πληρώνουμε για αυτό που πραγματικά κάνουν....baby-sitting (προσέχουν τα παιδιά μας)!
Μπορούμε να πετύχουμε να το κάνουν με λιγότερο από τον βασικό μισθό.
Κάτι τέτοιο θα ήταν δίκαιο. Θα τους έδινα 3 ευρώ την ώρα και μόνο για τις ώρες που δουλεύουν και όχι για όλο τον χρόνο
Αυτό σημαίνει 15ευρώ την ημέρα (8:15 πμ to 1:30 μμ ).
Κάθε γονιός θα πρέπει να πληρώνει 15ευρώ την ημέρα στους δασκάλους που κρατάνε τα παιδιά του.
Τώρα πόσα παιδιά διδάσκουν την ημέρα; Γύρω στα 25; Δηλαδή 15Χ25=375 ευρώ την ημέρα.. Όμως θυμηθείτε δουλεύουν μόνο 180 μέρες τον χρόνο! Δεν πρόκειται να τους πληρώνουμε για να κάνουν διακοπές!!! Για να δούμε...αυτό είναι 375 Χ 180 = 67.500 ευρώ τον χρόνο.
(Περίεργο! μάλλον η αριθμομηχανή μου θέλει μπαταρίες!)
Και τι γίνεται με τους δασκάλους ειδικής αγωγής και αυτούς που έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους;
Για να είμαστε και λίγο δίκαιοι θα τους πληρώνουμε το βασικό ωρομίσθιο που για λόγους στρογγυλοποίησης είναι 7ευρώ. αυτό σημαίνει 7 επί 5 ώρες επί 25 παιδιά επί 180 μέρες= 157.500 ευρώ τον χρόνο!
Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι πρέπει να γίνεται λάθος εδώ!
Κάτι είναι σίγουρα λάθος!
Κάντε ένα δάσκαλο να χαμογελάσει* στείλτε το σε κάποιον που
καταλαβαίνει τι σημαίνει να είσαι Δάσκαλος!!!
( Μέσος μισθός Δασκάλου 20,000/180 μέρες = 111 ευρώ την ημέρα /25 μαθητές
= 4.44/5 ώρες = 0.88 ευρώ την ώρα ανά μαθητή.) Τρομερά φτηνή φροντίδα και φύλαξη παιδιών και από πάνω μορφώνουν και τα παιδιά σας. Τρελό εεε;
Τα νούμερα από την αρχική δημοσίευση έχουν αλλάξει για να ταιριάζουν με το μέσο μισθό των δασκάλων στην Ελλάδα!
<<Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός όταν θεωρεί
φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του>> J.F. Kennedy
Οι Δάσκαλοι πληρώνονται υπερβολικά!!!
Με τους παχυλούς μισθούς τους βάζουν μέσα το ελληνικό κράτος και δουλεύουν μόνο 9 μήνες τον χρόνο! Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά και να τους πληρώνουμε για αυτό που πραγματικά κάνουν....baby-sitting (προσέχουν τα παιδιά μας)!
Μπορούμε να πετύχουμε να το κάνουν με λιγότερο από τον βασικό μισθό.
Κάτι τέτοιο θα ήταν δίκαιο. Θα τους έδινα 3 ευρώ την ώρα και μόνο για τις ώρες που δουλεύουν και όχι για όλο τον χρόνο
Αυτό σημαίνει 15ευρώ την ημέρα (8:15 πμ to 1:30 μμ ).
Κάθε γονιός θα πρέπει να πληρώνει 15ευρώ την ημέρα στους δασκάλους που κρατάνε τα παιδιά του.
Τώρα πόσα παιδιά διδάσκουν την ημέρα; Γύρω στα 25; Δηλαδή 15Χ25=375 ευρώ την ημέρα.. Όμως θυμηθείτε δουλεύουν μόνο 180 μέρες τον χρόνο! Δεν πρόκειται να τους πληρώνουμε για να κάνουν διακοπές!!! Για να δούμε...αυτό είναι 375 Χ 180 = 67.500 ευρώ τον χρόνο.
(Περίεργο! μάλλον η αριθμομηχανή μου θέλει μπαταρίες!)
Και τι γίνεται με τους δασκάλους ειδικής αγωγής και αυτούς που έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους;
Για να είμαστε και λίγο δίκαιοι θα τους πληρώνουμε το βασικό ωρομίσθιο που για λόγους στρογγυλοποίησης είναι 7ευρώ. αυτό σημαίνει 7 επί 5 ώρες επί 25 παιδιά επί 180 μέρες= 157.500 ευρώ τον χρόνο!
Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι πρέπει να γίνεται λάθος εδώ!
Κάτι είναι σίγουρα λάθος!
Κάντε ένα δάσκαλο να χαμογελάσει* στείλτε το σε κάποιον που
καταλαβαίνει τι σημαίνει να είσαι Δάσκαλος!!!
( Μέσος μισθός Δασκάλου 20,000/180 μέρες = 111 ευρώ την ημέρα /25 μαθητές
= 4.44/5 ώρες = 0.88 ευρώ την ώρα ανά μαθητή.) Τρομερά φτηνή φροντίδα και φύλαξη παιδιών και από πάνω μορφώνουν και τα παιδιά σας. Τρελό εεε;
Τα νούμερα από την αρχική δημοσίευση έχουν αλλάξει για να ταιριάζουν με το μέσο μισθό των δασκάλων στην Ελλάδα!
<<Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός όταν θεωρεί
φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του>> J.F. Kennedy
Πέμπτη 1 Απριλίου 2010
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ: «Εαρινή Συμφωνία»
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ: «Εαρινή Συμφωνία»
«Ακου τα σήμαντρα
των εξοχικών εκκλησιών.
Φτάνουν από πολύ μακριά
από πολύ βαθιά.
Απ' τα χείλη των παιδιών
απ' την άγνοια των χελιδονιών
απ' τις άσπρες αυλές της Κυριακής
απ' τ' αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες
των ταπεινών σπιτιών.
Ακου τα σήμαντρα
των εαρινών εκκλησιών.
Είναι οι εκκλησίες
που δε γνώρισαν τη σταύρωση
και την ανάσταση.
Γνώρισαν μόνο τις εικόνες
του Δωδεκαετούς
που 'χε μια μάνα τρυφερή
που τον περίμενε τα βράδια στο κατώφλι
έναν πατέρα ειρηνικό που ευώδιαζε χωράφι
που 'χε στα μάτια του το μήνυμα
της επερχόμενης Μαγδαληνής.
Χριστέ μου
τι θα 'τανε η πορεία σου
δίχως τη σμύρνα και το νάρδο
στα σκονισμένα πόδια σου;».
«Ακου τα σήμαντρα
των εξοχικών εκκλησιών.
Φτάνουν από πολύ μακριά
από πολύ βαθιά.
Απ' τα χείλη των παιδιών
απ' την άγνοια των χελιδονιών
απ' τις άσπρες αυλές της Κυριακής
απ' τ' αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες
των ταπεινών σπιτιών.
Ακου τα σήμαντρα
των εαρινών εκκλησιών.
Είναι οι εκκλησίες
που δε γνώρισαν τη σταύρωση
και την ανάσταση.
Γνώρισαν μόνο τις εικόνες
του Δωδεκαετούς
που 'χε μια μάνα τρυφερή
που τον περίμενε τα βράδια στο κατώφλι
έναν πατέρα ειρηνικό που ευώδιαζε χωράφι
που 'χε στα μάτια του το μήνυμα
της επερχόμενης Μαγδαληνής.
Χριστέ μου
τι θα 'τανε η πορεία σου
δίχως τη σμύρνα και το νάρδο
στα σκονισμένα πόδια σου;».
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ...
Καλό μήνα σε όλους! Απρίλης και Πάσχα μαζί. Ψέματα δεν είναι. Τα ψέματα τα ακούσαμε προεκλογικά ότι υπάρχουν τα λεφτά. Τώρα πολλές αλήθειες μαζεμένες πώς να τις αντέξουμε; Μην απογοητεύεστε όμως. Ας είναι καλά οι παπούδες που θα βάλουν κανένα αρνάκι και θα τη βγάλουμε και φέτος γιατί μετά ούτε κοτόπουλο δε βλέπω στον ορίζοντα. Εκτός αν αλλάξει η μόδα και αντί για αρνί σουβλίζουμε μπριζόλες ή θα γίνουμε χορτοφάγοι αναγκαστικά και θα σουβλίζουμε μπρόκολα. Πάντως το έθιμο δεν το αλλάζουμε είναι στο DNA μας. Και ούτε καρπούζι σε φέτες θα αγοράζουμε όπως οι Ευρωπαίοι, ολόκληρο θα το αγοράζουμε και θα το μοιράζουμε με το γείτονα μας. Βαρέθηκα να ακούω τι κάνουν οι ξένοι και τι δεν κάνουν. Μη σκάτε, από τη ζήλια τους το κάνουν οι ξενέρωτοι. Τουλάχιστον έχουμε τον ήλιο και τη θάλασσα ακόμη όσο είναι αφορολόγητη, εκτός Αθηνών βεβαίως-βεβαίως γιατί εκεί έχει χρόνια που πληρώνεται.
Πάμε για σούβλισμα, με θετική διάθεση που ευτυχώς δε μας λείπει.Καλή Ανάσταση και του χρόνου!
Πάμε για σούβλισμα, με θετική διάθεση που ευτυχώς δε μας λείπει.Καλή Ανάσταση και του χρόνου!
Κυριακή 21 Μαρτίου 2010
ΣΆΒΒΑΤΟ, ΜΑΡΤΙΟΣ 20, 2010
ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΥΡΟ ΡΑΣΗ
Χάσαμε έναν καλό Έλληνα επιστήμονα και δάσκαλο,
με απέραντες στον τομέα του γνώσεις,
ακόρεστο πάθος για την ανατροφοδότησή της
και διαρκή λαχτάρα για τη μετάδοσή της
στους νέους ανθρώπους.
Χάσαμε έναν προοδευτικό πολίτη, στρατευμένο
στην υπηρεσία του πάσχοντος ανθρώπου,
έχοντας ως σαφές όραμα τη "δικαιότερη κοινωνία",
κατά τις επιταγές του νεαρού Μαρξ.
Χάσαμε έναν άνθρωπο καλό και ευγενικό,
με πηγαίο και απροσποίητο χιούμορ,
μια προσωπικότητα που , παρά τα εκλεπτυσμένα της
ενδιαφέροντα , ποτέ δεν ξέχασε τη λαϊκή
καταγωγή της, και στη μεγάλη της
Αγάπη για τους κλασικούς της Τέχνης
φύλαγε ξεχωριστή θέση για τους Έλληνες λαϊκούς, το Μάρκο,
τον Τσιτσάνη , το Θεόφιλο...
Χάσαμε έναν φίλο καλό, γεμάτο
ενδιαφέρον για τα δικά μας προβλήματα,
ενώ ήξερε ταυτόχρονα να σβήνει
τα δικά του μες στη ζεστή ατμόσφαιρα της παρέας.
Χάσαμε το Σπύρο Ράση, διακεκριμένο
Κοινωνιολόγο της Εκπαίδευσης
και συνάμα απλό Άνθρωπο.
Τα πιο θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του,
ιδιαίτερα στα παιδιά του , τον Πέτρο και την Ιωάννα,
αλλά και σε όσους/ες τού πρόσφεραν αφιλόκερδα
και αγόγγυστα την Αγάπη και την Ανθρωπιά τους
στην άνιση μάχη που έδωσε επί πέντε μήνες με την Αρρώστια.
* Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Κυριακή 21 Μαρτίου,
στις 4.30΄, από το ναό του Αγίου Νικολάου της Καλαμαριάς.
TO ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ:
ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ
Του Σπ. Ράση,
Καθηγητή στο Παιδαγωγικό Τμήμα
Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Α.Π.Θ.
[ Ο επίλογος μιας εργασίας του Σ.Ρ.
που πρόκειται να δημοσιευθεί σε έγκριτο
επιστημονικό περιοδικό]
Σήμερα, στην αυγή του 21ου αιώνα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι βιώνουμε τη μεταστροφή του χαρακτήρα του Πανεπιστημίου. Κάποτε ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα αφιερωμένο αποκλειστικά στην παροχή παιδείας και στην παραγωγή και τη διάχυση της επιστημονικής γνώσης , που συνδέεται με υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα και είναι ταγμένη στην προαγωγή της ζωής του κοινωνικού συνόλου, στη βάση μιας ανώτερης ηθικής εδρασμένης σε μια αυθεντική δημοκρατική παράδοση.
Το Πανεπιστήμιο όμως του σήμερα είναι ένας τεχνοκρατικός οργανισμός ποικιλότροπα συνδεδεμένος, στο όνομα των πιεστικών οικονομικών και πολιτικών αναγκών των σύγχρονων παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών, με εθνικούς και υπερεθνικούς οικονομικούς και πολιτικούς μηχανισμούς, την ιδιωτική πρωτοβουλία και το εταιρικό κεφάλαιο .
Δεν το αποδεικνύουν μόνον οι νεοεισαγμένες πρακτικές οργάνωσης και λειτουργίας του, ο ποιοτικός μετασχηματισμός τον οποίο έχει υποστεί η παρεχόμενη απ’ αυτό γνώση ή ο εμφανής αναπροσανατολισμός του προς την κατεύθυνση του ατομοκεντρικού ανταγωνισμού, της επαγγελματικής αποδοτικότητας και της παραγωγικής αποτελεσματικότητας. Είναι, επιπλέον, ο ριζικός αναπροσδιορισμός του ρόλου των διδασκόντων του, ένας μεγάλος αριθμός των οποίων αναλαμβάνει θέσεις ευθύνης σε βιομηχανίες, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, υπουργεία και άλλα κέντρα εξουσίας.
Με αυτόν τον τρόπο μεταφέρουν τις κυρίως δραστηριότητές τους εκτός του ακαδημαϊκού ιδρύματος, την εργασία τους στο οποίο αντιμετωπίζουν ως πάρεργο ή χρησιμοποιούν ως εφαλτήριο για την οικονομική και κοινωνική προώθησή τους. Θέτουν έτσι συνειδητά τις γνώσεις και τις ικανότητές τους στην υπηρεσία του κατεστημένου .
Οι πρακτικές αυτές συντείνουν στην υιοθέτηση μιας νοοτροπίας κι ενός τρόπου ζωής που διαστρεβλώνουν την επαγγελματική τους ταυτότητα, αλλοιώνουν το ακαδημαϊκό τους ήθος και αναιρούν τον κοινωνικό τους ρόλο. Παράλληλα, συντελούν στη διάσπαση της συνοχής του πανεπιστημιακού σώματος και επιφέρουν τη διαταραχή της απαραίτητης για την ποιοτική αναβάθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης συναίνεσης, διαφοροποιώντας τους δραστικά από τους υπόλοιπους συναδέλφους τους , που έχουν ως αποκλειστική απασχόληση το έργο τους στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και πρωταρχική μέριμνά τους την προαγωγή της μορφωτικής και κοινωνικής αποστολής τους. Ταυτόχρονα, υλοποιούν και δικαιώνουν την «προφητεία» του Alvin Gouldner, που εδώ και πενήντα χρόνια προέβλεψε τη διάσπαση του ακαδημαϊκού σώματος σε πανεπιστημιακούς «τοποκεντρικούς» (Locals) και «κοσμοπολίτες» (Cosmopolitans), με απόλυτη διάσταση απόψεων και ιδεολογίας και σαφώς διακριτό ρόλο .
Οι δυο αυτές κατηγορίες Πανεπιστημιακών δασκάλων όχι μόνον έχουν υπόσταση στις μέρες μας αλλά και στεγανή θέση στην πανεπιστημιακή ιεραρχία.
Οι «κοσμοπολίτες» ακαδημαϊκοί έχουν υιοθετήσει την εργαλειακή λογική του αναπτυγμένου καπιταλισμού , στη βάση της οποίας το διδακτικό τους έργο, που δεοντολογικά έπρεπε να είναι η πρωτεύουσα επαγγελματική υποχρέωσή τους, έχει μεταβληθεί σε δευτερεύουσα απασχόληση. Η εκτροπή αυτή, αντί να στηλιτεύεται ως ξένη προς την αποστολή του ακαδημαϊκού δασκάλου, τυγχάνει δυστυχώς επιστημονικής και κοινωνικής αναγνώρισης από την εξουσία και τα Μ.Μ.Ε. και οι «κοσμοπολίτες» ακαδημαϊκοί προβάλλονται ως πρότυπα προς μίμηση.
Αντίθετα, οι «τοποκεντρικοί» δάσκαλοι , που αφιερώνονται αποκλειστικά στο επιστημονικό και διδακτικό τους έργο και επιμένουν στο να βλέπουν το ρόλο του Πανεπιστημίου ως κοινότητας μάθησης και κέντρου έρευνας για την κατανόηση του κόσμου και της βελτίωσης της ανθρώπινης ζωής, που επιμένουν δηλαδή να θεωρούν το Πανεπιστήμιο ως κοιτίδα πολιτισμού, όχι μόνο δεν επιβραβεύονται, αλλά αντιμετωπίζονται με εφεκτική ανεκτικότητα και συγκρατημένη επιείκεια.
ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΥΡΟ ΡΑΣΗ
Χάσαμε έναν καλό Έλληνα επιστήμονα και δάσκαλο,
με απέραντες στον τομέα του γνώσεις,
ακόρεστο πάθος για την ανατροφοδότησή της
και διαρκή λαχτάρα για τη μετάδοσή της
στους νέους ανθρώπους.
Χάσαμε έναν προοδευτικό πολίτη, στρατευμένο
στην υπηρεσία του πάσχοντος ανθρώπου,
έχοντας ως σαφές όραμα τη "δικαιότερη κοινωνία",
κατά τις επιταγές του νεαρού Μαρξ.
Χάσαμε έναν άνθρωπο καλό και ευγενικό,
με πηγαίο και απροσποίητο χιούμορ,
μια προσωπικότητα που , παρά τα εκλεπτυσμένα της
ενδιαφέροντα , ποτέ δεν ξέχασε τη λαϊκή
καταγωγή της, και στη μεγάλη της
Αγάπη για τους κλασικούς της Τέχνης
φύλαγε ξεχωριστή θέση για τους Έλληνες λαϊκούς, το Μάρκο,
τον Τσιτσάνη , το Θεόφιλο...
Χάσαμε έναν φίλο καλό, γεμάτο
ενδιαφέρον για τα δικά μας προβλήματα,
ενώ ήξερε ταυτόχρονα να σβήνει
τα δικά του μες στη ζεστή ατμόσφαιρα της παρέας.
Χάσαμε το Σπύρο Ράση, διακεκριμένο
Κοινωνιολόγο της Εκπαίδευσης
και συνάμα απλό Άνθρωπο.
Τα πιο θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του,
ιδιαίτερα στα παιδιά του , τον Πέτρο και την Ιωάννα,
αλλά και σε όσους/ες τού πρόσφεραν αφιλόκερδα
και αγόγγυστα την Αγάπη και την Ανθρωπιά τους
στην άνιση μάχη που έδωσε επί πέντε μήνες με την Αρρώστια.
* Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Κυριακή 21 Μαρτίου,
στις 4.30΄, από το ναό του Αγίου Νικολάου της Καλαμαριάς.
TO ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ:
ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ
Του Σπ. Ράση,
Καθηγητή στο Παιδαγωγικό Τμήμα
Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Α.Π.Θ.
[ Ο επίλογος μιας εργασίας του Σ.Ρ.
που πρόκειται να δημοσιευθεί σε έγκριτο
επιστημονικό περιοδικό]
Σήμερα, στην αυγή του 21ου αιώνα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι βιώνουμε τη μεταστροφή του χαρακτήρα του Πανεπιστημίου. Κάποτε ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα αφιερωμένο αποκλειστικά στην παροχή παιδείας και στην παραγωγή και τη διάχυση της επιστημονικής γνώσης , που συνδέεται με υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα και είναι ταγμένη στην προαγωγή της ζωής του κοινωνικού συνόλου, στη βάση μιας ανώτερης ηθικής εδρασμένης σε μια αυθεντική δημοκρατική παράδοση.
Το Πανεπιστήμιο όμως του σήμερα είναι ένας τεχνοκρατικός οργανισμός ποικιλότροπα συνδεδεμένος, στο όνομα των πιεστικών οικονομικών και πολιτικών αναγκών των σύγχρονων παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών, με εθνικούς και υπερεθνικούς οικονομικούς και πολιτικούς μηχανισμούς, την ιδιωτική πρωτοβουλία και το εταιρικό κεφάλαιο .
Δεν το αποδεικνύουν μόνον οι νεοεισαγμένες πρακτικές οργάνωσης και λειτουργίας του, ο ποιοτικός μετασχηματισμός τον οποίο έχει υποστεί η παρεχόμενη απ’ αυτό γνώση ή ο εμφανής αναπροσανατολισμός του προς την κατεύθυνση του ατομοκεντρικού ανταγωνισμού, της επαγγελματικής αποδοτικότητας και της παραγωγικής αποτελεσματικότητας. Είναι, επιπλέον, ο ριζικός αναπροσδιορισμός του ρόλου των διδασκόντων του, ένας μεγάλος αριθμός των οποίων αναλαμβάνει θέσεις ευθύνης σε βιομηχανίες, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, υπουργεία και άλλα κέντρα εξουσίας.
Με αυτόν τον τρόπο μεταφέρουν τις κυρίως δραστηριότητές τους εκτός του ακαδημαϊκού ιδρύματος, την εργασία τους στο οποίο αντιμετωπίζουν ως πάρεργο ή χρησιμοποιούν ως εφαλτήριο για την οικονομική και κοινωνική προώθησή τους. Θέτουν έτσι συνειδητά τις γνώσεις και τις ικανότητές τους στην υπηρεσία του κατεστημένου .
Οι πρακτικές αυτές συντείνουν στην υιοθέτηση μιας νοοτροπίας κι ενός τρόπου ζωής που διαστρεβλώνουν την επαγγελματική τους ταυτότητα, αλλοιώνουν το ακαδημαϊκό τους ήθος και αναιρούν τον κοινωνικό τους ρόλο. Παράλληλα, συντελούν στη διάσπαση της συνοχής του πανεπιστημιακού σώματος και επιφέρουν τη διαταραχή της απαραίτητης για την ποιοτική αναβάθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης συναίνεσης, διαφοροποιώντας τους δραστικά από τους υπόλοιπους συναδέλφους τους , που έχουν ως αποκλειστική απασχόληση το έργο τους στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και πρωταρχική μέριμνά τους την προαγωγή της μορφωτικής και κοινωνικής αποστολής τους. Ταυτόχρονα, υλοποιούν και δικαιώνουν την «προφητεία» του Alvin Gouldner, που εδώ και πενήντα χρόνια προέβλεψε τη διάσπαση του ακαδημαϊκού σώματος σε πανεπιστημιακούς «τοποκεντρικούς» (Locals) και «κοσμοπολίτες» (Cosmopolitans), με απόλυτη διάσταση απόψεων και ιδεολογίας και σαφώς διακριτό ρόλο .
Οι δυο αυτές κατηγορίες Πανεπιστημιακών δασκάλων όχι μόνον έχουν υπόσταση στις μέρες μας αλλά και στεγανή θέση στην πανεπιστημιακή ιεραρχία.
Οι «κοσμοπολίτες» ακαδημαϊκοί έχουν υιοθετήσει την εργαλειακή λογική του αναπτυγμένου καπιταλισμού , στη βάση της οποίας το διδακτικό τους έργο, που δεοντολογικά έπρεπε να είναι η πρωτεύουσα επαγγελματική υποχρέωσή τους, έχει μεταβληθεί σε δευτερεύουσα απασχόληση. Η εκτροπή αυτή, αντί να στηλιτεύεται ως ξένη προς την αποστολή του ακαδημαϊκού δασκάλου, τυγχάνει δυστυχώς επιστημονικής και κοινωνικής αναγνώρισης από την εξουσία και τα Μ.Μ.Ε. και οι «κοσμοπολίτες» ακαδημαϊκοί προβάλλονται ως πρότυπα προς μίμηση.
Αντίθετα, οι «τοποκεντρικοί» δάσκαλοι , που αφιερώνονται αποκλειστικά στο επιστημονικό και διδακτικό τους έργο και επιμένουν στο να βλέπουν το ρόλο του Πανεπιστημίου ως κοινότητας μάθησης και κέντρου έρευνας για την κατανόηση του κόσμου και της βελτίωσης της ανθρώπινης ζωής, που επιμένουν δηλαδή να θεωρούν το Πανεπιστήμιο ως κοιτίδα πολιτισμού, όχι μόνο δεν επιβραβεύονται, αλλά αντιμετωπίζονται με εφεκτική ανεκτικότητα και συγκρατημένη επιείκεια.
Σάββατο 20 Μαρτίου 2010
Για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 21 Μαρτίου
Ποίηση Χρύσα Μαστοροδήμου
Ποίηση δεν είναι παρά
...λέξεις που πνίγονται
σε κορμιά βασανισμένα
διέξοδο ζητούν μέσα στη νύχτα
λέξεις που δεν έχουν που να πάνε
μα θέλουν να ακουστούν
πνίγονται σε θνητά σώματα
ζητούν αέρα
Ποίηση δεν είναι παρά
Πληγωμένα συναισθήματα
Πόθοι ακαταλάγιαστοι
Ιδανικά που ζητούν πραγμάτωση
Ποίηση δεν είναι παρά
λέξεις που δεν ειπώθηκαν
λέξεις φοβισμένες
περαστικοί που το δρόμο τους ζητούν
πόνος ιερός, πόνος αμαρτωλός
πόνος για των ανθρώπων το ακατόρθωτο
λέξεις μαγικές που όταν δεν αντέχουν άλλο
Γίνονται ποιήματα.
Χρύσα Μαστοροδήμου
Ποίηση δεν είναι παρά
...λέξεις που πνίγονται
σε κορμιά βασανισμένα
διέξοδο ζητούν μέσα στη νύχτα
λέξεις που δεν έχουν που να πάνε
μα θέλουν να ακουστούν
πνίγονται σε θνητά σώματα
ζητούν αέρα
Ποίηση δεν είναι παρά
Πληγωμένα συναισθήματα
Πόθοι ακαταλάγιαστοι
Ιδανικά που ζητούν πραγμάτωση
Ποίηση δεν είναι παρά
λέξεις που δεν ειπώθηκαν
λέξεις φοβισμένες
περαστικοί που το δρόμο τους ζητούν
πόνος ιερός, πόνος αμαρτωλός
πόνος για των ανθρώπων το ακατόρθωτο
λέξεις μαγικές που όταν δεν αντέχουν άλλο
Γίνονται ποιήματα.
Χρύσα Μαστοροδήμου
Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010
Βραδιά ποίησης από την ΕΛΟΣΥΛ
Βραδιά ποίησης από την ΕΛΟΣΥΛ
Η ΕΛΟΣΥΛ σε συνεργασία με τη Λέσχη Αξιωματικών
υποδέχεται την άνοιξη με βραδιά ποίησης σήμερα στις
7.30 μ.μ.. Κεντρικός ομιλητής είναι ο αντιπρόεδρος της
ΕΛΟΣΥΛ, Δημήτρης Κρανιώτης που θα αναπτύξει το θέ-
μα γύρω από την ποίηση.
Χαιρετισμό θα απευθύνει η πρόεδρος Δήμητρα Μπαρδά-
νη. Μαθητές του δημοτικού και γυμνασίου θα διαβάσουν
ποιήματα καθώς και μέλη της ΕΛΟΣΥΛ.
Στο αρμόνιο θα είναι ο μουσικός Νίκος Παππάς και
στο τραγούδι ο χορωδός τενόρος Γιώργος Κατσής. Συν-
τονίζει η Ερμιόνη Μπαρά - Χαλβατζή ποιήτρια και συγ-
γραφέας.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Ακόμη, σήμερα το πρωί θα γίνει κατάθεση δάφνινου στε-
φάνου στην προτομή του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη στο
Αλκαζάρ.
Η ΕΛΟΣΥΛ σε συνεργασία με τη Λέσχη Αξιωματικών
υποδέχεται την άνοιξη με βραδιά ποίησης σήμερα στις
7.30 μ.μ.. Κεντρικός ομιλητής είναι ο αντιπρόεδρος της
ΕΛΟΣΥΛ, Δημήτρης Κρανιώτης που θα αναπτύξει το θέ-
μα γύρω από την ποίηση.
Χαιρετισμό θα απευθύνει η πρόεδρος Δήμητρα Μπαρδά-
νη. Μαθητές του δημοτικού και γυμνασίου θα διαβάσουν
ποιήματα καθώς και μέλη της ΕΛΟΣΥΛ.
Στο αρμόνιο θα είναι ο μουσικός Νίκος Παππάς και
στο τραγούδι ο χορωδός τενόρος Γιώργος Κατσής. Συν-
τονίζει η Ερμιόνη Μπαρά - Χαλβατζή ποιήτρια και συγ-
γραφέας.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Ακόμη, σήμερα το πρωί θα γίνει κατάθεση δάφνινου στε-
φάνου στην προτομή του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη στο
Αλκαζάρ.
Κυριακή 14 Μαρτίου 2010
Φταίω εγώ!
Σας μεταφέρω το παρακάτω κείμενο όπως μου το έστειλαν:
,ναι λοιπόν φταίω εγώ.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω το μεγαλείο της δημοκρατίας που ζω, η οποία ρίχνει το φταίξιμο σε μένα τον δημόσιο υπάλληλο και εκπαιδευτικό που μετά από 28 χρόνια παίρνω 1400 ευρώ (πτυχίο AEI) και πρέπει να πληρώσω εγώ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι πατριώτης όπως ο κ. Παπανδρέου και οι υπόλοιποι βουλευτές που δεν έχουν υπηρετήσει ποτέ οι περισσότεροι στο στρατό αλλά όμως νοιάζονται.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω ότι δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου βουλευτές, υπάλληλοι της βουλής, φοροφυγάδες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων, ιδιοκτήτες εφημερίδων και τηλεοπτικών μέσων, είναι όλοι πιο ίσοι στα προνόμια από τους υπόλοπους και ίσως και πιο πατριώτες και για αυτό δεν θίγονται από τα μέτρα.
Φταίω εγώ που δεν λέω να κατανοήσω τους εθνικούς λόγους για τους οποίους οι δικηγόροι δεν καταβάλλουν ΦΠΑ, οι γιατροί δεν πληρώνουν φόρους, οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν 16 μισθούς.
Φταίω εγώ ο δημόσιος υπάλληλος που εκατομμύρια ευρώ δίνονται σε θνησιγενείς και μεταθανάτιες εφημερίδες μέσω κρατικών χρημάτων και σε ποδοσφαιρικές ομάδες.
Φταίω εγώ ο εκπαιδευτικός γιατί αντί να κάνω ιδιαίτερα και να μην έχω οικονομικό πρόβλημα περιμένω να μου δώσει μισθό το κράτος.
Φταίω εγώ γιατί δεν μπορώ να αντιληφτώ ότι πρέπει να δώσω ως πατριώτης και το 13 μισθό για να μπορούν οι εργολάβοι να φτιάχνουν δρόμους με τριπλάσιο κόστος από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για να μπορούν οι ίδιοι εργολάβοι να εισπράττουν υπέρογκα ποσά από τα διόδια και μετά μέσα από τις εφημερίδες τους και τους σταθμούς τους να στοχοποιούν τους δημόσιους υπαλλήλους για το χάλι της οικονομίας. Για να μπορούν να προβάλλουν και να προωθούν τους πολιτικούς της αρεσκείας τους. Αλήθεια πόσοι Έλληνες εργάστηκαν στα μεγάλα έργα;
Φταίω εγώ που δεν νοιώθω πατριώτης για να δώσω και το 12ο μισθό στο κράτος για να μην αποδίδει κανένας καναλάρχης ασφαλιστικές εισφορές αγγελιόσημα και κάθε ιδιοκτήτης εφημερίδας να μπορεί να έχει αφορολόγητο ποσό από τον τζίρο του και να μπορούν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι να είναι στη μισθοδοσία υπουργείων.
Φταίω εγώ που δεν έχω Πόρσε καγιεν και offshore εταιρεία όπως όλοι οι καλοί πατριώτες και που πιστεύω ότι νόμιμο είναι μόνο ότι είναι και ηθικο.
Φταίω εγώ ο προδότης της πατρίδας που δεν δίνω και τον 11ο μισθό μου για να μπορούν οι τράπεζες να δηλώνουν πριν λίγα χρόνια αστρονομικά κέρδη τετραπλάσια σε σχέση με τις ευρωπαικές και μόλις τα στελέχη τους έπεσαν έξω να τους δίνει το κράτος 22 δις. Βλέπετε για να πλουτίσουν λίγοι πατριώτες τραπεζίτες πρέπει όλοι εμείς για 2 δις να φάμε παντεσπάνι.
Φταίω εγώ ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που το κράτος χαρίζει δις σε φαρμακευτικές εταιρείες για εθνικούς λόγους και δεν συλλαμβάνει λαθρέμπορους καυσίμων όταν είναι πρόεδροι ΠΑΕ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι τόσο πατριώτης για να βοηθήσω με το μισθό μου τους εργατικούς επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα που έχουν τη χαμηλότερη φορολογία στην Ευρωζώνη και δεν φορολογούνται τα μερίσματά τους.
Φταίω εγώ λοιπόν που λόγω έλλειψης πατριωτισμού δεν μπορώ να αντέξω το γεγονός ότι για το κράτος εγώ ο εκπαιδευτικός των 1400 ευρώ θεωρούμαι δαπάνη περικοπτέα και ίσως και σπατάλη.
Για όλους αυτούς τους λόγους προχωρώ κι εγώ στα δικά μου επώδυνα πλην όμως αναγκαία μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας μας και παροτρύνω και όλους όσους νοιώθουν το ίδιο να τα ακολουθήσουν για το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Προτείνω λοιπόν σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι να μας δώσουν πίσω τα χρήματα που μας παίρνουν τώρα ή μέχρι να φυλακιστούν κάποιοι πολιτικοί ή να δημευτούν περιουσίες φοροφυγάδων να θυμούνται τα εξής.
1. Δεν αγοράζω τίποτα πέρα από τα πολύτως αναγκαία. Για τα υπόλοιπα εάν δεν μου κάνουν επί τόπου έκπτωση 20% όσο και η απώλεια του εισοδήματός μου δεν τα αγοράζω.
2. Δεν βγαίνω έξω για καφέ εάν δεν μειώσουν κατά 20% την τιμή του. Το ίδιο και για το σινεμά θέατρο και λοιπά.
3. Δεν αγοράζω εφημερίδα για λόγους τάξης καθώς όλες μας θεωρούν την αιτία του κακού αλλά και γιατί επιδοτούνται από το κράτος.
4. Δεν επιβραβεύω με τηλεθέαση δημοσιογράφους που επιχαίρουν ως είναι φυσικό σε μίσθαρνα γλοιώδη υποκείμενα οικονομικών συμφερόντων.
5. Δεν πιστεύω κανένα δημοσιογράφο αν δεν αποκαλύψουν ποιοι και πώς καταχράστηκαν δις την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων; Αν δεν μας πούν πόσοι Έλληνες εργάτες επωφελήθηκαν των μεγάλων έργων και εάν καταβλήθηκαν οι εργατικές εισφορές; Εάν δεν μας πουν πόσα διόδια έπρεπε να πληρώνουμε και τι είδους κομπίνα γίνεται με τους εργολάβους που παίρνουν διόδια πριν κατασκευάσουν τους δρόμους. Εάν δεν μας αποκαλύψουν ποιοι δημοσιογράφοι πληρώνονται από υπουργεία.
Παρόλο δε που δεν είμαι και τόσο πατριώτης προτείνω στην κυβέρνηση που σίγουρα όλοι είναι πατριώτες τα εξής μέτρα περιμένοντας να μας πει και κάποιος πόσα δις θα απέφεραν
1. Φορολόγηση 1% των χρηματιστηριακών συναλλαγών.
2. Φορολόγηση 40 % των επιχειρήσεων.
3. Φυλάκιση για όσους δεν αποδίδουν ΦΠΑ
4. Φόρος 5% επί των στρατιωτικών δαπανών.
5. Παύση χρηματοδότησης ΠΑΕ και ΚΑΕ.
6. Παύση χρηματοδότησης ιδρυμάτων πρωθυπουργών.
7. Παύση χρηματοδότης εφημερίδων και ιδιωτικών καναλιών με κρατκή διαφήμιση
8. Οι πλούσιοι που φυλάσσονται από αστυνομικούς να καλύπτουν και τη μισθοδοσία τους
9. Οι επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί επώνυμα αν όχι με 20% τουλάχιστον με 10% έκτακτη εισφορά ως καλοί πατριώτες που δεν είμαστε εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι.
10. Φόρος 10% στα έσοδα από τα διόδια χωρίς να αυξηθεί η τιμή γιατί οι εργολάβοι είναι και οι περισσότερο πατριώτες από όλους.
,ναι λοιπόν φταίω εγώ.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω το μεγαλείο της δημοκρατίας που ζω, η οποία ρίχνει το φταίξιμο σε μένα τον δημόσιο υπάλληλο και εκπαιδευτικό που μετά από 28 χρόνια παίρνω 1400 ευρώ (πτυχίο AEI) και πρέπει να πληρώσω εγώ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι πατριώτης όπως ο κ. Παπανδρέου και οι υπόλοιποι βουλευτές που δεν έχουν υπηρετήσει ποτέ οι περισσότεροι στο στρατό αλλά όμως νοιάζονται.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω ότι δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου βουλευτές, υπάλληλοι της βουλής, φοροφυγάδες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων, ιδιοκτήτες εφημερίδων και τηλεοπτικών μέσων, είναι όλοι πιο ίσοι στα προνόμια από τους υπόλοπους και ίσως και πιο πατριώτες και για αυτό δεν θίγονται από τα μέτρα.
Φταίω εγώ που δεν λέω να κατανοήσω τους εθνικούς λόγους για τους οποίους οι δικηγόροι δεν καταβάλλουν ΦΠΑ, οι γιατροί δεν πληρώνουν φόρους, οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν 16 μισθούς.
Φταίω εγώ ο δημόσιος υπάλληλος που εκατομμύρια ευρώ δίνονται σε θνησιγενείς και μεταθανάτιες εφημερίδες μέσω κρατικών χρημάτων και σε ποδοσφαιρικές ομάδες.
Φταίω εγώ ο εκπαιδευτικός γιατί αντί να κάνω ιδιαίτερα και να μην έχω οικονομικό πρόβλημα περιμένω να μου δώσει μισθό το κράτος.
Φταίω εγώ γιατί δεν μπορώ να αντιληφτώ ότι πρέπει να δώσω ως πατριώτης και το 13 μισθό για να μπορούν οι εργολάβοι να φτιάχνουν δρόμους με τριπλάσιο κόστος από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για να μπορούν οι ίδιοι εργολάβοι να εισπράττουν υπέρογκα ποσά από τα διόδια και μετά μέσα από τις εφημερίδες τους και τους σταθμούς τους να στοχοποιούν τους δημόσιους υπαλλήλους για το χάλι της οικονομίας. Για να μπορούν να προβάλλουν και να προωθούν τους πολιτικούς της αρεσκείας τους. Αλήθεια πόσοι Έλληνες εργάστηκαν στα μεγάλα έργα;
Φταίω εγώ που δεν νοιώθω πατριώτης για να δώσω και το 12ο μισθό στο κράτος για να μην αποδίδει κανένας καναλάρχης ασφαλιστικές εισφορές αγγελιόσημα και κάθε ιδιοκτήτης εφημερίδας να μπορεί να έχει αφορολόγητο ποσό από τον τζίρο του και να μπορούν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι να είναι στη μισθοδοσία υπουργείων.
Φταίω εγώ που δεν έχω Πόρσε καγιεν και offshore εταιρεία όπως όλοι οι καλοί πατριώτες και που πιστεύω ότι νόμιμο είναι μόνο ότι είναι και ηθικο.
Φταίω εγώ ο προδότης της πατρίδας που δεν δίνω και τον 11ο μισθό μου για να μπορούν οι τράπεζες να δηλώνουν πριν λίγα χρόνια αστρονομικά κέρδη τετραπλάσια σε σχέση με τις ευρωπαικές και μόλις τα στελέχη τους έπεσαν έξω να τους δίνει το κράτος 22 δις. Βλέπετε για να πλουτίσουν λίγοι πατριώτες τραπεζίτες πρέπει όλοι εμείς για 2 δις να φάμε παντεσπάνι.
Φταίω εγώ ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που το κράτος χαρίζει δις σε φαρμακευτικές εταιρείες για εθνικούς λόγους και δεν συλλαμβάνει λαθρέμπορους καυσίμων όταν είναι πρόεδροι ΠΑΕ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι τόσο πατριώτης για να βοηθήσω με το μισθό μου τους εργατικούς επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα που έχουν τη χαμηλότερη φορολογία στην Ευρωζώνη και δεν φορολογούνται τα μερίσματά τους.
Φταίω εγώ λοιπόν που λόγω έλλειψης πατριωτισμού δεν μπορώ να αντέξω το γεγονός ότι για το κράτος εγώ ο εκπαιδευτικός των 1400 ευρώ θεωρούμαι δαπάνη περικοπτέα και ίσως και σπατάλη.
Για όλους αυτούς τους λόγους προχωρώ κι εγώ στα δικά μου επώδυνα πλην όμως αναγκαία μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας μας και παροτρύνω και όλους όσους νοιώθουν το ίδιο να τα ακολουθήσουν για το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Προτείνω λοιπόν σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι να μας δώσουν πίσω τα χρήματα που μας παίρνουν τώρα ή μέχρι να φυλακιστούν κάποιοι πολιτικοί ή να δημευτούν περιουσίες φοροφυγάδων να θυμούνται τα εξής.
1. Δεν αγοράζω τίποτα πέρα από τα πολύτως αναγκαία. Για τα υπόλοιπα εάν δεν μου κάνουν επί τόπου έκπτωση 20% όσο και η απώλεια του εισοδήματός μου δεν τα αγοράζω.
2. Δεν βγαίνω έξω για καφέ εάν δεν μειώσουν κατά 20% την τιμή του. Το ίδιο και για το σινεμά θέατρο και λοιπά.
3. Δεν αγοράζω εφημερίδα για λόγους τάξης καθώς όλες μας θεωρούν την αιτία του κακού αλλά και γιατί επιδοτούνται από το κράτος.
4. Δεν επιβραβεύω με τηλεθέαση δημοσιογράφους που επιχαίρουν ως είναι φυσικό σε μίσθαρνα γλοιώδη υποκείμενα οικονομικών συμφερόντων.
5. Δεν πιστεύω κανένα δημοσιογράφο αν δεν αποκαλύψουν ποιοι και πώς καταχράστηκαν δις την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων; Αν δεν μας πούν πόσοι Έλληνες εργάτες επωφελήθηκαν των μεγάλων έργων και εάν καταβλήθηκαν οι εργατικές εισφορές; Εάν δεν μας πουν πόσα διόδια έπρεπε να πληρώνουμε και τι είδους κομπίνα γίνεται με τους εργολάβους που παίρνουν διόδια πριν κατασκευάσουν τους δρόμους. Εάν δεν μας αποκαλύψουν ποιοι δημοσιογράφοι πληρώνονται από υπουργεία.
Παρόλο δε που δεν είμαι και τόσο πατριώτης προτείνω στην κυβέρνηση που σίγουρα όλοι είναι πατριώτες τα εξής μέτρα περιμένοντας να μας πει και κάποιος πόσα δις θα απέφεραν
1. Φορολόγηση 1% των χρηματιστηριακών συναλλαγών.
2. Φορολόγηση 40 % των επιχειρήσεων.
3. Φυλάκιση για όσους δεν αποδίδουν ΦΠΑ
4. Φόρος 5% επί των στρατιωτικών δαπανών.
5. Παύση χρηματοδότησης ΠΑΕ και ΚΑΕ.
6. Παύση χρηματοδότησης ιδρυμάτων πρωθυπουργών.
7. Παύση χρηματοδότης εφημερίδων και ιδιωτικών καναλιών με κρατκή διαφήμιση
8. Οι πλούσιοι που φυλάσσονται από αστυνομικούς να καλύπτουν και τη μισθοδοσία τους
9. Οι επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί επώνυμα αν όχι με 20% τουλάχιστον με 10% έκτακτη εισφορά ως καλοί πατριώτες που δεν είμαστε εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι.
10. Φόρος 10% στα έσοδα από τα διόδια χωρίς να αυξηθεί η τιμή γιατί οι εργολάβοι είναι και οι περισσότερο πατριώτες από όλους.
Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
Ακροβασία του Άγγελου Πετρουλάκη
Κυρία...
που προχωρούσες τη νύχτα στη θάλασσα
αναζητώντας τους ήχους ενός σαξόφωνου,
τους λυγμούς της Νίνα Σιμόνε...
...να θυμάσαι άραγε,
πόσα πορτρέτα σου,
ζωγράφισα στην άμμο;
Λατρεμένη σε ώρες δύσκολες,
σε νύχτες εφιαλτικές,
από μάτια που έψαχναν το πρόσωπό σου,
από δάχτυλα που τα 'καιγε η απουσία,
από χείλη κατάπικρα...
Είχες πει πως σε πληγώνουν
κάποιοι ήχοι
και κάποια χρώματα
Τα χρώματα ανασαίνουν την αγωνία μας
Τα χρώματα περιχαρακώνουν τις θλίψεις μας.
Τα χρώματα γλιστρούν λαθραία
στις αγρύπνιες της βροχής,
στο μεγάλο θέατρο σκιών,
στις παλάμες μας
που δε γνωρίζουν γεωγραφία...
Ο Άγγελος Πετρουλάκης είναι δημοσιογράφος, ποιητής, συγγραφέας. Ζει στη Λάρισα. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή "Λόγος και αιτία για μια σιωπή", το μυθιστόρημα "Κρυφοί έρωτες" κ.α.
που προχωρούσες τη νύχτα στη θάλασσα
αναζητώντας τους ήχους ενός σαξόφωνου,
τους λυγμούς της Νίνα Σιμόνε...
...να θυμάσαι άραγε,
πόσα πορτρέτα σου,
ζωγράφισα στην άμμο;
Λατρεμένη σε ώρες δύσκολες,
σε νύχτες εφιαλτικές,
από μάτια που έψαχναν το πρόσωπό σου,
από δάχτυλα που τα 'καιγε η απουσία,
από χείλη κατάπικρα...
Είχες πει πως σε πληγώνουν
κάποιοι ήχοι
και κάποια χρώματα
Τα χρώματα ανασαίνουν την αγωνία μας
Τα χρώματα περιχαρακώνουν τις θλίψεις μας.
Τα χρώματα γλιστρούν λαθραία
στις αγρύπνιες της βροχής,
στο μεγάλο θέατρο σκιών,
στις παλάμες μας
που δε γνωρίζουν γεωγραφία...
Ο Άγγελος Πετρουλάκης είναι δημοσιογράφος, ποιητής, συγγραφέας. Ζει στη Λάρισα. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή "Λόγος και αιτία για μια σιωπή", το μυθιστόρημα "Κρυφοί έρωτες" κ.α.
Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010
Ecofilms 2010: πιστό στο ραντεβού
Ecofilms 2010: πιστό στο ραντεβού
22 ως 27 Ιουνίου στη Ρόδο, το Ecofilms με ταινίες από όλο τον κόσμο για το περιβάλλον, και νέα αφιερώματα.
Σε μια περίοδο οικονομικής μετρολαγνείας, το Ecofilms συνεχίζει ακούραστα "να φιλοξενεί τις προτάσεις ανεξάρτητων δημιουργών οι οποίοι φωτίζουν τη θετική πλευρά της ζωής, προτείνουν δημιουργικές λύσεις απεμπλοκής μας από την κρίση, και υπογραμμίζουν τις πιο σημαντικές αξίες της ύπαρξής μας" σύμφωνα με την καλλιτεχνική διευθύντριά του, Λουκία Ρικάκη.
100 περίπου ταινίες δημιουργών από 47 χώρες, που καταθέτουν την αγωνία τους για το μέλλον του πλανήτη αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων, και με θέματα όπως ρύπανση λιμνών και ποταμών, φωτορρύπανση, εξαφάνιση σπάνιων ειδών ζώων, αλλά και ο περιφρονητικός τρόπος αντιμετώπισης άλλων πολιτισμών από το κυρίαρχο δυτικό μοντέλο.
Νέα αφιερώματα: στον ινδικό κινηματογράφο, για την Οικολογία της Ινδίας καθώς και το φεστιβάλ πολιτικών ταινιών, «Επιμονή και Αντίσταση». Στην σύχρονη αρχιτεκτονική, και ταινίες-πρωτοβουλίες αρχιτεκτόνων πολεοδόμων και καλλιτεχνών για τον επανασχεδιασμό του δημόσιου χώρου με νέες, καινοτόμες λύσεις.Δύο λεπτά για τη Ρόδο, ταινίες σκηνοθετών που συμμετείχαν στο περσινό φεστιβάλ για το νησί του Αιγαίου.
Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ερασιτεχνικού Ντοκιμαντέρ, σε συνεργασία με το National Geographic, το Κέντρο Έρευνας Ελληνικής Λαογραφίας (ΚΕΕΛ), την Ακαδημία Αθηνών και την Εταιρεία Αρχιπέλαγος. Τα δέκα καλύτερα ντοκιμαντέρ θα προβληθούν στο φεστιβάλ ECOFILMS, ενώ ο αριθμός και το είδος των βραβείων θα ανακοινωθούν στο τεύχος Απριλίου του National Geographic.
Και βέβαια, από τις 8 ως 12 Μαρτίου, το ECOKIDS 2010, η 5η σχετική διοργάνωση στη Ρόδο, που φέτος εστιάζει στο ανθρώπινο, φυσικό και κατασκευασμένο περιβάλλον που ζούμε, στο κινούμενο σχέδιο «manga», και τις ταινίες animation που δημιουργήθηκαν από τους φοιτητές του ΤΕΙ Γραφιστικής Αθήνας.
Περισσότερες πληροφορίες:
http://www.ecofilms.gr/
http://rodosecofilms.blogspot.com/
http://ecokidsrodos.blogspot.com/
22 ως 27 Ιουνίου στη Ρόδο, το Ecofilms με ταινίες από όλο τον κόσμο για το περιβάλλον, και νέα αφιερώματα.
Σε μια περίοδο οικονομικής μετρολαγνείας, το Ecofilms συνεχίζει ακούραστα "να φιλοξενεί τις προτάσεις ανεξάρτητων δημιουργών οι οποίοι φωτίζουν τη θετική πλευρά της ζωής, προτείνουν δημιουργικές λύσεις απεμπλοκής μας από την κρίση, και υπογραμμίζουν τις πιο σημαντικές αξίες της ύπαρξής μας" σύμφωνα με την καλλιτεχνική διευθύντριά του, Λουκία Ρικάκη.
100 περίπου ταινίες δημιουργών από 47 χώρες, που καταθέτουν την αγωνία τους για το μέλλον του πλανήτη αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων, και με θέματα όπως ρύπανση λιμνών και ποταμών, φωτορρύπανση, εξαφάνιση σπάνιων ειδών ζώων, αλλά και ο περιφρονητικός τρόπος αντιμετώπισης άλλων πολιτισμών από το κυρίαρχο δυτικό μοντέλο.
Νέα αφιερώματα: στον ινδικό κινηματογράφο, για την Οικολογία της Ινδίας καθώς και το φεστιβάλ πολιτικών ταινιών, «Επιμονή και Αντίσταση». Στην σύχρονη αρχιτεκτονική, και ταινίες-πρωτοβουλίες αρχιτεκτόνων πολεοδόμων και καλλιτεχνών για τον επανασχεδιασμό του δημόσιου χώρου με νέες, καινοτόμες λύσεις.Δύο λεπτά για τη Ρόδο, ταινίες σκηνοθετών που συμμετείχαν στο περσινό φεστιβάλ για το νησί του Αιγαίου.
Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ερασιτεχνικού Ντοκιμαντέρ, σε συνεργασία με το National Geographic, το Κέντρο Έρευνας Ελληνικής Λαογραφίας (ΚΕΕΛ), την Ακαδημία Αθηνών και την Εταιρεία Αρχιπέλαγος. Τα δέκα καλύτερα ντοκιμαντέρ θα προβληθούν στο φεστιβάλ ECOFILMS, ενώ ο αριθμός και το είδος των βραβείων θα ανακοινωθούν στο τεύχος Απριλίου του National Geographic.
Και βέβαια, από τις 8 ως 12 Μαρτίου, το ECOKIDS 2010, η 5η σχετική διοργάνωση στη Ρόδο, που φέτος εστιάζει στο ανθρώπινο, φυσικό και κατασκευασμένο περιβάλλον που ζούμε, στο κινούμενο σχέδιο «manga», και τις ταινίες animation που δημιουργήθηκαν από τους φοιτητές του ΤΕΙ Γραφιστικής Αθήνας.
Περισσότερες πληροφορίες:
http://www.ecofilms.gr/
http://rodosecofilms.blogspot.com/
http://ecokidsrodos.blogspot.com/
Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ: "Παιδιά στο φάσμα του αυτισμού"
Σεμινάριο με θέμα τον αυτισμό θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο στι 6-3-2010 και την Κυριακή 14-3-2010 στη Θεσσαλονίκη από το Διδασκαλείο του Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Το σεμινάριο είναι δωρεάν. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://didaskaleio.nured.auth.gr/
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Ποίηση Θοδωρής Βοριάς
Παπούτσια
Ποιος εξαφάνισε τους ανθρώπους
από το δρόμο;
Στα πεζοδρόμια απόμειναν
παπούτσια.
Από συνήθεια αντιγράφουν
την κίνηση, περπατάνε.
Οδηγούνται στις διαβάσεις
σταματούν στο φανάρι
κι ύστερα συνεχίζουν
Ολόκληρη πόλη χράπ - χρουπ
χράπ - χρουπ
κατάπιε τη γλώσσα της βοής.
Κανείς δεν είχε τίποτα
να πει προηγουμένως.
Ποιος εξαφάνισε τους ανθρώπους
από το δρόμο;
Στα πεζοδρόμια απόμειναν
παπούτσια.
Από συνήθεια αντιγράφουν
την κίνηση, περπατάνε.
Οδηγούνται στις διαβάσεις
σταματούν στο φανάρι
κι ύστερα συνεχίζουν
Ολόκληρη πόλη χράπ - χρουπ
χράπ - χρουπ
κατάπιε τη γλώσσα της βοής.
Κανείς δεν είχε τίποτα
να πει προηγουμένως.
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
SYMBORSKA, ΓΩΓΟΥ, ΔΗΜΟΥΛΑ, ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ
Κατερίνα Γώγου
25 ΜΑΪΟΥ
Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα βγω στους δρόμους
όπως και χτες.
Και δεν θα συλλογιέμαι παρά
ένα κομμάτι από τον πατέρα
κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα
-αυτά που μ' άφησαν-
και την πόλη. Την πόλη που τη σάπισαν.
Και τους φίλους μας που χάθηκαν.
Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα
ίσα ολόισα στη φωτιά
και θα μπω όπως και χτες
φωνάζοντας "φασίστες!!"
στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες
μ' ένα κόκκινο λάβαρο
ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο.
Θ' ανοίξω την πόρτα
και είναι -όχι πως φοβάμαι-
μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα
και πως εσύ πρέπει να μάθεις
να μην κατεβαίνεις στο δρόμο
χωρίς όπλα όπως εγώ
- γιατί εγώ δεν πρόλαβα-
γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ
"έτσι" "αόριστα"
σπασμένη σε κομματάκια
από θάλασσα, χρόνια παιδικά
και κόκκινα λάβαρα.
Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα χαθώ
με τ΄όνειρο της επανάστασης
μες την απέραντη μοναξιά
των δρόμων που θα καίγονται,
μες την απέραντη μοναξιά
των χάρτινων οδοφραγμάτων
με το χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις!-
Προβοκάτορας.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Λέσχη Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..)
Η Αγγελική Κώττη στην προσεχή συνάντηση με θέμα τη ζωή και το έργο του Γιάννη Ρίτσου
(Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2009, 7.30 μ.μ., Ηρακλειδών 22, Θησείο, τηλ.: 210 3451910)
Το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση (.poema..), το βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» και οι εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα» παρουσιάζουν τη δημοσιογράφο κι ερευνήτρια του έργου του «ποιητή της Ρωμιοσύνης», Αγγελική Κώττη, στη δέκατη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..).
Η θεματική της συνάντησης, αυτή τη φορά, έχει γενικό τίτλο «Γιάννης Ρίτσος, στον απόηχο ενός αιώνα», με συγκεκριμένη στόχευση: οι συμμετέχοντες, ξεκινώντας από τα δικά τους αναγνώσματα, τις προτιμήσεις και τις επιλογές τους, θα συζητήσουν για την παρουσία όσο και την επιδραστικότητα του έργου του Γιάννη Ρίτσου στο σύγχρονο ποιητικό γίγνεσθαι.
Σ' αυτό το πλαίσιο η Αγγελική Κώττη θα αναφερθεί σε επιμέρους ζητήματα που αφορούν τη συγγραφή, την έρευνα και την αξιοποίηση του βιογραφικού υλικού που συγκέντρωσε, για την πρόσφατη έκδοση με τίτλο «Γιάννης Ρίτσος: Eνα σχεδίασμα βιογραφίας» (επιμ.: Ελένη Κεχαγιόγλου, Ελληνικά Γράμματα, 2009).
Παράλληλα, οι συμμετέχοντες θα απαγγείλουν ποιήματά του και θα συνεισφέρουν στη διαμόρφωση μιας μικρής ανθολογίας που θα αναρτηθεί προσεχώς στην ειδική στήλη του περιοδικού για ό,τι αφορά τις δραστηριότητες της Λέσχης.
Οι ενδιαφερόμενοι αναγνώστες να παρακολουθήσουν τη συνάντηση, θα πρέπει προηγουμένως να έρθουν σε τηλεφωνική επαφή με το περιοδικό (τηλ.: 6976 442011) είτε να συμμετάσχουν διαδραστικά, στέλλοντας τη δική τους τοποθέτηση-άποψη-πρόταση στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@e-poema.eu ώστε να δημοσιευτεί άμεσα.
Χορηγοί:
Λευκό και κόκκινο κρασί από την ετικέτα «Μικρός Βοριάς» (Οινοφόρος - Αγγελος Ρούβαλης, Σελινούς 251 00 Αίγιο, www.oenoforos.gr)
Αρωματικές ποικιλίες από τον Δρόμο του Τσαγιού (www.tearoute.gr)
Λέσχη Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..)
Η Αγγελική Κώττη στην προσεχή συνάντηση με θέμα τη ζωή και το έργο του Γιάννη Ρίτσου
(Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2009, 7.30 μ.μ., Ηρακλειδών 22, Θησείο, τηλ.: 210 3451910)
Το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση (.poema..), το βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» και οι εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα» παρουσιάζουν τη δημοσιογράφο κι ερευνήτρια του έργου του «ποιητή της Ρωμιοσύνης», Αγγελική Κώττη, στη δέκατη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..).
Η θεματική της συνάντησης, αυτή τη φορά, έχει γενικό τίτλο «Γιάννης Ρίτσος, στον απόηχο ενός αιώνα», με συγκεκριμένη στόχευση: οι συμμετέχοντες, ξεκινώντας από τα δικά τους αναγνώσματα, τις προτιμήσεις και τις επιλογές τους, θα συζητήσουν για την παρουσία όσο και την επιδραστικότητα του έργου του Γιάννη Ρίτσου στο σύγχρονο ποιητικό γίγνεσθαι.
Σ' αυτό το πλαίσιο η Αγγελική Κώττη θα αναφερθεί σε επιμέρους ζητήματα που αφορούν τη συγγραφή, την έρευνα και την αξιοποίηση του βιογραφικού υλικού που συγκέντρωσε, για την πρόσφατη έκδοση με τίτλο «Γιάννης Ρίτσος: Eνα σχεδίασμα βιογραφίας» (επιμ.: Ελένη Κεχαγιόγλου, Ελληνικά Γράμματα, 2009).
Παράλληλα, οι συμμετέχοντες θα απαγγείλουν ποιήματά του και θα συνεισφέρουν στη διαμόρφωση μιας μικρής ανθολογίας που θα αναρτηθεί προσεχώς στην ειδική στήλη του περιοδικού για ό,τι αφορά τις δραστηριότητες της Λέσχης.
Οι ενδιαφερόμενοι αναγνώστες να παρακολουθήσουν τη συνάντηση, θα πρέπει προηγουμένως να έρθουν σε τηλεφωνική επαφή με το περιοδικό (τηλ.: 6976 442011) είτε να συμμετάσχουν διαδραστικά, στέλλοντας τη δική τους τοποθέτηση-άποψη-πρόταση στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@e-poema.eu ώστε να δημοσιευτεί άμεσα.
Χορηγοί:
Λευκό και κόκκινο κρασί από την ετικέτα «Μικρός Βοριάς» (Οινοφόρος - Αγγελος Ρούβαλης, Σελινούς 251 00 Αίγιο, www.oenoforos.gr)
Αρωματικές ποικιλίες από τον Δρόμο του Τσαγιού (www.tearoute.gr)
Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010
ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Στις 30 Ιανουαρίου βραβεύτηκε στην Αθήνα στο ξενοδοχείο Μετροπόλιταν η Ελένη Μπλιούμη- Μπαρά με το β' βραβείο Λογοτεχνίας για το διήγημα της "Στο Δάχωφω" από την Ομοσπονδία Φυσιολατρικών, Ορειβατικών και Εκδρομικών σωματείων Ελλάδος υπό την Οργάνωση Ξενώνων Νεότητας. Ήταν ο 3ος λογοτεχνικός διαγωνισμός του σωματείου. Η Ελένη Μπλιούμη είναι εκπαιδευτικός και έχει διακριθεί και σε άλλους παρόμοιους διαγωνισμούς. Γράφει παραμύθια και διηγήματα με φυσιολατρικό περιεχόμενο και όχι μόνο και σύντομα αναμένεται να κυκλοφορήσει το πρώτο της βιβλίο με ιστορίες και παραμύθια για παιδιά.
Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Στις 19 Φεβρουαρίου, στις 9 το βράδυ, παρουσιάζεται από το βιβλιοπωλείο «Γνώση» και τον Πολιτιστικό Οργανισμό Δήμου Λαρισαίων, στο «Χατζηγιάννειο», το βιβλίο «Οι Εξοδίτες – Το αδιέξοδο μιας εξόδου», της Αγγελικής Εξάρχου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις «Εκδόσεις Λιβάνη». Πρόκειται για μια συλλογή κειμένων κοινωνικού προβληματισμού, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν
και μικρά δοκίμια, πάνω στα αδιέξοδα που ταλανίζουν τον άνθρωπο τόσο ως κοινωνικό μέλος, όσο και ως προσωπικότητα.
Ο κεντρικός άξονας του βιβλίου αποκαλύπτεται από τις πρώτες γραμμές του εισαγωγικού της προλόγου: «Τι είναι ηθικό και τι ανήθικο; Πού σταματά το σεμνό και πού αρχίζει το άσεμνο; Πώς θα ορίσουμε το όσιο και με ποια κριτήρια και ποιες σταθερές θα οριοθετήσουμε τα ‘‘πρέπει’’ και τα ‘‘μη’’; Ποια είναι σε τελική ανάλυση τα
κανονιστικά εκείνα πρότυπα που σαν κιβωτός διασώζουν διαχρονικά τις ηθικές αξίες, ντύνουν το περιεχόμενο της ζωής μας και ρυθμίζουν
τη συμπεριφορά μας ώστε να μην εκτραπεί από το ρείθρο του κατά σύμβαση ορθού;».
Πάνω σ’ αυτούς τους προβληματισμούς κινούνται τα κείμενα του βιβλίου, ανοίγοντάς μας ένα παράθυρο που μας επιτρέπει να δούμε τα κοινωνικά φαινόμενα και δρώμενα, αλλά και τη θέση μας σ’ αυτά,
από μια οπτική αξιοπρέπειας και βαθύτερης γνώσης. Η αλήθεια είναι ότι πολλές συντεταγμένες της ζωής μας γεννήθηκαν από το «κατά σύμβαση ορθό». Και το «κατά σύμβαση» είναι το αποτέλεσμα
όλων των διεργασιών που μας διαμόρφωσαν ως κοινωνία.
Η καρδιολόγος από τα Φάρσαλα δηλώνει πως η συλλογή των προβληματισμών της είναι υπόθεση βιωματική, που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν, για να μορφοποιηθεί σε βιβλίο τον τελευταίο χρόνο.
Βεβαίως η σε βάθος μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας (που αποκαλύπτεται μέσα από τους στοχασμούς, τις θέσεις και τις αναιρέσεις της) είναι υπόθεση δεκαετιών, όπως επίσης και το ταξίδι
της συγγραφέως στα κλασικά κείμενα της νεότερης ελληνικής γραμματείας καθώς και η πλεύση της στο πέλαγος της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Στέρεα υπόβαθρα για το χτίσιμο μιας αυτόνομης σκέψης,
η οποία προχωρά στα δύσβατα μονοπάτια μιας κοινωνικής δομής
συγκροτημένης από ηθικές γραμμές με βαθιές ιστορικές ρίζες.
Την παρουσίαση του βιβλίου θα κάνουν ο πολιτειολόγος κ. Κώ-
στας Ζουράρις και ο καθηγητής Κοινωνιολογίας κ. Ζήσης Παπαδη-
μητρίου, και θ’ ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.
Από την εφημερίδα "Ελευθερία".
και μικρά δοκίμια, πάνω στα αδιέξοδα που ταλανίζουν τον άνθρωπο τόσο ως κοινωνικό μέλος, όσο και ως προσωπικότητα.
Ο κεντρικός άξονας του βιβλίου αποκαλύπτεται από τις πρώτες γραμμές του εισαγωγικού της προλόγου: «Τι είναι ηθικό και τι ανήθικο; Πού σταματά το σεμνό και πού αρχίζει το άσεμνο; Πώς θα ορίσουμε το όσιο και με ποια κριτήρια και ποιες σταθερές θα οριοθετήσουμε τα ‘‘πρέπει’’ και τα ‘‘μη’’; Ποια είναι σε τελική ανάλυση τα
κανονιστικά εκείνα πρότυπα που σαν κιβωτός διασώζουν διαχρονικά τις ηθικές αξίες, ντύνουν το περιεχόμενο της ζωής μας και ρυθμίζουν
τη συμπεριφορά μας ώστε να μην εκτραπεί από το ρείθρο του κατά σύμβαση ορθού;».
Πάνω σ’ αυτούς τους προβληματισμούς κινούνται τα κείμενα του βιβλίου, ανοίγοντάς μας ένα παράθυρο που μας επιτρέπει να δούμε τα κοινωνικά φαινόμενα και δρώμενα, αλλά και τη θέση μας σ’ αυτά,
από μια οπτική αξιοπρέπειας και βαθύτερης γνώσης. Η αλήθεια είναι ότι πολλές συντεταγμένες της ζωής μας γεννήθηκαν από το «κατά σύμβαση ορθό». Και το «κατά σύμβαση» είναι το αποτέλεσμα
όλων των διεργασιών που μας διαμόρφωσαν ως κοινωνία.
Η καρδιολόγος από τα Φάρσαλα δηλώνει πως η συλλογή των προβληματισμών της είναι υπόθεση βιωματική, που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν, για να μορφοποιηθεί σε βιβλίο τον τελευταίο χρόνο.
Βεβαίως η σε βάθος μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας (που αποκαλύπτεται μέσα από τους στοχασμούς, τις θέσεις και τις αναιρέσεις της) είναι υπόθεση δεκαετιών, όπως επίσης και το ταξίδι
της συγγραφέως στα κλασικά κείμενα της νεότερης ελληνικής γραμματείας καθώς και η πλεύση της στο πέλαγος της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Στέρεα υπόβαθρα για το χτίσιμο μιας αυτόνομης σκέψης,
η οποία προχωρά στα δύσβατα μονοπάτια μιας κοινωνικής δομής
συγκροτημένης από ηθικές γραμμές με βαθιές ιστορικές ρίζες.
Την παρουσίαση του βιβλίου θα κάνουν ο πολιτειολόγος κ. Κώ-
στας Ζουράρις και ο καθηγητής Κοινωνιολογίας κ. Ζήσης Παπαδη-
μητρίου, και θ’ ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.
Από την εφημερίδα "Ελευθερία".
ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΕ ΘΕΣΣΑΛΟΥΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ 25ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ «ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2009»
Α’ βραβείο στην Β. Πουλιάρη Το Α’ βραβείο απένειμε ο Διεθνής Πολιτιστικός Οργανισμός «Το Καφενείο των Ιδεών» στη Βασιλική Πουλιάρη, στο πλαίσιο του 25ου
Πανελλήνιου Συμπόσιου Ποίησης και πεζογραφίας «Σικελιανά 2009»
που διεξήχθη στις 30 και 31 Ιανουαρίου στη Σαλαμίνα με τη συνεργασία του Δ. Σαλαμίνας και του Ομίλου Unesco Πειραιώς και Νήσων
υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Το βραβείο απονεμήθηκε στην κ. Πουλιάρη για το βιβλίο της " Τα λουλούδια μου".
Α’ βραβείο στην Β. Πουλιάρη Το Α’ βραβείο απένειμε ο Διεθνής Πολιτιστικός Οργανισμός «Το Καφενείο των Ιδεών» στη Βασιλική Πουλιάρη, στο πλαίσιο του 25ου
Πανελλήνιου Συμπόσιου Ποίησης και πεζογραφίας «Σικελιανά 2009»
που διεξήχθη στις 30 και 31 Ιανουαρίου στη Σαλαμίνα με τη συνεργασία του Δ. Σαλαμίνας και του Ομίλου Unesco Πειραιώς και Νήσων
υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Το βραβείο απονεμήθηκε στην κ. Πουλιάρη για το βιβλίο της " Τα λουλούδια μου".
ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ ΝΕΑ
ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΑΚΥ ΜΗΤΣΟΥΛΗ «ΞΑΦΝΙΑΖΕΙ» ΤΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ
Ένα κλειστοφοβικό θρίλερ στο «Stage»
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε
η πρεμιέρα του δραματικού θεατρικού θρίλερ «Bug» του Αμερικανού ηθοποιού και συγγραφέα Tracy Letts, στο χώρο του «Stage» στη Λάρισα, του οποίου οι παραστάσεις συνεχίζονται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9.30 μ.μ. Η παράσταση, που ανεβαίνει σε
σκηνοθεσία του Άκυ Μητσούλη, αφηγείται περίεργες ιστορίες συνωμοσίας, βίας και έρωτα σε ένα δυνατό θρίλερ, από αυτά που σπάνια βλέπουμε να ζωντανεύουν επί σκηνής. Το διακεκριμένο θεατρικό «Bug» μπορεί να χαρακτηριστεί ως ψυχολογικό και σωματικό θρίλερ, ως μια σπάνια κλειστοφοβική περιήγηση στην τρέλα. Επισημαίνεται ότι η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους
κάτω των 18 ετών. Κρατήσεις θέσεων στα
τηλέφωνα: 2410-253.097, 6948-385.006.
Η ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία: Άκυς Μητσούλης
Μετάφραση: Πατρούλα Χριστοδούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Ίλια – Σύμπιλ Σδράλλη
Επιμέλεια κίνησης: Ρούλα Καραφέρη
Μουσική επιμέλεια: Θανάσης Σαλιαμπούχος, Πανα-
γιώτης Μπάκας
Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτης Μπάκας
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χαρά Τσιόγγα, Παναγιώτης
Μπάκας, Πόπη Λαγκούρα, Χρήστος Βαμβατήρας – Νά-
κος, Θανάσης Σαλιαμπούχος.
ΣΤΟΥΣ ΛΑΡΙΣΑΙΟΥΣ Β. ΚΟΥΡΤΕΣΙΩΤΗ ΚΑΙ Κ. ΓΚΟΥΡΑΒΑ - ΔΙΚΤΑ
Α’ Βραβεία από τη Δ.Ε.Ε.Λ.
• Για την προσφορά τους στη λογοτεχνία
Δύο βραβεία σε Λαρισαίους δημιουργούς απένειμε η Διεθνής Εταιρεία
Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών Δ.Ε.Ε.Λ.. Το Α ‘ βραβείο, σε ό,τι
αφορά στην ποίηση, απένειμε στον κ. Βαγγέλη Κουρτεσιώτη για την προ-
σφορά του στη λογοτεχνία με το βιβλίο συλλογής ποιημάτων «Ευνούχοι
Εξουσιαστές» ενώ επίσης Α’ βραβείο απένειμε στην κ. Καλλίτσα Γκουράβα
-Δικτά για τη δική της σημαντική προσφορά στη λογοτεχνία με το βιβλίο
της «Η κυρά του κάμπου».
Ένα κλειστοφοβικό θρίλερ στο «Stage»
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε
η πρεμιέρα του δραματικού θεατρικού θρίλερ «Bug» του Αμερικανού ηθοποιού και συγγραφέα Tracy Letts, στο χώρο του «Stage» στη Λάρισα, του οποίου οι παραστάσεις συνεχίζονται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9.30 μ.μ. Η παράσταση, που ανεβαίνει σε
σκηνοθεσία του Άκυ Μητσούλη, αφηγείται περίεργες ιστορίες συνωμοσίας, βίας και έρωτα σε ένα δυνατό θρίλερ, από αυτά που σπάνια βλέπουμε να ζωντανεύουν επί σκηνής. Το διακεκριμένο θεατρικό «Bug» μπορεί να χαρακτηριστεί ως ψυχολογικό και σωματικό θρίλερ, ως μια σπάνια κλειστοφοβική περιήγηση στην τρέλα. Επισημαίνεται ότι η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους
κάτω των 18 ετών. Κρατήσεις θέσεων στα
τηλέφωνα: 2410-253.097, 6948-385.006.
Η ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία: Άκυς Μητσούλης
Μετάφραση: Πατρούλα Χριστοδούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Ίλια – Σύμπιλ Σδράλλη
Επιμέλεια κίνησης: Ρούλα Καραφέρη
Μουσική επιμέλεια: Θανάσης Σαλιαμπούχος, Πανα-
γιώτης Μπάκας
Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτης Μπάκας
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χαρά Τσιόγγα, Παναγιώτης
Μπάκας, Πόπη Λαγκούρα, Χρήστος Βαμβατήρας – Νά-
κος, Θανάσης Σαλιαμπούχος.
ΣΤΟΥΣ ΛΑΡΙΣΑΙΟΥΣ Β. ΚΟΥΡΤΕΣΙΩΤΗ ΚΑΙ Κ. ΓΚΟΥΡΑΒΑ - ΔΙΚΤΑ
Α’ Βραβεία από τη Δ.Ε.Ε.Λ.
• Για την προσφορά τους στη λογοτεχνία
Δύο βραβεία σε Λαρισαίους δημιουργούς απένειμε η Διεθνής Εταιρεία
Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών Δ.Ε.Ε.Λ.. Το Α ‘ βραβείο, σε ό,τι
αφορά στην ποίηση, απένειμε στον κ. Βαγγέλη Κουρτεσιώτη για την προ-
σφορά του στη λογοτεχνία με το βιβλίο συλλογής ποιημάτων «Ευνούχοι
Εξουσιαστές» ενώ επίσης Α’ βραβείο απένειμε στην κ. Καλλίτσα Γκουράβα
-Δικτά για τη δική της σημαντική προσφορά στη λογοτεχνία με το βιβλίο
της «Η κυρά του κάμπου».
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΛΟΣΥΛ ΛΑΡΙΣΑ
ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ
Το Σάββατο, 23 Γενάρη, ώρα 6 και 30 μ.μ στο ξενοδοχείο Διόνυσος της Λάρισας θα πραγματοποιηθεί η κοπή πίτας της ΕΛΟΣΥΛ (Ένωση Λογοτεχνών Λάρισας). Είστε όλοι προσκεκλημένοι.
Το Σάββατο, 23 Γενάρη, ώρα 6 και 30 μ.μ στο ξενοδοχείο Διόνυσος της Λάρισας θα πραγματοποιηθεί η κοπή πίτας της ΕΛΟΣΥΛ (Ένωση Λογοτεχνών Λάρισας). Είστε όλοι προσκεκλημένοι.
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010
ΕΥΧΕΣ
Εύχομαι σε όλους ένα 2010 ειρηνικό, δημιουργικό, φευγάτο, κεφάτο, φωτεινό που θα μας απαπογειώσει και θα μας οδηγήσει πιο κοντά στους στόχους μας. Η νέα χρονιά να είναι μια χρονιά δημιουργική με πολλές όμορφες στιγμές και πολλή αγάπη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)


