Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗ

Πίνακας ζωγραφικής μοντέρνος 15-01-BD7A101Β-1ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ

ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΗΡΑΣ

Ρουτίνα πάλι τ` αυριανό το φαγητό
όσο κι αν τις σελίδες
του οδηγού μαγειρικής γυρνώ,
στις ίδιες συνταγές θα καταλήξω.

Η κατσαρόλα μες τη πλήξη…
Μπορεί να κατεβάσω συνταγές
από το ίντερνετ,
να δώσω άλλο αέρα στον απορροφητήρα,
μα πάνω στο το φίλτρο του θα αιωρείται,
η αμφιβολία της αποτυχίας.

Σε μένα τη νοικοκυρά με πείρα,
προέχει ένα «πρέπει να πετύχει».
Τα ολισθήματα δεν μου επιτρέπονται
ούτε και στη κουζίνα.


ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΡΟΥΧΩΝ

Το ρεύμα το νυχτερινό ας εκμεταλλευτώ
μήπως και του μισθού μου
την απώλεια ισορροπήσω.
Τ
ο πλυντήριο
με χρονοκαθυστέρηση θα βάλω,
κι όσο εγώ τάχα θα ξεκουράζομαι
για την αυριανή της δουλειάς ανεμοδούρα,
τους συλλογισμούς μου ο κάδος του
θα στύβει.
Θα τους απλώσω να λιαστούν,
ν `αεριστούν, να τεντωθούν,
στον ήλιο τα μικρόβια να φύγουν,
της Υπηρεσίας ο λεκές διεισδυτικός,
κανένα απορρυπαντικό δεν τον ξεπλένει…

Πίνακας ζωγραφικής μοντέρνος 15-01-BD7A086Β-1
Πίνακας ζωγραφικής μοντέρνος 15-00-6797AΣΤΕΓΝΩΤΗΡΙΟ

Αποβραδίς τ` ασπρόρουχα στυμμένα,
βρέχει αδιάκοπα,
δεν είναι ο καιρός της πλύσης,
ας εκμεταλλευτώ των συσκευών τις λύσεις.
Τη μπάλα που το χνούδι μαγνητίζει
δε λησμονώ στο στεγνωτήριο να ρίξω,
για να `ναι η αίσθηση απαλή
στην επαφή του δέρματος με ρούχο.
Κι αφού ρυθμίσω το διακόπτη,
στις μέγιστες στροφές,
στη μίνιμουμ ώρα,
τους υδρατμούς των τοίχων θα υγροποιώ.
Στεγνώνει η αγάπη μέρα με τη μέρα,
κι εγώ με τη συνειδητοποίηση,
πως δεν έχω διακόπτη:
όλες οι συσκευές μου
σε χρονοκαθυστέρηση…

ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΠΙΑΤΩΝ

Τα πιατικά στο νεροχύτη περιμένουν,
την αρχική τους αθωότητα να ξαναβρούν
κι εγώ τα τρίβω απαλά με το βουρτσάκι,
να διώξω από πάνω τους
αλλότρια ίχνη.
Το κέτσαπ κι η μουστάρδα επιμένουν,
τα λίπη ακόμη πιο πεισματικά,
και μόλις αξιοπρεπώς τα καθαρίσω,
στις συρόμενες του πλυντηρίου σχάρες,
σα κρατουμένους τα τακτοποιώ.
Ένορκος της ταμπλέτας ο αφρός,
την αθωότητά τους θα διεκδικήσει.
Σεσημασμένοι της ευελιξίας μας δολοφόνοι,
αδίκως τη κατηγορίας τούς αλαφραίνει
του απορρυπαντικού η σβήστρα.


ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΣΚΟΥΠΑ

Τα φίλτρα πάλι βουλωμένα και μυρίζει,
ας βάλω δυο ραβδάκια γιασεμί,
καλή η βολή της το χνούδι να μαζεύει,
μα δύσκολη η καθαριότητα στη σκάλα.
Ο θόρυβός της εκνευριστικός,
των εφήβων την αυτοσυγκέντρωση
χαλάει,
κι εμένα πόσο αλήθεια «μου τη σπάει»,
τη σκόνη
απ` όλους τους χώρους να ρουφώ.
Αυτή τη συσκευή θα παροπλίσω,
ας ίπταται η σκόνη,
κι ας καθίσει όπου βρει,
έτσι κι αλλιώς για χρόνια αλλεργική,
το ξεσκόνισμα δεν είναι η θεραπεία…

Πίνακας ζωγραφικής μοντέρνος 10203ΦΟΥΡΝΟΣ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ

Μόνο όταν βιάζομαι σε βάζω μπρος,
η βία των κυμάτων σου με αποσυντονίζει:
στα άκρα ζεστά, στη μέση κρύα
τα φαγητά παραδομένα
στου μάγνητρου την έξαψη.
Λένε πως φταίει των πιάτων
η ειδική αγωγιμότης,
ωστόσο κι οι δυο ξέρουμε καλά,
πως ό, τι περνά
το φράγμα προστασίας μας
μπορεί να βλάψει σοβαρά.
Θυμάσαι που μου έσβησες
τη συσκευή της εγγραφής
του άρρυθμου ρυθμού μου;
Γιατί από τότε οι αρρυθμίες μου
καταγράφονται
ως ιδιαίτερα πια γεγονότα
(η κανονικότητα από πάντα
περνούσε απαρατήρητη).


ΜΙΞΕΡ

Μ` αρέσει που χτυπάς τα υλικά
τους δίνεις υφή ομοιογενή
δύσκολα να τ` αποσυνθέσεις:
(το χρώμα γίνεται παλέτα να συνθέσεις
η γεύση σχοινί ν` ακροβατείς.)
Ζηλεύω πιο πολύ τα επαγγελματικά
με τους μεγάλους κάδους
της περιστροφής,
τα ποικίλα χτυπητήρια,
τη πολλαπλότητα στη λειτουργία,
τη γρηγοράδα στις αποκαταστάσεις.
Κάπως έτσι χτυπιόμαστε κι εμείς
(στο μίξερ της κοινωνικοποίησης)
σε κανονικότητες
κι άντε μετά να ξεδιαλέξεις
τη διαφορετικότητα.
   

Πίνακας ζωγραφικής μοντέρνος με θέμα "χορεύτρια" 15-00-11252ΨΥΓΕΙΟ

Κέρας της Αμάλθειας
ή Κουτί της Πανδώρας;
Διττή η προσωπικότητα κι η λειτουργία σου.
Από τη μια γεμάτο καλούδια,
από την άλλη απειλή.
Τη μια συντηρείς, την άλλη καταψύχεις.
Μονίμως μου θυμίζεις
το τόπο κατάψυξης των επιθυμιών μου
(στους πόσους άραγε βαθμούς
ψύχεται η ψυχή;)
Ή μήπως μόνο το σώμα καταψύχεται εν τέλει;
Όπως και να `ναι είσαι πια
ο τελικός προορισμός μας...


Πίνακας ζωγραφικής μοντέρνος με θέμα "λουλούδια" 15-00-10210 ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

Αχ! Πώς μοσκοβολάς εσύ θεά
των συσκευών μου!
Παλιές μυρωδιές ανακινείς
κι εγώ πιστή σου σύντροφος
να σε κοιτώ στα μάτια,
τα μεγάλα, τα μικρά σου.
Ιδίως αυτός ο φούρνος σου.
Φορές μου καίει το σώμα
κι άλλες πάλι στη μύτη τέρψη
οι μοσκοβολιές σου.
Κουζίνα μου, καρδιά μου!
Είσαι η μασίνα μου,
η συσκευή των συσκευών μου!


ΚΑΦΕΤΙΕΡΑ

ΚΑΦΕΤΙΕΡΕΣ SEVERIN 4052 Ακόμη κι αν τη δόση του καφέ μειώσω,
ή ελαφρύτερο χαρμάνι κι αν διαλέξω,
αργείς τόσο να φτιάξεις το πρωί
ένα φλιτζάνι εγρήγορσης της προκοπής.
Μάλλον τα άλατα θα φταίνε
(κι εγώ η απρόσεχτη μονίμως
αφιλτράριστο ,τρεχούμενο νερό σου ρίχνω.)
Με μια γεμάτη κουταλιά της σούπας
του κίτρου οξύ
και ξέπλυμα με κρύο νερό κατόπι,
καινούρια θα σε φτιάξω.
Το μόνο, που εδώ και χρόνια ανησυχώ
πως με ήπιο οξύ σε καθαρίζω.
Εφτάρα η αντίστασή σου τελικά.
Με τίποτε δε κάμπτεται η ψυχή σου…

ΒΡΑΣΤΗΡΑΣ

Κοχλάζεις
και ξεχειλίζει το νερό,
το πάγκο της κουζίνας πλημμυρίζει,
μα έλα που ο χρόνος πιεστικός
ήταν για μένα μέχρι σήμερα ο δυνάστης.
Λέω να γίνω πιο ποιοτική
κι ας αργούν τα φαγητά να γίνουν.
Εξ` άλλου ποιος με περιμένει πια;
Οι έφηβοι ανυπόμονοι ,
την εξώπορτα με δύναμη χτυπώντας,
βιάστηκαν τη πείνα τους
σε ταχυφαγεία να κορέσουν.

ΡΟΛΟΪ

Αποβραδίς θα βάλω το ρολόι
στις έξι παρά τέταρτο να μ` ενοχλήσει,
ο κόκορας δεν θα λαλήσει,
(στη γειτονιά δεν έμειναν κοκόροι.)
Θα σπεύσω να ντυθώ, να κάνω τσάι,
τα φρούτα θα ετοιμάσω για προσφάι,
και πριν καλά -καλά να ξημερώσει,
την άσφαλτο παρακαλώ να ημερώσει.
Τη κάρτα θα χτυπήσω βιαστικά στις επτά,
τα σκαλοπάτια της Υπηρεσίας
θ` ανεβώ αργά,
κι από δω και πέρα αργές θα `ναι οι κινήσεις
(αν θέλεις ως τα εξήντα εφτά να συνεχίσεις)
δουλεύοντας…


ΦΑΝΑΡΙ

Τώρα που έμαθα με ώριμο πορτοκαλί
να φρενάρω,
χτυπάνε στο προφυλακτήρα μου
αυτοί που ανέκαθεν
μόνο με κόκκινο σταματούν.
Εγώ όμως που από τα πριν,
στο καθρέφτη μου πίσω παρατηρούσα.
αφήνω το αυτοκίνητο προς τα μπρος
μαλακά να ολισθήσει.
Άμεσα το σφάλμα τους
αναγνωρίζουν
και σπεύδουν να υπογράψουν φιλικά
τη δήλωση διακανονσμού.
Δυο-τρεις γρατζουνιές οι απώλειες
κι αυτό είναι όλο,
ενώ πριν….
γυαλιά-καρφιά
όλα άτακτα στην άσφαλτο ριγμένα.
                    Βιογραφικό

Η Ευγενία Βογιατζή γεννήθηκε στη Δράμα το 1963 και μένει στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε  πολιτικός μηχανικός. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, αλλά τη τελευταία δεκαετία ως τεχνικός υπάλληλος των Ο.Τ.Α.
     Με την ποίηση ασχολείται από παιδί. Έχει συμμετάσχει σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, αποκομίζοντας διακρίσεις. Ποιήματα κι άρθρα της έχουν δημοσιευτεί και στο τύπο.Συνολικά έχει γράψει 12 ανέκδοτες ποιητικές συλλογές και πολλά μικρά διηγήματα.Με ποιήματα συμμετέχει στην ομαδική έκδοση "Οδός Ποιητών" της ομάδας λόγου και τέχνης Ale Amoroza,  (εκδόσεις Μαλλιάρη) και στη συλλογική  έκδοση της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού του Δήμου Θερμαϊκού "Δεσμοί Λόγου & Υπόσχεσης" (εκδόσεις Μαλλιάρη).

Εχει κάνει 2 αυτοέκδόσεις σε πολύ περιορισμένο αριθμό αναντιτύπων : "Μικρές Αντιφάσεις"  (2009) και "Δώδεκα και τέσσερα(2009- συλλογή "παραμυθιών" για ενηλίκους). Ερασιτεχνικά ασχολείται με τη ξυλογλυπτική  και τις μικροκατασκευές συμμετέχοντας σε ομαδικές εκθέσεις εικαστικών της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού των Δήμων Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Θερμαϊκού, Θάσου  και Μίκρας καθώς και της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης.
     Συμμετέχει ενεργά σε διαδικτυακούς λογοτεχνικούς χώρους με τα ψευδώνυμα papaver, Eugvog, kanella16 κι 'Ασπρη Παπαρούνα.

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ Του Βασίλη Χαραλάμπους




Αύριο κιόλας
                                                                                   
          Σ΄ ένα μικρό χωριό τη Σκύδρα κοντά στην Έδεσσα όχι και τόσο μακριά από τούτη την πόλη όπου νάναι έρχονται Χριστούγεννα.  Τόσο απλά , τόσο όμορφα τα Χριστούγεννα σε τούτο το μικρό χωριό.  Έτσι απλά θα γιορτάσει και φέτος τα Χριστούγεννα κι΄ η φτωχή οικογένεια της  κυρά  Μαργαρίτας.
          Κάτι όμως γίνεται στου κυρ Χάρη του γείτονα το πλουσιόσπιτο  παραδίπλα.  Τα παιδιά μπαίνουν και βγαίνουν συνέχεια τρέχοντας .  Κάπου σίγουρα θα πάνε.  Τόχουν συνήθειο οι πλούσιοι του χωριού ετούτες τις μέρες των γιορτών να πηγαίνουν στην κοντινή Έδεσσα για ψώνια διάφορα.  Για τη φτωχή όμως οικογένεια της κυρά Μαργαρίτας αρκεί και τούτο το μικρό χωριό.  Μαθεμένοι χρόνια τώρα την άλλη τη χαρά στην καρδιά να κρύβουν μ΄ όλη την ορφάνια και τη φτώχια τους.  Ίσως και τούτες της ζωής οι πίκρες περίσσια τους μάθανε την άλλη τη χαρά στην καρδιά να κρύβουν που κανείς δεν είναι μπορετό να τους την πάρει.
      

Στο παραδίπλα λοιπόν πλουσιόσπιτο τρεχάλα πολλή.  Ο κυρ Χάρης που πηγαινοέρχεται στο αμάξι, η κυρά Χρυστάλλω που κάθε τόσο βγαίνει στην εξώθυρα και κάτι παρατηρεί τα παιδιά της. Ο μικρός Γιαννάκης της κυρά Μαργαρίτας ακουμπισμένος  στο περβάζι της αυλής τους περίεργα παρατηρεί .  Αναρρωτιέται γιατί ο  μικρός Μιχάλης του κυρ Χάρη ο μεγαλύτερος γυιός  τρέχει γρήγορα προς το σπίτι του Γιαννάκη.

-         Γιαννάκη θέλεις να έρθεις μαζί μας στη Έδεσσα;
-         Πως δεν θέλω;  όμως τη μητέρα μου να ρωτήσω πρώτα.  Ρώτα και συ Μιχάλη το δικό σου πατέρα.
-         Δική του προσταγή είναι ναρθώ εδώ.  Άντε τώρα να ρωτήσεις γιατί όπου νάναι ξεκινάμε.
Ο Γιαννάκης καιρό δεν χάνει .  Τρέχοντας  έφυγε, τρέχοντας ήρθε .  Σε λίγο όλοι μαζί στριμωγμένοι στο μικρό αυτοκίνητο του κυρ Χάρη κίνησαν για την  Έδεσσα.  Στο αυτοκίνητο μέσα ο μικρός Γιαννάκης έκανε σκέψεις διάφορες.  Άκουγε διάφορα που τους έλεγε ο δάσκαλος   κι΄ αναλογιζόταν πως νάναι οι καταρράκτες και το μεγάλο πάρκο παραδίπλα . 
Σαν έφτασαν στους καταρράκτες  ο Γιαννάκης  με θαυμασμό κοιτούσε.  Πρώτη φορά έβλεπε καταρράκτες.  Του τοπίου η ομορφάδα πρωτόγνωρη φαινόταν για τούτο το φτωχοπαίδι.  Κι΄ από εκεί πάνω κατ΄ αντίκρυ η ομορφιά τ΄ ατέλειωτου ξάγναντου, ίσαμε της ρεματιάς την κατηφόρα, εκεί όπου η ιτιά ακόμη, ανιστορεί των τρυγητών τον κάματο.  Παραύστερα  στο πάρκο μέσα έτρεχε πάνω κάτω παίζοντας με του κυρ Χάρη τα παιδιά.    Η χαρά του Γιαννάκη απερίγραπτη.  Τα παιχνιδίσματα ανάμεσα στα δένδρα του μικρού ετούτου δρυμού φάνταζαν ατέλειωτα.  Κοντοστάθηκε για λίγο ο Γιαννάκης κι΄ έμεινε λυπημένα να κοιτάζει ένα ζητιάνο που καθισμένος παρέκει  στου πάρκου το παγκάκι παρατηρούσε  κάτι φτωχοπαίδια  που παιχνίδιζαν στα λασπονέρια.

-         Απίθανα, είπε χαρούμενα στο φίλο του ο Γιαννάκης .
-         Είδες που σου έλεγα Γιαννάκη.  Πάμε στα πυκνά τα δένδρα τώρα και κατόπιν θα μας πάρει ο πατέρας μου στην πόλη μέσα.

Κι΄ εκεί όπου του μικρού ετούτου δρυμού το έβγα ανταμώνει το μεγάλο ξέφωτο με της πολίχνης την τύρβη μια κυρία, από εκείνες τρις αρχόντισσες της Έδεσσας, τον είδε με το τρύπιο παντελόνι και το παλιό σακκάκι και τού΄ δωσε ένα χαρτονόμισμα.  Πιο πέρα ένας καλός κύριος του έδωσε κι εκείνος ένα χαρτονόμισμα.  Έβαλε το ένα χαρτονόμισμα στην τσέπη κι΄ έμεινε για λίγο σκεφτικός.  Για μια στιγμή το πρόσωπό του έλαμψε .
-         Ο ζητιάνος μονολόγησε.
Κι  άρχισε τρέχοντας τον ζητιάνο εκείνο ν΄αποζητά.  Πλάϊ στη μεγάλη βρύση έγινε το συναπάντημα .  Άπλωσε  δισταχτικά το χέρι του , έδωσε στο ζητιάνο το χάρτινο νόμισμα  κι΄ έφυγε τρέχοντας να συναντήσει το φίλο του.
Παραύστερα στο αυτοκίνητο μέσα το πρόσωπο του έλαμπε.

-         Τι όμορφα που είναι στην Έδεσσα , μονολόγησε  .
  
Πήρε το χαρτονόμισμα που του δώσανε στο πάρκο της Έδεσσας από την τσέπη του και το κοίταζε.  Τι ωραία που θα ήταν, σκέφτηκε, να ερχόντουσαν και τα δυό  του αδελφάκια στο πάρκο της Έδεσσας.  Άπλωσε δισταχτικά το χεράκι του στον πατέρα του φίλου του που οδηγούσε.
-Κύριε Χάρη, να σας δώσω τούτο εδώ το χαρτονόμισμα για να φέρετε και τα αδελφάκια μου στους καταρράκτες της Έδεσσας γιατί είναι πολύ άρρωστη η μάνα μου και θα χαρεί και αυτή;
-Βάλε Γιαννάκη παιδί μου τα νομίσματα στην τσέπη σου.  Αύριο κιόλας θα φέρουμε και τα δυό σου αδελφάκια.
         
Το τι έγινε την επομένη μέρα δεν περιγράφεται.  Πηδούσε πάνω κάτω από τη πολλή χαρά του.  Από τότε ο μικρός Γιαννάκης κατάλαβε πως τα όμορφα τούτα είχαν να κάνουν ότι και το τύμπανο σ΄ ένα τραγούδι.  Την άλλη ομορφιά την είχε δώσει της καρδιάς η ομορφάδα.

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Ποίηση Παπαιωάννου Νανάς


Η υπέρβαση

Η φωνή σου
κρυστάλλινη γροθιά
στο στομάχι
που έχω φορτώσει με απόβλητα
κάθε λογής
σκουριασμένα λίπη
αερολογίες

το τραγούδι σου
σκορπά
το γνόφο της κενοδοξίας μου
ευωδιάζει μυστηριωδώς
στη μουχλιασμένη κάμαρη
της καρδιάς μου

τα δάχτυλά σου
αιχμές τρίαινας
σηκώνουν
θύελλα μελωδίας
πάνω στα πλήκτρα που…
περιπαθώς αγγίζουν

η καρδιά σου
κελάρυσμα πρωινού
σπάει
τις μπαγκέτες της αδιαφορίας μου
χαμογελά στην μικροψυχία μου
φωτίζει το δρόμο της ζωής μου
με το φως της Αγάπης.


Στον τυφλό πιανίστα
 
Σκορπώ τα χαμόγελα κόκκινης ανεμώνας
στις παρυφές περαστικών ανέμων
μοιράζω τα ροδοπέταλα της καρδιάς μου
στους ανεμοδείκτες των ματιών σου.

23-2-2011

Με το δισάκι της μνήμης

Χρόνια μ’ ακολουθείς
σιωπή μου
φλόγα απ’ αναμμένο κερί
που φωτίζεις τις ατραπούς
της λήθης μου
στο πισογύρισμα του χρόνου

πάλλεσαι
ως κελάρυσμα του ονείρου
με το δισάκι της μνήμης
σε πορείες μονόδρομες
με την προσευχή μου
να σε συντροφεύει

κρατάς το πυροφάνι
της αλήθειας μου
σιωπηλή μου βακτηρία
καρτερικά εντρυφείς
στης καρδιάς μου
τη μαθητεία .

Στον Άγνωστο Παραλήπτη



Στο κατάρτι του χρόνου


Ακουμπισμένη
στο κατάρτι του χρόνου
ονειρεύομαι…

τον απύθμενο ορίζοντα των ματιών σου
ανεμίζω
στα ξέφωτα της καρδιάς σου
τη συγκομιδή αγάπης
ξεχασμένης
στ ‘ αμπάρια αταξίδευτου ιστιοφόρου

ακουμπισμένη
στα ιστία της προσμονής μου
χαμογελώ…

στα ηλιοβασιλέματα
που χρόνια καρτερώ
σκόρπια κομμάτια της ζωής μου
ολισθαίνοντας ως φλεγόμενο ιστίο
από τις θρυαλλίδες
της απουσίας σου

ακουμπισμένη
στα κατάρτια της μνήμης
αφήνομαι…στην αγκάλη
ξεχασμένης αγράμπελης
μοσχοβολιά
από το χαμόγελό σου .

12-9-2010


Ψίθυροι ιπτάμενοι


Ταξιδεύω στο χωροχρόνο
φωτογραφίζοντας
παραλλήλους της ζωής μου
στο λυκόφως της μνήμης
με φόντο τις ατίθασες ράγες
λησμονημένων τρένων

ψηλαφώ σβησμένα χαμόγελα
σε διαδρόμους συγχρωτισμού
αυτομολώντας
σε στρατόπεδα άσοφων ποιητών

μαζεύω τους σταλακτίτες της ψυχής μου
σ ‘ αμπάρια απύθμενου ορίζοντα
αναζητώντας θρυαλλίδες του έρωτα
στα δειλινά φλύαρων δελφινιών

πετώ τα λαμπιόνια της μελαγχολίας
μαζεύοντας τους στοχασμούς μου
ολόλευκα κρίνα
στο κανίστρι φρούδων αναπολήσεων

στολίζω απρόσωπους κωδικούς
της άκαιρης επικαιρότητας
με ονείρων ανεμοδείκτες
σε πορεία εν πλω …
γεύομαι τα δάκρυα βροχής
υπό τους ήχους μακρόσυρτης άρπας .


Α’ ΈΠΑΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ – ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ , 2010



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΝΑΝΑΣ Στ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
Η Νανά Παπαϊωάννου γεννήθηκε στο Πολυδένδρι Θεσσαλονίκης. Τα πρώτα παιδικά της χρόνια τα έζησε κοντά στη φύση, κάτι που επηρέασε έντονα την ψυχοσύνθεσή της . Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην πόλη της Θεσσαλονίκης , όπου τελείωσε τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού και το τότε εξατάξιο 4ο Γυμνάσιο Θηλέων,  επί της οδού Ικτίνου .
Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Αρχαιολογίας και Τέχνης , απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα .
Υπηρέτησε ως φιλόλογος αρχικά στην Ιδιωτική Εκπαίδευση . Αργότερα , διορίστηκε στη Δημόσια Β/θμια Εκπαίδευση στο Ν. Ημαθίας ,όπου υπηρέτησε σε Λύκεια και Γυμνάσια
Επί σειρά ετών ασχολήθηκε με Πολιτιστικά Προγράμματα και με Προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης . Διοργάνωσε θεατρικές σχολικές ομάδες σκηνοθετώντας έργα της Αρχαίας και Σύγχρονης Ελληνικής Κωμωδίας. 
Το Σεπτέμβριο του 2007 εξέδωσε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τον τίτλο:  Αμαρυλλίδος αστροφεγγιά. Τον Οκτώβριο του 2008 εξέδωσε τη δεύτερη ποιητική της συλλογή με τον τίτλο:  Η καρδιά μου σου ανήκει. Το Νοέμβριο του 2009 την τρίτη ποιητική Συλλογή με τον τίτλο: Στα ρείθρα του χρόνου και τον Απρίλιο του 2011 την τέταρτη ποιητική Συλλογή με τον τίτλο: μνήμης Πλεύσεις.
Το ποιητικό της έργο έχει αποσπάσει εύσημες κριτικές , ενώ ποιήματά της από τις τρεις ποιητικές Συλλογές έχουν βραβευτεί με επαίνους σε Πανελλήνιους Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς και το 2010 τιμήθηκε με το Β’ βραβείο Ποίησης στον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Πνευματικού Κέντρου της Λέρου .
Είναι μέλος της ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ .
Ποιήματα , αφηγήματα, διηγήματα και άρθρα της δημοσιεύονται σε λογοτεχνικά περιοδικά , όπως :ΜΟΥΣΩΝ ΜΕΛΑΘΡΟΝ, της Ε.Λ.Β.Ε και ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ του συγγραφέα και λογοτέχνη Μιχάλη Σταφυλά.  Αρθογραφεί και στον τοπικό Τύπο.

18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011 Κλειστό γήπεδο basket ΟΑΚΑ

Smile Concert: μια μεγάλη συναυλία, ένα μεγάλο χαμόγελο
Τις φωνές τους θα ενώσουν, αφιλοκερδώς, για «Το Χαμόγελο του Παιδιού» οι Δέσποινα Βανδή, Έλλη Κοκκίνου,Νίνο,Κώστας Μαρτάκης,Goin’Through,ΝΕΒΜΑ,Ήβη Αδάμου,Ελισάβετ Σπανού και OGE με την Αντιγόνη Ψυχράμη.
Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση των 11 σπιτιών του Χαμόγελου του Παιδιού σε όλη την Ελλάδα!                                  

                              Video: Smile Concert http://links.causes.com/s/clzdDU

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Ραδιοφωνική εκπομπή με ποίηση του Τάκη Τσαντήλα

Σήμερα Τετάρτη 07/12 και ώρα 8 το βραδάκι η καλή μου φίλη και συνταξιδεύτρια στους ατραπούς των αισθήσεων και των συναισθημάτων Νόπη Χατζηιγνατιάδου θα με τιμήσει με την αναφορά της στο πρόσωπό μου και στο συγγραφικό έργο μου. Την ευχαριστώ θερμά και καλώ τους φίλους και φίλες μου – εφ’ όσον μπορούν – να ακούσουν την εκπομπή μέσω του διαδικτύου στο παρακάτω link που παραπέμπουμε.. 
 ------------------
 Στις 8 μ.μ. ΣΕ ΗΧΩ ΚΥΜΑΤΩΝ ράδιο-λογοτεχνικά η ποίηση του Τάκη Τσαντήλα με τις έξι προσωπικές του συλλογές. ΕΔΩ:http://www.google.gr/url?q=http%3A%2F%2Fwww.hxo.gr%2F&sa=U&ei=t1HfTs7rNsmAOsTi9e0C&ved=0CA4QFjAA&usg=AFQjCNHM5ugtYGNeCHhvZSUsdKMwJnacuw
 http://www.google.gr/url?q=http%3A%2F%2Fwww.hxo.gr%2F&sa=U&ei=t1HfTs7rNsmAOsTi9e0C&ved=0CA4QFjAA&usg
 www.hxo.gr



ΣΕ ΗΧΩ ΚΥΜΑΤΩΝ λογοτεχνικά-Ράδ. Ηχώ
Λογοτεχνική εκπομπή με τη Ν. Χατζηιγνατιάδου. Αφιερώματα σε κλασικούς και σύγχρονους λογοτέχνες

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

ONE:STORY – Ανοικτή πρόσκληση σε συγγραφείς

Μια ιστορία κάθε μέρα!

Ο νέος ιστοχώρος ONE:STORY [http://www.onestory.gr/] είναι μια πειραματική προσπάθεια με στόχο να λειτουργήσει ως ανοικτή λογοτεχνική πλατφόρμα για οποιονδήποτε εκφράζεται δημιουργικά μέσω της γραφής. Πρόκειται για ένα συλλογικό έργο στην κατεύθυν...ση της ανοικτής λογοτεχνίας που πρεσβεύει η ψηφιακή βιβλιοθήκη http://www.openbook.gr/

Στις σελίδες του θα φιλοξενεί κάθε μέρα και μια καινούρια ιστορία από διαφορετικό συγγραφέα, σαν ένα καθημερινό ψηφιακό ημερολόγιο λόγου. Οι δυνατότητες που προσφέρει το Διαδίκτυο είναι απεριόριστες και μπορούν να γίνουν ισχυρό εργαλείο επικοινωνίας στα χέρια των σύγχρονων δημιουργών.

Στείλτε προς επιλογή για δημοσίευση ένα δικό σας διήγημα, ώστε να γίνει μέρος της διαδικτυακής ανθολογίας. (Τα διηγήματα θα πρέπει να έχουν έκταση έως 2.000 λέξεις και να συνοδεύονται από βιογραφικό του δημιουργού σε τρίτο πρόσωπο έως 70 λέξεις).

Όλες οι ιστορίες που επιλέγονται για τη συλλογή, θα αναρτώνται επίσης καθημερινά στο Facebook [http://www.facebook.com/johnnie.society] και στο Twitter [http://twitter.com/GiannisFarsaris]

_Καλή σας ανάγνωση λοιπόν (και όμορφες εμπνεύσεις!)
 

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Μια νέα εποχή ξεκινάει για το περιοδικό «αντί ×λόγου» , με μεγαλύτερη διάθεση για δημιουργία από ποτέ. Διηγήματα, ποίηση,άρθρα και λογοτεχνικές προτάσεις από ερασιτέχνες και επαγγελματίεςλογοτέχνες-συντάκτες συνθέτουν ένα τεύχος με ποικιλομορφία, αλλά με  βασικό άξονα την αγάπη για τη συγγραφή. Πριν από τρία χρόνια,μία ομάδα νέων ανθρώπων, δημιουργούσαμε ένα χώρο για την έκφραση, τόσο τη δικήμας, όσο και των ανθρώπων που τυχόν μοιράζονταν την ίδια επιθυμία για έκφρασημε μας. Πλέον αφήνουμε πίσω τον όρο «ερασιτεχνικό», μιας και ούτως ή άλλως στοπεριοδικό οι περισσότεροι γράφοντες είναι επαγγελματίες λογοτέχνες. Ελπίζουμε να καλύψουμε τις προσδοκίεςσας και να δημιουργήσουμε μία ακόμα δυνατότερη σχέση από αυτή που ήδη είχαμε.
       Το 12ο τεύχος έχετε τηνδυνατότητα να το προμηθευτείτε από επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε ολόκληρη τηνΕλλάδα αλλά και μέσω συνδρομής και όπως πάντα δωρεάν στο διαδίκτυο. Στο 12οτεύχοςσυμμετέχουν οι: Λένα Μαντά, Πασχαλία Τραυλού, Κατερίνα Παπανικολάου, ΝίκοςΑραπάκης, Λουκάς Καβακόπουλος, Νίκος Βλαντής, Δέσποινα Χατζή, ΕυάγγελοςΕυθυμίου, Γιάννης Φαρσάρης, Γιώργος Τζιτζικάκης, Μίλτος Γήτας, Παναγιώτης Φερεντίνος,Κωνσταντίνος Κοκολογιάννης, Γιάννης Πλιώτας, Μιχάλης Καλαμαράς, ΑγγελικήΣχοινά, Ιωάννα Σαμαρά, Θοδωρής Τσαφής, Νικόλαος Φωτιάδης, Ελένη Μπάρκα, ΜαρίαΑρχιμανδρίτη, Αναστασία Βασιλάκου, Δημήτρης Νίκου, Πέτρος Καππάς.
Πληροφορίες για το τεύχος μπορείτενα βρείτε εδώ:
http://www.antiepilogou.gr/
http://www.facebook.com/antiepilogou

Μπορείτε να κατεβάσετε σεηλεκτρονική μορφή το τρέχον τεύχος, όπως και όλα τα προηγούμενα ή να τοδιαβάσετε online εδώ:
http://www.issuu.com/antiepilogou

η συντακτική ομάδα του αντί ×λόγου.

Ευάγγελος Ευθυμίου
εκδότης αντί x λόγου
~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~
www.antiepilogou.gr
www.facebook.com/antiepilogou

‎12oς ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ Εταιρεία Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου, λήξη Μάρτιος 2012

H Εταιρεία Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου, προκηρύσσει φέτος και, για δωδέκατη κατά σειρά χρονιά, Λογοτεχνικό  Διαγωνισμό (ποίηση, διήγημα, θεατρικό, οδοιπορικό, δοκίμιο, παραμύθι και  σατιρικό).
... Οι όροι του διαγωνισμού είναι οι εξής:
1) Το θέμα είναι ελεύθερο.
2) Όλα τα έργα θα πρέπει να είναι δακτυλογραφημένα.
3) Κάθε διαγωνιζόμενος μπορεί να συμμετέχει με 1 (ένα) Έργο ΑΝΑ
Κατηγορία πλην του ποιήματος όπου επιτρέπονται εώς 2 (δύο).
4) Το διήγημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 15 Σελίδες ΣΕ διπλό
διάστημα, καθώς και το θεατρικό, οδοιπορικό, δοκίμιο, παραμύθι.
5) Τα έργα πρέπει να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα.
6) Η υποβολή τους θα γίνει σε 5 (πέντε) αντίγραφα, ΤΑ οποία θα φέρουν
Υποχρεωτικά ΜΟΝΟ ΤΟ ψευδώνυμο, όπως και Ο Φάκελος Αποστολής
τους.
Μέσα στο φάκελο θα πρέπει να υπάρχει άλλος σφραγισμένος φάκελος,
με τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση,
τηλέφωνο, ηλικία, επάγγελμα, ηλεκτρονική διεύθυνση), ενώ ΣΤΗΝ
εξωτερική Όψη και αυτού του φακέλου θα αναγράφεται ΜΟΝΟ ΤΟ
ψευδώνυμο.
7) Η προθεσμία υποβολής των έργων λήγει την Πέμπτη 1 η Μαρτίου 2012 8) Τα έργα να αποσταλούν ταχυδρομικώς στην εξής διεύθυνση:
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΕΧΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ & ΠΟΛIΤΙΣΜΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ
POST RESΤANTE 18702 ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ 2
Ταχυδρομικό Κατάστημα Γρηγ. Λαμπράκη 18757
Τηλ. 2104003658        2104003658      με 6972868486            6972868486      
Για ΤΟ Δ.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Σάββας  Τσαλίκης
η. ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Κική Κοκκίνου
η. Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Τζένη  Βαμβακά
Πηγή: Λογοτεχνία για όλους

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου της Άλκη Ζέη

Ποίηση Άννα Ιωαννίδου

   ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ
            (Τάνκα)


Σούρουπο ζεστό
μυρωδιά μεθυστική
άσπρου γιασεμιού.

Τραγούδι αηδονιών
στην σκιά του φεγγαριού.


ΦΕΓΓΑΡΟΦΩΤΟ

Φεγγάρι ασημένιο βούτηξε στη λίμνη
Έλα να σπάσεις τα δεσμά της μοναξιάς
Για 'σένα άνοιξαν  νυχτολούλουδα
Για 'σένα μία βροχή από αστέρια
Αγάπης κάλεσμα η μορφή σου
Ρέει αδιάκοπα ο χρόνος
Όλα ριγούν στην προσμονή σου
Φως να γεμίσεις τ' άδεια βράδια
Ώρες ατέλειωτες στη μνήμη του φιλιού
Το σώμα ακοίμητο στη νοσταλγία
Όλα σπονδή στ' αγκάλιασμά σου!



άστεγοι ...<<ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ>>

Σε βλέπω να πρωταγωνιστείς
<<εξόριστος>>
σ' ένα θέατρο παραλόγου.
Πρόσφυγας σ' αφιλόξενη γη
τα βήματά σου σ' άγνωστα μονοπάτια.

Που ανήκεις;
 Σε ποιο τόπο θα κουρνιάσουν τα όνειρά σου;
Το νέο σου σπίτι ετοιμόρροπος καταυλισμός.
Μέρες ασπρόμαυρες...
Συντροφιά  η πείνα , η δίψα , το κρύο.
Γεύση ξεριζωμού.

Τα μάτια σου άδειασαν.
Το χαμόγελο πέτρωσε.
Λαθρεπιβάτης σ' ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή.
Σε προσπερνούν αδιάφορα.
Ανώνυμος, χωρίς ταυτότητα,
χαμένο πρόσωπο  στην πόλη.
<<Εξόριστη>> ψυχή
σε βλέπω να μάχεσαι
να κερδίσεις την επόμενη αυγή.
Που ανήκεις;
 Σε ποιο τόπο θα κουρνιάσουν τα όνειρά σου;

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Πυροβολάκης Αντώνης

Οιωνοσκόπος

Οιωνοσκόποι  των   αιθέρων οι  κεραυνοί
κι  εγώ ανήμπορος  μία  νεροποντή  να διατάξω
στη   στερνή  ματιά  μου  ας  είναι  εσένα  να  κοιτάξω
ένα  σου  γέλιο  ας   γίνουν  οι  δικοί  μου  οι λυγμοί.


Κέρνα  τους  τροβαδούρους    κι  από  μία  ξαστεριά
να  ζεις  το  άπειρο  μονάχα  σε  μια  μέρα
μα  εγώ  είχα  δουλειά,  βλέπεις  ξημέρωνε  Δευτέρα
κι  η  κάρτα  που  χτυπώ  κατάστηθα  μια  μαχαιριά.


Γύρεψες  μέσα  στις  λέξεις  σου  τη  λησμονιά
ένα  λουλούδι  σαρκοβόρο  ξενυχτούσε
στον  Ινδικό  η  Εσθήρ   στα  κύματα  αγιασμό  πετούσε
ενώ  εσύ  στην  κόλαση  της  Ζήνωνος  κατάπινες  φωτιά.


Τα  μαύρα   ρούχα  φόρεσαν  οι  μάνες  των  βροχών
χιόνια  και  αστραπές  τα  δάκρυα  τους
στις  πλάτες  μου  χίλια  νυστέρια  η  ματιά  τους
κι  η  νύχτα  πέφτει  στον  Καιάδα  άλλων  εποχών.


Λαβύρινθε  μου  σου  χαρίζω  όλους  μου  τους  μίτους
 μια  ερημιά  μ’  άηχους  ήχους  στάζουν  τα ηχεία
σα θα  χαράξει  του  νωπού  ονείρου  η  υπερταχεία
θα με  ξεβράσει  στη  κοιλιά  του  γκρίζου  κήτους.


Οιωνοσκόπος  σε  αιθέρων  σπαραγμούς
ανίκανος  μια  δροσερή  πνοή  να  φέρει
πως  πέρασε  τόσο  αθόρυβα  κι  αυτό  το  καλοκαίρι
σαν  αγριολούλουδο   αυτοκτονώντας  στους  γκρεμούς.

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

Ἀπὸ τὴν ἰστοσελίδα «Λογοτεχνικὰ Ἐπίκαιρα» (http://logotexnika-epikaira.blogspot.com) κυκλοφορεῖ ἐλεύθερα στὸ διαδίκτυο τὸ  τεῦχος 16 τοῦ μηνιαίου ψηφιακοῦ περιοδικοῦ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ.

(Δεῖτε το συνημμένο παρακάτω σὲ μορφὴ pdf ἀρχείου ἢ στὴ δ/νση: http://www.scribd.com/doc/73181519/%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%9F%CE%A4%CE%95%CE%A7%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%A3%CE%97%CE%9C%CE%95%CE%99%CE%A9%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%A4%CE%95%CE%A5%CE%A7%CE%9F%CE%A3-16).

Τὸ τεῦχος 16 τοῦ περιοδικοῦ περιέχει μελέτη τοῦ Γιάννη Βούλτου μὲ τίτλο «Συνοπτικὴ θεματολογικὴ παρουσίαση τῆς ποίησης τοῦ Μίμη Κωστήρη»

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ από το Βασίλη Χαραλάμπους

Η   μικρή   σκούνα         
                                                                                                                                                                           Του Βασίλη Χαραλάμπους
Σηκώθηκε αργά –αργά , μέρες τώρα στο κρεββάτι , μια σούπα να κάνει. Τι να γίνει που την άλλη φορά που ο γυιός της ο Γιάννης δοκίμασε τη σούπα να φτιάξει στην άρρωστη μάνα κι΄ακόμα θυμάται κείνη τη γκριμάτσα που έκανε η μάνα του στην πρώτη κουταλιά.  Δεν τα πολυκατάφερνε σε κάτι τέτοια  πράγματα ο Γιάννης.  Η μητέρα του στην κουζίνα κι΄ ο Γιάννης πηγαινοερχόταν σκεφτικός στο δωμάτιο του.

Μια στιγμή κοντοστάθηκε για λίγο, το πρόσωπό του είχε άλλη όψη , σαν χαρούμενο έδειχνε.  Κάτι ψυθίρισε και παραύστερα άρχισε να ψάχνει στα συρτάρια  Έψαχνε, έψαχνε μέχρι που βρήκε μια παλιά σχισμένη άσπρη φανέλλα.  Τι να την κάνει άραγε τούτη τη σχισμένη φανέλλα;  Την κοίταξε για λίγο κι ύστερα βγήκε έξω βιαστικός κατ’ αντίκρυ στον κυπαρισσώνα.  Σε λίγο νάσου μπαίνει μέσα κρατώντας κλαράκια διάφορα.  Κάθησε πλάϊ στη θράκα  κι΄ άρχισε  να φτιάχνει ένα καραβάκι, μια μικρή σκούνα για των Χριστουγέννων τα κάλαντα.  Κι έγινε τούτη η σκισμένη φανέλλα άρμενο για τη μικρή σκούνα.  Έμεινε ώρα πολλή εκεί πλάϊ στη θράκα να τεχνουργεί το δικάταρτο.  Κάθε τόσο διέκοπτε και σιγοτραγουδούσε ένα κομάτι από τα κάλαντα.  Παραύστερα  ανασηκώθηκε χαρούμενος κρατώντας τη μικρή σκούνα στα χέρια του.

Ο Κωστής ο μικρότερος αδελφός του μόλις μπήκε έμεινε να κοιτά έκπληκτος τη μικρή σκούνα.

-Τι ωραίο που είναι!  Θα το βάλουμε στο αυλάκι με το νερό να κολυμπήσει;
-Όχι Κωστή ,είναι το καραβάκι που θα κρατάμε στα κάλαντα .
-Όταν  περάσουν τα Χριστούγεννα  θα το βάλουμε στο αυλάκι να κολυμπήσει;   Επέμενε ο Κωστής.
-Καλά τότε να το βάλουμε.  Άντε τώρα να πάρεις τη φλογέρα σου και να πείς και στο Γιώργο να πάρει το τρίγωνό του για να πούμε τα κάλαντα στις απάνω γειτονιές.
Η  μητέρα στην κουζίνα και κατόπιν στο δωμάτιο της δεν κατάλαβε τίποτε.  Σε λίγο κίνησαν και οι τρείς τους για τις απάνω γειτονιές.  Ο Γιάννης μπροστά με τη μικρή σκούνα και λίγο πιο πίσω ο Γιώργος με το τρίγωνό του κι ο Κωστής με τη φλογέρα να φυσάει κατά βούληση.
Κείνο τ΄απόγευμα φυσούσε  οστριογαρμπής.  Ανασήκωσαν λίγο τα γιακαδάκια τους και προχώρησαν για τις απάνω γειτονιές.  Ο αγέρας κρύος και δεν έλεγε να κοπάσει.  Αρχίνισαν λοιπόν να τραγουδούν τα κάλαντα.  Ο μικρότερος , ο Κωστής τραγουδούσε μ΄όλη τη δύναμη της ψυχής του, άσε που ξεχνούσε κιόλας τα λόγια κάθε τόσο.  Άλλοι τους καλοδέχονταν κι άλλοι τους διώχναν με ευγένεια.  Κι όμως υπήρχαν και κάποιοι που σχεδόν τους κλείναν κατάμουτρα την πόρτα. Αυτούς έτσι κι αλλιώς ο Γιάννης τους ήξερε κι από πέρυσι και δεν πολυστεναχωρήθηκε.
Γυρνούσαν  ώρα πολλή ίσαμε το γέρμα.  Τ΄ αγέρι συνέχισε  να φλυαρεί καταμεσής στα στενορύμια κι ο Γιάννης με τ΄ αδέλφια του συνέχισαν να τραγουδούν τα κάλαντα.  Πέρασαν κι από την εκκλησιά τ΄ Άη Μηνά.  Ο  Γιάννης κοντοστάθηκε λίγο, κάτι ψυθίρισε, έκανε το σταυρό του κι΄ ύστερα συνέχισε.  Πήραν το δρόμο της επιστροφής.  Άρχισε να βραδιάζει .  Το φεγγάρι ολόγιομο, φεγγαροβραδιά σίγουρα και τούτην τη νύχτα.
Στο δρόμο για το σπίτι συνάντησαν τον Αλέξη του φούρναρη  ο οποίος γυρνούσε με το ποδήλατο του τις γειτονιές.  Πέρασε με ταχύτητα από πλάϊ τους κι άρπαξε το κουτί με τα χρήματα .  Μάταια  φώναζε ο Γιάννης με τ΄αδέλφια του.  Έτρεξαν για λίγο ξωπίσω του μα που να τον προλάβουν.  Χάθηκε σαν σίφουνας στις απάνω γειτονιές .

-Τώρα τι κάνουμε Γιάννη ;
-Τίποτα Κωστή.
-Κρίμα , συμπλήρωσε ο Γιώργος.
-Λοιπόν τσιμουδιά στη μητέρα μας, είπε  στενοχωρημένος ο Γιάννης.
-Κι΄αν μας ρωτήσει;
-Καλά θα δούμε Γιώργο.  Πάντως εσείς τσιμουδιά.
Περνούσαν σιωπηλά  τα δρομάκια στις απάνω γειτονιές.  Σε λίγο φτάσαν στο φτωχικό τους.  Προσεχτικά άνοιξαν την ξώθυρα κι αγάλι –αγάλι μπήκαν μέσα.  Προς έκπληξή τους όμως βρέθηκαν κατ΄αντίκρυ στη μάνα τους που τους περίμενε πλάϊ στη θράκα.
-Μπα τι βλέπω;  Τρίγωνο,φλογέρα, καραβάκι…
-Εμείς το φτιάξαμε, διάκοψε ο Κωστής.
-Εσείς το φτιάξατε;  Είναι πολύ ωραίο.
Κάθησαν λοιπόν περιτρίγυρα στη μάνα τους, πλάϊ  στη θράκα.  Ο Κωστής άφησε ένα μειδίαμα όλο ερωτηματικά.  Ο  Γιώργος ο πιο λησμονιάρης απ΄όλα τ΄αδέλφια του άρχισε να  ψάχνει τις τσέπες του.Μάταια ο Γιάννης προσπαθούσε να κάνει νεύμα στο Γιώργο να σταματήσει.  Ευτυχώς όμως που η μητέρα τους ανασηκώθηκε να τους βάλει σούπα .

-Καθίστε στο τραπέζι να σας βάλω λίγη σούπα να  ζεσταθείτε.

Κάθισαν λοιπόν περιτρίγυρα στο τραπέζι σιωπηλοί  κι η μητέρα έβαλε στις γαβάθες τη σούπα.  Πριν καλά καλά αρχίσουν να τρώνε κτυπά επίμονα η πόρτα .
-Ποιος  νάναι τέτοια ώρα;  Ψιθύρισε η κυρά Διαμάντω και πήγε προς την πόρτα.

Ανοίγει την πόρτα και τι να δει;  Ο   Αλέξης του φούρναρη έχοντας σφιχτά στην αγκαλιά του το κουτί με τα χρήματα.
-Καλώς τον Αλέξη.
-Καλησπέρα και περαστικά κυρά Διαμάντω.
-Έλα να σου βάλω να φάεις σούπα να ζεσταθείς.
Ο Γιάννης και τ’ αδέλφια του έμειναν να κοιτούν απορημένοι.  Η κυρά Διαμάντω πήγε να βάλει σούπα κι ο Γάννης έβαλε τον Αλέξη να καθήσει πλάϊ του.  Περίτεχνα ο Αλέξης άφησε το κουτί στο χέρι του Γιάννη.  Μόλις που πρόλαβε γιατί ήρθε η κυρά Διαμάντω με τη σούπα.
-Πως από δω Αλέξη;
-Να για να πούμε τα κάλαντα αύριο, είπε δισταχτικά ο Αλέξης.
-Να τα πείτε παιδιά μου, να τα πείτε.  Έλα φάτε τη σούπα σας και θα σας φέρω κι άλλη.
Άραγε να μη κατάλαβε η κυρά Διαμάντω;  Σε λίγο έκανε να φύγει ο Αλέξης.
-Στάσου Αλέξη,του φωναξε ο Γιάννης.
           Πήρε τη μικρή σκούνα και την έδωσε στον Αλέξη.

-Τι είναι αυτό Γιάννη;
-Το καραβάκι που θα κρατάς αύριο στα κάλαντα.  Δικό σου.
-Σ’ ευχαριστώ Γιάννη, σ’ ευχαριστώ.

Κάποιο μορφασμό πήγε να κάνει ο Κωστής μα τον διάκοψε το αυστηρό βλέμμα του Γιώργου και συνέχισε να ρουφάει τη σούπα του.  Το χαμόγελο της κυρά Διαμάντως μαρτυρούσε πόσο καλά κατάλαβε τούτη η πονεμένη γυναίκα που ήξερε καλά να κρύβει σαν κλεψίμι στην καρδιά του Γιάννη της την τόση  αρχοντιά.

Vasilis Charalambous


Συνέδριο ειδικής αγωγής 1-3 Δεκεμβρίου

Συνέδριο ειδικής αγωγής στο ΠΑΜΑΚ. Δείτε στην ιστοσελίδα

http://www.pee.gr/?page_id=288

Γκαλερί Myrό : “Ο άνθρωπος στις πόλεις”


   
Τρίτη, 29 Νοέμβριος 2011 10:00
in front of the emptynessΈκθεση με τίτλο "Ο άνθρωπος στις πόλεις" θα παρουσιάσει στο φιλότεχνο κοινό της Θεσσαλονίκης η γκαλερί Myrό τον Δεκέμβριο. Η έκθεση, την οποία επιμελείται ο Πάρης Καπράλος, και η οποία θα διαρκέσει από τις 15 Δεκεμβρίου 2011 μέχρι τις 21 Ιανουαρίου 2012 θα διερευνά τα συναισθήματα εγκλωβισμού και τις τάσεις φυγής, είτε φυσικής, είτε στο φαντασιακό, ως αποτέλεσμα της σχέσης του ανθρώπου με τις σύγχρονες μητροπόλεις, και θα φιλοξενήσει ζωγραφική, σχέδιο και χαρακτική με έμφαση στη μορφή και υπερρεαλιστικές τάσεις, καθώς επίσης γλυπτά, επιτοίχιες εγκαταστάσεις και μια ένθετη ενότητα με αφαιρετική ζωγραφική.

Στην έκθεση θα συμμετέχουν με έργα τους οι εικαστικοί: Χρήστος Αλαβέρας, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, Γιάννης Ρουμπάνης, Σταυρούλα Παπαδάκη, Γεώργιος Παναγιώτης Καβούνης, Κυριακή Φωτιάδου, Ελένη Τσιρή, Χριστόφορος Κατσαδιώτης, Αμαλία Ζογλοπίτου, Αργύρης Σαρασλανίδης (SER), Κατερίνα Τσίτσελα, Μαρίνα Προβατίδου, Ελένη Πίττα - Γρηγοριάδη, Νίκος Βαβάτσης, Ελένη Καλφάκη, Ξυλοβάτης.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα λάβουν χώρα στις 15 Δεκεμβρίου στις 20.00, ενώ στη διάρκεια της έκθεσης προγραμματίζεται μια σειρά από ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις.

ergo  0032Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στην ιστοσελίδα της γκαλερί που βρίσκεται στην διεύθυνση www.myro.gr.

Σχετικά με τη γκαλερί Myrό
Ο χώρος ξεκίνησε τη λειτουργία της την Άνοιξη του 2010, δίνοντας ένα ξεχωριστό στίγμα στα καλλιτεχνικά πράγματα της Θεσσαλονίκης -αρχικά μέσα από το project "Container"- και συνέχισε ως γκαλερί Myrό, φέρνοντας κοντά τους ανθρώπους που αποφάσισαν να συμβάλλουν στην ανανέωση της σκηνής των Τεχνών στη πόλη. Περισσότερες πληροφορίες για τη γκαλερί, τις δραστηριότητες της, αλλά και στοιχεία επικοινωνίας μπορείτε να αναζητήσετε στην ιστοσελίδα http://www.myro.gr.

DSC06489

View the embedded image gallery online at:

Myrό Gallery
Νικηφόρου Φωκά 8, Κέντρο (περιοχή Λ. Πύργου)
ΤΚ. 54621, Θεσσαλονίκη
Τηλ. 2310 269187 begin_of_the_skype_highlighting 2310 269187 end_of_the_skype_highlighting
email: myro.thessaloniki@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
web: www.myro.gr

Eργαστήρια για γονείς και εκπαιδευτικούς με ελεύθερη είσοδο

Σε μια προσπάθεια να προωθήσουμε τη δουλειά που γίνεται στο «Χώρο Προσωπικής Ανάπτυξης: Ανοιχτό Σχολείο», πραγματοποιούμε στο χώρο μας στην Παιανία 2 βιωματικά εργαστήρια (ένα για γονείς και ένα για εκπαιδευτικούς) χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.
Τα εργαστήρια αυτά είναι τα εξής:
«Μεγαλώνοντας Παιδιά τον 21ο αιώνα»
Απευθύνεται: σε γονείς
Πότε: Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011, 19:00-21:00
Περίληψη:
Η οικονομική και κοινωνική κρίση που περνάει η χώρα μας, η παγκοσμιοποίηση, η ανάπτυξη της τεχνολογίας, είναι μόνο μερικά από τα πράγματα που χαρακτηρίζουν τον 21ο αιώνα.
Τι επιπτώσεις έχουν αυτές οι αλλαγές στην εξέλιξη των παιδιών σήμερα;
Ποιες δεξιότητες χρειάζεται να αναπτύξουν τα παιδιά;
Πώς μπορούν οι γονείς να συμβάλουν στην προετοιμασία των παιδιών τους, έτσι ώστε να έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης και εξέλιξης σε μια κοινωνία που διαρκώς αλλάζει;
Αυτά είναι κάποια από τα θέματα που θα προσπαθήσουμε να ψηλαφίσουμε σε αυτό το εργαστήριο μέσα από βιωματικές δραστηριότητες.
«Σχέδια εργασίας στην τάξη: Εισαγωγικό»
Απευθύνεται: σε εκπαιδευτικούς
Πότε: Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012, 18:30-20:30
Περίληψη:
Γιατί είναι σημαντικό να χρησιμοποιούμε Σχέδια Εργασίας (projects) στην τάξη, πως συμβάλλουν στην ανάπτυξη των παιδιών και πώς διευκολύνουν την εκπαιδευτική διαδικασία; Ποιες είναι κάποιες από τις βασικές αρχές που χρειάζεται να έχουμε υπ όψιν όταν δουλεύουμε με σχέδια εργασίας;
Λόγω των περιορισμένων θέσεων απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή σας σε κάποιο από τα δύο εργαστήρια είναι η δήλωση συμμετοχής
Πληροφορίες & Εγγραφές:
Τηλ: 210 6640433 begin_of_the_skype_highlighting 210 6640433 end_of_the_skype_highlighting
Χώρος Προσωπικής Ανάπτυξης:Ανοιχτό Σχολείο
Ευαγγέλου Τσιμίνη 9, Παιανία 19002
Site: www.anoixto-sxoleio.gr
e-mail: anoixto@anoixto-sxoleio.gr
Τηλ: 2106640433 begin_of_the_skype_highlighting 2106640433 end_of_the_skype_highlighting