Τετάρτη 13 Μαρτίου 2019

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Διαφόρων ειδών αναγνώσεις
Υπάρχουν  πολλές ομάδες φανατικών αναγνωστών των manga σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το Twitter, το Tumblr, το Reddit, το YouTube, το Instagram. Τι συζητούν; Πρώτα πρώτα γράφουν κριτικές όπου αναλύουν λεπτομερώς την πλοκή, τους χαρακτήρες, την εικονογράφηση, τη μουσική και γενικά όλα τα χαρακτηριστικά των manga/anime, μαντεύουν την εξέλιξη της πλοκής, σχολιάζουν τους χαρακτήρες, Πώς είναι δυνατόν να παρουσιάζονται τόσο απρόθυμοι για συζήτηση σε άλλα, συμβατικά κατά κύριο λόγο, περιβάλλοντα και να ξεφαντώνουν στο διαδίκτυο συζητώντας μέχρι τελικής πτώσεως; Το θέμα αυτό αναλύει στο  κείμενό της "Manga και επικοινωνία" η  Βενετία Αποστολίδου 
Από την άλλη μεριά η Ελένη Σβορώνου στο άρθρο της "Παιδιά από βιβλία" αναρωτιέται  αν ο  κοινός στόχος είναι  να γίνει το παιδί αναγνώστης, οπότε πρέπει να συζητήσουμε αν είναι σωστή η άποψη που λέει  : «Ας σωθούν οι ιστορίες. Δεν έχει σημασία σε ποια μορφή τις προσλαμβάνουμε».

 

 

ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ


Νυχτέρι...ποίημα Αλεξανδρή Γιώργου



ΝΥΧΤΕΡΙ



Ολόγιομο φεγγάρι απόψε
γλίστρησε στην κάμαρά σου
τρύπωσαν και μερικά αστέρια,
τ' ουρανού τα αγιοκέρια,
να σου χαϊδέψουν τα μαλλιά,
να σ' ασημώσουν με φιλιά,
κυρά να σε πλανέψουν.
Γυμνό κορμί,λυτά μαλλιά,
ανάσες, ψίθυροι, καημοί,
ρίγος στην άδεια αγκαλιά.
Δεν ήταν  πλάνο φίλημα,
δεν ήταν  παιχνίδισμα σκιάς
ούτε και οπτασία.
Εγώ σου τα  'στειλα κρυφά,
τραγούδι, κάλεσμα, χαρά,
αφέντρα να σε πούνε
κι αφέντρα να σε φέρουνε
στον πύργο των ονείρων.
Μα αυτά αποξεχάστηκαν
τα μάτια σου κοιτώντας,
τα στήθη σου θωρώντας.
Μπλέχτηκαν τ' άστρα στα μαλλιά,
στο στήθος σου έγειρε το φεγγάρι
και κένταγαν τον έρωτα

απάνω στο κορμί σου.

Βγήκα στις στράτες τ' ουρανού
και στο βοριά καρτέρι,
της νύχτας να θυμώσω
και τα παιδιά της να μαλώσω.
Μ' αυτή γλυκοχαμογελά,
νεύμα μου κάνει και με προσπερνά,
στο παραθύρι σου με φέρνει
Στεφάνι βλέπω τ' άστρα στα μαλλιά
και το φεγγάρι κοίμιζες
μωρό στην αγκαλιά σου.

Είχε ο έρωτας φτερά

η χάρη σου μία ζωγραφιά,

νυχτέρι η ζωή στην ομορφιά
κι απόμεινα χωρίς καρδιά.

Γιώργος Αλεξανδρής

     12-3-19             

Τρίτη 12 Μαρτίου 2019

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΣΕΝΑΡΙΟΥ - ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ

Η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος προκηρύσσει μια σειρά από διαγωνισμούς:


1. 6ο  Πανελλήνιο Διαγωνισμό Συγγραφής Σεναρίου για Ταινία Μεγάλου Μήκους Πρωτότυπου Έργου 

2. 6ο Πανελλήνιο Διαγωνισμός Συγγραφής Σεναρίου Διασκευασμένου Ελληνικού Λογοτεχνικού Έργου για Ταινία Μεγάλου Μήκους


Διάρκεια διαγωνισμού: Από 01-02-2019 έως 30-09-2019


ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:  https://senariografoi.gr/gr/screenplays/contests/i12/

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 12-14 ΜΑΡΤΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑ

Ταυτότητα Festival

Το LiFF (Larissa International Film Festival – Artfools) είναι ένα φεστιβάλ που πραγματοποιείται κάθε χρόνο εδώ και 10 χρόνια. 
Γίνεται στην πόλη της Λάρισας με ταινίες από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο, μαθητικό τμήμα και animation. Στη διάρκεια του φεστιβάλ πραγματοποιούνται αφιερώματα, εργαστήρια κινηματογράφου, φωτογραφίας, μόδας, παράλληλες προβολές, διαγωνιστικό ταινιών και φυσικά την τελευταία μέρα η απονομή βραβείων με την καθιερωμένη τελετή λήξης. Στο φεστιβάλ υπάρχει οργανωτική επιτροπή, κριτική επιτροπή, επιτροπή για το μαθητικό τμήμα και κυρίως πολλοί εθελοντές που μας στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ: 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ 2019 ΕΔΩ:

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΟΥΚΙΔΑΚΙ

https://www.koukidaki.gr/2019/03/chrysa-mastorodimou-kleidia-sto-trapezi.html
Ευχαριστώ πολύ την Τζένη Κουκίδου για τη συνέντευξή μου στην εξαίρετη ιστοσελίδα της. Ένα ηλεκτρονικό περιοδικό ποικίλης ύλης με διαρκείς διαγωνισμούς βιβλίων και εισιτηρίων, βιβλιοκριτικές και ενδιαφέροντα άρθρα. Ανακαλύψτε το εδώ:

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ... άρθρο για την ημέρα της γυναίκας



ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Γενικά όπως και πολλοί από εσάς δε συμφωνώ με τις παγκόσμιες ημέρες και τα συναφή.  Η ύπαρξη τους είναι απλώς η επιβεβαίωση της  παραμονής ενός προβλήματος. Το θέμα γυναίκα είναι πια πολύ παλιό, το ότι εξακολουθεί και συζητιέται ακόμη είναι τουλάχιστον ανησυχητικό, όχι μόνο για τις υποανάπτυκτες χώρες που ο ρόλος της γυναίκας είναι ανύπαρκτος αλλά για τις δικές μας δυτικές και πολιτισμένες κοινωνίες.

Η γυναίκα μπορεί να έχει κατακτήσει τον επαγγελματικό στίβο σχεδόν σε όλα τα επίπεδα αλλά παράλληλα σέρνει μαζί της και όλες τις άλλες υποχρεώσεις που έσερνε και τις εποχές που η μόνη της απασχόληση ήταν το σπίτι.  Ο άντρας καλείται εδώ και δεκαετίες να παίξει ένα νέο ρόλο που δεν ξέρει ακόμη καλά παραπαίοντας και αυτός στα κλασσικά πρότυπα του σκληρού αρσενικού των ταινιών και του νέου ρόλου του συζύγου, πατέρα, βοηθό σε όλες τις υποχρεώσεις του οίκου. Η διαφορετικότητα των φύλων είναι δεδομένη, ωστόσο δεδομένες είναι και οι ανάγκες της σύγχρονης  εποχής που απαιτεί ζευγάρια συνεργάτες σε όλα τα θέματα της καθημερινότητας  και όχι ανταγωνιστές. Η κατάρρευση των παραδοσιακών προτύπων νομίζω ότι πλέον είναι πραγματικότητα, εκείνο που δεν είναι πραγματικότητα είναι η αποδοχή αυτής της αλλαγής πρώτα - πρώτα από τις ίδιες τις γυναίκες και μετέπειτα από την κοινωνία. Άλλωστε εμείς διαμορφώνουμε την κοινωνία πρωτίστως.  Τριγύρω μου βλέπω γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης που ανεβάζουν διαρκώς τον πήχη των αντοχών τους προσπαθώντας να είναι άψογοι επαγγελματίες, καλές μητέρες, μοντέλα και νοικοκυρές νιώθοντας δε απογοήτευση όταν δεν μπορούν να τα καταφέρουν σε όλα αυτά με επιτυχία μπαίνοντας σε ένα φαύλο κύκλο επαναλήψεων.

 Οι άντρες από την άλλη έρμαια και αυτοί της δικής τους παραδοσιακής εικόνας νιώθουν να μπαίνουν στο περιθώριο όταν η γυναίκα είναι αυτή που φέρνει τα περισσότερα στα σπίτι, είναι πιο πετυχημένη από αυτούς και πιο οργανωτική. Εκείνο που πρέπει να αλλάξει είναι η αποδοχή των δυνατοτήτων μας και του εαυτού μας κατά κύριο λόγο. Καλώς ή κακώς δεν είναι όλοι οι άντρες γεννημένοι για αρχηγοί ούτε όλες οι γυναίκες νοικοκυρές. Σε μια οικογένεια ο καθένας πρέπει να παίζει το ρόλο στον οποίο είναι καλύτερος άσχετα από το φύλο του. Αυτή είναι η πραγματικότητα που πρέπει να αρχίζουμε να αποδεχόμαστε επιτέλους πριν αυτοκαταστραφούμε στην εκάστοτε εικόνα που διαμορφώνει (ή θέλει να διαμορφώνει) κάθε κοινωνία για εμάς. 

Χ.Μαστοροδήμου

Ποίηση με αφορμή την ημέρα της γυναίκας

Anselm Feuerbach - On the Seashore (Modern Iphigenia) - Google Art Project.jpg
Σταχτοπούτα

Πόσα χρόνια θα προσμένεις ακόμη;
Οι πρίγκιπες  σου να σε σώσουν;
Ντυμένη τόση πλάνη δεν κουράστηκες;


Μονάχη σου αν δε σωθείς
απ’ την αγαπημένη στάχτη σου
στο παραμύθι σου θα ξεχαστείς.


Οι νεράιδες σου λοξοδρόμησαν
κι η κολοκύθα σου άμαξα δε γίνηκε ποτέ


Με φράσεις κλισέ κλειδώθηκες
παντοτινά σε ένα μικρό χρυσό γοβάκι.


Γυναίκα

Γυναίκα
μασκαρεμένη όνειρα
 ροζ οπτασίες
παραμυθιών αρώματα



γεννάς
χαρές
και καταδίκες
τις απώλειες σου
γεύεσαι


αναλαμβάνεις
 ενοχές
 αιώνων
φορτωμένη


κι ύστερα χάνεσαι
 όνειρο περαστικό
στο άγγιγμα της νύχτας

 
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ

Σαν αμνό σε έσφαξαν
 Ιφιγένεια
κι εσύ μια κραυγή να μη βγάλεις;


Δώρο σε Θεό εκδικητή
 σε χάρισαν
δήθεν για να κατευνάσουν τους ανέμους
μα  στ’ αλήθεια γιατί σε καμιά δεν έμοιαζες.


Κάθε μέρα σε θυσιάζουν από τότε
με νέες αφορμές
πάντα για το μεγάλο ταξίδι.


Μα κι οι δήμιοι σου
τύχη καλύτερη δεν είχαν
ούτε θα έχουνε ποτέ.

Μια ώρα αρχύτερα μονάχα
το ρούχο του θανάτου άγγιξαν
της υπέρβασης τους το ταξίδι 
ταξίδι έγινε θανάτου

και τα τρόπαια της νίκης τους
τρόπαια ματαιότητος γινήκανε.

Μικρές τραγωδίες

Ξύπνησα έντρομη μες τη νύχτα
μαχαίρια μπηγμένα στην εξώπορτα
Ποιος;
Κλέφτες; Απελπισμένοι στίχοι που ξέφυγαν

ή μήπως πρόωρες ματαιώσεις;

Γύρισα το πρόσωπο στο σκοτάδι
αγριεμένες η Μήδεια και η Κλυταιμνήστρα με κοίταζαν:

- Δως μας κλειδιά να φύγουμε!

Πως μας κρατάς εδώ φυλακισμένες;
Το φονικό δικό μας ήταν
μα κείνοι νωρίτερα μας είχανε φονεύσει.

Πώς μας καταδικάζεις στο γραφτό σου
χιλιάδες αθώες Μήδειες και Κλυταιμνήστρες σε διατάζουν
δώσε αθώωση σε ένα στημένο φονικό από αιμοβόρους χρόνους!

είπαν

και κλέβοντας μου τα κλειδιά δραπετεύσαν σε ματωμένες μνήμες. 


Μαστοροδήμου Χρύσα
Κλειδιά στο τραπέζι, Οδός Πανός, 2018

Κυριακή 3 Μαρτίου 2019

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ FRACTAL

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ


ΒΙΒΛΙΟ

ΘΕΑΤΡΟ

ΣΙΝΕΜΑ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2019

"O ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ", σκηνοθεσία ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΕΓΓΟΣ, με την ματιά της ΕΥΑΣ ΝΑΤΣΗ

Αναδημοσίευση από: https://vivliopareas.blogspot.com/2019/02/o.html?fbclid=IwAR1SxlxBUFJbM90MXFmAZtZ-JWT3oLUe1Jl028Duj6wm7AjhmnzwhDGGkdk

Την Δευτέρα βρέθηκα σε ένα πολύ όμορφο και ζεστό χώρο, στο καφέ-θέατρο ΡΟΤΑ! Είχα ακούσει πως φιλοξενεί μια παράσταση, στην οποία συμμετέχουν τρία νέα παιδία και την σκηνοθεσία του έργου έχει ένας αγαπημένος συγγραφέας, ο Μιχάλης Σπέγγος!
Καθώς αγαπώ την γραφή του συγγραφέα, τον οποίο έχω γνωρίσει μέσα από τα βιβλία του «Η τελευταία συγγνώμη» και «Ερωτευμένο αίμα», κάτι μου έλεγε πως και η παράσταση θα με γοητεύσει!
Και ομολογώ πως είχα δίκιο. Ένα τολμηρό εγχείρημα, αν σκεφτείς ότι όλη η παράσταση συμπεριέλαβε εκτός από 6 διαφορετικές σκηνές παράλληλα και μουσικά κομμάτια σε ένα χώρο τόσο μικρό αλλά ταυτόχρονα λειτουργικό, με το αποτέλεσμα να είναι τόσο συγκινητικό και μαγικό. Η δουλειά που έχει γίνει είναι εξαιρετική! Οι ηθοποιοί έδωσαν την ψυχή τους κυριολεκτικά και μέσα από τις ερμηνείες τους κατάφεραν να σου μεταφέρουν την συγκίνηση τους.

Έξι εποχές, έξι διαφορετικές ερμηνείες σε καθηλώνουν αυτόνομα η κάθε μία στην κατηγορία της. Το περιβάλλον και το στήσιμο τόσο οικείο που σε κάνει να γίνεσαι ένα με τους πρωταγωνιστές. Λιτό, αλλά συνάμα όμορφο και πρωτότυπο από τα συνηθισμένα! 
Οι ερμηνείες σε συνεπαίρνουν τόσο που δεν θέλεις να χάσεις τίποτα, μα, και δεν θα κουράσουν κανένα θεατή. Οι εναλλαγές των θεμάτων ξανά και ξανά καταφέρνουν να σε κρατούν σε εγρήγορση, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον σου, καθ΄ όλη την διάρκεια της παράστασης!
Μια παράσταση εμπνευσμένη από πέντε ιστορικά γεγονότα σταθμούς της Ελλάδας έως και το σήμερα! 
Από την αρχαία Δωδώνη ξεκινάει το ταξίδι με την υπέροχη ερμηνεία του Αλέξανδρου Κλημόπουλου να σε καθηλώνει στο ρόλο του πολεμιστή της τότε εποχής, ακούγοντάς τον να απαγγέλλει Ιλιάδα και Οιδίποδα καθηλώνοντας τούς θεατές της αρένας του τότε, κι αφήνοντας άφωνους όλους εκείνους που περίμεναν το αυτονόητο σε μια αρένα θανάτου.
Επόμενος σταθμός τα Ιωάννινα του 1801 με την Ηλέκτρα Τσακαλία να υποδύεται -χαρισματικά θα έλεγα - ένα συγγενικό πρόσωπο της κυρά Φροσύνης. Μια γυναίκα που άφησε ιστορία υπερασπίζοντας τον ίδιο της τον εαυτό ερχόμενη κατά μέτωπο με τα προσωπικά κίνητρα του Αλή Πασά για την εποχή εκείνη!
Επόμενος σταθμός η μετανάστευση. Πόσος αγώνας για επιβίωση και καταστάσεις που ακόμα και τον πιο σκληρό άνθρωπο καταφέρνουν να συγκινήσουν. Και μια αγάπη. Μια αγάπη δύο ανθρώπων, που μέσα σε όλη αυτή την πάλη με την ζωή, μάχονται για το μαζί. Για μια αγάπη που η ιστορία θέλει να τούς χωρίσει, μα παλεύουν για αυτό το μαζί έχοντας αντιμέτωπους τα καραβάνια και την ξενιτιά.
Μια στάση στο 1944! 25 Μαρτίου του 1944 τότε που οι κατακτητές άφηναν τα τελευταία σημάδια της θηριωδίας τους στον τόπο ετούτο. Η Ηλέκτρα Τσακαλία με μια απίστευτη συγκινητική ερμηνεία μας παρουσιάζει εικόνες της εποχής εκείνης κάνοντας αναφορά για την σύλληψη των Γιαννιωτών Εβραίων από τους Γερμανούς με τα μάτια μίας αδικοχαμένης γυναίκας που αντικρίζει τελευταία φορά τον τόπο της μα και την ίδια την ζωή.
Και μια στάση στον εμφύλιο. Και πως θα πράξεις, πώς το συναίσθημα θα υπερισχύσει της κατάστασης και πως θα βρει τρόπο η λογική να νικήσει την πραγματικότητα; Ανακριτής κι αιχμάλωτη έρχονται αντιμέτωποι σε μια δοκιμασία που δεν έχει προηγούμενο. Ανακριτής κι αιχμάλωτη, αδέρφια εξ' αίματος. 
Τερματίζεται το ταξίδι του παρελθόντος με σημείο συνάντησης το σήμερα. Όλοι πάλι εδώ. Εδώ με ένα βαρύ ιστορικό που πλέον ξέρει, έχει νιώσει, έχει μάθει, έχει περάσει πολλά. Έχει περάσει πολλά κι είναι πλέον ικανό και άξιο στο ύψος των περιστάσεων, ώστε να γίνει πιο δυνατό, ακολουθώντας επάξια και σταθερά πορεία και σχέδια για το τώρα και το μέλλον. Κι εμείς όλοι εδώ, να δηλώνουμε παρών σε όλο αυτό και να γινόμαστε ένα μαζί τους  και με ελπίδα για το τώρα, όνειρα για το μετά, να προχωράμε μαζί.
Οι ηθοποιοί πολύ δεμένοι μεταξύ τους σου βγάζουν την ανθρωπιά, την αγάπη και τον πόνο σε κάποιες σκηνές. 
Η Δήμητρα Χασιακή να κάνει παρεμβάσεις με τα τραγούδια της, με ένα μαγευτικό τρόπο! Θα συνοδεύσει την παράσταση και επιφυλάσσει ένα εκπληκτικό φινάλε, ξεσηκώνοντας το κοινό να τραγουδήσει μαζί με τους ηθοποιούς!
Ένα έργο γεμάτο πάθος, έμπνευση, ψυχή, που ο σκηνοθέτης το απογειώνει με τόσο λιτά μέσα. Νοιώθεις υπερήφανος που είσαι απόγονος αυτών των προγόνων! Οι φωνές του παρελθόντος γίνονται κραυγή συνείδησης στο σήμερα. Αυτή είναι η μαγεία του θεάτρου, να σου αφήνει πληθώρα συναισθημάτων.
Με αμεσότητα, διαπεραστικότητα με το κοινό, εμβάθυνση στο κείμενο και την ιστορία της έρευνας ομολογώ πως ένιωθα να μεταφέρομαι κάθε φορά στην αντίστοιχη εποχή. Έζησα την κληρονομιά μας μέσα από την ίδια την ιστορία μας. 

Ένα συγκινητικό flash back, που κανέναν δεν πρόκειται να αφήσει ασυγκίνητο.
Η σκηνοθεσία κατάφερε να απεικονίσει τους ήρωες, να μετατρέπονται, να βιώνουν έντονα την αλλαγή των ιστορικών και κοινωνικών συνθηκών. Ο Μιχάλης Σπέγγος έχει κάνει μια συναρπαστική και συγκινητική δουλειά. «Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ», αγκαλιάζει την ιστορία, παρασύροντας στο ρυθμό του τον θεατή, o οποίος με την σειρά του χάνεται αναβιώνει και γίνεται ένα με τους ήρωες.
Οι θεατές δικαίως καταχειροκρότησαν στο τέλος τους συντελεστές. Γιατί όπως λέει και το ρητό: Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος.                                       
        
Σπεύσετε να την δείτε όσο είναι καιρός!

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2019

Προκήρυξη Διαγωνισμού Διηγήματος με θέμα «Συνοικία το όνειρο»


Οι εκδόσεις Εύμαρος και η Θρυαλλίδα, Σύλλογος Κοινωνικής και Πολιτιστικής Παρέμβασης, προκηρύσσουν Διαγωνισμό Διηγήματος με θέμα «Συνοικία το όνειρο».

Στο διαγωνισμό, μπορούν να πάρουν μέρος πολίτες ανεξαρτήτως τόπου διαμονής και εθνικότητας χωρίς όριο ηλικίας. Οι υποψήφιοι μπορούν να συμμετέχουν με ένα μόνο διήγημα το οποίο να μην έχει ποτέ δημοσιευθεί. Το καθένα, δεν πρέπει να ξεπερνά τις 3.000 λέξεις.

Θέμα του Διαγωνισμού είναι «Συνοικία το όνειρο»
Η ιδέα του διαγωνισμού συνδέεται με την ευρύτερη περιοχή που βρίσκονται τα γραφεία του Εύμαρου και της Θρυαλλίδας, στην οποία έχει γυριστεί η μια από τις καλύτερες και από τις πρώτες νεορεαλιστικές ταινίες στην Ελλάδα.

Βεβαίως το θέμα δεν αφορά την εν λόγω περιοχή αλλά αυτό που συμβολίζει στον καθένα η φράση «Συνοικία το όνειρο».

Η βράβευση

Τα δεκαπέντε πρώτα διηγήματα που θα ξεχωρίσουν, θα δημοσιευτούν σε ειδική Ανθολογία από τις εκδόσεις Εύμαρος. Για την συγκεκριμένη έκδοση οι συγγραφείς παραχωρούν αυτοδίκαια στους οργανωτές τα πνευματικά τους δικαιώματα. Τα διηγήματα υποβάλλονται ταχυδρομικά με την ένδειξη

Για τον διαγωνισμό διηγήματος ««Συνοικία το όνειρο»» ως ακολούθως:

Παραλήπτης

Εκδόσεις Εύμαρος

Ελευθερίας 2 Ταύρος

Πηγή: enallaktikos.gr

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2019

Στην Πηνελόπη...ποίημα Αλεξανδρή Γιώργου



ΣΤΗΝ  ΠΗΝΕΛΟΠΗ

Στο βράχο εκεί που θα σταθείς
καράβια ν' αγναντεύεις,
αφρόσκεπα κύματα σαν δεις
να 'ρχονται αγριεμένα,
μην ξαφνιαστείς, μη φοβηθείς
και με σπονδές δακρύων και κλαυθμών
μην επικαλεστείς τον Δία.

Απλόχωρη την αγκαλιά σου άνοιξε
κι αφέσου γοργόνα  Ωκεανίδα,
πρωτόγνωρο νιώσε θώπευμα
και κάλεσμα στων πεθυμιών τη γλύκα,
η κυματούσα θάλασσα του καημού
στα μαϊστράλια των ελπίδων να λουστεί
στον μπάτη των ονείρων να κοπάσει.

Κάποια βαρκούλα θα φανεί,
κάποιο ψηλό κατάρτι,
μπορεί και μια σανίδα ταπεινή
στους πόθους σου λιγοθυμιά
και τη λαχτάρα του ερχομού να φέρει,
δέσποινα τον αργαλειό ν' αφήσεις
και τις μέρες σου υφάδι να μην πλέκεις.

Περίμενε στο ακρογιάλι μόνη,
άγνωστη,λεύτερη, πιστή στον έρωτά σου,
αξόδευτη πλησμονή μακάριας ψυχής,
δίχως μνήμες γυναικών και αναφορές,
χωρίς δαψίλευμα ανδρών και συνηγορίες,
μη σε 'βρει η Αθηνά και σε παρηγορήσει
κι αχρείαστα ο Όμηρος σε διακονήσει.

Θα 'ρθει ο Δυσσέας , θα 'ρθει
από του νόστου την άγρια πεθυμιά,
από τη σοφία των βίαιων καιρών,
αλύτρωτος από γνώσεις και εμπειρίες,
λεύτερος από δελεασμούς και προκλήσεις,
προσκυνητής στην αφοσίωση και την πεποίθησή σου,
με λύτρα ζωής τα ώριμα τ' αξόδευτα τα χρόνια. 

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2019

Παρουσίαση νέου βιβλίου απο την Μάρη Ιωάν. Τσαμακίδου Παπαποστόλου


Πολιτιστικό Κέντρο Εκπαιδευτικών Ν. Λάρισας
«Πιστοποιητικό ζωής» της Μάρης Τσαμακίδου – Παπαποστόλου,
από το ΠΟΚΕΛ.

Το Πολιτιστικό Κέντρο Εκπαιδευτικών ν. Λάρισας και το βιβλιοπωλείο «Το Κλου» παρουσιάζουν το βιβλίο : «Πιστοποιητικό ζωής», της Μάρης Ιωάν. Τσαμακίδου – Παπαποστόλου, την Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019, στις 7:00 μ.μ., στο Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας, με ελεύθερη είσοδο.


Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η Μαλάκου Δήμητρα (εκπαιδευτικός), για το βιβλίο θα μιλήσει η Παπαποστόλου Αγαθή (εκπαιδευτικός), ενώ αποσπάσματα θα διαβάσουν η Φιλίππου Ιωάννα (οικονομολόγος, καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) και η Τσιτσώνη Όλγα Δήμητρα (ασκούμενη δικηγόρος).

Η Μαρούσκα χαίρεται την παιδική της ηλικία σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας. Όταν ήταν οκτώ χρόνων ο πατέρας της πεθαίνει. Η μητέρα αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την ανατροφή της μικρής και την περιβάλλει με πολλή αγάπη και φροντίδα, κρύβοντάς της όμως ένα μυστικό ζωής. Όμως η ζωή τα φέρνει έτσι που, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του πατέρα της, η Μαρούσκα το μαθαίνει, δίχως να το αντιληφθείς κανένας. Το κρύβει από τη μητέρα της και απ’ όλους, συγγενείς και φίλους. Παρακολουθούμε λοιπόν, τη "διπλή" ζωή της, από την τρυφερή ηλικία, την εφηβεία, την ενηλικίωση και πολύ αργότερα… Τι ρόλο θα παίξει αυτό το καλά κρυμμένο μυστικό στη ζωή της Μαρούσκας, στον περίγυρα αλλά και σε σχέση με παιδικούς φίλους, συγγενείς, τον άντρα και το παιδί της;

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2019

Νέο βιβλίο από το Δημήτρη Π. Κρανιώτη

 Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος η νέα ποιητική συλλογή του Δ.Π. Κρανιώτη "Γραβάτα δημοσίας αιδούς". Η συλλογή αποτελείται από 51 σύντομα ποιήματα σε ελεύθερο στίχο.

Δείγμα γραφής: 


Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019

Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019

"Διάλογοι στη βιβλιοθήκη"

Ο Άλλος εν διωγμώ" με θέμα: το διάλογο. Συμμετέχουν άνθρωποι των γραμμάτων και  αξιόλογοι καθηγητές την Παρασκευή, 15/2, στις 7 το απόγευμα, στο Χατζηγιάννειο στο πλαίσιο του Πανεπιστημίου των Πολιτών του Δήμου Λαρισαίων