ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

1ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης και Διηγήματος 2026

Το ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό Διαπολιτισμός (www.periodikodiapolitismos.blogspot.com), οι εκδόσεις Διαπολιτισμός και οι εκδόσεις–βιβλιοπωλείο Το Δόντι προκηρύσσουν τον

1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος για το έτος 2026.

Στόχοι του Διαγωνισμού

Ο διαγωνισμός αποσκοπεί στην ενίσχυση της σύγχρονης ελληνικής ποιητικής και πεζογραφικής δημιουργίας, στην ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση χωρίς θεματικούς ή υφολογικούς περιορισμούς, στην ανάδειξη αξιόλογων λογοτεχνικών έργων και δημιουργών, στη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας μέσω έντυπων και ψηφιακών εκδόσεων, στη δημιουργία ενός ζωντανού πυρήνα λογοτεχνών με κοινό όραμα τον πολιτισμό και τη διαπολιτισμική επικοινωνία.

Όροι Συμμετοχής

Κάθε διαγωνιζόμενος/-η δύναται να συμμετάσχει με ένα (1) ποίημα ή ένα (1) διήγημα, σε ελεύθερο θέμα.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι/-ες έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και διαθέτουν ελληνική ή κυπριακή υπηκοότητα.
Τα έργα πρέπει να είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα, σε ηλεκτρονική μορφή, με χρήση γραμματοσειράς Times New Roman, μεγέθους 12.
Το ποίημα μπορεί να είναι σε παραδοσιακό ή ελεύθερο στίχο και δεν πρέπει να υπερβαίνει τους σαράντα πέντε (45) στίχους.
Το διήγημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες (3.000) λέξεις.
Τα υποβαλλόμενα έργα δεν πρέπει να έχουν εκδοθεί, δημοσιευθεί (έντυπα ή ηλεκτρονικά) ούτε να έχουν βραβευθεί ή διακριθεί σε άλλον διαγωνισμό.

Τρόπος Υποβολής

Το έργο αποστέλλεται σε πέντε (5) δακτυλογραφημένα αντίγραφα, με αναγραφή μόνο του ψευδωνύμου.
Τα αντίγραφα τοποθετούνται σε μεγάλο φάκελο, όπου στη θέση του αποστολέα αναγράφεται μόνο το ψευδώνυμο.
Σε ξεχωριστό μικρό, σφραγισμένο φάκελο, με ένδειξη το ψευδώνυμο, περιλαμβάνονται:

Ψευδώνυμο
όνομα και επώνυμο
τίτλος έργου
ταχυδρομική διεύθυνση
τηλέφωνο (σταθερό & κινητό)
e-mail

Προθεσμία – Διεύθυνση Αποστολής

Καταληκτική ημερομηνία: 30 Ιουνίου 2026
Αποστολή στη διεύθυνση:
Γιάννης Η. Παππάς
Σπερχειού 31
Τ.Κ. 26442 – Πάτρα
(Με την ένδειξη: Για τον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος – Διαπολιτισμός – Το Δόντι).

Κρίση – Βραβεία – Δημοσίευση

Η αξιολόγηση θα πραγματοποιηθεί από πενταμελή επιτροπή, μέλη της οποίας είναι:

Θανάσης Μαρκόπουλος, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας
Γιάννης Η. Παππάς, ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής
Αντώνης Φωστιέρης, ποιητής
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, κριτικός λογοτεχνίας
Γιάννης Χρυσανθόπουλος, ποιητής

Θα απονεμηθούν τρία (3) βραβεία και τρεις (3) έπαινοι στην κατηγορία της ποίησης και αντίστοιχα τρία (3) βραβεία και τρεις (3) έπαινοι στην κατηγορία του διηγήματος.
Τα δέκα (10) πρώτα ποιήματα και τα δέκα (10) πρώτα διηγήματα θα εκδοθούν σε συλλογικό τόμο από τις εκδόσεις Διαπολιτισμός και τις εκδόσεις το Δόντι της Πάτρας και θα δημοσιευθούν στην ιστοσελίδα:
www.periodikodiapolitismos.blogspot.com

Αποτελέσματα – Τελετή Απονομής

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στα τέλη Νοεμβρίου 2026.
Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της 2ης Συνάντησης Λογοτεχνών, η οποία θα διεξαχθεί στην Πάτρα στις 11–12 Δεκεμβρίου 2026.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης θα διαβαστούν τα βραβευθέντα ποιήματα και διηγήματα.

Πληροφορίες – Επικοινωνία

Γιάννης Η. Παππάς
Διεύθυνση: Σπερχειού 31, 26442 Πάτρα
Τηλέφωνο: 693 666 6802
E-mail: gpappas1962@yahoo.gr

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΠΟΧΗ

Ανέσυρε νοσταλγικά από αυριανές ημέρες,
μνήμες της χειραφετημένης γενιάς του,
μαθητείες και κατακτήσεις αυτόνομης πορείας,
μύχια καθώς λευτερώθηκε από τη βία της ιστορίας
και την ανάγκη της συνέχειας και της προοπτικής.
Φυλλομέτρησε με ενθουσιασμό αιρέσεις και ανατροπές,
ψηλάφησε μ’ ευφορία οράματα και δημιουργίες
κι ευτύχησε πρεσβευτής μιας δόκιμης εποχής,
με ορισμό το σεβασμό και όνειρα για ορίζοντες.
Ήθελε ν’  ανήκει στην εποχή του.
Όμως δεν ήταν αυθεντικοί ούτε κι ασύλητοι οι καιροί
παρά γυμνός απόηχος προσδόκιμων αυθαιρεσιών,
παλιών επινοήσεων πλοκή κι ενοχικών αναθημάτων.
Και σάστισε που θήτευε στη δυναστεία της διδαχής,
που ανακάλυπτε το λόγο του σε ξένες προφητείες
και μάθαινε τη μίμηση και την αποδοχή
ως λυτρωτική κατάκτηση και ολοκλήρωση προσωπική.
Ήθελε να του ανήκει η δική του εποχή.
Ανοιχτή κι αμφίδρομη, χωρίς αναφορές και δικαιώσεις,
αναλλοτρίωτη από πρότυπα χρησμούς και δικαιώσεις,
θέσπισμα ομόθυμο χωρίς  ιδανισμούς και πιστώσεις.
Και διεκδίκησε τη δική του ακηδεμόνευτη εποχή.
Όλα δεν είχαν ειπωθεί, όλα δεν είχαν γίνει.
Περίσσευε η γνώση και η ασχημάτιστη ορμή,
το δικαίωμα στο όνειρο και η ελευθερία στη ζωή.

               

ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΑΘΕΨΑΜΕ

Μπορεί και να λαθέψαμε, εμείς οι θνητοί,
όταν σε στιγμές αυτογνωσίας και ειλικρίνειας,
με περίσσευμα πνεύματος και ψυχής
αποφασίσαμε ν’αναγνωρίσουμε στους θεούς
την αξιοσύνη και το διαφέντεμα της ζωής
και κρατήσαμε για μας,
την αξιοπρέπεια και τη γενναιοψυχία
ως αρετές κι αξίες  που ταίριαζαν
στη συνείδηση και τη μεγαλοπρέπειά μας.

Μπορεί και να λαθέψαμε, εμείς οι θνητοί,
όταν μετρώντας τις δυνάμεις του μυαλού
και της καρδιάς τις αντοχές,
τις βρήκαμε περισσότερες απ’ όσες αντέχαμε
κι εκτιμήσαμε ως αδικαιολόγητη υπερβολή
κι επικίνδυνη την αυτοπεποίθησή μας
που θα μας έφερνε σ’ αντιπαράθεση με τη μικρότητά μας
και θα μας βύθιζε στις εφιαλτικές ενοχές
και στης καταστροφής τη δίνη.

Μπορεί και να λαθέψαμε, εμείς οι θνητοί,
όταν αποφύγαμε την πρόκληση του ενστίκτου
και  φοβηθήκαμε στο άγνωστο να βγούμε,
ν’ αναζητήσουμε τις καταβολές μας
και να ερμηνεύσουμε την ταύτισή μας με το θείο
πιότερο ως ιδανική πληρότητα
και λιγότερο ως  ολοκλήρωση,
αφήνοντας τ’ απόμακρο μεγαλείο στους θεούς
και κρατώντας για μας  την προσιτή υπέρβαση.

Μπορεί και να λαθέψαμε, εμείς οι θνητοί,
όταν με φειδώ κι αιδημοσύνη
προσανατολίζαμε τη ζωή μας
σε σταθερές αφετηρίες και βέβαιους τερματισμούς,
αφήνοντας τ’ ακέραιο στους θεούς,
μ’ αναίδεια κι αφ’ υψηλού να βλέπουν,
τ’ απρόβλεπτο και αυτονόητο να λυμαίνονται,
κρατώντας για μας της προσαρμογής το θάρρος
σ’ έναν αγώνα με νικητές και ηττημένους.

                        Γιώργος  Αλεξανδρής

PEN INTERNATIONAL | Κίνα: Το PEN International καταδικάζει την επιβολή ποινής τριών ετών φυλάκισης στον συγγραφέα και μέλος του PEN Zan Aizong

PEN INTERNATIONAL | Κίνα: Το PEN International καταδικάζει την επιβολή ποινής τριών ετών φυλάκισης στον συγγραφέα και μέλος του PEN Zan Aizong

«Η φυλάκιση του Zan Aizong, επειδή τίμησε ειρηνικά τη μνήμη του Liu Xiaobo, υπογραμμίζει τη συνεχιζόμενη χρήση από την Κίνα αόριστων ποινικών κατηγοριών, προκειμένου να φιμώνονται ανεξάρτητοι συγγραφείς και να διαγράφεται η συλλογική μνήμη. Κανείς δεν θα έπρεπε να φυλακίζεται για μια ειρηνική πράξη μνήμης», δήλωσε η Ma Thida, Επικεφαλής της Επιτροπής Writers in Prison του PEN International. 25 Φεβρουαρίου 2026: Το PEN International καταδικάζει την επιβολή ποινής τριών ετών φυλάκισης στον ανεξάρτητο συγγραφέα Zan Aizong σε τρία χρόνια φυλάκισης με την κατηγορία της «πρόκλησης καβγάδων και δημιουργίας προβλημάτων» βάσει του Άρθρου 293 του Ποινικού Κώδικα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Η ποινή επιβλήθηκε από δικαστήριο στο Hangzhou, στην επαρχία Zhejiang, στις 13 Φεβρουαρίου 2026. Το PEN International κάνει έκκληση για την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή του. Ο Zan Aizong ήταν μεταξύ εκείνων που συνελήφθησαν μετά τη συμμετοχή τους σε μια ειρηνική τελετή μνήμης στις 13 Ιουλίου 2024, η οποία πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση επτά ετών από τον θάνατο του Liu Xiaobo, ο οποίος πέθανε υπό κράτηση το 2017. Ο Liu Xiaobo, εξέχων συγγραφέας, ιδρυτικό μέλος και πρώην πρόεδρος του Independent Chinese PEN Center (ICPC) και συν-συγγραφέας του μανιφέστου Charter 08, τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 2010 για τον μη βίαιο αγώνα του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η παρακαταθήκη του παραμένει σε μεγάλο βαθμό υπό λογοκρισία στην Κίνα. Στις 20 Ιουλίου 2024, λίγες ημέρες μετά την εκδήλωση μνήμης, ο Zan τέθηκε υπό αστυνομική κράτηση. Έκτοτε κρατείται στο Κέντρο Κράτησης της Περιφέρειας Gongshu, στο Hangzhou. Η κατηγορία της «πρόκλησης καβγάδων και δημιουργίας προβλημάτων» χρησιμοποιείται συστηματικά από τις κινεζικές αρχές για την ποινικοποίηση της ειρηνικής έκφρασης και για τη στοχοποίηση συγγραφέων, ακτιβιστών και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ασαφής και εξαιρετικά διευρυμένη διατύπωσή της έχει αποτελέσει αντικείμενο διαρκούς κριτικής από διεθνείς αξιωματούχους ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων και ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Volker Türk, ο οποίος έχει ζητήσει την κατάργησή της. Η φυλάκιση του Zan Aizong αναδεικνύει τη συνεχιζόμενη καταστολή ανεξάρτητων φωνών στην Κίνα και τη μηδενική ανοχή των αρχών ακόμη και απέναντι σε συμβολικές πράξεις μνήμης. Το PEN International καλεί τις κινεζικές αρχές να απελευθερώσουν άμεσα και άνευ όρων τον Zan Aizong, να ακυρώσουν την καταδίκη του και να τερματίσουν τη χρήση αόριστων ποινικών κατηγοριών για τη φίμωση της ειρηνικής έκφρασης. Παράλληλα, η οργάνωση καλεί τις αρχές να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του διεθνούς δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στην ελευθερία της έκφρασης και στην ειρηνική συνάθροιση. Ο Zan Aizong είναι ανεξάρτητος συγγραφέας και δημοσιογράφος και μέλος του Independent Chinese PEN Center (ICPC). Στο παρελθόν εργάστηκε ως ρεπόρτερ στην εφημερίδα China Ocean News και ως αρθρογράφος στο Sina.com, ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευθεί, μεταξύ άλλων, στα έντυπα Southern Weekly και China Youth Daily. Επιπλέον, ο Zan έχει τιμηθεί με το Βραβείο Μνήμης Lin Zhao του ICPC το 2006. Το έργο του επικεντρώνεται στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες, ενώ επί χρόνια υφίσταται παρενοχλήσεις από τις αρχές, μεταξύ των οποίων αστυνομική παρακολούθηση, επανειλημμένες κλήσεις για ανάκριση και περιορισμούς στην ελευθερία μετακίνησής του.

ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ, ΜΑΣΤΟΡΟΔΗΜΟΥ ΧΡΥΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΝΑΣ

Το θαύμα επωάζεται στο εφήμερο • Fractal

Λεύκωμα Σύγχρονων Ποιητών & Λογοτεχνών 2026

2η Χρονιά Έκδοσης Το Λεύκωμα Σύγχρονων Ποιητών & Λογοτεχνών επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, συνεχίζοντας να δίνει χώρο έκφρασης και δημιουργίας σε σύγχρονες λογοτεχνικές φωνές.   Όροι Συμμετοχής Κάθε συμμετέχων μπορεί να υποβάλει: έως 5 ποιήματα, ή ένα πεζογράφημα / διήγημα / παραμύθι / στοχασμός έως 3.000 λέξεις, ή δύο έργα έως 1.500 λέξεις το καθένα. - Το θέμα και η τεχνοτροπία των έργων είναι ελεύθερα. - Δεν θα γίνουν δεκτά έργα με υβριστικό, προσβλητικό ή ρατσιστικό περιεχόμενο. Στοιχεία Δημιουργού Οι συμμετέχοντες μπορούν να συμπεριλάβουν: - σύντομο βιογραφικό έως 600 λέξεις - φωτογραφία του συγγραφέα / ποιητή Σημειώσεις Έκδοσης 1. Πνευματικά Δικαιώματα Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας, τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς των έργων, ενώ τα δικαιώματα εκμετάλλευσης ανήκουν στον εκδότη. 2. Αριθμός Αντιτύπων Ο αριθμός των αντιτύπων θα καθοριστεί βάσει των προπαραγγελιών των συμμετεχόντων. Στη συνέχεια θα διατίθεται περιορισμένος αριθμός αντιτύπων μέσω του e-shop της ιστοσελίδας. 3. Κόστος Συμμετοχής Οι συγγραφείς δεν επιβαρύνονται με έξοδα έκδοσης (γραφιστικά, εκτύπωση, προώθηση). Ωστόσο, δεσμεύονται να προπαραγγείλουν: 4 αντίτυπα συνολικής αξίας 50€ + ΦΠΑ (+ έξοδα αποστολής) Κάθε επιπλέον αντίτυπο: 13€ + ΦΠΑ Πρόκειται για προπαραγγελία — δεν γίνεται εξόφληση μέσω αντικαταβολής. 4. Προθεσμία Υποβολής Συμμετοχές γίνονται δεκτές έως 20 Μαρτίου 2026. 5. Παρουσίαση Λευκώματος Θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση του λευκώματος στην Αθήνα, με προαιρετική παρουσία των συμμετεχόντων.  Σημαντική Επισήμανση - Βεβαιωθείτε ότι αποστέλλετε το τελικό αρχείο των έργων σας. - Δεν γίνονται δεκτές αλλαγές μετά την υποβολή. - Ο αριθμός αντιτύπων της προπαραγγελίας δεν μπορεί να τροποποιηθεί (ούτε αύξηση, ούτε μείωση), καθώς επηρεάζει την παραγωγική διαδικασία και τον χρόνο έκδοσης. Τρόπος Υποβολής Συμπληρώστε τη φόρμα συμμετοχής: Δείτε την παρουσίαση της προηγούμενης χρονιάς: https://itravelpoetry.com/levkoma-parousiasi/

26ος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός της Εταιρείας Τεχνών Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου

Η Εταιρεία Τεχνών Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου, προκηρύσσει και φέτος, για εικοστή έκτη κατά σειρά χρονιά, Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό (ποίηση, διήγημα, θεατρικό, οδοιπορικό, δοκίμιο, παραμύθι και σατιρικό). Οι όροι του διαγωνισμού είναι οι εξής:

• Το θέμα είναι ελεύθερο.
• Όλα τα έργα πρέπει να είναι δακτυλογραφημένα.
• Κάθε διαγωνιζόμενος μπορεί να συμμετέχει με 1 (ένα) έργο ανά κατηγορία, πλην του ποιήματος όπου επιτρέπονται έως 2 (δύο).
• Το διήγημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 15 σελίδες σε διπλό διάστημα,
  καθώς και το θεατρικό, το οδοιπορικό, το δοκίμιο και το παραμύθι.
• Τα έργα πρέπει να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα.
• Η υποβολή τους θα γίνει σε 3 (τρία) αντίγραφα, τα οποία θα φέρουν υποχρεωτικά μόνο το ψευδώνυμο, όπως και ο φάκελος αποστολής τους. Μέσα στον φάκελο θα πρέπει να υπάρχει άλλος σφραγισμένος φάκελος, με τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζομένου ή της διαγωνιζομένης (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, ηλικία, επάγγελμα, ηλεκτρονική διεύθυνση, την κατηγορία στην οποία συμμετέχει και τον τίτλο του έργου), ενώ στην εξωτερική όψη και αυτού του φακέλου θα αναγράφεται μόνο το ψευδώνυμο και η κατηγορία στην οποία συμμετέχει.
• Για τα παιδιά και τους εφήβους, η κατηγορία και η ηλικία να αναγράφονται στην εξωτερική όψη των φακέλων που θα εμπεριέχουν τα στοιχεία των διαγωνιζομένων.
• Η προθεσμία υποβολής των έργων λήγει στις 31 Μαΐου 2026.
• Τα έργα να αποσταλούν ταχυδρομικώς στην εξής διεύθυνση:

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΕΧΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ & ΠΟΛIΤΙΣΜΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ
POST RESΤANTE 18702 ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ 2
Ταχυδρομικό Κατάστημα Λεωφόρος Δημοκρατίας 7- 9, Τ.Κ. 187 56
Τηλ. 2104315 942 – 6948228939

Σημείωση 1η: Το ταχυδρομικό κατάστημα δεν δέχεται συμμετοχές που στέλνονται με κούριερ.

Σημείωση 2η: Στο fb της ΕΤΕΠΚ, μπορείτε να παρακολουθείτε την εξέλιξη του Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού.

«Η Ποίηση στα Χρόνια της Σιωπής, 1967–1974 – Η Επίδραση του Γιώργου Σεφέρη» 17ος Διεθνής Διαγωνισμός Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού ΣΠΕΚ

17ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού
«Η Ποίηση στα Χρόνια της Σιωπής, 1967–1974 – Η Επίδραση του Γιώργου Σεφέρη»

Ο Σύνδεσμος Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου προκηρύσσει τον 17ο Διαγωνισμό Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού με θεματικό άξονα την ποίηση και τον στοχασμό στην ταραγμένη περίοδο της δικτατορίας (1967–1974), όταν η σιωπή, η καταστολή και η λογοκρισία σημάδεψαν το πνευματικό τοπίο της χώρας, αλλά και όταν ο λόγος ποιητών όπως ο Γιώργος Σεφέρης, με την παγκόσμια απήχηση και την ηθική του πυγμή, λειτούργησε ως φάρος αντίστασης και ελευθερίας.

Διάρκεια Διαγωνισμού
Έναρξη: 07 Οκτωβρίου 2025
Λήξη: 28 Φεβρουαρίου 2026

Κατηγορίες

• Ποίηση (έως 40 στίχους, σε ενιαίο ποίημα ή κύκλο ποιημάτων).
• Πεζόμορφος Στοχασμός (έως 500 λέξεις).

Προϋποθέσεις Συμμετοχής

• Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι, χωρίς περιορισμό ηλικίας ή εθνικότητας.
• Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και δωρεάν.
• Κάθε συμμετέχων/ουσα μπορεί να υποβάλει μία (1) συμμετοχή σε μία (1) από τις δύο κατηγορίες.
• Τα έργα πρέπει να είναι πρωτότυπα, αδημοσίευτα και να μην έχουν βραβευθεί σε άλλον διαγωνισμό.
• Απαραίτητη η τήρηση της θεματικής.

Τρόπος Υποβολής

• Αποστολή έργων στο e-mail: info@cultural-association.org
• Υποχρεωτικά συνοδευτικά: ονοματεπώνυμο, σύντομο βιογραφικό (έως 80 λέξεις), στοιχεία επικοινωνίας.

Βραβεία – Διακρίσεις – Έπαινοι

• Εκδοτικά βραβεία στους δύο πρώτους αριστεύσαντες (ατομική έκδοση: 1ος έντυπο βιβλίο, 2ος ebook).
• Έπαινοι σε όσους διακριθούν.
• Όλα τα έργα που θα επιλεγούν από την Κριτική Επιτροπή θα συμπεριληφθούν σε ανθολογία, η οποία θα εκδοθεί από τον Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου και θα διατεθεί στο κοινό.

Τελετή & Παρουσίαση
Η επίσημη παρουσίαση των αποτελεσμάτων και η τιμητική απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα το 2026, παρουσία των διακριθέντων και του κοινού. Η ανθολογία του διαγωνισμού θα διατίθεται προς πώληση από το cultual-association.org, καθώς ο διαγωνισμός είναι εξ ολοκλήρου δωρεάν για τους συμμετέχοντες.

Η ποίηση και ο στοχασμός στα χρόνια της σιωπής δεν είναι απλώς μνήμη, αλλά ευθύνη. Μέσα από τον λόγο οι δημιουργοί καλούνται να ξαναδώσουν φωνή σε όσους φιμώθηκαν, να φωτίσουν το σκοτάδι με την αλήθεια τους, να αποδείξουν ότι η τέχνη παραμένει το τελευταίο οχυρό της ελευθερίας. Συμμετέχετε με τη δική σας γραφή. Ας γίνουμε όλοι συνεχιστές εκείνων που μίλησαν όταν οι άλλοι σωπαίναν.

Για την ποιητική συλλογή του Δημήτρη Π. Κρανιώτη «Ρυτίδες στον καφέ» – γράφει η Χρύσα Μαστοροδήμου

(αναδημοσίευση από το φρέαρ 21/02/2026 ) 

Για την ποιητική συλλογή του Δημήτρη Π. Κρανιώτη «Ρυτίδες στον καφέ» – γράφει η Χρύσα Μαστοροδήμου – frear

Ο Δημήτρης Π. Κρανιώτης ανήκει στους ποιητές εκείνους που αντιμετωπίζουν τον λόγο με ευθύνη και εσωτερική πειθαρχία. Η ποίησή του κινείται ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό, στο βίωμα και στον στοχασμό. Με λόγο λιτό, αλλά ουσιαστικό, φωτίζει στιγμές καθημερινές, υπαρξιακές ανησυχίες και ερωτήματα που αφορούν στον σύγχρονο άνθρωπο.

Στα 52 σύντομα ποιήματα της νέας του ποιητικής συλλογής Ρυτίδες στον καφέ, διακρίνει κανείς μια διαρκή αναζήτηση νοήματος, μια ευαισθησία απέναντι στον χρόνο, στον έρωτα, στη μνήμη και στον άνθρωπο. Ο ποιητής με αυτό το καλαίσθητο έργο του από τις εκδόσεις Κέδρος δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, αλλά τη γνήσια επικοινωνία με τον αναγνώστη. Και αυτή ακριβώς η ειλικρίνεια είναι που προσδίδει στη συλλογή του τη δύναμή της.

Η ποίηση του επιμένει στη λεπτομέρεια, στο ίχνος, στο μικρό καθημερινό συμβάν που αποκαλύπτει κάτι ουσιαστικό. Ο καφές του τίτλου δεν είναι απλώς μια εικόνα οικειότητας· είναι ο χρόνος που κυλά αργά, αφήνοντας πάνω του ρυτίδες – όπως αφήνει και πάνω μας.

ΡΥΤΙΔΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕ

Ξυπνώ
Ακούγοντας τον ίδιο ήχο
Κάθε πρωί
Γεμάτος σπασμένα ερωτηματικά

Με τόσες ρυτίδες στον καφέ
Με καρφωμένο το ίδιο ποίημα
Ξανά στο μυαλό μου

Ψάχνω μια λέξη
Θρηνώ
Κι ας ξέχασα να κλάψω
Τόσες νύχτες
Μακριά σου

Γκρινιάζω όπως πάντα
Χωρίς λόγο
Όταν είσαι κοντά μου

Στο ομότιτλο ποίημα «Ρυτίδες στον καφέ» (σελ. 9) ο ποιητής ξυπνά «ακούγοντας τον ίδιο ήχο κάθε πρωί / γεμάτος σπασμένα ερωτηματικά». Η επανάληψη, η φθορά, η αμφιβολία δεν παρουσιάζονται ως εξαίρεση, αλλά ως κανονικότητα. Το ίδιο ποίημα καρφώνεται ξανά και ξανά στο μυαλό, όπως μια σκέψη που δεν λέει να φύγει. Η αναζήτηση μιας λέξης γίνεται υπαρξιακή πράξη. Ο θρήνος συνυπάρχει με την αδυναμία του κλάματος. Η απουσία του άλλου βαραίνει, ενώ η παρουσία του γεννά γκρίνια, αμηχανία, ενοχή. Η ανθρώπινη σχέση παρουσιάζεται χωρίς εξιδανίκευση, μέσα στην αλήθεια της αντίφασής της.

Στο ποίημα «Νέμεσις» (σελ. 28) ο κόσμος του ποιητή αποκτά σκηνικό σχεδόν θεατρικό. Τα ρούχα κρεμασμένα, τα παπούτσια έτοιμα για το αντίο, η ναφθαλίνη που σκεπάζει τις μυρωδιές – όλα μιλούν για αναχώρηση, για τέλος. Η σύγχρονη επικοινωνία αποτυγχάνει: «δίχως απάντηση στα sms της ματαίωσης». Η Νέμεσις, σύμβολο δικαιοσύνης και αποκατάστασης, δεν επεμβαίνει. «Νίπτει τας χείρας της». Η ευθύνη δεν αποδίδεται, η τάξη δεν αποκαθίσταται. Και ο ποιητής, μόνος, προσπαθεί να δραπετεύσει μάταια. Εδώ η ποίηση δεν παρηγορεί· καταγράφει με νηφαλιότητα τη συντριβή.

Στο «Ποίημα του κάμπου» (σελ. 29) ο χώρος ανοίγει, αλλά η ένταση παραμένει. Ο κάμπος δεν είναι τόπος γαλήνης. Είναι καυτός, κυκλικός, ζαλιστικός. «Έστυψα την πέτρα» – μια πράξη μάταιη, εξαντλητική. Κι όμως, μέσα στην εξάντληση, ένας εφιάλτης σώζει. Οι λέξεις τρεμοσβήνουν στο χώμα σαν κεριά, το χαρτί ματώνει. Η γραφή παρουσιάζεται ως σωματική δοκιμασία. Και μέσα σ’ αυτή τη δίνη, το ποίημα ξυπνά. Όχι πριν, όχι μετά – αλλά ακριβώς μέσα στην ταραχή.

Ιδιαίτερη θέση στη συλλογή έχει το ποίημα «Μετάφραση» (σελ. 32) «μες στις λέξεις», όπου η ποίηση γίνεται πράξη σχέσης. «Κοίτα με χωρίς εξαιρέσεις στις σκέψεις σου». Η αγάπη, εδώ, δεν ζητά ωραιοποίηση. Ζητά καθαρό βλέμμα. Ζητά να υπάρξει χωρίς υποσημειώσεις, χωρίς αστερίσκους. Η ζωή δηλώνεται με πόνο, αλλά και με επιμονή: «θα ζω κι ας πονώ». Η ποίηση γίνεται μετάφραση του ελάχιστου κοινού πολλαπλασίου δύο ανθρώπων – εκείνου που μπορεί να ειπωθεί πριν από την αφή και να αποκαλυφθεί μετά το φιλί. Ο λόγος δεν εξηγεί τον έρωτα· τον προσεγγίζει, τον μεταφράζει όσο αντέχει.

Επίσης στο ποίημα «Χαμένος χρόνος» (σελ. 52) παρατηρούμε ότι το ποίημα εκτυλίσσεται ως μια συμπυκνωμένη υπαρξιακή διαδρομή. Από τον πρώτο κιόλας στίχο, Χαμένος χρόνος «στην άκρη του δρόμου», ο ποιητής τοποθετεί τον αναγνώστη σε έναν ενδιάμεσο χώρο: ούτε πλήρη κίνηση, ούτε οριστική στάση. Ο χρόνος δεν βιώνεται ως συνέχεια, αλλά ως απώλεια, ως κάτι που έμεινε πίσω, παρατημένο «στην άκρη του δρόμου».

Η αιφνίδια φθορά –«ξάφνου γέρασες»– δεν συνδέεται με βιολογική ηλικία, αλλά με το βάρος της εμπειρίας. Η «ασήκωτη βαλίτσα» λειτουργεί ως κεντρικό σύμβολο: είναι το φορτίο της ζωής, γεμάτο όχι με αντικείμενα, αλλά με «θύελλες», δηλαδή με επιλογές, συγκρούσεις, βλέμματα, εντάσεις που ο ίδιος ο άνθρωπος «έσπειρε». Η ευθύνη του βιώματος ανήκει στον ίδιο τον ποιητικό ήρωα.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η χρήση του βλέμματος: «με το βλέμμα καθέτως στη σκόνη / με ωτοστόπ οριζοντίως στη σιωπή». Εδώ ο ποιητής αντιπαραθέτει δύο στάσεις ύπαρξης. Η «κάθετη» σχέση με τη σκόνη δηλώνει την άμεση, σκληρή επαφή με τη φθορά και το έδαφος της πραγματικότητας. Αντίθετα, το «ωτοστόπ στη σιωπή» υποδηλώνει μια παθητική αναμονή, μια προσδοκία σωτηρίας ή μετακίνησης χωρίς βεβαιότητα προορισμού. Η σιωπή γίνεται χώρος αναμονής, όχι λύτρωσης.

Το ποίημα κορυφώνεται στον τελευταίο στίχο: «μα ούτε ένα δευτερόλεπτο δε σταμάτησε να σε πάρει». Ο χρόνος προσωποποιείται ως ένα όχημα που δεν σταματά ποτέ. Δεν υπάρχει παύση, δεν υπάρχει εξαίρεση. Η ζωή συνεχίζεται αδιάφορη απέναντι στην κόπωση, τη μνήμη ή την επιθυμία. Το υποκείμενο μένει εκτεθειμένο, σε μια διαρκή κίνηση που δεν ελέγχει.

Το ποίημα αυτό είναι ενδεικτικό της ποιητικής του Δημήτρη Π. Κρανιώτη: λιτός λόγος, έντονη μεταφορικότητα, απουσία ρητορικών εξάρσεων και βαθιά υπαρξιακή αγωνία. Ο ποιητής δεν αφηγείται· υπαινίσσεται. Δεν εξηγεί· αφήνει τον αναγνώστη να συνδιαμορφώσει το νόημα. Η ποίησή του κινείται στον χώρο του καθολικού, εκεί όπου το προσωπικό βίωμα μετατρέπεται σε κοινή ανθρώπινη εμπειρία.

Θα λέγαμε ότι εδώ δεν αποτυπώνεται ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μια αλήθεια για τον άνθρωπο: η σχέση του με τον χρόνο, το βάρος των επιλογών του και η αδυναμία να σταματήσει τη ροή της ύπαρξης. Και ακριβώς γι’ αυτό το ποίημα δεν αφορά μόνο τον ποιητή, αλλά όλους μας.

Σε όλα του τα ποιήματα, ο Δημήτρης Π. Κρανιώτης υπηρετεί μια ποίηση λιτή, σύγχρονη, χαμηλόφωνη, αλλά βαθιά στοχαστική. Χρησιμοποιεί το καθημερινό λεξιλόγιο, την τεχνολογία, το σώμα, το τοπίο, για να μιλήσει για τα μεγάλα ζητήματα: τον χρόνο, τη ματαίωση, την απουσία, τη σχέση, την ανάγκη επικοινωνίας. Δεν προσφέρει βεβαιότητες. Προσφέρει επίγνωση.

Και ίσως αυτό να είναι τελικά το νόημα της ποίησης για τον άνθρωπο: όχι να απαντήσει στα ερωτήματα, αλλά να μας μάθει να τα αντέχουμε. Να δημιουργήσει έναν χώρο όπου ο πόνος, η αμφιβολία και η αγάπη μπορούν να συνυπάρξουν χωρίς εξηγήσεις. Η ποίηση δεν σώζει τον κόσμο. Μπορεί όμως να σώσει τη στιγμή. Να τη φωτίσει, έστω για λίγο.

Και αυτό σίγουρα ο ποιητής μας Δημήτρης Π. Κρανιώτης το πετυχαίνει επάξια. Καλοτάξιδο!

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: ©Μike Ηall. Δείτε τα περιεχόμενα του δέκατου έβδομου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Ψυχοσάββατα, ποίημα Νίκου Πουλινάκη

Ψυχοσάββατα

Είναι κάτι Ψυχοσάββατα

που κονταροχτυπιούνται

με συννεφιών λεζάντες.

Είναι κάτι Ψυχοσάββατα

πολύωρων γονυκλισιών

που συναποτελούν

τις παραγράφους

σαστισμένων δακρύων.

Είναι κάτι Ψυχοσάββατα

που θρηνοκελαηδούν

όλων των ζωντανών

το πολύσπορο βλέμμα

που έχασε στο ζύγι.

Νίκος Αντ. Πουλινάκης

ΠΟΙΗΣΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ ΓΙΩΡΓΟΥ

   

                         ΜΝΗΜΗ  ΤΡΕΛΗ

Μνήμη τρελή,
μνήμη αδέσποτη του καημού κι απείθαρχη του χρόνου,
υπέκυψες στον πειρασμό, σαν μου ’πε  εφηβάκι
και μ’ έσμπρωξες παιδί να πλανηθώ,
έφηβος να  παλινοστήσω,
στις παλιές και έρημες των προσδοκιών αφετηρίες
και στις πλημμυρισμένες των ονείρων κοίτες,
τότε που ασυντρόφευτος την αποζητούσα,
ανιχνεύοντας τη μορφή της σ’ όλους τους δρόμους
που έμοιαζαν με τ’ απλωμένα  χέρια του θεού,
για την πιο μακρινή και κοινή μας διαδρομή,
για  ένα ταξίδι ασύνορο και χωρίς  προορισμό.

Μνήμη τρελή,
μνήμη  φωτιά ανέλεγκτη και μνήμη ελπιδολύτρα,
υπέκυψες νοσταλγικά σαν μου ’πε εφηβάκι,
και θυμήθηκα που κράταγα στις ανοιχτές παλάμες
μικρούς κι αφτέρουγους θεούς με  στήθια λαχανιασμένα,
που έβλεπαν με τα μάτια της κι ανάσαιναν στην πνοή της
κι όταν φτεροκόπησαν και σπάθισαν τη μορφή της,
έμεινα στο καρτέρεμα και στην απαντοχή της
σαν το πουλί στην ανατολή, για τ’ουρανού τον κόρφο,
σαν άνεμος που μπερδεύτηκε στους φράχτες στα περβόλια,
σαν το παιδί που πρόσμενε στο σταυροδρόμι φίλους.

Μνήμη τρελή,
μνήμη κυρά καλή κι αναδρομάρισσα φωνή,
πώς ήσουν τόσο σίγουρη
πως αναγνώρισες την αδελφή ψυχή;

            Γιώργος  Αλεξανδρής

ΑΠΕΙΛΕΣ

Μας σημαδεύει και μας απειλεί ο χρόνος
μ’ έναν αδυσώπητο συγχρονισμό
μακάριας ταχύτητας και δεσποτικής κυριαρχίας,
μα εμείς, με πλήρη επίγνωση της φθοράς και του τέλους,
αντιστεκόμαστε στο αναπόφευκτο με άδηλη υποταγή,
συμπαντικές κουκίδες με συνείδηση και δημιουργία.

Μας εκβιάζει και μας απειλεί ο εαυτός μας,
καθώς μας εγκαλεί για τη συντριβή της ευθύνης
και μας προτρέπει στην ταύτιση και την ισορροπία,
μα εμείς, δοκιμάζοντας αλήθειες κι αποδοχές,
ασκούμαστε στην άρνηση της προσποίησης
κι επιμένουμε στην υπερβολή της τελείωσης.

Μας εκθέτουν και μας απειλούν πρόξενοι και ταγοί,
με φοβέρες ‚εκθειασμούς  και παρήγορα λόγια,
το νου μας στεγνώνουν, την ψυχή μας στραγγίζουν,
μα εμείς περνάμε από την πλάνη στο φόβο,
τον ύποπτο λόγο στεγάζουμε επαίτη τυφλό
και προσφέρουμε ευγνωμοσύνη αντί για  σεβασμό.

Απειλή, ιεροφάντες άστεγοι και κήρυκες αγύρτες,
η έκκληση στην προσομοίωση και η ειρκτή της λήθης,
ομόχρωμοι να θεραπεύουμε κατεστημένες ρήσεις,
μα εμείς, αρνούμαστε τη συνενοχή και τη λατρεία,
ερωτοτροπούμε με το βέβαιο αδέκαστης προφητείας,
πως θα   ’ναι ο χρόνος ανοιχτός και ομότιτλοι οι άλλοι.

                            Γιώργος  Αλεξανδρής

          

 ΑΒΑΤΟ

Στη γωνιά που εναπόθετε
μ’ ευλάβεια και κατάνυξη
την ομορφιά της μοναξιάς της
και τολμούσε να πλάθει όνειρα
μ’ ανθρώπινη διάσταση,
στη γωνιά που αναπολούσε
με δέος και τρυφερότητα
τα πρώτα της σκιρτήματα
και χάριζε του κορμιού της
τη ζέστη και τη μυρωδιά.
Εκεί που πρωτοδείλιασε
ψηλαφώντας της ψυχής την ευγένεια
και θάρρεψε στ’ ατίθασο του νου,
εκεί που αποζήτησε
να πάει πιο πέρα τον εαυτό της
ισορροπώντας στους μύχιους πόθους
και στου καιρού τις μνήμες,
σ’ αυτή τη γωνιά
οχύρωσε το προσωπικό της άβατο
και το περιτείχισε
με σελίδες, χρώματα και μουσική.
Σ’ αυτή τη γωνιά
μονοδρόμησε τη ζωή στη μοναξιά,
να βγει ακόμη πιο ψηλά.
Φως στο άβατο και σκιά,
άσυλο και ιερό
βαθιά πιο ανθρώπινο
κάτι περισσότερο από το θείο.
Στο άβατο  αυτό της γωνιάς,
καταφυγή και ανάνηψη της ψυχής,
καστροπολεμίτισσα νύχτα,
μάγισσα νύχτα,
μ’ άσωτα τ’ Αυγερινού
τα χείλη και τα χέρια
στάλαξε στα λαχανιασμένα στήθια
σταγόνες ζωής, ίδιες δυο κόκκινα μάτια
κι άνοιξε μικρό παραθύρι
ίσα για να τρυπώσει η ανατολή,
τίποτα να μην πυρπολήσει,
τίποτα να μην κατακτήσει
παρά μόνο να παραδοθεί
φως, έρωτας και ζωή.

Γιώργος  Αλεξανδρής

ΑΥΓΗ ΝΑ ΜΗ ΧΑΡΑΞΕΙ, ΠΟΙΗΜΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΑΥΓΗ ΝΑ ΜΗ ΧΑΡΑΞΕΙ

Ας έγερνε να ξεχαστεί
στην αγκαλιά σου η νύχτα
και το φεγγάρι σαν παιδί,
στο στήθος σου να κοιμηθεί,
αυγή να μη χαράξει.

Ας ήταν και να γλίστραγες
σκιά στο παραθύρι.
Νεύμα ψυχής μες στη σιωπή
και ψίθυρος καρδιάς π’ αδημονεί,
πρωί μην ξημερώσει.

Ρίξε τ’ αστέρια στην ποδιά
και τα μαλλιά στους ώμους.
Κράτα τ’ ανέμου την πνοή
στη σφαλιστή την πόρτα,
η ανατολή ν’ αργήσει.

Να γείρεις στα χείλη μου φιλί
και χάδι στο κορμί μου.
Να γίνει η νύχτα αγκαλιά
κι εσύ αναπνοή μου,
ήλιος να μη φωτίσει.

Καρτέρεψα στα μάτια σου
του λογισμού σημάδια.
Της νύχτας και του έρωτα
αντίφωνο και φέγγος,
η μέρα να γοργέψει.

Και ξόδιασα τις σκέψεις μου
στην άκρη του ονείρου.
Με ζέστανες με γλύκανες
Μάνα, γυναίκα κι αδερφή,
ζωή να σ’ ανασαίνω.

Γιώργος   Αλεξανδρής