Ένα ποίημα από το Μοσχόπουλο Γεράσιμο

                    «Χαράζει άνοιξη»                                                                            

Στη ζούγκλα της τεράστιας διαφθοράς κι απάτης,

όλα γινόντουσαν στυγνά για τους καρπούς της κάλπης,

σαν τα κουνέλια θέλανε πολλά χρυσά καρότα,

ψηφίζανε τους λύκους που μας άλλαζαν τα φώτα,

οι αλεπούδες κλέβανε φορώντας τα κουστούμια,

ενώ στην πράξη σκάβανε τ’ αυριανά λαγούμια.

Σκάψανε λαίμαργα σαν τυφλοπόντικες πεινάλες

και κάνανε κομπίνες κι απατεωνιές μεγάλες,

όποιος προλάβαινε την αρπαχτή την ευκαιρία,

σε μια ξεχειλωμένη, κάλπικη δημοκρατία.

Πετάνε πια κοντά μας τα αχόρταγα κοράκια,

μας δίνουν ψίχουλα και θανατηφόρα φιλάκια,

κόβουν το ασπρογάλανό μας δάσος σε φιλέτα,

θα κινδυνεύουμε σαν την χελώνα την καρέτα.

Έχουνε στήσει γλέντι οι πιο αδηφάγοι γύπες,

καπνίζουνε του κέρδους τις δανειοφόρες πίπες

και ρίχνουνε τις στάχτες στης Ελλάδας το κουφάρι,

μας έχουν κάνει ένα εφοριακό σαφάρι.

Μια λύση έχω να προτείνω, την πρωτοβουλία,

θα φέρει μία ουσιαστική δημοκρατία.

Κουνέλια και λαγοί να σπέρνουν στους μπαξέδες,

στα γιαλαντζί λιοντάρια να περνάνε χειροπέδες,

κάστορες, μέλισσες να φτιάχνουν αγαθά βαρβάτα

ν’ αρχίσουμε τη νίκη μας από τα Χαβριάτα.

Το σούρουπο ενός παλιού τιτάνα έχει φτάσει

και η αυγή μιας εποχής δειλά-δειλά χαράζει,

ο κόκορας ακόμη μία φορά θα λαλήσει,

την άνοιξη γλυκά ο κούκος θα προϋπαντήσει.

Μοσχόπουλος  Γεράσιμος.

Ποίηση Δεληγιάννη - Τσιουλπά Άννα

 ΦΕΥΓΕΙ Η ΖΩΗ

 Τα θέλω μου, λιμνάζοντα νερά ,

ρυτιδιασμένα απ’το φύσημα

του αγέρα,

άρχισε η ψυχή μου να γερνά

και σώνεται γοργά

η κάθε μέρα!

Κλείνω τις χούφτες

μη μου φύγει το νερό,

τη διψασμένη μου ζωή

για να ποτίσω,

μα ο χρόνος ανελέητος,

σκληρός,

τα περασμένα

δεν τα φέρνει πίσω!

 

Ονείρου Φως

 

Ονειρεύομαι το αύριο ,όχι για μένα,

 αλλά για το αύριο των παιδιών των παιδιών μου!

Ονειρεύομαι το καλό, όχι για μένα ,

αλλά για εκείνους που θα πραγματώσουν τ’ όνειρό μου!

Ονειρεύομαι τη μέρα εκείνη ,του χρόνου,

 που οι άνθρωποι θα χαμογελούν στην ευτυχία!

Ονειρεύομαι τον καιρό που την τύχη τους,

επίμονα δε θα τη ρίχνουν στα λαχεία…

……………………………………………….

Ονειρεύομαι την ώρα  που στο χορταριασμένο μονοπάτι ,

 δε θα σηκώνεται  «μαχαίρι»

στην πονεμένη και συφοριασμένη πλάτη!

Ονειρεύομαι κι ας μη μ’ αφήνετε ,νόμοι σημερινοί,

δικαίωμά μου απαράγραπτο, η ακατάλυτη ψυχή!

Όχι στο φως, μα στο σκοτάδι ,μες στου ονείρου μου το χάδι

θα ονειρεύομαι,  όσο θα ζω , της φαντασίας μου

τον κόσμο τον καλό.

 Μεταμέλεια

Μου λες κι απόψε ,πως οι στάλες της βροχής

Πρόλαβαν να νοτίσουν το κορμί σου,

Κατακαλόκαιρο και περιπατητής

Σου δίνει λύσεις πάντα η λογική σου!

 

Μα, μη με σκέφτεσαι  την ώρα που μετράς

Βήματα στο λιθόστρωτο μεγάλα,

Τι να σου πουν οι χτύποι της καρδιάς

Στα πρωτινά σου λάθη τα μεγάλα!.

 

Κάστρα στην άμμο χτίσαμε κι οι δυο,

Συνοδοιπόροι και εραστές χωρίς ελπίδα,

Μαζεύονταν τα σύννεφα ψηλά

Αργεί ,μου έλεγες, να έρθει η καταιγίδα .

 

Τώρα, πάνω στα χνάρια  περπατάς

Τα όνειρά μας ένα- ένα  αναρριπίζεις,

μα πώς μπορεί να ενώσει το γυαλί

που έμαθες αργά να το ραγίζεις!

 Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά

 

Μια συνάντηση..από τον Κυριακίδη Νίκο

ΤΟ ΚΕΛΙ ΔΕΝ......

 

 

 

 

 

 

 

Όλοι ξεκουράζονταν.

Καταμεσήμερο φθινόπωρου, ίδιου με άνοιξη

Στην αρχή μιλήσαμε για δολοφονίες, ενόχους, παραμυθάδες

Σα σε φωτογραφία. Σ’ ένα παγκάκι, σταυρωμένα τα χέρια.

‘’Θυμάσαι την Αίγινα,την Καλλιθέα, το Θησείο, το Κατσιπόδι, τον Ασύρματο τότε ;’’

-‘’Όχι Νίκο, δεν τα πρόλαβα’’

Δεν μου είπες για τον οδοντίαστρο που ποτέ δεν ήρθε

Για τη μόλυνση με μια σκόνη να ρίχνεις, πάνω

Κάτι μέσες άκρες.... στην αρχή

Μα δεν μου είπες για τους άδειους που ακολουθούσαν τάχα

Δεν μου είπες και τι τρώγατε μέσα εκεί, κάθε πότε

-Αγάπα το κελί σου και τρώγε το φαγί σου-

Ξαφνικά σκέφτηκες την Πρέσπα, τη Φλώρινα :

‘’Τι όμορφα μέρη! Ειδικά με την ελπίδα νάναι απέξω τους’’

-’’Μόνο μια χαζή εκδρομούλα έχω πάει Νίκο, τι να πω ;

Σκέφτηκα τα μιλιούνια στο Καλλιμάρμαρο

Τα παράνομα ταξίδια-προετοιμασίες , διαφορές στις εκτιμήσεις, συμφωνίες-αγωνία θάχαν.

"Ξέρεις μπιλιάρδο ;"

-"Μπα, έτσι να περνά η ώρα. Χαρτιά ξέρω.........χάνω συνήθως, βέβαια"

Στη βόλτα κάναμε πλάκα με τους ψυχίατρους :

Τις διαγνώσεις, την αγωνία να δώσουν μια λύση, τα διάφορα φάρμακα

Σου άρεσε μάλλον η κανονική ιατρική

Το θαύμα της εποχής σας.

Κάποια ονόματα σου έρχονταν συχνά :

Μικροί σκοτωμένοι σύντροφοι

Πρόσφατοι γνωστοί, γείτονες από κει πέρα

Κάποιοι επισκέπτες από Ελλάδα, ανεξαρτήτως

Δεν σχολίαζες για κάποιον από αυτούς, ήτανε μάλλον στο μπροστά του νου.

Έπιασε να βρέχει,‘’όπου πάω βρέχει συνέχεια, παράξενο’’

Μείναμε να καθόμαστε όρθιοι σ ένα υπόστεγο.

‘’Παλεύεις τόσο καιρό να με βρείς. Δεν έχει νόημα

Κάποια μικρά, αγέννητα πάντα αυτά, έχουν

Η μνήμη είναι ένα γιo-γιό :

Το ανεβοκατεβάζεις σαν μεθυσμένο...........

Μετά βαριέσαι, αλλάζεις παιχνίδι’’.

-‘’Τι θέλεις να τους πω ; Στους πιο αγαπημένους’’

Έξω συνέχιζε η ψιλή βροχή

Μιλούσες για το μέρος, το  τόσο ήσυχο

Ρώτησες κάπου ενδιάμεσα ποιές φυλακές, υπάρχουν ακόμη.

‘’Βλέπεις αυτή τη γεματούλα ;  Με ξέρει με τ΄όνομά μου-το κανονικό

Πιο νέος.....θα τα φτιάχναμε μάλλον. Έχει φωτεινό πρόσωπο........

Έλεγα πάντα ‘’γεια χαρά’’, θυμάμαι

Σα νάταν αποχαιρετισμός, η τελευταία φορά

Τελευταία που θα λάθευα, θα με πιάναν, θ΄αγαπιόμουν.......

Θ΄ανέπνεα, θα έλπιζα, θα κοίταγα τις όμορφες.

Είναι  καλό να γεννηθείς

Νάτο ρε συ!

Αυτό πες τους’’

Π Ρ Ο Κ Η Ρ Υ Ξ Η Λ´ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 2012

Ὁ Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός προκηρύσσει Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Πεζογραφίας, Ποιήσεως καί Δοκιμίου. Οἱ διακρίσεις γιά τό κάθε σκέλος τοῦ Διαγωνισμοῦ εἶναι Βραβεῖο (ἤ Βραβεῖα) καί Ἔπαινος (ἤ Ἔπαινοι). Τά ἔργα πού θά ὑποβληθοῦν πρέπει νά εἶναι ἀδημοσίευτα καί δημιουργήματα ἑνός καί μόνον συγγραφέως. Στόν παρόντα Διαγωνισμό δέν μποροῦν νά συμμετάσχουν ὅσοι ἔχουν λάβει Βραβεῖο (καί ὄχι Ἔπαινο) σέ προηγούμενο Λογοτεχνικό διαγωνισμό τοῦ Συλλόγου, στό ἀντίστοιχο σκέλος, καθώς καί τά μέλη τοῦ Συλλόγου.

Τά πεζογραφήματα εἶναι δυνατόν νά ἔχουν τήν μορφή διηγήματος ἤ μυθιστορήματος καί οἱ ποιητικές συλλογές πρέπει νά περιλαμβάνουν τουλάχιστον δέκα (10) ποιήματα.

Τά ἔργα πρέπει νά ὑποβληθοῦν δακτυλογραφημένα σέ τρία (3) ἀντίτυπα στήν Γραμματεία τοῦ Φιλολογικοῦ Συλλόγου Παρνασσός, συνοδευόμενα ἀπό κλειστό φάκελο, στόν ὁποῖο θά ἐσωκλείωνται τό ὀνοματεπώνυμο, ἡ διεύθυνση καί τό τηλέφωνο τοῦ συγγραφέως ἤ νά ἀποσταλοῦν ταχυδρομικῶς στήν διεύθυνση τοῦ Συλλόγου (Πλατεῖα Ἁγ. Γεωργίου Καρύτση 8, 10561 Ἀθῆναι, μέ τήν ἔνδειξη: «Γιά τόν Θ’ Λογοτεχνικό Διαγωνισμό»). Στήν ἐξωτερική ὄψη τοῦ φακέλου ὅπως καί στήν πρώτη σελίδα ἑκάστου ἀντιτύπου πρέπει νά ἀναγράφωνται ὁ τίτλος τοῦ ἔργου καί τό ψευδώνυμο.

Ὁ κάθε ὑποψήφιος μπορεῖ νά συμμετάσχη μόνο σέ ἕνα ἀπό τά τρία τμήματα τοῦ διαγωνισμοῦ μέ μία ποιητική συλλογή ἤ ἕνα ἔργο. Ἕνα ἀπό τά ἀντίτυπα τῶν ἔργων κατατίθεται ὑποχρεωτικῶς στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Παρνασσοῦ, ἐνῶ τά ἄλλα δύο ἀντίτυπα μποροῦν νά τά παραλάβουν οἱ ὑποψήφιοι μετά τό πέρας τοῦ Διαγωνισμοῦ καί μέχρι τήν 31.12.2013. Μετά τήν ἡμερομηνία αὐτή, οὐδεμία εὐθύνη φέρει ὁ Σύλλογος γιά τήν ἐπιστροφή τῶν ἀντιτύπων.

Καταληκτική ἡμερομηνία ὑποβολῆς τῶν ἔργων ὁρίζεται ἡ 31η Δεκεμβρίου 2012, μέ σφραγίδα ταχυδρομείου.

Τά ἀποτελέσματα θά ἀνακοινωθοῦν ἀπό τήν Ἐπιτροπή Κρίσεως σέ δημόσια συνεδρία στήν αἴθουσα Κ. Παλαμᾶ τοῦ Φ. Σ. Παρνασσός, τήν Τετάρτη 5 Ἰουνίου 2013 καί ὥρα 7 μ.μ. Οἱ συμμετέχοντες ἀποδέχονται ἀνεπιφυλάκτως τήν κρίση τῆς Ἐπιτροπῆς.

Ἡ ἀπονομή τῶν Βραβείων καί Ἐπαίνων στούς διακριθέντες θά γίνη στήν αἴθουσα τελετῶν τοῦ Φ. Σ. Παρνασσός τήν Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013 καί ὥρα 11 π.μ., μετά τό ἐτήσιο μνημόσυνο τῶν ἱδρυτῶν καί εὐεργετῶν τοῦ Συλλόγου.

Γιά περισσότερες πληροφορίες παρακαλοῦμε νά ἀπευθύνεσθε στήν Γραμματεία τοῦ Συλλόγου (τηλ. 210.3221917, ἐσωτ. 203).

Διήγημα από τη Μαρίνα Αποστόλου

TA TAKOYNAKIA

Το απόγευμα της σχολικής γιορτής του Δημοτικού είχε φτάσει. Κοίταξα το ρολόι μου κι είδα ότι πλησίαζε επτά παρά τέταρτο. ‘’Ώρα να φύγω’’, σκέφτηκα. Βγήκα για ένα λεπτό χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο στο μπαλκόνι...έκανα συχνά αυτή τη μηχανική κίνηση το καλοκαίρι...κίνηση αψυχολόγητη...λες και τι καινούριο θα έβλεπα! Λες και τα σπίτια της γειτονιάς θα χαν φύγει από τη θέση τους...λες και θα χαν αλλάξει τα πρόσωπα που έμεναν απέναντί μου μέσα σε μισή ώρα! Γιατί είχα φτάσει στο σημείο να βγαίνω στο μπαλκόνι περίπου κάθε μισή ώρα αγναντεύοντας πότε την τριόροφη τσιμεντένια πολυκατοικία, πότε το χαμηλό σπιτάκι της Γεωργίας της μικρής... της μασκότ της γειτονιάς.
Η ματιά μου δε θα διαρκούσε πολύ... ίσα-ίσα να την ρίξω και θα έφευγα για το Δημοτικό. Πριν καλά-καλά όμως κλείσω την μπαλκονόπορτα, είδα κάτι μικρό που μου έκανε ωστόσο αίσθηση...δυο τακούνια να χτυπάνε πάνω στην άσφαλτο του παραδρόμου...ή μάλλον δεν είδα απλά...άκουσα κιόλας...ήταν τα τακούνια ή καλύτερα τα τακουνάκια της Μαριλένας. Παπούτσια κλειστά και μακρόστενα...με κάτι λεπτά τακουνάκια που ίσα που της χάριζαν ελάχιστους πόντους επιπλέον και τη μεταμόρφωναν σε ελαφρώς ψηλότερη γυναίκα. Μαύρα στο χρώμα κι ίσως όχι τόσο βολικά και ξεκούραστα, έδειχναν να τη χτυπάνε, να την ενοχλούν κι η ίδια να τα κουμαντάρει με δυσκολία. Η γειτόνισσα έμοιαζε να βιάζεται, σαν κάτι να χε ξεχάσει...ήξερα καλά ότι είχε άγχος, αγωνία για την παρουσία του γιου της στη σχολική γιορτή. Τελείωνε την γ’ τάξη ο Νικολάκης της... κι έπρεπε να ναι στην πρώτη γραμμή για να τον απαθανατίσει με τη φωτογραφική της μηχανή. Το κολλητό παντελόνι που φορούσε ασφικτυούσε πάνω της και διέγραφε ταυτόχρονα τα πλαδαρά σχεδόν παραμορφωμένα της μπούτια...από πάνω είχε επιλέξει μια μπλούζα πιο φαρδιά η οποία έπεφτε μέχρι τη μέση της και κουκούλωνε επαρκώς το πελώριό της στήθος. Την είδα να μπαίνει στην πολυκατοικία και να ξαναβγαίνει μετά από ένα λεπτό. Με την ίδια βιασύνη, συνέχισε να περπατάει με τα χίλια ζόρια πάνω στα τακουνάκια της και να κατευθύνεται προς το σχολείο. Δυσφορούσε, ήταν ολοφάνερο αλλά και τι να έκανε; Δεν μπορούσε να φορέσει πάλι αθλητικά παπούτσια που τόσο την εξυπηρετούσαν σε καθημερινό επίπεδο. Μαλακά και επίπεδα, της ήταν πάντα τόσο άνετα και ξεκούραστα! Εκείνο το απόγευμα όμως όφειλε να είναι πιο περιποιημένη, πιο κομψή...για χάρη του παιδιού της. Τα τακουνάκια εκείνα αποτελούσαν τη βάση του πιο ‘’καλού’’ ίσως ζευγαριού που διέθετε. Νοικοκυρά στο επάγγελμα στηριζόταν αποκλειστικά στο μισθό του επαγγελματία οδηγού άντρα της. Πόσα πια χρήματα να περίσσευαν για τα λούσα της; Οικογένεια με δύο παιδιά και στεγαστικό δάνειο δεν είχε πολλά περίθωρια για επιπρόσθετα πράγματα.
Την ακολούθησα καθώς κι εγώ τον ίδιο προορισμό είχα. Την έβλεπα στο βάθος του δρόμου να πηγαίνει βάρκα-γιαλό... η σιλουέτα της ήταν τόσο χαρακτηριστική... θα ταίριαζε για μοντέλο στο Φερνάντο Μποτέρο... νοτιοαμερικανό ζωγράφο που έχει μια αδυναμία στις πολύ ζουμερές. Με σύμμαχο το πείσμα της, κατάφερε να μπει στην αυλή του σχολείου και να καταλάβει τη θέση που επιθυμούσε για να φωτογραφήσει το παιδί της. Έκατσα σχετικά κοντά της και με την τσάντα μου όρισα απαγορευτικό σε όποιον ήθελε να κάτσει δεξιά μου. Όλο και κάποια γνωστή θα ερχόταν, κατά πάσα πιθανότητα συνάδελφος καθηγήτρια για να παρακολουθήσουμε μαζί τη γιορτή των μαθητών μας από το φροντιστήριο. Η Μαριλένα παρέμενε όρθια καθώς καθιστή δε θα ήταν δυνατό να κάνει τη δουλειά της. Το πρόσωπό της στράβωνε εξαιτίας του ήλιου ο οποίος έκαιγε το δέρμα των θεατών εκείνο το απόγευμα. Έριχνε βλέμματα αριστερά και δεξιά, μιλούσε κατά καιρούς με άλλες μαμάδες ενώ ενίοτε κουνούσε τα πόδια της και τα έβγαζε εναλλάξ από τα τυραννικά υποδήματα. Ανακουφιζόταν για λίγο τρίβοντάς τα και μετά πάλι στην υποταγή. Έκανε πότε ένα βήμα μπροστά πότε ένα πίσω... πότε αριστερά πότε δεξιά... Ασυνήθιστη σε τακούνια ονειρευόταν ίσως ένα ζεστό ποδόλουτρο μετά τη γιορτή του σχολείου... Η ώρα είχε πάει επτά και δέκα. Ο διευθυντής του Δημοτικού πήρε το μικρόφωνο και ανήγγειλε την έναρξη των επιδείξεων. Όλοι όσοι δεν είχαμε πρόγραμμα στα χέρια μας θεωρούσαμε ότι η αρχή ανήκε στην α’ Δημοτικού. Με έκπληξη όμως είδαμε ότι την εκκίνηση έκανε η γ’ τάξη. Η ματιά μου έπεσε μοιραία στην ετοιμοπόλεμη Μαριλένα. Κλείνοντας το ένα μάτι και χρησιμοποιώντας το άλλο για να βλέπει μέσα από τη φωτογραφική μηχανή, ξέχναγε για λίγο τα τακουνάκια της και εστίαζε όλη της την προσοχή στο γιο της. Έστρεψα τη ματιά μου στα παιδάκια. Ζωή, νιάτα και αθωότητα...
Κάπως έτσι θα ναι ο παράδεισος...
Σε λίγο κατέφθασε η Ελευθερία, η συνάδελφός μου. Με καλησπέρισε κι έκατσε στην ‘’πιασμένη’’ θέση. Την ενημέρωσα για την εξέλιξη της σχολικής γιορτής με σκοπό να την εντάξω στο κλίμα. Η Μαριλένα απ’ την άλλη μιλούσε και κακάριζε με τις άλλες μαμάδες... έδειχνε να διασκεδάζει ιδιαίτερα. Μαμάδες περήφανες και ευτυχισμένες. Γεμάτες. Οι γυμναστικές επιδείξεις συνεχίζονταν. Παιδικές φωνές παντού. Η βραδιά ήταν των παιδιών αλλά και δική τους. Ανήκε κατά βάση στους γονείς που ανέσταιναν κάθε μέρα τα παιδιά τους με ένα σωρό βάσανα. Εγώ κι η Ελευθερία δεν είχαμε παιδιά, ωστόσο μοιραζόμασταν τη χαρά και τον ενθουσιασμό απ’ την πλευρά του εκπαιδευτικού. Ξέραμε όμως καλά ότι δεν ήταν το ίδιο.
Είχε νυχτώσει για τα καλά. Έκανε ψυχρούλα. Τα παιδιά της Στ’ Δημοτικού παρουσίαζαν ένα κωμικό αποχαιρετιστήριο σκετσάκι. Η παιδική ηλικία τελείωνε εκείνο το βράδυ παραχωρώντας αναπόφευκτα τη θέση της στη δύσκολη εφηβεία. Την περίοδο με τη λιγότερη αγνότητα, τους έρωτες, τις απογοητεύσεις, το πολύ διάβασμα, τις εξετάσεις, τις οικογενειακές εκρήξεις και τις αντιθέσεις. Στο πέρασμα στην αληθινή πρακτική ζωή.
Κατά τις δέκα η ώρα ο διευθυντής ανακοίνωσε τη λήξη της γιορτής κι ευχαρίστησε γονείς, παιδιά και δασκάλους. Η Ελευθερία δεν είχε σταματήσει να τραβάει φωτογραφίες. Με τη διάλυση των τμημάτων, μας εντόπισαν και μας πλησίασαν μαθητές απ’ το φροντιστήριο. Μας αγκάλιασαν, μας φίλησαν και ανακοίνωσαν ο καθένας τους τα καλοκαιρινά τους σχέδια. Κάπως έτσι γινόμασταν κι εμείς παιδιά.
Η Μαριλένα κρατώντας το γιο της απ’ το χέρι πήρε το δρόμο της επιστροφής με κάποιες απ’ τις μητέρες των συμμαθητών του. Τα πόδια της ξανά χωμένα στα στενά αφιλόξενα τακουνάκια σφίγγονταν κάνοντας υπομονή μέχρι την άφιξη στο σπίτι. Πάσχιζαν να συμβαδίσουν με τις άλλες γυναίκες που βάδιζαν συγκριτικά πιο άνετα. Την έβλεπα να ξεμακραίνει κι η φιγούρα της να γίνεται όλο και πιο μικρή όλο και πιο λίγη.
Του χρόνου πάλι...

Νέο βιβλίο από το Διακογιάννη Νίκο

Ένα μυθιστόρημα που δεν περνά απαρατήρητο. Ένα  γοητευτικό, καλογραμμένο ευφάνταστο μεταφυσικό θρίλερ, με σαφή αλληγορία, εξαιρετικά συγκροτημένη πλοκή, και προδιαγραφές διεθνούς best seller.  Ένα είδος μυθιστορήματος που, είτε μας αρέσει είτε όχι, σπάνια συνοδεύεται από ελληνική υπογραφή.
Κινούμενος σε μια ατμόσφαιρα μυστηριακή, που μετατοπίζεται επιδέξια από την πραγματικότητα στην ψευδαίσθηση του ονείρου, ο συγγραφέας μεταφέρει τον αναγνώστη στον χώρο του ανεξήγητου. Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου ο Μάνος, μεταφραστής στο επάγγελμα και ενώ ετοιμάζεται να παραδώσει το , λογοτεχνική αδεία, τελευταίο μυθιστόρημα του νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου,  «Το γάλα των αγαλμάτων», περνά σε μια κατάσταση παράνοιας. Όπου δεν μπορεί να διακρίνει το πραγματικό από το φανταστικό και το όνειρο από τον πραγματικό εφιάλτη. Εντελώς ξαφνικά τα σημαντικότερα αγάλματα του πλανήτη καταστρέφονται. Άλλα γίνονται σκόνη και άλλα ακρωτηριάζονται. Από τους αρχαίους Κούρους μέχρι τον Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου και τη Γοργόνα της Κοπεγχάγης. Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει την καταστροφή και οι διεθνείς αρχές βρίσκονται σε κατάσταση πανικού. Και τότε μια περίεργη επιδημία μολύνει τους ανθρώπους. Μια αρρώστια που δεν τους σκοτώνει, αλλά τους μεταμορφώνει σε παγωμένα και ακίνητα αγάλματα ανίκανα να μιλήσουν και να κινηθούν. Ο «ύπνος των αγαλμάτων» παίρνει τη μορφή πανδημίας  και οι άνθρωποι μέσα στον πανικό, την άγνοια και τη δεισιδαιμονία τους, στρέφονται στα κατεστραμμένα αγάλματα και τα ενοχοποιούν για την επιδημία. Η ανθρωπότητα περνά σε μια κατάσταση μεσαιωνικού σκοταδισμού, όπου κυριαρχεί η παραφροσύνη του όχλου. Τα παλιά αγάλματα συντρίβονται ή απομονώνονται,  θεωρούνται εστίες ύβρεως ενώ από την άλλη μεριά κάποια νέα κινήματα αναπτύσσεται μια καινούργια θρησκευτικότητα.
Ο ύπνος των αγαλμάτων, ο μακάριος ύπνος της ανθρώπινης συνείδησης, η μετατροπή των ανθρώπων σε άφωνα, ακίνητα και παγερά όντα, είναι ο χειρότερος εφιάλτης για το μέλλον της ανθρωπότητας. Ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ και μαζί του και ο εφιάλτης. Αρκεί να κοιτάξει κανείς γύρω και μέσα του. Ευαίσθητος δέκτης των εφιαλτικών μηνυμάτων ο συγγραφέας, μιλά με την αλληγορία των αγαλμάτων, τόσο για την καταστροφή των παλιών αξιών όσο και για τη μετατροπή των ανθρώπων σε παγερά και σιωπηλά απολιθώματα.
συγγραφέας: Νίκος Διακογιάννης
Επιμέλεια: Σωτήρης Τριβιζάς
Σελ. 272, Εκδόσεις Καλέντης

Ποίημα του Βασίλη Χαραλάμπους

 

 

 

Π’ ΑΝΤΑΜΑ ΑΡΜΕΝΙΖΕΙ

                                           Του Βασίλη Χαραλάμπους

________

Ούτε που πρόφτασε

το πανάρχαιο της Κερύνειας καράβι

τ’ αραξοβόλι της πόλης του Κηφέα

λίγο πιο κάτω από την ακτή

που παραύστερα είπαμε των Αχαιών.

 

Και κείνο π’ ανταύγαζε

τόσο καιρό από τον βυθό

δεν ήταν μήτε τα μύγδαλα

μήτε οι οξυπύθμενοι ροδιακοί αμφορείς

μήτε οι μυλόπετρες από τη Νίσυρο

αλλά η καλοθυμιά

κείνης της διαδρομής

Σάμος

Χίος

Κως

π’ αντάμα  αρμενίζει

με κείνη την  έγνοια

ίσαμε τη μακρινή πατρίδα.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Το Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο – Λύκειο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης, τιμώντας την επέτειο για τα 90 χρόνια από τη μικρασιατική καταστροφή, προκηρύσσει πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό που απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου με θέμα αντλημένο από τη ζωή, την ιστορία και τη μακρόχρονη παρουσία του ελληνισμού στη Σμύρνη. Τα χρονικά όρια του διαγωνισμού ορίζονται από τις αρχές Σεπτεμβρίου ως τις 23 Νοεμβρίου 2012. Τα έργα που θα διακριθούν θα παρουσιαστούν σε ειδική εκδήλωση που θα λάβει χώρα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Σχολείου, το Σάββατο 8-12-2012, και στη συνέχεια θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα της Σχολής.

Ειδικότερα ο διαγωνισμός περιλαμβάνει:

Α. Διαγωνισμό ποιήματος (έως 60 στίχους)
Β. Διαγωνισμό διηγήματος (έως 10 σελίδες)

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:

1) Τα έργα να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα.

2) Να υποβληθούν σε δύο (2) δακτυλογραφημένα αντίτυπα με ψευδώνυμο, το οποίο θα αναγράφεται στο πάνω δεξιό μέρος του κειμένου. Τα πραγματικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο) του διαγωνιζόμενου να κλειστούν σε μικρό φάκελο και στο εξωτερικό του μέρος να αναγραφεί το ψευδώνυμο. Τα δύο αντίτυπα και ο μικρός φάκελος να σταλούν με απλή επιστολή (όχι συστημένη) με την αντίστοιχη ένδειξη «Διαγωνισμός για τη Σμύρνη», Πρότυπο-Πειραματικό Γυμνάσιο Ευαγγελικής Σχολής, Λέσβου 4 , Τ.Κ. 17123 Αθήνα, Νέα Σμύρνη.

3) Στο επάνω μέρος του φακέλου θα αναγράφεται μόνο το ψευδώνυμο. Ημερομηνία υποβολής μέχρι 23 Νοεμβρίου 2012 (σφραγίδα ταχυδρομείου).

4) Τα υποβαλλόμενα κείμενα δεν επιστρέφονται. Όσοι διακριθούν θα ενημερωθούν εγκαίρως τηλεφωνικώς.

5) Προβλέπονται δύο ξεχωριστές βραβεύσεις και έπαινοι, για τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου αντίστοιχα.

6) Οι κριτικές επιτροπές των διαγωνισμών θα συγκροτηθούν κατά κύριο λόγο από τους φιλολόγους του Γυμνασίου.

7) Η απονομή Βραβείων, Επαίνων και Αναμνηστικών Διπλωμάτων Συμμετοχής στο διαγωνισμό θα γίνει στις 8 Δεκεμβρίου 2012 σε ειδική εκδήλωση στην Ευαγγελική Σχολή. Η συμμετοχή στους διαγωνισμούς προϋποθέτει και την αποδοχή των όρων.
Νέα Σμύρνη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Διευθυντής του Γυμνασίου
Νίκος Λινάρδος
Ο Διευθυντής του Λυκείου
Στρατής Βογιάννης

1ο Φεστιβάλ δρόμου στη Λάρισα

Λάρισα: Οι δρόμοι μας………… Το πρώτο φεστιβάλ θεάτρου δρόμου Λάρισας, θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στην πόλη μας από 12-09 έως 14-09 Το φεστιβάλ συνδιοργανώνεται από τους artfools,Μικρός πρίγκιπας-Δήμητρα Μπαράτση,Δημήτρη Ακριβούλη, Lalaland Studio,
Το Φεστιβάλ φιλοδοξεί να γίνει ένας χώρος έκφρασης κάθε ανήσυχου πνεύματος και παράλληλα να εδραιώσει μια Γιορτή στην Πόλη μας, με σκοπό φιλανθρωπικό, όπως αυτός της ενίσχυσης ευπαθών ομάδων, ή και συλλόγων που δραστηριοποιούνται στο χώρο της κοινωνικής αλληλεγγύης.( Σύντομα θα ανακοινωθούν λεπτομέρειες).

Νέες και καθιερωμένες ομάδες, νέοι καλλιτέχνες και παλαιότεροι, εξίσου σημαντικοί και σπουδαίοι, απ’ όλες τις μορφές έκφρασης από τη Θεσσαλία και όχι μόνο, καλούνται να καταθέσουν προτάσεις και να συμμετάσχουν με πνεύμα θετικό, δημιουργικό και ευφάνταστο, σε ένα Φεστιβάλ ζωντάνιας και αισιοδοξίας Ένα Φεστιβάλ που αναδεικνύει και εδραιώνει το δημόσιο χώρο σε χώρο δράσης και έκφρασης, κοινωνικής, πολιτικής και αισθητικής.

Οι μορφές παρέμβασης μπορούν να ποικίλουν ανάλογα με το δυναμικό, την υποδομή, τα θέματα, και τη διάθεση της ομάδας. . Θέατρο Δρόμου, Τσίρκο, Όπερα, Μουσικό Θέατρο, Παιδικό Θέατρο, Θέατρο Σκιών, Κουκλοθέατρο, Χορός, Μουσική, Juggling, Happening, Performance, Installation, Site-Specific, Graffiti, Break Dance, Hip-Hop κλπ. Ομάδα εθελοντών από τους διοργανωτές , μπορεί να παρέχει σε όποιους επιθυμούν,(θεατρική ομαδα,ομαδα η σχολή χορού ,σχολεια)πληροφορίες σχετικά με το θέατρο δρόμου , τις λειτουργίες και τις πρακτικές του .

Στη διάθεση σας τα τηλέφωνα για δηλώσεις συμμετοχής και πληροφορίες 6930289844 Δήμητρα Μπαρατση – 6989294123 Δημήτρης Ακριβούλης .

Γνωρίστε το «ΘΕΑΤΡΟ ΔΡΟΜΟΥ», η υποκριτική που βασίζεται στη σωματική δράση διαδραματικη σχέση με το κοινό, η μουσική και ο ρυθμός αλλά και τα ξυλοπόδαρα, τα ζογκλερικα, τα ακροβατικά και οι μαριονέτες όλα είναι μέρος του θεάτρου δρομου.Δρομοι και πλατείες της πόλης αποκτούν χρώμα ,γέλιο διασκέδαση . Σπαρακτικές προσπάθειες να ανακαλυφθεί ομορφιά μεσ΄ στις χαινουσες πληγές, τους οχετούς, την αθλιότητα. «πόλη χωρίς τέχνες στους δρόμους, είναι μια νεκρή πόλη».
 

1ος Πανθεσσαλικός Λογοτεχνικός Διαγωνισμός του Εκδοτικού Οίκου «ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ»

 

ΠΟΙΗΣΗ (Συλλογές μέχρι 30 ποιήματα) * ΔΙΗΓΗΜΑ (Συλλογές ή ένα διήγημα μέχρι 70 σελίδες)

 

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

1) Στο διαγωνισμό μπορούν να πάρουν μέρος οι κάτοικοι της Θεσσαλίας και όσοι κατάγονται από αυτήν, όπου και αν διαμένουν.

2) Γίνονται επίσης δεκτά έργα γραμμένα σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα με συνημμένο το μεταφρασμένο κείμενο στην ελληνική.

3) Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να στείλουν ένα φάκελο στη διεύθυνση:

Εκδοτικός Οίκος «ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ»

υπόψη κ. ΜΑΡΙΑΣ ΑΡΦΕ’

ΗΠΕΙΡΟΥ 28, 38 333 ΒΟΛΟΣ

Στο φάκελο αυτόν θα πρέπει να υπάρχουν:
1) Το έργο σε τρία δακτυλογραφημένα αντίγραφα σε γραμματοσειρά «Times New Roman» Ν. 12, τα οποία θα υπογράφονται στο τέλος με το ψευδώνυμο του συμμετέχοντος χωρίς καμιά άλλη ένδειξη. Θα πρέπει επίσης να εμπεριέχεται και ένα CD με το έργο (ή τα έργα) γραμμένο σε ηλεκτρονική μορφή, ή να αποσταλεί το έργο μέσω e-mail στη διεύθυνση maria.arfe@hotmail.gr με το αληθινό όνομα του συγγραφέα σε κεφαλαία γράμματα.

2) Ένας μικρότερος φάκελος, που εξωτερικά θα αναφέρει το ψευδώνυμο και το λογοτεχνικό είδος, εσωτερικά δε τα παρακάτω στοιχεία: Ψευδώνυμο, όνομα, επώνυμο, ηλικία, επάγγελμα, τόπο γέννησης, διεύθυνση κατοικίας, τηλέφωνο, e-mail. Οι συμμετέχοντες δεν επιβαρύνονται με την καταβολή κάποιου χρηματικού ποσού.

Σημειώνουμε ότι έλλειψη οποιουδήποτε από τα ανωτέρω στοιχεία σημαίνει αποκλεισμό του συμμετέχοντα από το διαγωνισμό.

Τα έργα δε θα επιστραφούν μετά την ολοκλήρωση του Διαγωνισμού. Τα έργα θα πρέπει να είναι πρωτότυπα και αδημοσίευτα.
4) Σύντομο βιογραφικό.
5) Δήλωση του διαγωνιζόμενου ότι το έργο είναι δικό του δημιούργημα και ότι αποδέχεται τους όρους της παρούσας προκήρυξης.

Προθεσμία υποβολής 6 Οκτωβρίου 2012. Για περισσότερες πληροφορίες, καθώς και το πλήρες κείμενο της προκήρυξης μπορείτε να απευθυνθείτε στην κ. Μαρία Αρφέ, στο τηλέφωνο 6974168584 (ώρες γραφείου).

e- mail: maria.arfe@hotmail.gr

Οι νικητές θα ειδοποιηθούν απευθείας μέσω e- mail ή τηλεφωνικά. Τα αποτελέσματα θα δημοσιευτούν στον Τύπο και στο Facebook στη σελίδα «IRA EKDOTIKI». Ο Εκδοτικός Οίκος δεν έχει καμιά ευθύνη για τυχόν απώλεια των κειμένων κατά την αποστολή τους.

Για την ομαλή διεξαγωγή του Διαγωνισμού, παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να αποστείλουν τα έργα και τη συμμετοχή τους το συντομότερο δυνατό.

Η σειρά αξιολόγησης των διαγωνιζόμενων γίνεται με σειρά προτεραιότητας, σύμφωνα με την παραλαβή των συμμετοχών από τον Εκδοτικό Οίκο.

 

ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

Κατηγορία A) ΠΟΙΗΣΗ: Κανένας περιορισμός στη μορφή του στίχου. Κάθε δημιουργός μπορεί να στείλει μέχρι τριάντα (30) ποιήματα. Θέμα: ΕΛΕΥΘΕΡΟ.

Κατηγορία Β) ΔΙΗΓΗΜΑ: Ένα διήγημα μεγάλης έκτασης ή μία συλλογή διηγημάτων (μέχρι εβδομήντα σελίδες). Θέμα: ΕΛΕΥΘΕΡΟ.

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

 Η Ποίηση και το Διήγημα θα κριθούν από καταξιωμένους λογοτέχνες και καθηγητές φιλολογίας (2 μέλη του οίκου ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ και 3 μέλη από την Α.Μ.Κ.Ε. ΔΙΟΤΙΜΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΣ).

Οι αποφάσεις της κριτικής επιτροπής είναι οριστικές και αμετάκλητες.

Κρίνεται απαραίτητη η παρουσία των βραβευθέντων στην εκδήλωση. Τα βραβεία δε θα σταλούν ταχυδρομικά. Η απονομή των Βραβείων ορίζεται για το Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012 σε μέρος που θα ανακοινωθεί αργότερα.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ
Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ

Εκτός από ένα δίπλωμα και το μετάλλιο, η δωρεάν έκδοση του σε 50 αντίτυπα του έργου, εκ των οποίων 30 αντίγραφα θα διατεθούν για το συγγραφέα, 10 αντίγραφα θα παραμείνουν στο σύλλογο «ΔΙΟΤΙΜΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΣ» και 10 αντίγραφα θα παραμείνουν στον εκδοτικό οίκο που θα τα χρησιμοποιηθεί για διαφήμιση, παρουσίαση, κλπ..

Β’ ΒΡΑΒΕΙΟ δίπλωμα και μετάλλιο

Γ’ ΒΡΑΒΕΙΟ δίπλωμα και μετάλλιο

Θα απονεμηθούν επίσης 5 Έπαινοι.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ

Εκτός από ένα δίπλωμα και το μετάλλιο, η δωρεάν έκδοση του σε 50 αντίτυπα του έργου, εκ των οποίων 30 αντίγραφα θα διατεθούν για το συγγραφέα, 10 αντίγραφα θα παραμείνουν στο σύλλογο «ΔΙΟΤΙΜΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΣ» και 10 αντίγραφα θα παραμείνουν στον εκδοτικό οίκο που θα τα χρησιμοποιηθεί για διαφήμιση, παρουσίαση κλπ..

Β’ ΒΡΑΒΕΙΟ δίπλωμα και μετάλλιο

Γ’ ΒΡΑΒΕΙΟ δίπλωμα και μετάλλιο

Θα απονεμηθούν επίσης 5 Έπαινοι.

Οι διαγωνιζόμενοι που δε θα διακριθούν σύμφωνα με τα παραπάνω, αλλά θα είναι παρόντες την ημέρα της απονομής βραβείων, θα λάβουν από τον Εκδοτικό Οίκο μας, μια βεβαίωση συμμετοχής.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων, θα διοργανωθεί λογοτεχνική βραδιά, κατά την οποία θα διαβαστούν τα βραβευμένα έργα και θα απονεμηθούν τα βραβεία.
Ο Εκδοτικός Οίκος «ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ» διατηρεί το δικαίωμα δημοσίευσης σε έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, καθώς και έκδοσης σε βιβλίο*, μέρους, ή του συνόλου των έργων που θα υποβληθούν, χωρίς υποχρέωση (απαίτηση ανταμοιβής) έναντι των δημιουργών.

Εννοείται ότι όλα τα πνευματικά δικαιώματα των έργων παραμένουν στην ιδιοκτησία των δημιουργών τους.

Η απονομή των βραβείων θα γίνει το Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012 σε μέρος που θα ανακοινωθεί αργότερα.

Η συμμετοχή σας θα πρέπει να σταλεί μέχρι τις 6 Οκτώβριου 2012

Διεύθυνση αποστολής της συμμετοχής σας:

Εκδοτικός Οίκος «ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ»

υπ. ΜΑΡΙΑ ΑΡΦΕ’

ΗΠΕΙΡΟΥ 28

38 333 ΒΟΛΟΣ

ΤΗΛ. 6974168584

Ε-MAIL : maria.arfe@hotmail.gr

Πηγή: Παράθυρο στα όνειρα

Κυριακίδης Νίκος ένα νέο ποίημα

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΝΤΑΛΙΠΗ

Ο θάνατος στη Σαλονίκη

Μοιάζει μιας μουσικής που φοράει τα χακιά της ρούχα

Με λόγια που μου ξεφεύγουν ολοένα-

μέχρι να τα τραγουδήσει κάποιος άλλος.

Οι έρωτες στη Σαλονίκη

Έχουν παγωμένα τα δάκτυλα των χεριών σαν τα πιάνεις...

και λίγο αργότερα ν΄ανακαλύπτεις

πως και των ποδιών είναι το ίδιο κρύα,

μέσα απ΄τις κάλτσες.

(τραγουδάκι για κάποιαν που είναι χρωματιστή)

2 νέα ποιήματα της Μίνας Ξηρογιάννη

ΑΝΑΛΟΓΙΑ

Εσύ,
μοιάζεις με τα πρόσωπα στον Καβάφη
Βυθισμένος στην ηδονή
περιπλανιέσαι στις οδούς,
μεθάς με αντρικά σώματα
και το μελαχρινό σου πρόσωπο δείχνει λιγάκι ωχρό
αν το κοιτάξεις μέσα σπό τους βρώμικους καθρέφτες των καταγωγείων
όπου συχνάζεις τις νύχτες.
Και συ
Απολαμβάνεις άνομους έρωτες σε μισοφωτισμένες κάμαρες κρυφές.
Πηγαίνεις πάντα όπου το σώμα σου σε πάει.
Δίχως τύψεις ή ενοχές ρεμβάζεις την αγάπη.
Δίχως να εγκλωβίζεσαι σε "πρέπει" και σε "μη".
Είσαι διάφανος όπως όλοι όσοι σε ερωτεύονται.
Ανέμελα ξεγλιστράς σα σκιά
και μόνο η σάρκα σου φροντίζεις να λατρευτεί,
συλλέγοντας στη μνήμη σου κάθε άγγιγμα ,άρωμα και φιλί.
Τώρα γράφεις και ποιήματα υπό το συνωμοτικό φως των κεριών.
Απελευθερώνεις τη φαντασία σου μήπως και νικήσεις τα γηρατειά
-γιατί στη σκέψη τους πεθαίνεις.
Και θεατρίνος γι΄αυτό έγινες.
Να εξωραΐσεις λιγάκι την κραιπάλη
Να δικαιολογήσεις τον έκλυτό σου βίο.
Να ζεις άπειρες ζωές και να΄χεις άλλοθι.
Εσένα,
σε αθωώνει η Τέχνη.

ΝΕΑ ΖΩΗ

Τώρα πια δεν είναι εύθραυστη η ζωή σου
Γέμισε αντρικά σώματα
κραυγές οδύνης νυχτερινές
και τραχιά αγγίγματα
Τώρα πια η ζωή σου προχωράει
χωρίς την αύρα εκείνη του ανείπωτου
χωρίς την θλίψη εκείνη των πρωινών.

Αποστολή διηγημάτων για συμμετοχή σε e-book

Όπως ταξιδεύουν οι ιδέες, οι νότες, οι άνθρωποι, ο νους, η σκέψη, έτσι και τα χρήματα ταξιδεύουν συνεχώς χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για την πορεία που ακολουθούν, τα προβλήματα που πιθανόν φέρνουν, τις συνειδήσεις τις οποίες αλλοιώνουν, την ανακούφιση από δυσάρεστες καταστάσεις, την αισιοδοξία, τη δύναμη, το κύρος, το πάθος, τη λύτρωση, την ενοχή, την εκμετάλλευση. Μέχρι τη στιγμή που ένα χαρτονόμισμα ζωντανεύει στο πορτοφόλι ενός νέου και μας διηγείται το ταξίδι του μέσα από τη ζωή του κάθε προσωρινού ιδιοκτήτη του.

Σας καλούμε λοιπόν να συμμετέχετε στο πρώτο συλλογικό ψηφιακό βιβλίο (e-book) των Εκδόσεων Σαΐτα διαμορφώνοντας την πορεία του ταξιδιού του πρώτου χαρτονομίσματος που μας μεταφέρει σκέψεις και συναισθήματα που πλημμυρίζουν τον αναγνώστη, το οποίο θα πάρει την τελική του μορφή από τους ίδιους τους αναγνώστες μέσω ανοικτής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Μπορείτε να αποστείλετε ηλεκτρονικά τα διηγήματά σας (όχι μεγαλύτερα από 1000 λέξεις) μέχρι την Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012 στην ηλεκτρονική διεύθυνση: info@saitapublications.gr

Νέο παιδικό βιβλίο από το Λάσκαρη Ζαράρη

Κυκλοφόρησε από την Ηρα Εκδοτική (Βόλος) το νέο παιδικό βιβλίο του Λάσκαρη Ζαράρη "Το νησί και το αθάνατο νερό». Το βιβλίο απευθύνεται στους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου αλλά διαβάζεται ευχάριστα από όλους.


Ο Πέτρος με τη φίλη του την Ελένη το σκάνε με το παλιό αεροπλάνο του παππού του, κατάλοιπο του πολέμου και ξεκινούν για ένα άγνωστο και περιπετειώδες ταξίδι στον Ειρηνικό Ωκεανό. Εκεί τους περιμένουν εκπληκτικές περιπέτειες αφού θα γνωρίσουν τους ιθαγενείς κατοίκους, θα γίνουν φίλοι και θα μάθουν ο ένας από τον άλλο αλλά και θα αντιμετωπίσουν έναν πρώην πειρατή, που ήρθε από το παρελθόν, για να εκμεταλευτεί το πετρέλαιο του νησιού, αλλά και της πηγής που αναβλύζει ένα ιδιαίτερο νερό, το οποίο κάνει αθάνατους τους ανθρώπους.

Τα παιδιά διδάσκονται τα μηνύματα της αγάπης, της φιλίας και της ανταλλαγής ιδεών και πολιτισμών αλλά παράλληλα εισπράττουν και μηνύματα οικολογικού περιεχόμενου. Αν και πυκνογραμμένο διαβάζεται ευχάριστα αφού είναι καλογραμμένο με ωραίες εκφράσεις και αφήνει πολλά στα παιδιά. Ενδεχομένως αν ο συγγραφέας απέφευγε τον ηθικοδιδακτισμό και υπήρχε περισσότερη εικονογράφηση, το βιβλίο θα ήταν ακόμη καλύτερο χωρίς αυτό να αναιρεί την αξία του.

Κάθε αξιοπρεπή γραφή συνιστά ούτως ή άλλως μεγάλη προσφορά στην ελληνική παιδική λογοτεχνία.

Καλοτάξιδο ευχόμαστε στον πολυγραφότατο Λάσκαρη Ζαράρη που τα τελευταία χρόνια καταπιάνεται με επιτυχία  σχεδόν  με όλα τα είδη της λογοτεχνίας.